PEN Design Studio

၇၃ ႀကိမ္ေျမာက္ လြတ္လပ္ေရးေန႔ကို ႀကိဳဆို ဂုဏ္ျပဳအပ္ပါသည္။
လြတ္လပ္ေရးေန႔ သမိုင္း
၁၉ရာစု တတိယ အဂၤလိပ္-ျမန္မာစစ္ၿပီးေသာအခါ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ အဂၤလိပ္လက္ေအာက္သို႔ က်ေရာက္ခဲ့ရသည္။ ၁၉၃၇ ဧၿပီလ ၁ရက္ေန႔မွာ သီးျခားအုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရနယ္ေျမ ျဖစ္လာပါတယ္။ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္မွာ ေဒါက္တာ ဘေမာ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဒါက္တာဘေမာ္ဟာ ဗမာျပည္အတြက္ ကိုယ္ပိုင္စည္းမ်ဥ္းဆြဲဖို႔ အတြက္ အဂၤလိပ္ေတြကို ဆန္႔က်င္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူဟာ ဥပေဒျပဳ အဖြဲ႕မွ ထြက္ခဲ့ရတဲ့အျပင္ ဆူပူအံုႂကြေအာင္ လႈံေဆာ္မႈနဲ႔ ၁၉၄၀ မွာ အဖမ္းခံခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီမတိုင္မီတည္းက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းက ဗမာ့လြတ္ေျမာက္ေရးတပ္မေတာ္ကို ဂ်ပန္မွာ ဖြဲ႕စည္းခဲ့ၿပီးပါၿပီ။
၁၉၄၂ ေရာက္တဲ့အခါမွာေတာ့ အဂၤလိပ္ေတြကို ဂ်ပန္အကူညီနဲ႔ တိုက္ထုတ္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဂ်ပန္ေတြဟာ ဗမာ့အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္း အႀကီးအကဲအျဖစ္ ေဒါက္တာဘေမာ္ကို ခန္႔အပ္ခဲ့ပါတယ္။၁၉၄၂ မွ ၁၉၄၄ အထိ ဂ်ပန္နဲ႔ လက္တြဲခဲ့ေသာ္လည္း ၁၉၄၅ မွာေတာ့ လက္တြဲျဖဳတ္ခဲ့ပါတယ္။
ဒုတိယကမၻာစစ္အၿပီး ၁၉၄၇ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၂ ရက္ေန႔မွာေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ဟာ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔အတူ ပင္လံု စာခ်ဳပ္ကို ခ်ဳပ္ဆိုႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။၁၉၄၇မွာေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ အစိုးရဖြဲ႕ရဲ႕ ဒုတိယဥကၠဌ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ထို႔ေနာက္မွာေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း နဲ႔ အတူ ဝန္ႀကီးမ်ား လုပ္ၾကံခံခဲ့ရပါတယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ နဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ဝန္ႀကီးမ်ားရဲ႕ အသက္ေပးႀကိဳးပမ္းမႈေၾကာင့္ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၄ ရက္ေန႔မွာေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ပထမဆံုး သမၼတ စပ္ေရႊသိုက္ ၊ ပထမဆံုးဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးႏု တို႔ႏွင့္အတူ လြတ္လပ္ေသာအခ်ဳပ္အခ်ာ အာဏာပိုင္ ႏိုင္ငံျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။
