Zelfbierbrouwen.com

Natuurlijk is het bij een biertje ook lekker om iets te eten dat je zelf hebt gemaakt, zoals Anna’s beignets. Daarnaast was ik de afgelopen periode druk bezig met het geven van workshops. Zo heb ik onder andere een vader-dochterdag georganiseerd, waarbij vaders en dochters samen een leuke activiteit doen – iets wat je bijvoorbeeld één keer per jaar kunt plannen.

Tijdens de workshops leg ik ook uit hoe je van een gewoon pilsje verschillende varianten bier kunt brouwen. Dit soort bier is niet in de winkel te koop, maar kun je wel zelf maken. Ook nemen we een kijkje bij de brouwerij van Jopen, die kleinschalig begonnen is en nu op veel plekken verkrijgbaar is.

De avond viel traag over Amsterdam, alsof de stad zelf nog nadacht over wat zij geweest was. In de gelagkamer hing de geur van nat hout, kruidnagel en iets bitters dat niemand direct kon thuisbrengen.

Ze noemden het Haantjesbier.

Een verloren drank, zei men. Verdwenen met de stemmen van schrijvers die te luid hadden geleefd, te scherp hadden geschreven, en te weinig hadden gevraagd om vergeving. Maar deze avond — op het Festijn van Tachtig — werd het opnieuw geschonken, alsof iemand een vergeten zin uit de geschiedenis hardop had voorgelezen.

Het bier was donkerder dan verwacht. Geen vrolijk goud, maar een diepe gloed, als oud koper in kaarslicht. Wie het proefde, zweeg even. Eerst kwam de zachtheid, bijna misleidend, en daarna pas de kracht — een nasleep die bleef hangen als een gedachte die je niet meer loslaat.

“Dubbel-stronghold,” mompelde iemand, half bewonderend, half wantrouwig. Alsof het bier niet alleen gebrouwen was, maar ook verdedigd — tegen de tijd, tegen vergetelheid.

Aan een houten tafel werd er mee gekookt. Geen verfijning, geen franje — stoofpotten die langzaam hun geheimen prijsgaven. Het bier trok in het vlees, maakte het zachter, dieper, alsof zelfs voedsel zich gewonnen gaf aan zijn karakter.

En toch — je kon het nergens kopen. Geen etalage, geen prijskaartje. Alleen hier, alleen nu. Alsof het bier begreep dat sommige dingen niet bedoeld zijn om te bezitten, maar om te ervaren.

Buiten kraaide ergens een haan, te vroeg of te laat — niemand wist het zeker. Binnen hieven ze hun glazen.

Op wat verloren was.
En op wat, tegen alle verwachting in, terug durfde te keren.