Opgeruimd Utrecht

Deze week weer een tip van mij als opruimcoach.
Wees maar mild voor jezelf wanneer het niet meteen lukt of telkens niet lukt om je huis opgeruimd te krijgen.
Ik vind het soms ook moeilijk om dingen weg te doen, bijvoorbeeld rouwkaarten. Van de week nog vroeg ik een klant me wat ik daarmee deed. Ik heb ze uiteindelijk ingescand én ingeplakt in een album. Als ik het kan, kan jij het ook!

Opgeruimd Drenthe :-)

Mocht je interesse hebben in een aangenaam en knus vakantie-verblijf, kijk voor meer info op https://www.airbnb.nl/rooms/1553706208245123157?check_in=2026-05-12&check_out=2026-05-16&guests=1&adults=1&s=67&unique_share_id=cac39596-6d57-41a8-bab5-afdef808ab13

Als opruimcoach geef ik voortaan elke week een nieuwe tip.

Mijn tips zijn bedoeld voor 50+-ers die houden van een nuchtere aanpak zonder oordeel.

Tip 1: Wanhoop niet, het gaat je lukken.

Mijn ervaring is dat mensen die hun huis (lang) niet op orde hebben, er soms wanhopig van worden. Ze ruimen bijvoorbeeld wel op, maar na afloop zie je amper dat er iets is gedaan. Dat stimuleert natuurlijk niet om door te gaan. Of ze hebben het zo druk dat er gewoon geen tijd is voor opruimen. Of ze willen het wel, maar het lukt maar niet. In al die gevallen: Houd moed.

De stroomversnelling valt niet altijd te voorspellen

Gisteren ben ik langs geweest bij een klant. Er stond me een verrassing te wachten. Ik werd uitgenodigd om naar de slaapkamer te lopen. Mijn klant had een enorme stapel spullen verplaatst. Deze zijn nu beschikbaar voor de liefhebber. Vervolgens hebben we samen een boekenrek uit elkaar gehaald en verplaatst. Het is ongelooflijk hoeveel mijn klant al had opgeruimd en hoeveel we samen nog hebben opgeruimd. Het resultaat hebben we gevierd!

Toen mijn vader naar Kiev ging, was hij alleen. Mijn moeder wilde niet mee. Het was een reisje georganiseerd door de harmonie, waarvan mijn vader één van de commissarissen was. Na zijn terugkomst vertelde hij over het concert dat de harmonie had gegeven in een groot stadion. Het was ter nagedachtenis aan alle oorlogsslachtoffers in de oorlog. Het had hem geraakt.
Eenmaal terug in zijn hotelkamer had hij zich per ongeluk gesneden met een mesje, vlakbij zijn pols. Het bloedde erg en hij had zich geen raad geweten, in zijn eentje. Zijn hand had hij boven de wasbak gehouden en er zo goed als het ging een doek omheen gewonden om het bloeden te stelpen. Ik had zo vreselijk met hem te doen, toen hij dit vertelde.
Nu, achteraf, denk ik dat hij heeft herbeleefd in Kiev, wat hij in zijn jeugd aan het eind van de oorlog heeft meegemaakt. De emoties die hij voelde tijdens het concert van de harmonie, die verband hielden met de gevallenen in de oorlog. De hulpeloosheid die hij voelde, daar alleen in zijn hotelkamer, amper in staat om zijn bloedende arm te stelpen, zijn vergelijkbaar met wat hij als jongen van 15 moet hebben gevoeld, toen hij daar gewond op straat lag, niet in staat om weg te lopen. Arme papa.
Nadat mijn vader was teruggekomen uit Kiev, zei mijn broer telkens dat mijn moeder met hem had moeten meegaan. Dan had ze hem kunnen bijstaan. Nu achteraf denk ik dat het toch niet verkeerd was, dat ze er niet bij was. Want mijn vader heeft in Kiev, juist omdat hij alleen was, zijn oorlogservaringen kunnen herbeleven en wellicht verwerken.

SUPER STERK E-BOOK: Mijn Huis Opgeruimd in Zeven Stappen

Wil je graag je huis opgeruimd zien?, dan heb ik een super sterk E-book voor je!!!

Daarin staat hoe je in zeven stappen je huis krijgt opgeruimd.

Bovendien hoe je het opgeruimd houdt!

Dit E-book kan de eerste stap zijn naar een opgeruimd huis.

