Life Change Motivation Group East Rukum

निरोगी जीवन खुशी जिवन्✍️
👉️माछा र मासु खानुका बेफाइदा तथा जोखिमहरू (Risks /

Disadvantages)अत्यधिक मात्रामा, धेरै चिल्लो-पिरो गरेर वा फ्राइ गरेर खाँदा यसले स्वास्थ्यमा गम्भीर असर पुर्‍याउँछ।मुटु र रक्तचापको समस्या: खसी, राँगा, वा सुँगुर जस्ता रातो मासुमा स्याचुरेटेड फ्याट (खराब बोसो) बढी हुन्छ। यसले रक्तनलीमा कोलेस्ट्रोल बढाएर उच्च रक्तचाप र हार्ट अट्याकको खतरा बढाउँछ।क्यान्सरको जोखिम: प्रोसेस गरिएको मासु (जस्तै: ससेज, सलामी, सुकुटी) र धेरै पोलेको वा डढेको मासु खाँदा आन्द्राको क्यान्सर (Colorectal Cancer) हुने सम्भावना बढ्छ।टाइप २ मधुमेह: दैनिक धेरै मात्रामा रातो र प्रोसेस गरिएको मासु खाने मानिसहरूमा मधुमेह (Diabetes) को खतरा बढी पाइएको छ।युरिक एसिड र मिर्गौलाको समस्या: मासुमा प्युरिन (Purine) नामक तत्त्व हुन्छ, जसले शरीरमा युरिक एसिड बढाउँछ र जोर्नीहरू दुख्ने (बाथ रोग) तथा मिर्गौलामा पत्थरी हुने सम्भावना रहन्छ।पाचन प्रक्रियामा गडबडी: मासुमा फाइबर (Fibre) हुँदैन। धेरै मासु मात्र खाँदा र सागसब्जी कम खाँदा कब्जियत, अपच, र ग्यास्ट्रिकको समस्या हुन्छ।माछामा मर्करीको खतरा: धेरै प्रदूषित नदी वा समुद्रका माछाहरू खाँदा शरीरमा मर्करी (पारो) जस्ता हानिकारक धातुहरू प्रवेश गर्ने डर हुन्छ, जसले गर्दा स्वास्थ्यमा असर पर्न सक्छ।स्वस्थ तरिकाले माछा-मासु कसरी खाने? (Healthy Eating Tips)१. मात्रा मिलाएर खाने: एकै पटक धेरै खानुको सट्टा दैनिक ३-४ पिस मात्र खानु राम्रो मानिन्छ। हप्तामा १-२ पटक माछा र सेतो मासु खानु स्वास्थ्यकर हुन्छ।२. पकाउने विधि: मासुलाई धेरै तेलमा फ्राइ गर्नु वा पोल्नु भन्दा उसिनेर (Boiled), झोल बनाएर वा कम तेलमा पकाएर खानु उपयुक्त हुन्छ।३. बोसो निकाल्ने: मासु पकाउनु अघि त्यसमा भएको देखिने बोसो र कुखुराको छाला (Skin) फाल्नु पर्छ।४. सागसब्जीसँग मिसाउने: मासु खाँदा सधैं पर्याप्त मात्रामा सलाद र हरियो सागसब्जी पनि खानु पर्छ, जसले गर्दा फाइबर पुग्छ र मासु सजिलै पच्छ।५. राति कम खाने: बेलुकाको खाना (डिनर) मा मासुजन्य परिकार कम खाने वा नखाने, किनकि राति ढिलो खाँदा यो पच्न गाह्रो हुन्छ।तपाईं रातो मासु (Red Meat) को पोषण, यसका फाइदा र स्वास्थ्य जोखिमबारे थप बुझ्न भयो त?
👉️स्वास्थ्य धार्मिक सोज👉️मेरो खोज?

👉️धार्मिक ग्रन्थ सोज-मेरो खोज्✍️
👉️हरि ॐ नारायण;

