Sujal Tamang

प्रेम र समर्पणले असम्भव परिस्थितिहरूलाई पनि जित्न सक्छ र जनावरहरूले पनि करुणा र निष्ठा देखाउँछन् ।

एकजना मानिसले आफ्नो पुरानो घरको मर्मत गरिरहेका थिए। उनले काठको भित्ताको एउटा प्यानल हटाउँदा स्तब्ध भए—उनले त्यहाँ एउटा माउसुली भेट्टाए,

जुन ज्यूँदै थियो, तर त्यसको एउटा सानो खुट्टा काठभित्र ठोकेको एक किलोले भित्तामा जेलिएको थियो।

उनलाई लाग्यो, यो कसरी ज्यूँदै छ? उनलाई थाहा थियो कि त्यो भित्ता दश वर्षअघि बनाइएको थियो। यसको मतलब त्यो सानो माउसुली दश वर्षदेखि त्यहीँ फसेको थियो।

उनी अचम्मित भएर उभिरहेका बेला, उनले अझै अचम्मलाग्दो कुरा देखे—भित्ताको चिराबाट अर्को माउसुली देखा पर्‍यो, जसले आफ्नो मुखमा खानेकुरा बोकेको थियो। दोस्रो माउसुलीले फसेको माउसुलीलाई खाना खुवायो।

त्यो मानिस गहिरो रूपमा प्रभावित भए। उनले काँटी निकालेर फसेको माउसुलीलाई मुक्त गरिदिए र सानो जीवहरूबीच पनि प्रेम, निष्ठा र बाँच्ने प्रयासको शक्तिमाथि विचार गरे।
यसले यो प्रमाणित गर्छ कि प्रेम र समर्पणले असम्भव परिस्थितिहरूलाई पनि जित्न सक्छ र जनावरहरूले पनि करुणा र निष्ठा देखाउँछन्।

A happy life consists not in the absence, but in the mastery of hardships. ~~ »Helen Keller«

#ɢᴏᴠɪʀᴀʟ

"No matter how much effort you put in if you use the wrong tools , you won't make it."💐

एक समयको कुरा हो, कुनै ठाउँमा एउटा ठुलो जङ्गल थियो । त्यस जङ्गलमा काग र कोइली बस्ने गर्दथे । ती दुवैमा राम्रो मित्रता थियो ।

एक दिन दुवै मित्र सँगसँगै काठमाडौँ घुम्न भनेर हिँडे । हिँड्दा हिंड्दा तिनीहरू गोदावरी पुगे । गोदावरीमा उनीहरूको भेट स्याल काकासँग भयो । त्यस सांझ स्याल काकाले आफ्‌ना भतिजहरू आएको खुसीयालीमा कार्यक्रम राखे । स्याल काकाकहाँ सबै जङ्गली जनावर जम्मा भई रमाइलो गरे । सबैले आआफ्‌ना प्रतिभा देखाए । यसैविच काग र कोइलीले गीत गाए । तीमध्ये कसैलाई पनि कागको स्वर मन परेन । सबैले कोइलीको मात्रै प्रशंसा गरे । सबैले कोइलीकै प्रशंसा गरेको र कागलाई वास्ता नगरेको देखेर उसलाई रिस उठ्यो। ऊ खुरुखुरु आफ्‌नो बाटो लाग्यो । यो देखेर स्याल काका र कोइली मिलेर कागलाई सम्झाए । कागलाई नरिसाउन आग्रह गरे ।

कागलाई आफ्‌नो प्यारो साथी कोइलीले सम्झाउँदा कागको मन मैनसरि पग्लियो । उसले 'रिसाउँदिनं' भन्यो । यसपछि जङ्गलका सबै प्राणी मिलेर बस्ने बाचा गरे ।

मुख्य सन्देश (संक्षेपमा)

• ईर्ष्या र रिसले घाटा मात्रै हुन्छ; सहानुभूति र माफीले सम्बन्ध बचाउँछ।

• साथीलाई सम्झाउने, सहकार्य गर्ने र प्रतिभालाई स्वीकार गर्ने संस्कार महत्वपूर्ण छ।

• अन्त्यमा मेलमिलाप र एकताले खुशी र शान्ति ल्याउँछ।

यो महात्मा गान्धीको एक प्रेरणादायक उद्धरण हो जसले जीवनलाई दुई महत्वपूर्ण दृष्टिकोणले हेर्न सुझाउँछ। "बाँच यसरी कि तिमी भोलि नै मर्दैछौ" भन्ने वाक्यले हामीलाई जीवनको मूल्य र समयको महत्त्व बुझाउँछ, जसले हामीलाई हरेक क्षणलाई गम्भीरतापूर्वक बाँच्न प्रेरित गर्छ।

अर्कोतर्फ, "सिक यसरी कि तिमी सधैंभरि बाँच्नेछौ" ले निरन्तर अध्ययन र आत्मविकासको महत्त्वलाई दर्शाउँछ। यसले हामीलाई कहिल्यै थाक्न नहुने र ज्ञानको खोजीमा लागिराख्नुपर्छ भन्ने सन्देश दिन्छ।

संक्षेपमा, यो उद्धरणले जीवन जीउन र सिक्नका लागि सधैं सकारात्मक र गम्भीर दृष्टिकोण राख्न महत्त्वपूर्ण छ।

१ किलो फलामको सामान्य मूल्य बजारमा करिब १०५ रुपैयाँ मात्रै हुन्छ।
तर जब त्यसलाई विभिन्न वस्तुमा रूपान्तरण गरिन्छ, यसको मूल्य असाधारण रूपमा बढ्दै जान्छ—

घोडाको नाल बनाएर बेच्दा करिब ८०० रुपैयाँ हुन्छ।

सिलाइ मिसिनको सुई बनाएर बेच्दा झण्डै ६५ हजार रुपैयाँ पुग्छ।

घडीका स्प्रिङ र गियर बनाएर बेच्दा यसको मूल्य ६५ लाख रुपैयाँसम्म बढ्छ।

र यदि लेजर पार्ट्स बनेर प्रयोग भयो भने यसको मूल्य १.५ करोड रुपैयाँसम्म पुग्छ।

यसबाट के सिकिन्छ?
तपाईंको वास्तविक मूल्य तपाईं केबाट बनेको हो भन्नेमा मात्र निर्भर हुँदैन।
बरु, तपाईं आफैंलाई कति स्तरमा निखार्न सक्नुहुन्छ भन्नेमा निर्भर हुन्छ।

एउटा साधारण फलाम निरन्तर परिश्रम, सीप र कलाले निखारिँदा करोडौं मूल्यको हुन्छ।
ठीक त्यसरी नै—

तपाईंको ज्ञानलाई अभ्यासले निखार्नुहोस्।

तपाईंको सीपलाई मेहनतले परिष्कृत गर्नुहोस्।

तपाईंको सोचलाई निरन्तर सिकाइले उचाल्नुहोस्।

त्यसपछि तपाईं पनि साधारण “फलाम” बाट करोडौं मूल्यको “रत्न” बन्न सक्नुहुन्छ।