RPC
Delen
De Rotterdam Palestina Coalitie (RPC) is een samenwerking van betrokken personen uit Rotterdam en omgeving die zich inzet voor de Palestijnse strijd.
08/06/2026
Hij zou het moeras droogleggen.
In plaats daarvan lijkt hij vooral bezig niet te verdrinken in de vragen die hij jarenlang zelf heeft helpen oproepen.
Geen uitzonderingen.
Geen onaantastbaren.
Geen cultus rond macht.
Onderzoek iedereen.
Ook Trump.
Nederland praat over mensenrechten alsof het een principe is. Universeel. Onaantastbaar. Niet-onderhandelbaar.
Maar in de praktijk blijkt stellen onze zogenaamde morele leiders telkens weer macht boven recht. Bondgenootschappen boven mensenlevens. Strategisch belang boven bescherming van burgers.
Terwijl in Palestina en Libanon dagelijks beelden, rapporten en verklaringen verschijnen over extreem geweld, grootschalige schendingen van internationaal recht en mensenrechten en vindt er een live genocide plaats, blijft de politieke realiteit in Nederland grotendeels hetzelfde. Ze blijven het koloniale Israëlische apartheidsregime steunen en met dit regime samenwerken.
Mensenrechten doen er opeens niet toe.
En precies daar faalt het systeem dat zichzelf graag moreel noemt.
Want als het internationaal recht alleen streng wordt toegepast op "vijanden" zonder machtige vrienden, dan is het geen recht maar selectie.
En selectie is geen neutraliteit. Het is een keuze.
Hoe geloofwaardig is een land dat “nooit meer” zegt, maar intussen wegkijkt wanneer “nu” zich herhaalt?
En hoeveel schendingen moeten er nog “onderzocht worden” voordat er eindelijk consequenties volgen die verder gaan dan verklaringen en zorgen?
Dit gaat niet alleen over buitenlands beleid.
Dit gaat over de vraag of mensenrechten een principe zijn of een verhaal dat alleen werkt zolang het niemand echt kost.
31/05/2026
"Zonder ooggetuigen geen documentatie van oorlogsmisdaden. Zonder documentatie geen vervolging."
Voor onze herdenking op 3 mei voor de vermoorde Palestijnse journalisten maakte journalist en schrijver een mooie tekst over de systematische aanvallen op journalisten in Palestina en Libanon.
Hierin staat hij stil bij het verhaal van de Libanese journaliste Amal Khalil, die werd vermoord door een Israëlische aanval op het gebouw waarin zij zich bevond. Zionistische terroristen hielden hulpdiensten urenlang tegen, waardoor zij niet op tijd gered kon worden.
Het Israëlische apartheidsregime vermoorde meer dan 300 journalisten sinds het begin van de genocide in Gaza en de escalatie in de regio.
Zij waren ooggetuigen. Mensen die de wereld wilden laten zien wat er gebeurde.
Wanneer journalisten worden vermoord, wordt niet alleen een leven beëindigd. Ook de waarheid wordt aangevallen.
Daarom herdenken wij hen.
Daarom blijven wij getuigen.
Daarom blijven wij hun namen noemen.
Lees meer over de 3 mei herdenking en de hele bijdrage van Lotfi el-Hamidi op onze website (link in bio).
27/05/2026
Eid Adha Mubarak
عيد أضحى مبارك
Vrijdag stonden wij bij Hartel Shipping in Rhoon. Dit was de eerste van een reeks demonstraties.
Waarom?
Omdat Hartel Shipping op 16 maart nog bomhulzen en patroonhulzen naar Israël vervoerde.
Volgens internationaal recht mogen bedrijven geen wapens of onderdelen leveren wanneer er een duidelijk risico bestaat op oorlogsmisdaden en genocide.
Dat risico is allang duidelijk.
Daarom eisen wij:
-> Stop wapentransporten naar Israël
-> Geen winst over Palestijnse levens
-> Transparantie en verantwoordelijkheid
Totdat Hartel Shipping stopt, blijven wij demonstreren.
24/05/2026
Samen met het platform Rotterdam verwelkomt Vluchtelingen deden wij vandaag aangifte tegen het Kamerlid Gideon Markuszower voor zijn oproep Palestijnse asielzoekers met ‘maximaal geweld’ bij de grens tegen te houden. ‘Misschien met nog meer geweld dan waar ze vandaan komen’, aldus zijn letterlijke woorden tijdens een interview in het online programma van .
Deze uitspraken zijn niet alleen moreel verwerpelijk, het gaat hier ook om strafbare feiten. Het aanzetten tot geweld (opruiing) en uitlokking van mishandeling. Daarnaast is de oproep tot geweld specifiek gericht op de Palestijnse bevolking, enkel en alleen omdat zij Palestijns zijn. Dat betekent dat er tevens sprake is van racisme.
De vrijheid van meningsuiting is niet onbeperkt. Politici hebben volgens het Europees Hof voor de Rechten van de Mens zelfs een bijzondere verantwoordelijkheid dat hun uitlatingen niet tot haat en gewelddadig handelingen moeten leiden. Dat dergelijke uitspraken worden gedaan door een lid van de Tweede Kamer, maakt de zaak dan ook des te ernstiger. Politici dragen een bijzondere verantwoordelijkheid om de rechtstaat te beschermen en juist zij moeten geen geweld tegen kwetsbare groepen normaliseren of aanmoedigen. En al helemaal niet tegen mensen die op de vlucht zijn voor oorlog, onderdrukking en genocide zoals Palestijnen.