नेपालमा हिन्दू धर्मको उत्पत्ति कुनै एउटा निश्चित मिति वा व्यक्तिबाट भएको होइन, यो हजारौँ वर्षदेखि यहाँको भूगोल, संस्कृति र रैथाने सभ्यतासँगै विकसित भएको हो। नेपाललाई सनातन कालदेखि नै देवभूमि र तपोभूमिको रूपमा चिनिन्छ।यसको ऐतिहासिक र धार्मिक विकासक्रमलाई मुख्य बुँदाहरूमा यसरी बुझ्न सकिन्छ:१. वैदिक तथा पौराणिक काल (प्राचीन जग)ऋषिमुनिहरूको तपोभूमि: हिमालय क्षेत्र (नेपाल) प्राचीन कालदेखि नै ऋषिमुनिहरूको ध्यान गर्ने मुख्य स्थल थियो।पवित्र नदी र क्षेत्र: वेद र पुराणहरूमा नेपालका गण्डकी, कोशी, र कर्णाली जस्ता नदीहरू तथा मुक्तिनाथ र पशुपतिनाथ क्षेत्रको पवित्रताबारे व्याख्या गरिएको छ।मिथिला र जनकपुर: रामायण कालमा राजा जनकको राज्य मिथिला (हालको जनकपुर) हिन्दू दर्शन र ज्ञानको ठूलो केन्द्र थियो, जहाँ माता सीताको जन्म भएको थियो।२. रैथाने सभ्यता र संस्कृति (किरात काल)किरातेश्वर महादेव: नेपालका आदिबासी किरातहरूले रैथाने रूपमा प्रकृति र 'बुम' (शक्ति) को पूजा गर्थे।सांस्कृतिक मिलन: पछि यही प्रकृति र शिव पूजाको परम्परा हिन्दू धर्मको "किरातेश्वर महादेव" को रूपमा जोडिन पुग्यो।३. लिच्छवि काल (स्वर्ण युग)शासकीय संरक्षण: इसाको चौथो शताब्दीतिर भारतबाट आएका लिच्छवि राजाहरूले हिन्दू धर्मलाई राजकीय मान्यता दिए।मन्दिरहरूको निर्माण: यही समयमा प्रसिद्ध पशुपतिनाथ, चङ्गुनारायण र बुढानीलकण्ठ जस्ता भव्य मन्दिरहरू स्थापना भए।धार्मिक सहिष्णुता: लिच्छवि कालमा हिन्दू र बौद्ध धर्म बिना कुनै टकराव सँगसँगै फस्टाए, जसले गर्दा नेपाली हिन्दू धर्ममा छुट्टै विशेषता देखिन्छ।४. मल्ल र शाह काल (संस्थागत विकास)मल्ल काल: काठमाडौँ उपत्यकामा कला, संस्कृति र मन्दिरहरूको निर्माण शिखरमा पुग्यो। कुमारी पूजा र विभिन्न जात्राहरू सुरुवात भए।शाह काल र एकीकरण: पृथ्वीनारायण शाहले नेपालको एकीकरण गरेपछि नेपाललाई "असली हिन्दुस्तान" को रूपमा घोषणा गरे, जसले हिन्दू धर्मलाई थप संरक्षण दियो।नेपाली हिन्दू धर्मको मुख्य विशेषतानेपालको हिन्दू धर्म अन्य ठाउँको भन्दा अलि फरक र विशेष छ। यहाँ प्रकृति पूजा (नाग, नदी, पहाड), तन्त्र विद्या, र बौद्ध धर्मसँगको गहिरो मिश्रण पाइन्छ। नेपालीहरूले पशुपतिनाथ (शिव) र स्वयम्भू (बुद्ध) दुवैलाई समान श्रद्धा गर्छन्।
👉️धार्मिक ग्रन्थ सोज्👉️मेरोखोज्✍️

मुख्य रूपमा बुढा मगर भित्र पाइने केही प्रमुख पुथरहरू यस प्रकार छन्:१. प्रमुख पुथर (उपथर) हरूको सूची:गामल
✍️
(Gamal)जुग्जाली / जुजाली (Jugjali / Jujali)पहाडी / पहारे (Pahari / Pahare)थामी (Thami)सिन्जाली / सिंग्जाली (Sinjali / Singjali)देउपाली / देउपहारे (Deupahare)रामजाली (Ramjali)रोमखामी / खामे (Romkhami / Khame)उलाङ्गे (Ulange)अर्काली (Arkali)कर्मानी (Karmani)कोसिला (Kosila)चिनी (Chini)जियाली (Jiyali)जन्जाली (Janjali)दार्लासी (Darlasi)देओवाल / दोयाल (Deowal / Doyal)नामजाली (Namjali)पारे (Pare)पोजङ्गे (Pojange)बर्काबारी (Barkabiri)बाल्कोटी (Balkoti)लामिछाने (Lamichhane)२. पुथरको महत्त्व र विशेषता:विवाह निर्णय: मगर समाजमा एउटै थर (जस्तै: दुवै बुढा) भए पनि यदि पुथर वा खलक फरक छ भने र हाडनाता पर्दैन भने विवाहवारी चल्ने परम्परा कतिपय ठाउँमा हुन्छ। तर एउटै पुथर परेमा उनीहरू सहोदर दाजुभाइ मानिन्छन् र विवाह वर्जित हुन्छ।भूगोल र पहिचान: धेरैजसो बुढा मगरका पुथरहरू पूर्वी रुकुम, रोल्पा र डोल्पाका रैथाने गाउँ र क्षेत्रसँग सम्बन्धित छन् (जस्तै: सिन्जालीको सम्बन्ध सिंजा/जुम्ला वा पहाडी भेगसँग जोडिएको हुन सक्छ)।के तपाईं यी मध्ये कुनै विशेष पुथरको उत्पत्ति वा आफ्नो कुल पूजा (देउता)