Ferentes

Het ontvangst van de rouwauto is onze eerste begroeting van de overledene.

Ideale situatie: We nemen de tijd om te buigen en rustig aan te sluiten bij de rouwauto, om vervolgens in de pas het laatste stukje mee te lopen.

Maar soms… stopt de chauffeur niet! Dan proberen we geen twijfel te laten zien en snel aan te sluiten (soms met klein huppeltje). Maar het mooie aankomstritueel is dan wel in de soep gelopen.

Hoe kan je ons als uitvaartleider helpen?
Draai je om naar de auto zodra hij tussen onze haag staat. Dan móet hij wel stoppen 😄
En dan kunnen we samen een buiging maken.

Foto:
Samen met

Grafzetten is het moment dat veel nabestaanden zich herinneren.
Niet omdat het een ritueel of ceremonieel eerbetoon is, maar juist omdat het een spannend en praktisch moment is.

We willen dat de familie toe kan kijken met vertrouwen terwijl wij beheerst en rustig het graf op dragen. Dat zij onbewust voelen: “Deze dragers weten wat ze doen.”

Als we helemaal recht voor het graf staan, stoppen we.
Op commando tillen we de overledene iets hoger.
Dan stappen we heel rustig de loopplanken op.

Als het zwaar is, ben je geneigd de kist (en je collega aan de overkant) naar je toe te trekken. Maar het is juist de truc om het gewicht beiden naar het midden te duwen en met aangespannen buikspieren rechtop te blijven lopen.

Een bloemenzee op onze schouders in Haarlem ❤️

Met
Foto door

Het is TIEN jaar geleden dat het eerste damesteam van Ferentes in actie kwam op een uitvaart.

Het had een lange aanloop gehad met wikken, wegen, werving, kledingkeuzes en training, maar in het voorjaar van 2016 was het eerste jonge damesdraagteam een feit. Nu zijn de vrouwen niet meer bij Ferentes weg te denken!

Leuke weetjes:

- De eerste uitvaart voor dames was in Amsterdam. Bram ging mee als losse voorman om de commando’s te geven. De dames waren behoorlijk nerveus en weten alle zes de naam van de overledene nog steeds!

- De dames van de eerste lichting zijn nog steeds bevriend en zien elkaar regelmatig

- Er zijn al 3 baby’s met een Ferentesvader én -moeder!

- Voorvrouw Maud schreef een geweldig boek ‘Tillen, alstublieft’ over haar ervaringen en belevenissen in het damesteam. Het is te koop bij verschillende (online) boekwinkels.

- De eerste jaren werd er vooral gekletst in de wachtruimte, maar tegenwoordig kaarten de vrouwen er ook op los.

- Op de reünie hebben we teruggeblikt op deze mooie 10 jaren en vooruitgeblikt naar de toekomst. Vooruit, de mannelijke planners van kantoor waren ook uitgenodigd. Achter elke sterke vrouw staat een mannelijke planner… 😉

Proost op vrouwen die sjouwen!

Onderweg mag het gezellig zijn in de bus. Maar als we de straat van de uitvaart inrijden, gaat de radio zacht zodat niemand op de parkeerplaats muziek kan horen. Het is ook een metaforische knop die omgaat.

De voorman of -vrouw noemt nog één keer de naam van de overledene. We controleren voor het uitstappen of alle hemden strak in de broeken zitten en de dassen recht. Zodra we uitstappen zijn we serieus aan het werk: koppies erbij.

Foto’s: