Tesoro

🐎 Soms merk je pas hoe klein je wereld is geworden, als je ineens weer iets doet wat je spannend vindt.

Onlangs was ik in Portugal. Daar stapte ik – voor het eerst in meer dan 40 jaar – weer op een paard. Samen met een vriendin.

En eerlijk? Ik vond het best spannend.
Kan ik dit nog wel?
Wat als het paard schrikt?
Is dit eigenlijk niet gewoon te eng?
Ik voelde die twijfel heel duidelijk in mijn lijf. Het liefst wilde een deel van mij veilig aan de kant blijven staan.

Maar ik deed het toch.
En wat was het heerlijk.

Niet omdat ik perfect reed. Niet omdat ik nergens bang voor was. Maar omdat ik weer even voelde hoe levend je je kunt voelen als je iets doet buiten je comfortzone.

Dat zette me aan het denken.

Ik zie in mijn praktijk vaak hoe mensen zichzelf – meestal ongemerkt – steeds kleiner gaan maken. Uit angst voor spanning, afwijzing, falen of controleverlies vermijden ze steeds meer situaties.

Niet meer alleen reizen.
Niet meer sporten.
Niet meer afspreken.
Niet meer voelen.
Niet meer écht leven.

En hoe kleiner je wereld wordt, hoe groter je angsten vaak worden. Je comfortzone voelt veilig, maar kan ondertussen ook een gevangenis worden.

Juist daarom is het soms zo belangrijk om weer kleine stappen te zetten richting het leven. Het gaat er niet om dat je jezelf keihard pusht, maar dat je een kleine beweging toelaat.

Want aan de andere kant van spanning zit verrassend vaak weer energie, plezier en levenslust.

✨ Wanneer deed jij voor het laatst iets wat je eigenlijk spannend vond, maar waar je achteraf enorm van genoot? Deel het in de comments!

“Ik dacht dat ik gewoon zorgzaam was…”
Tot ik ontdekte dat ik mezelf onderweg was kwijtgeraakt.

Als kind voelde ik haarfijn aan wat anderen nodig hadden. Vooral mijn moeder. Ik luisterde, stelde gerust en slikte mijn eigen gevoelens in.

Zonder dat iemand het letterlijk zei, leerde ik:
de ander gaat voor.

Jaren later begon mijn lichaam signalen te geven.

Maagzuur.
Spanning.
Benauwdheid.
Altijd “aan” staan.

Tot ik op een dag eindelijk een grens uitsprak naar mijn moeder. Ik voelde hoe spannend dat was, maar ook iets anders:

Stevigheid.

Alsof mijn lichaam eindelijk ruimte kreeg.

In mijn praktijk zie ik dit patroon dagelijks terug bij mensen met depressieve klachten of langdurige stress. Bij vrouwen die ontzettend goed zijn in zorgen voor anderen, maar zichzelf steeds verder wegcijferen.

En dat blijft niet alleen in je hoofd zitten.

Je ziet het terug in:
• gespannen schouders
• een oppervlakkige ademhaling
• vermoeidheid
• leegte
• geen grenzen meer voelen

Praten en begrijpen helpt vaak maar tot op zekere hoogte.

Je lichaam wil ook gehoord worden.

Daarom werk ik via massage- en lichaamsgerichte therapie. Niet om je te fixen, maar om je weer te laten voelen wat van jou is.

✨ Deze maand boek je de sessie Landen in je lijf met 50% korting. Geen €89, maar €49,50.

Stuur een e-mail. Dan boeken we snel een afspraak. Je vindt mijn gegevens in mijn bio.

Misschien is dit wel het moment waarop jij besluit jezelf niet langer als laatste te kiezen.

Wat klaprozen en depressieve klachten met elkaar gemeen hebben 🌺

Elk jaar als de klaprozen bloeien, word ik er blij van.
Niet alleen omdat ze mooi zijn, maar omdat ze me ergens aan herinneren.

Aan kwetsbaarheid.
En aan kracht.

Klaprozen staan daar op hun dunne, broze stengels helemaal zichtbaar te zijn. Hun rode kleur is fel, levendig en aanwezig. Ze verstoppen zich niet.

En ergens zie ik daarin ook de mensen terug die bij mij in de praktijk komen.

