Hemanta Rai

र्यापर र DJ को DJ-ing मा, अब हामी सबै नेपाली नाचौँ है ।
जय देश जय नेपाली ❤️

भदौ २३ र २४ गतेको घटनापछि गठन गरिएको गौरीबहादुर कार्की आयोग को प्रतिवेदन सार्वजनिक भएपछि आम जनमानसमा गम्भीर प्रश्नहरू उठिरहेका छन् । विशेषगरी, प्रतिवेदनमा केही व्यक्तिहरूको नाम उल्लेख गरिँदा अन्य चर्चित तथा सरोकारवाला व्यक्तिहरू किन छुटाइए भन्ने विषयले ठूलो जिज्ञासा र बहस सिर्जना गरेको छ ।

किन राजु पाण्डे, सुशिला कार्की, रवि लामिछाने, बालेन साह, मनिष झा, सोभिता गौतम, सुमना श्रेष्ठ, हरि ढकाल, निश्चल बस्नेत लगायतका अन्य व्यक्तिहरूको नाम प्रतिवेदनमा समेटिएन ? के उनीहरू घटनासँग पूर्णतः असम्बन्धित थिए, वा अनुसन्धान प्रक्रियामा कुनै पक्षपात भयो ?

यस्ता प्रश्नहरू अहिले जनमानसमा गहिरो रूपमा उठिरहेका छन् ।
यदि कुनै अनुसन्धान प्रतिवेदनले सबै पक्षलाई समान रूपमा समेट्न सकेन भने, त्यसले विश्वसनीयतामाथि नै प्रश्न उठाउँछ । एकतर्फी, पूर्वाग्रहीपूर्ण वा अपूर्ण देखिने प्रतिवेदनहरूले केवल कानुनी वा राजनीतिक असर मात्र पार्दैनन्—यसले समाजमा मनोवैज्ञानिक असर पनि गहिरो पार्छ । जनतामा निराशा, आक्रोश, अन्योलता र संस्थाप्रति अविश्वास बढ्दै जान्छ ।

अझ गम्भीर कुरा के हो भने, जब नागरिकले न्याय प्रणाली र छानबिन संयन्त्रलाई निष्पक्ष ठान्न छोड्छन्, तब लोकतान्त्रिक संरचनामै असर पर्न थाल्छ । त्यसैले यस्ता आयोगहरूले पारदर्शिता, निष्पक्षता र पूर्णता कायम गर्नु अत्यन्त आवश्यक हुन्छ ।

मध्यावधि निर्वाचन, नतिजा, कार्की आयोगको प्रतिवेदन र अहिलेको मन्त्रिमण्डल देखेर उदेख लागेको छ, कठै !
सबै सबै लाई बधाई
हाम्रो प्यारो नेपाल
❤️❤️❤️

पूर्वप्रधानमन्त्री केपी शर्मा ओलीका दिवंगत पिताज्यूप्रति हार्दिक श्रद्धाञ्जलि !
शोकाकुल परिवार तथा समस्त आफन्तजनमा पनि गहिरो समवेदना व्यक्त गर्दछु ।

साथिले चटकै देखाउन थाले थोईट् 🤣🤣

चितवनको सडकमा बनाइएको रास्वपाको चुनाव चिन्ह्र घण्टी ढोगेर रवि लामिछानेले थाले चुनाव प्रचार

राजनीतिक नीतिहरू नै नीति निर्माणका आधार हुन् र ती नै देश विकासका मेरुदण्ड हुन् । तर दुर्भाग्यवश, नेपालमा राजनीतिलाई विकासको साधनका रूपमा होइन, डम्पिङ साइटनै बनाईएको छ । जो–कोही (बिभिन्न फण्डावाला), राजनीतिमा लागेको छन् जसले राजनीतिप्रति वितृष्णा बड्नुको साथै राजनीति आफैँ फोहोरी भएको अनुभूति जनतामा गहिरिँदै गएको छ ।

नीति, सिद्धान्त, विचार र संस्कारविहीन राजनीतिक दलहरूले देशलाई कसरी सही दिशा दिन सक्छन्? तर नेपालमा बाटोमै नाङ्लो पसल थापेझैँ राजनीतिक दल खोल्ने प्रवृत्ति मौलाएको छ । यसले गणतन्त्रको सुन्दरतालाई नै प्रश्नको घेरामा ल्याएको छ । के गणतन्त्रमा संस्कार हुँदैन? के राजनीतिक दलहरू नीति, सिद्धान्त र विचारमा स्पष्ट हुनु आवश्यक छैन?

पछिल्लो समय नेपालमा ‘नयाँ’ भनेर चिनिएका पात्रहरूको कृत्रिम छवि निर्माण र उनीहरूलाई जबर्जस्ती प्रोजेक्ट गर्ने प्रवृत्तिले अवस्था झन् चिन्ताजनक बनेको छ । यसले नयाँ भनिएकाहरूको महत्वाकांक्षा अस्वाभाविक रूपमा बढाएको देखिन्छ, जसको परिणामस्वरूप सिधा टेक्नुपर्ने खुट्टासमेत जबर्जस्ती बाङ्गो टेकेको दृश्य देखिन थालेको छ ।

रवि लामिछाने नयाँ दल खोलेर राजनीति सिक्दै थिए तर केपी ओलीले उनलाई सिधै गृहमन्त्रीसँगै उपप्रधानमन्त्रीको जिम्मेवारी थम्याईदिएपछी उसलाई राजनीति सिक्ने आवश्यकता नै रहेन । उनी आफैँ सर्वेसर्वा बने । पहिलो पटक गृहमन्त्रालय छोड्दा मिडियामाथि ‘१२ भाइ’ सहितको सत्तोसराप गर्नु, र त्यसपछिका निरन्तर अभिव्यक्तिहरू—यी सबै कुरा जनताले प्रत्यक्ष देखेकै छन् ।

अहिले ‘लुसिफर’ उपनामले चिनिएका बालेनलाई पनि यसैगरी राजनीतिका केन्द्रबिन्दु झैँ स्थापित गर्ने प्रयास भइरहेको छ । उनका गतिविधि र अभिव्यक्तिहरू हामी सबैले नियालिरहेकै छौँ । तर प्रश्न उठ्छ—किन यति धेरै नेपाली जनतालाई बारम्बार उल्लु बनाइँदैछ? किन नेपाललाई प्रयोगशालाजस्तो बनाइँदैछ?

साँचो नेपालीले यो राजनीतिक खेलको वास्तविकता आखिर कहिले बुझ्ने होला? 🤔

हार्दिक बधाई !

नेकपा एमालेको ११औं राष्ट्रिय महाधिवेशनबाट खोटाङ जिल्लाबाट केन्द्रीय सदस्यहरुमा विणादेवी राई, विशाल भट्टराई, उषाकला राई, भोला पोखरेल तथा केन्द्रिय आयोग सदस्यमा कर्ण घले र ११औं महाधिवेशनबाट निर्वाचत सबैलाई हार्दिक बधाई तथा सफल कार्यकालको शुभकामना व्यक्त गर्दछु ।

साकेला उधौली (५०८६) को सबैमा हार्दिक शुभकामना 🙏🏻