Een droom die werkelijkheid wordt.

Bestellen?

Ga naar opgeruimdutrecht.nl en klik rechtsboven op E-book: mijn

Geordend Huis in Zeven Stappen.

Ik vergeet nooit die ene keer. Had me als kind net uitgebreid geïnstalleerd in de tuin om eens lekker te gaan genieten. Liggend op de grote tuinstoel van mama, met een drankje naast me en een leuk boek om te lezen. Kwam mijn vader naar me toe. En voor ik het goed en wel door had, werd hij driftig. En ik lag daar op mijn tuinstoel en had geen flauw benul waarom hij zo ontzettend boos was.

Na het heengaan van mijn vader, hebben mijn zus en ik eens op internet de beschrijving bekeken van PTSS. Vanwege mijn vaders ervaringen in de oorlog. Toen we lazen wat de symptomen ervan waren, ging ons een lichtje op: Achteraf denken we dat mijn vader PTSS heeft gehad. Jammer dat dit niet is onderkend, want dan had hij wellicht behandeld kunnen worden. Nu heeft hij het allemaal in zijn eentje moeten opknappen. Het is niet anders.

Beste mensen, op vrijdag 8 november is er een Herfstlezing Opruimen met Bé. Locatie: Buurtcentrum De Leeuw. Tijd: 20.00 - 21.00 uur.
Het thema is dit keer 'Hoe begin ik met ontspullen?' Als opruimcoach heb ik gemerkt dat veel mensen het moeilijk vinden om te beginnen met opruimen. Bij deze interactieve lezing vertellen we elkaar wat we al gedaan hebben om een begin te maken. Bé vertelt wat je nog meer kunt doen om te beginnen. Het wordt weer een opgeruimde avond!

Schrijf je op tijd in: 2,5 week voorafgaand aan de datum van de lezing. Zie ook: opgeruimdutrecht.nl

Laatst toen ik nogal ambitieus bezig was, zei mijn vriend tegen me: “Mensen zijn helemaal niet gemaakt om de hele dag door te presteren". Dat vond ik zo’n fijne uitspraak. In zijn woorden hoor ik dat ik helemaal niet zoveel hoef. Het hoeft niet elke dag een topdag te zijn, waarin ik veel taken doe en met succes afmaak. Het kan ook gewoon een dag zijn waarop ik niets van plan ben. Die zich ontvouwt. Waarop ik geen dingen afwerk die ik nog op mijn lijstje heb staan.
Misschien denk je nu: Goh wat moet ik daarmee? Mijn huis staat vol met spullen. Maar wie weet heb je er toch iets aan. Het besef dat het niet erg is dat je huis vol spullen staat. Dat je nog je hele leven hebt om het op te ruimen. Dat het niet allemaal tegelijk af hoeft. Dat je met mijn hulp je huis weer op orde kunt krijgen en er weer meer van kunt genieten.

Vandaag naar STRAAT, museum voor streetart, geweest in Amsterdam. Met de veerpont vanaf de veerhaven achter Amsterdam CS in een kwartiertje overgevaren. Mooi om de stad te zien vanaf het water. Eenmaal op het NDSM-eiland waaide het flink. Snel in de luwte van de gebouwen gaan lopen naar STRAAT, wat vlakbij bleek te zijn.

STRAAT is een grote loods, waar als ik het goed heb 150 kunstwerken zijn te bewonderen. Er is natuurlijk een museumcafé en een shop. Toen we die shop zagen, aan het einde van ons museumbezoek, bleek er nog een verdieping boven te zijn. Daar hingen de prachtigste streetart schlderijen, van aziatische kunstenaars. Die had ik wel als eerste willen zien, want nu was ik eigenlijk al moe.

Eenmaal terug in Utrecht wandelde ik langs de oudegracht naar huis. De zon scheen. Wat schetst mijn verbazing: Een streetart-kunstenaar in volle glorie was bezig een gedeelte van een zijmuur van een pand te beschilderen! Heb een poosje staan kijken en vervolgens de man aangesproken. Hij had met spuitbussen een heel gedeailleerde schildering gemaakt, razend knap. Toen ik hem vroeg of je er een vergunning voor nodig had, beaamde hij dat. Daaraan schijn je te kunnen komen via Janisdeman, een bekende straatart-kunstenaar uit Utrecht. Wie weet?