တျပည္သူမေရႊထားအေကာင့္မွ
ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။
==================================
မွတ္တမ္းမ်ားက ေျပာေသာ #လြတ္လပ္ေရးေန႔
(ထိန္လင္း
ၾသဂုတ္ ၁၊ ၂၀၁၀)
၂ဝ၁ဝ ျပည့္ႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၄ ရက္ေန႔က ၆၂ ႏွစ္ေျမာက္ လြတ္လပ္ေရးေန႔ျဖစ္ပါတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၆၂ ႏွစ္က က်ေရာက္ခဲ့တဲ့ လြတ္လပ္ေရးေန႔ျမင္ကြင္းကို ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ျမင္ေတြ႔ခဲ့ရၿပီး မွတ္မိႏိုင္သူေတြက ဒီကေန႔မွာ အနည္းဆံုး အသက္ ၇ဝ ေက်ာ္ ၈ဝ တန္း ေရာက္ေနသူေတြ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီ ပထမဆံုး လြတ္လပ္ေရးေန႔အေၾကာင္း ကိုယ္ေတြ႔မွတ္တမ္းေတြ ေရးသားခဲ့သူ အမ်ားအျပားလည္း ကြယ္လြန္ခဲ့ပါၿပီ။
သို႔ေပမယ့္ ဦးသန္႔ ေရးသားတဲ့ ‘ျပည္ေတာ္သာခရီး’ စာအုပ္အပါအဝင္ မွတ္တမ္းစာအုပ္မ်ားမွာ ဖတ္ရႈႏိုင္ေသးတဲ့အတြက္ ပထမဆံုး လြတ္လပ္ေရးေန႔ ျမင္ကြင္းေတြကို မွန္းဆႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ တဆက္တည္းမွာပဲ အဲဒီတုန္းက ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ လြတ္လပ္ေရးေန႔ ေၾကညာစာတမ္း၊ သစၥာအဓိ႒ာန္ ၉ ခ်က္၊ လြတ္လပ္ေရးေန႔ မိန္႔ခြန္းတို႔ဟာလည္း လြတ္လပ္ေရးရဲ႕ အဓိပၸာယ္၊ လြတ္လပ္ေရးရဲ႕ အႏွစ္သာရ၊ လြတ္လပ္ေရးရဲ႕ တန္ဖိုးေတြအျပင္ ဘယ္သူေတြနဲ႔ ဘယ္လိုသက္ဆိုင္တယ္ ဆိုတဲ့အခ်က္ေတြကိုပါ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိေစမွာျဖစ္ပါတယ္။
၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၄ ရက္ေန႔ဟာ အဂၤလိပ္ ကိုလိုနီအစိုးရလက္ေအာက္မွာ ေအာက္ျမန္မာျပည္က ၁၂၃ ႏွစ္၊ အထက္ျမန္မာျပည္က ၆၃ ႏွစ္ ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီးတဲ့အခ်ိန္ပါ။ ဒီလို ဆယ္စုႏွစ္၊ ရာစုႏွစ္ ခ်ီေအာင္ မလြတ္မလပ္ေနခဲ့ရတဲ့ ျမန္မာျပည္သားေတြအေနနဲ႔ လြတ္လပ္ေရးရၿပီ၊ ကိုယ့္ၾကမၼာ ကိုယ္ဖန္တီးခြင့္ရၿပီဆိုတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္လိုက္ၾကမလဲဆိုတာ အလြယ္တကူပဲ မွန္းဆႏိုင္ပါတယ္။
အဲဒီေန႔မနက္ ၄ နာရီ မိနစ္ ၂ဝ မွာ ရန္ကုန္ဆိပ္ကမ္းမွာ ဆိုက္ကပ္ထားတဲ့ ဘာမင္ဟမ္ စစ္သေဘၤာႀကီးက အေျမာက္ေတြ ပစ္ေဖာက္ အခ်က္ေပးသံေတြ ထြက္လာၿပီး တိုင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္ေရွ႕မွာ ၿဗိတိသွ် ယူနီယံဂ်က္အလံကို ျဖဳတ္ခ်ၿပီး ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ အလံကို လႊင့္တင္ခဲ့ပါတယ္။ မနက္ ၄ နာရီ ၄၅ မိနစ္ ေရာက္တဲ့အခါ လႊတ္ေတာ္အစည္းအေဝးခန္းမမွာ ႏိုင္ငံေတာ္အာဏာလႊဲေျပာင္းတဲ့ အခမ္းအနား ဆက္ၿပီး ျပဳလုပ္ပါတယ္။ တိုင္းျပဳျပည္ျပဳလႊတ္ေတာ္က ယာယီပါလီမန္ ျဖစ္လာၿပီး ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြားႀကီး စဝ္ေရႊသိုက္ က ယာယီသမၼတ၊ ဦးႏုက ယာယီဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ျဖစ္လာပါတယ္။