Mensen met depressieve klachten hebben vaak veel meegemaakt. Moeilijke periodes, spanning, verlies, teleurstelling of traumatische ervaringen. Daardoor ontstaat kwetsbaarheid. Je raakt sneller overprikkeld, moe of trekt je terug.

Maar kwetsbaarheid betekent niet dat je zwak bent.

Juist mensen die diep voelen, hebben vaak veel kracht in zich. Alleen raken ze onderweg soms de verbinding met zichzelf kwijt.

Ik zie vaak dat er weer iets verandert op het moment dat gevoelens er voorzichtig mogen zijn. Wanneer iemand niet alleen blijft nadenken, maar ook weer leert voelen wat er in het lichaam gebeurt.

Dan ontstaat er ruimte.
Voor adem. Voor zachtheid. Voor herstel.

Daarom staat de klaproos ook op de website van Tesoro. 🌺

Herken jij jezelf hierin? Je bent van harte welkom in mijn praktijk. Kijk in mijn profiel voor meer informatie.

“Heb je honger?”
Over nagelbijten, onderdrukte boosheid en wat je lichaam probeert te vertellen

Van kinds af aan beet ik op mijn nagels.
En eerlijk? Dat is tot ver in mijn volwassenheid doorgegaan.

Als ik nu naar mijn handen kijk terwijl ik werk, vind ik dat soms bijna bijzonder. Want juist met die handen begeleid ik nu mensen. Ik raak mensen aan, help hen zichzelf ervaren, ontspannen, weer zakken in zichzelf.

Mijn werk heeft mij daarin ook geholpen.

Maar vroeger werd er anders naar gekeken. Als mijn vader zag dat ik op mijn nagels beet, zei hij vaak: “Heb je honger?”

Misschien luchtig bedoeld, maar ik voelde me er altijd klein door worden. Onbegrepen ook. Er werd niet gevraagd:
Wat is er met je?
Waar ben je gespannen over?
Wat hou je in?

En dat is precies wat ik zo vaak zie bij lichamelijke klachten. We kijken naar het gedrag, maar niet naar wat eronder zit.

Nagelbijten lijkt onschuldig. Een gewoonte. Maar vaak is het veel meer dan dat. Het is spanning die geen uitweg vindt, ingehouden emoties of onrust die naar binnen slaat.

Bij nagelbijten richt de beweging zich letterlijk naar jezelf toe. Je doet jezelf (onbewust) pijn, keer op keer.

Voor mij was het achteraf gezien ook een vorm van onderdrukte boosheid. Boosheid die ik niet voelde, niet mocht voelen of niet wist te uiten.

En dat vind ik nog steeds bijzonder aan lichaamsgericht werken. Je lichaam vertelt vaak al lang een verhaal voordat jij het kunt uitleggen.

Soms zit dat verhaal in gespannen schouders.
Soms in een oppervlakkige ademhaling.
En soms… in kapotgebeten nagels.

Herken jij dat je lichaam signalen geeft waar vroeger eigenlijk nooit aandacht voor was?

🌿 Op mijn website lees je meer over mijn visie op lichaamsgericht werken bij stress en depressieve klachten.

Liefs van Madeleine

Als je niet terechtkunt in de GGZ 😒

Steeds meer mensen lopen vast door de wachttijden in de ggz. Misschien jij ook.

Je hebt eindelijk de stap gezet om hulp te zoeken…
en dan blijkt er geen plek te zijn.

Wachtlijsten.
Een behandeling die stopt zonder vervolg.
Of simpelweg: “we kunnen nu niets voor je doen.”

En dan… dan sta je buiten.
En zo voelt het vaak ook van binnen.

Alleen.

We zijn gewend om te denken dat mentale klachten opgelost moeten worden door een expert. Dat iemand van buitenaf ziet wat er mis is en het voor je oplost.

Maar dat is niet het hele verhaal.

Want wat veel mensen niet weten:
die somberheid, die onrust, dat vastlopen…
het is vaak geen losstaand probleem. Het is een proces waar je in terecht bent gekomen.

Een soort tunnel.

Het voelt donker.
Dwingend.
Alsof je geen grip meer hebt.
Alsof je steeds verder van jezelf verwijderd raakt.

En juist daar zit ook een belangrijke ingang.

