Project Held

Kijk eens waar ze mee zijn begonnen! 💚

Met ondersteuning vanuit het project maken en verkopen zij nu hun eigen yoghurt en shakes. Een gezond en natuurlijk product, maar vooral ook een mooie nieuwe stap richting zelfstandigheid.

Want achter deze bekers zit veel meer dan yoghurt alleen. Mulando en Élio leren ondernemen, verantwoordelijkheid nemen en bouwen zo stap voor stap aan de mogelijkheid om hun eigen inkomen te verdienen.

En kijk eens goed naar de stickers op de bekers… Ook die vertellen een verhaal. Ze worden geprint door andere helden binnen het project, die met hun kopieerbedrijf óók werken aan hun eigen toekomst.

Dat vinden we misschien nog wel het mooiste: het ene initiatief helpt het andere vooruit. Jongeren krijgen niet alleen ondersteuning, maar ook de ruimte om vaardigheden te ontwikkelen, initiatief te nemen en elkaar te versterken.

We wensen Mulando en Élio heel veel succes met hun nieuwe onderneming! 🙌

Van yoghurt tot drukwerk: zo kan een kleine stap uitgroeien tot iets veel groters.

Soms begint een toekomst met iemand die in je gelooft.
Toen Justino als kind bij Iris Ministries Matola Rio kwam wonen, had zijn familie weinig zekerheid. Dankzij de opvang, zorg en het onderwijs kreeg hij de kans om zich te ontwikkelen.
Vandaag is Justino een volwassen jongeman. Hij woont inmiddels in het 18+ Future & Hope-project, waar jongeren stap voor stap leren zelfstandig te leven.
Maar Justino wilde meer. Hij droomde ervan om zelf iets op te bouwen. Een baan vinden bleek moeilijk. Daarom besloot hij een eigen printshop te starten. Met hulp van Project Held kon hij de eerste printer en materialen aanschaffen.
Vandaag helpt hij klanten uit de omgeving met printen, kopiëren en schoolwerk. Zo bouwt hij niet alleen aan zijn eigen toekomst, maar ook aan die van zijn gemeenschap. 💚 Dat is de impact van kansen.

Sommige dromen ontstaan al wanneer je nog heel jong bent.
Cecilia woont sinds 2007 bij Iris Ministries Matola Rio. Als klein meisje kwam ze naar het kindercentrum omdat haar familie haar op dat moment niet de zorg en veiligheid kon bieden die ze nodig had. Iris Ministries werd haar thuis. Een plek waar ze kon opgroeien, naar school kon gaan en kon nadenken over haar eigen toekomst.
In haar biografie schreef Cecilia ooit dat haar droom heel eenvoudig was: een goede baan vinden en een fijne toekomst opbouwen. En juist dat maakt haar verhaal vandaag zo bijzonder.
Want dat kleine meisje van toen is inmiddels een jonge vrouw. Een jonge vrouw die steeds dichter bij het moment komt waarop ze haar eigen weg kan gaan.
Op dit moment wordt zelfs gekeken of er voor Cecilia een bijzondere mogelijkheid in Brazilië kan ontstaan. Of dat daadwerkelijk doorgaat, weten we nog niet. Maar alleen al dat zulke mogelijkheden nu op haar pad komen, laat zien hoeveel er in al die jaren is veranderd.
Van een meisje dat een veilige plek nodig had, naar een jonge vrouw die vooruit kan kijken. En misschien is dát wel waar hulp uiteindelijk om draait.
Niet bepalen hoe iemands toekomst eruit moet zien, maar ervoor zorgen dat iemand de kans krijgt om die toekomst zélf op te bouwen.

Sommige verhalen beginnen met een moeilijke start, maar hoeven daar niet te eindigen. Maak kennis met Celestino.
Als jong kind kwam hij terecht bij Iris Ministries Matola Rio. Daar kreeg hij wat ieder kind verdient: een veilige plek om op te groeien, naar school te gaan en te ontdekken wat zijn talenten zijn.
Vandaag is Celestino een gemotiveerde student elektrotechniek. Onlangs rondde hij zijn eerste semester succesvol af. Een belangrijke stap richting zijn droom om als elektricien aan de slag te gaan.
Zijn verhaal laat zien wat er kan gebeuren wanneer een kind niet alleen opvang krijgt, maar ook kansen.
Bij Iris Ministries draait het niet alleen om vandaag, maar juist om de toekomst.
💚 Samen bouwen we aan die toekomst. Stap voor stap.