Wanneer een politicus openlijk oproept om vluchtelingen “met geweld” tegen te houden, gaat het niet meer alleen over politieke retoriek. Dan raakt het aan de fundamenten van de rechtsstaat, het vluchtelingenrecht en de bescherming van menselijke waardigheid. De uitspraken van Markuszower over Palestijnse vluchtelingen zijn juridisch en moreel uiterst problematisch en verwerpelijk.
Het normaliseren van opruiende taal tegen Palestijnen mag niet onweersproken blijven, zeker niet wanneer die afkomstig is van een lid van de Tweede Kamer. Vrijheid van meningsuiting is een fundamenteel recht, maar vormt geen vrijbrief voor het oproepen tot geweld of het aanwakkeren van haat tegen een bevolkingsgroep.
En daarom deden wij aangifte. Heb jij dat ook al gedaan??
22/05/2026
Motie aangenomen! EINDELIJK!
De motie werd eerder al 2 keer afgewezen, maar nu dankzij de volharding van onze kameraden van en steun van .rotterdam en is de motie eindelijk aangenomen.
DEMONSTREREN WERKT!
Zonder de miljoenen schade dankzij de acties van was dit niet mogelijk geweest. En natuurlijk alle andere activisten die elke dag naast ons staan en meestrijden om onze haven en stad genocide en apartheidvrij te maken!
Maar we zijn nog lang niet klaar!
We rekenen op om erop toe te zien dat deze motie daadwerkelijk tot uitwerking wordt gebracht.
Ondertussen gaan wij door met actievoeren totdat Rotterdam volledig apartheidvrij is en Palestina bevrijd is, van de zee tot aan de rivier!
Vanmiddag staan we op de stoep bij Hartel Shipping in Rhoon omdat zij wapens vervoeren naar het genocidale apartheidsregime Israël. Dat laten wij natuurlijk niet stilzwijgend gebeuren!
Strijd mee! Vanmiddag 16.00 uur.
The people united can never be defeated!
Palestine WILL BE FREE!
Waar wij, hier, mee te maken hebben, is goed verwoord door een andere Joodse schrijver. Franz Kafka’s korte verhaal Een gemeenschap van schurken gaat over Jetten en de zijnen. Het begint zo:
“Er was eens een gemeenschap van schurken, dat wil zeggen het waren geen schurken maar gewone, gemiddelde mensen.”
Wanneer een van deze schurken iets schurkachtigs deed, kwalificeert Kafka dat door te zeggen: “dat wil weer zeggen niets schurkachtigs, maar gewoon, zoals gebruikelijk is.”
Laten we helder hebben dat ons herdenken, hier en nu, moet betekenen dat we het schurkachtige blijven zien in wat gewoon is, in wat gebruikelijk is. ‘Schurkenstaat’ is een pleonasme, Israël is daarvan een sprekend voorbeeld.
17/05/2026
De Nakba betekent letterlijk “de catastrofe”.
In 1948 werden meer dan 700.000 Palestijnen verdreven van hun land, dorpen en steden. Families raakten alles kwijt en honderden Palestijnse dorpen werden vernietigd. Tot op de dag van vandaag leven miljoenen Palestijnen als overlevenden van de Nakba, vaak al generaties lang, in diaspora en ontheemding.
Maar de Nakba gaat niet alleen over verlies.
Het gaat ook over het recht op terugkeer.
In VN-resolutie 194 werd vastgelegd dat Palestijnen die verdreven werden uit hun huizen het recht hebben om terug te keren naar hun land en eigendommen, of compensatie te ontvangen wanneer terugkeer onmogelijk is.
De sleutels die wij tijdens de Nakba-herdenking droegen, symboliseren dat recht. Het zijn geen symbolen van nostalgie, maar van herinnering, rechtvaardigheid en internationaal erkende rechten.
De Nakba is geen afgesloten hoofdstuk uit de geschiedenis. Voor miljoenen Palestijnen duurt zij voort.
Right of return is a human right. 🇵🇸
Tijdens de Nakba-herdenking in Rotterdam sprak Laila Nalawi over wat er in 1948 gebeurde met het Palestijnse volk. Niet als verre geschiedenis uit een boek, maar via de herinneringen van haar vader, een overlevende van deze catastrofe. Want zij zijn geen vluchtelingen, maar overlevenden van de Nakba die nog altijd voortduurt.
Zijn verhalen gaan over verlies, verdrijving en het achterlaten van huis en haard. Over families die dachten na enkele dagen terug te kunnen keren, maar nooit meer terug mochten komen.
Generaties later dragen Palestijnen die herinneringen nog altijd met zich mee.
De speech van Laila maakte duidelijk dat de Nakba niet alleen herdacht wordt, maar nog steeds voortleeft in families, verhalen en dagelijkse realiteit.
Herinneren is verzetten tegen vergetelheid. 🇵🇸
Klik hier om uitgelicht te worden.
Contact de organisatie
Adres
Stationsplein 1
Rotterdam