Want herstel begint niet alleen bij een diagnose of techniek. Het begint bij beweging.

Niet alleen in je hoofd, maar in je leven. In je lichaam. In hoe je jezelf weer gaat voelen.

Er zijn meer wegen dan je misschien denkt:
Massage- en lichaamsgerichte therapie, ervaringsgericht werken, contact met anderen, nieuwe ervaringen opdoen.

Een ander kan jou niet ‘repareren’.
Een ander kan jou wel helpen om stap voor stap weer te leren voelen wat er in je leeft…
en daar anders mee om te gaan.

Dat vraagt iets van je.
Het is niet een passief proces.
En ja, dat kan zwaar zijn.

Maar het is wél mogelijk.

Misschien is dit een vraag die je jezelf vandaag kunt stellen: Hoe kan ik een eerste kleine stap zetten om weer in beweging te komen?

Als je merkt dat je vastloopt in depressieve klachten en je kunt niet terecht in de ggz, dan hoef je het niet alleen te doen.

In mijn traject Thuiskomen in je Zelf begeleid ik je juist in die tussenruimte.

Niet alleen met inzichten, maar door je jezelf weer te laten ervaren via je lichaam, zodat er van daaruit beweging kan ontstaan.

👉 Resoneert er iets bij je?
Ga op mijn website naar het traject Thuiskomen in je Zelf bij depressieve klachten en plan zelf je oriëntatiegesprek van een half uur in.

🌀 Depressie: een innerlijke beweging die vastgezet is

Je hoeft niet nog meer te denken. Je hebt beweging nodig.

“Ik blijf maar in hetzelfde rondje denken.” Ze zei het terwijl ze op de massagetafel lag. Haar schouders stonden strak omhoog, haar ademhaling bleef hoog in haar borst hangen. Zelfs in stilte bleef haar lichaam nog ‘aan’ staan.

“Ik weet echt wel waar het vandaan komt hoor,” zei ze daarna, “ik heb er al zoveel over gepraat.” En toch zat alles nog vast.

Bij depressieve klachten is dit vaak wat er gebeurt. Je hebt vast al nagedacht over wat er met je aan de hand is, maar ondertussen voel je je steeds zwaarder worden, vlak of vermoeid. Alsof het leven niet meer stroomt.

Want een depressie zit niet alleen in je gedachten. Het zit ook in je lijf dat zich inhoudt, in je ademhaling die klein is worden, in je spieren die zich al jarenlang schrap zetten, in emoties die vastgezet zijn en niet meer in beweging komen. Waarschijnlijk gaat je keel zeer doen wanneer er verdriet of boosheid opkomt.

En hoe meer je blijft hangen in dezelfde gedachten en overtuigingen —
ik moet sterk zijn
ik mag niemand teleurstellen
ik moet dit zelf oplossen —
hoe vaster alles vaak komt te zitten.

Letterlijk.

Bijna altijd gebeurt er tijdens een massage iets wat iemand met praten al jarenlang niet gelukt is: een arm die ontspant, een buik die verzacht, je adem die ineens dieper naar beneden zakt..

En dan komen niet alleen je emoties in beweging, maar ook jijzelf zelf weer. Niet omdat het allemaal “opgelost” is, maar omdat jouw lijf eindelijk stopt met vasthouden.

Misschien is dat ook de vraag die we onszelf vaker mogen stellen:
Niet: wat klopt er niet met mij?
Maar: wat in mij is al te lang niet meer in beweging gekomen?

👉 Welke gedachte of overtuiging zet jou vast?
En welke beweging heeft jouw lichaam eigenlijk nodig?
Vertel je het mij in de comments?

Liefs van Madeleine
Massage- en lichaamsgericht therapeut bij depressie & stress

Wat als je depressieve klachten je niet willen lastigvallen, maar je iets willen laten voelen? 😢

Marjan kijkt me aan en zegt: “Ik snap niet waarom ik me zo voel, ik vind niks meer leuk en ik voel me zo leeg en zwaar. Het komt uit het niets…”

Dat hoor ik vaak. En zo voelt het ook, alsof het je overvalt. Maar als we iets langer stilstaan… komt het bijna nooit uit het niets.

Misschien ken jij dat ook, dat je net als Marjan steeds maar doorgaat. Wat je voelde, heb je terzijde geschoven, je boosheid heb je gebagatelliseerd, je verdriet genegeerd…. tot het niet meer werkt.