Soms begint een levenswerk met wat je onderweg tegenkomt. 💚
Achter het project in Matola Rio staat Corrie Ockhuysen. Voordat zij in Mozambique terechtkwam, werkte ze als missionaris in Brazilië. Daar leerde ze al wat Portugees, iets wat later goed van pas kwam toen haar weg haar naar Mozambique bracht. Corrie heeft een achtergrond als verpleegkundige. Toen ze zag hoeveel mensen werden geraakt door hiv en aids, zag ze daarom niet alleen de ziekte. Ze zag ook wat er met gezinnen gebeurde. Ouders vielen weg. Kinderen bleven achter. En sommige kinderen waren zelf ziek en hadden veel meer nodig dan medische zorg alleen. Voor Corrie was alleen verzorgen niet genoeg.
In 2005 begon ze in Matola Rio met de opvang van kinderen die een veilige plek nodig hadden. Een plek waar ze zorg en goede voeding kregen, naar school konden gaan en vooral ook gewoon kind mochten zijn.
Inmiddels zijn veel van de kinderen van toen jongeren en jongvolwassenen. Ze volgen een opleiding, leren een vak en zetten stap voor stap hun eerste stappen richting zelfstandigheid. Sommigen wonen in het 18+ huis. Anderen proberen met kleine ondernemingen hun eigen inkomen op te bouwen. Dat zijn de verhalen die we jullie de komende tijd gaan laten zien. Maar voordat we die jongeren voorstellen, willen we eerst stilstaan bij de vrouw bij wie een belangrijk deel van hun verhaal begon.
Corrie gaf kinderen niet alleen zorg voor dat moment. Ze hielp een plek bouwen waar ze de kans kregen om op te groeien. 💚 De komende tijd nemen we jullie verder mee in Matola Rio. Naar de jongeren van toen én de dromen die zij vandaag hebben.

Iris Min. Matola Rio Mozambique!
De komende weken nemen we je mee naar Iris Ministries Matola Rio in Mozambique. Een plek waar kinderen een veilig thuis vinden, onderwijs krijgen en stap voor stap bouwen aan hun toekomst.
Het verhaal van Matola Rio begon jaren geleden, toen de Nederlandse Corrie Ockhuyzen voor zendingswerk naar Mozambique vertrok. Daar werd zij diep geraakt door de armoede waarin veel gezinnen leefden. Vooral de vele kinderen die wees waren geworden door Aids en HIV of zonder veilige plek opgroeiden, lieten haar niet los. Wat begon met de wens om te helpen, groeide uit tot een plek waar inmiddels generaties kinderen zijn opgegroeid.
Kinderen die vandaag studeren.
Werken.
Een eigen gezin hebben.
En zelfs zelf vader of moeder zijn geworden.
De komende weken maak je kennis met een aantal van hen.
Met Tino.
Met Justino.
Met Cecilia.
Het 18+ project en uiteraard met Corrie zelf. Mensen die iedere dag bouwen aan hoop voor de volgende generatie.
Welkom in Matola Rio. 💚 Samen maken we verschil.

Een warme maaltijd was bij Dija nooit alleen een maaltijd. Het was een reden om samen te komen. Om even niet alleen te zijn. Om gezien te worden. In Gjakova, Kosovo, werd Dija voor veel ouderen een vertrouwd gezicht. Ze zag hoe zwaar het leven kan zijn wanneer ouder worden samengaat met ziekte, weinig financiële ruimte en een klein sociaal netwerk. Sommige ouderen hebben nauwelijks mensen om op terug te vallen en juist dan kan een bezoek, een gesprek of samen eten ontzettend veel betekenen.