Weet je? Wat je niet voelt, verdwijnt niet. Het wacht en komt terug als vermoeidheid, leegte, onrust of somberheid… Je lichaam spreekt tegen je, alleen in een taal die je minder goed kent.

En misschien zit daar de verschuiving. Niet nóg meer begrijpen, maar voorzichtig weer gaan voelen. Misschien werken je klachten je niet tegen, maar proberen ze je iets te laten voelen.

💬 Herken je dat je vooral doorgaat en weinig echt voelt?

👉 Laat je verrassen door mijn sessie Landen in je lijf. Ik help je om weer contact te maken met je lichaam, zodat je weer thuis kunt komen in jezelf. Kijk op mijn website en plan eenvoudig jouw sessie in.

Je bent heel erg welkom!

💫 Waarom juist depressie mijn pad werd

Ik zit buiten te genieten in de zon. Het is een heerlijke voorjaarsmorgen met een kop koffie naast me en stilte om me heen. Ik kijk uit over het water. In mijn schoot ligt een vel papier met drie cirkels: passie, talenten en de behoeftes van mijn cliënten.

Ik laat mijn gedachten gewoon gaan.
Bij passie schrijf ik: de wijsheid van het lichaam, gezondheid, beweging, delen van kennis.
Bij talenten: herstellen van verbinding, luisteren — ook tussen de regels door —, echtheid.
En bij behoeftes van mijn cliënten: gehoord en gezien willen worden, zich oké willen voelen… en dan verschijnt dat ene woord: zinloosheid.

Ik schrik.
Dat is geen “leuk” onderwerp.
En toch voel ik iets in mij dat zegt: blijf erbij.
Het raakt iets ouds, iets bekends.
Er komt misselijkheid opzetten, maar ik voel me ook aangetrokken.
“Daar waar het schuurt, is warmte,” zei ooit een vriendin.
En precies daar wordt het interessant.

Op dat moment weet ik: hier moet ik zijn.
Ik kies voor het thema depressie — groot, eng, maar ook doorleefd.
Omdat ik weet hoe het voelt als je de zin niet meer kunt voelen.
En omdat ik ook weet dat het lichaam de weg terug kan wijzen.

Een depressie is niet alleen iets psychisch.
Het is minstens zozeer een fysiek verschijnsel.
Mijn lijf laat me voelen wat mijn hoofd niet kan dragen.
En juist via datzelfde lichaam herstel ik de verbinding met mezelf.

👐 Daarom help ik mensen met massagetherapie om weer te leren luisteren naar hun lichaam, zodat ze stap voor stap weer kunnen voelen: ik leef, ik ben en ik doe ertoe.

👉 Wil je meer informatie, ga naar mijn website en kijk wat de mogelijkheden zijn.

✨ Wat je lichaam je laat voelen, zegt meer dan alles wat je al hebt bedacht

Je begrijpt je klachten al heel goed. Je hebt erover gelezen, gepraat, nagedacht. En toch zit je nog steeds vast.

Waarom? Omdat je lijf niet meedoet.

Ik zie het ook bij mezelf.

Tijdens een massage merkte ik hoe de voorkant van mijn rechterbovenbeen keihard en gespannen was, zonder dat ik het doorhad.

Blijkbaar zette ik me — ook in het dagelijks leven — continu een beetje schrap.

Pas toen mijn been zachter werd, gebeurde er iets anders. Ik zakte dieper in de tafel. Mijn adem werd rustiger.

Dát is het verschil. Je kunt nog zoveel inzichten verzamelen… maar als je lichaam gespannen blijft of juist niets meer voelt, verandert er weinig.

Vanuit Holos massagetherapie werken we daarom niet via het hoofd, maar via het lichaam. Niet om iets op te lossen, maar om je te laten voelen wat er écht speelt:

Op welke momenten hou je jezelf in?
Wanneer ga je over je grens?
Wat slik je in?

Je lichaam laat het zien. Zonder filter. En precies daar ontstaat verandering. Niet in je hoofd.
Maar in je lijf.

Voel je dat je hiernaar verlangt? Je bent welkom bij Landen in je lijf.

👉 Ga naar mijn website en boek een sessie!