Vanuit die betrokkenheid ontstond Dija’s Day Care Center: een plek waar ouderen terechtkunnen voor een warme maaltijd en ontmoeting. Niet alleen eten op tafel, maar ook tijd voor elkaar. Een stoel om aan te schuiven. Iemand die vraagt hoe het gaat. De winters in Kosovo kunnen streng zijn. Voor ouderen die in eenvoudige woningen leven en weinig geld overhouden voor voedsel, medicijnen en verwarming, brengt die periode extra zorgen met zich mee. Juist voor hen kan een plek waar warmte, aandacht en praktische ondersteuning samenkomen een groot verschil maken.

Dija was het hart van dit werk. Ruim een jaar geleden overleed zij. Haar gemis is groot, maar wat zij heeft opgebouwd is niet verdwenen. Haar naam leeft voort in Dija’s Day Care Center en daarmee ook haar overtuiging dat ouderen niet vergeten mogen worden. Haar dochter Rrezarta zet zich in Kosovo nog altijd in voor mensen en gezinnen die steun nodig hebben. Zo gaat de betrokkenheid die Dija zo kenmerkte verder: dichtbij mensen, met praktische hulp én persoonlijke aandacht.
Voor Project Held is Dija’s Day Care Center daarom meer dan een plek waar maaltijden worden uitgedeeld. Het is een plek van waardigheid en verbinding. Want soms begint hulp met iets heel eenvoudigs: een warme maaltijd, een open deur en iemand die blij is dat je er bent.

Mira* houdt van lezen, zingen en dansen. Later wil ze graag juf worden. Achter haar rustige glimlach ligt een periode die voor een kind veel te zwaar is. Na het verlies van haar vader veranderde het leven van het gezin ingrijpend. Het verdriet en alles wat daarna volgde hebben diepe sporen nagelaten. Mira trok zich steeds meer terug en vindt het moeilijk om contact te maken en zich veilig te voelen.
Samen met haar moeder, broer en zus woont ze in een klein eenkamerappartement. Haar moeder kampt met ernstige gezondheidsproblemen en psychische klachten en kan daardoor niet werken. De ruimte om rond te komen én de kinderen de rust en begeleiding te geven die zij nodig hebben, is heel klein.

Toch zijn er ook dromen. Mira wil leren, naar school gaan en later voor de klas staan. Met steun kan zij onderwijs blijven volgen, passende begeleiding krijgen en stap voor stap weer vertrouwen opbouwen. Niet omdat haar verleden daarmee verdwijnt, maar omdat haar toekomst méér mag worden dan wat haar is overkomen.

In deze teksten gebruiken we de naam Mira*. Dit is niet haar echte naam. Ook de afbeelding wordt bewust minder herkenbaar gemaakt om haar privacy te beschermen.

Fetije woont in Gjakova, Kosovo. Zij en haar man hadden weinig mensen om op terug te vallen. Door haar psychische klachten kan Fetije niet zelfstandig op pad. Haar man ging daarom altijd met haar mee wanneer ze naar de dokter moest of ergens naartoe ging.

De bezoeken vanuit Stichting de Brug Internationaal en Project Held betekenden voor hen ontzettend veel. Niet alleen vanwege de praktische hulp, maar vooral ook omdat iemand naar hen omkeek.

Vorige maand veranderde Fetije haar leven opnieuw ingrijpend: haar man overleed. Haar levenspartner én de persoon op wie zij dagelijks vertrouwde, is er niet meer. Nu staat ze er alleen voor.

Voor ouderen in kwetsbare omstandigheden in Kosovo is er weinig vangnet. Geld voor eten, medicijnen en verwarming is vaak een dagelijkse zorg. De winters zijn koud en veel eenvoudige huizen worden met hout verwarmd, met rook en roet als keerzijde.

Juist daarom blijven we Fetije bezoeken en ondersteunen. Zodat er eten, medicatie en warmte voldoende gegeven wordt. Maar vooral ook iemand die blijft komen.

Voor ons is Fetije echt de Held: ondanks verdriet en eenzaamheid blijven doorgaan.