အဲဒီေနာက္ မနက္ ၆ နာရီခြဲ ေရာက္တဲ့အခါ ဘုရင္ခံရဲ႕ အိမ္ေတာ္မွာ အာဏာလႊဲေျပာင္းတဲ့အခမ္းအနား ျပဳလုပ္ၿပီး မနက္ ၈ နာရီ မိနစ္ ၂ဝ တိတိမွာ အဂၤလိပ္ဘုရင္ခံ ဆာဟူးဘတ္ရန္႔စ္ နဲ႔ ဇနီးျဖစ္သူတို႔ ဘာမင္ဟန္သေဘၤာနဲ႔ ျမန္မာျပည္က ထြက္ခြာသြားပါတယ္။ ဒါဟာ ျမန္မာျပည္မွာ ပထမဆံုးနဲ႔ ေနာက္ဆံုး လို႔ဆိုႏိုင္တဲ့ စစ္မွန္တဲ့ အာဏာလႊဲေျပာင္းမႈ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီေန႔မွာပဲ လြတ္လပ္ေရးေမာ္ကြန္းေက်ာက္တိုင္ အုတ္ျမစ္ခ်ခဲ့ၿပီး အဲဒီအခမ္းအနားမွာ ဖဆပလ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ဦးဗေဆြက သစၥာအဓိ႒ာန္ ၉ ခ်က္ကို တိုင္ေပးၿပီး လူထုႀကီးက လိုက္ဆိုခဲ့ပါတယ္။
သစၥာအဓိ႒ာန္ ကိုးခ်က္
ေအာင္ေစသတည္း။ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃ဝ၉ ခုႏွစ္ ျပာသိုလဆုတ္ ၉ ရက္ (အဂၤလိပ္သကၠရာဇ္ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ၄ ရက္) တနဂၤေႏြေန႔ ေကာင္းျမတ္ေသာ မဂၤလာအခါ၌ ဤငါတို႔ ျမန္မာျပည္သည္ လံုးဝလြတ္လပ္ေသာ အခ်ဳပ္အျခာ အာဏာပိုင္ ျပည္ေထာင္စုသမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးအျဖစ္သို႔ ေရာက္သတည္း။
၁၊ ငါတို႔သည္ ဤေန႔ဤအခ်ိန္မွစ၍ ငါတို႔အား လြတ္လပ္ေသာလမ္းသို႔ ပို႔ေဆာင္ခဲ့ေသာ ငါတို႔၏ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ခ်မွတ္ခဲ့သည့္ လမ္းစဥ္အတိုင္း တသေဝမတိမ္း ခ်ီတက္မည္။
၂၊ ငါတို႔သည္ ဤေန႔ဤအခ်ိန္မွစ၍ လြတ္လပ္ေသာ ႏိုင္ငံသားတို႔၏ ျပည္ေထာင္စုသမတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး၏ သစၥာကို မေသြမဖည္ ေစာင့္ထိန္းမည္။
၃၊ ငါတို႔သည္ ဤေန႔ဤအခ်ိန္မွစ၍ လြတ္လပ္ေသာ ႏိုင္ငံသားတို႔၏ မြန္ျမတ္ေသာ အခြင့္အေရးကုိ ခံယူသည့္နည္းတူ လြတ္လပ္ေသာ ႏိုင္ငံသားတို႔၏ တာဝန္ဝတၱရားမ်ားကိုလည္း မတိမ္းမငဲ့ ထမ္းေဆာင္မည္။
၄၊ ငါတို႔သည္ ဤေန႔ဤအခ်ိန္မွစ၍ ငါတို႔ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ လံု႔လဥႆာဟျဖင့္ ရရွိၿပီးေသာ အမ်ဳိးသားညီညြတ္ေရးကို ေက်ာက္စိုင္ေက်ာက္ခဲကဲ့သို႔ ခိုင္ၿမဲေအာင္ ထိန္းသိမ္းမည္။
၅၊ ငါတို႔သည္ ဤေန႔ဤအခ်ိန္မွစ၍ ငါတို႔ႏိုင္ငံသားဟူသေရြ႕ကို ႀကီးငယ္နီးေဝးမျခား တေသြးတသားတည္း ျပဳ၍၊ နည္းမ်ား နိမ့္ျမင့္ မရွိေစရ ညီတူညီမွ် ျပဳမည္။
၆၊ ငါတို႔သည္ ဤေန႔ဤအခ်ိန္မွစ၍ သူတပါးကိုလည္း မတရားမျပဳ ငါတို႔အား မတရားျပဳမူျခင္းကိုလည္း မခံ၊ အသက္ႏွင့္လဲ၍ ကာကြယ္မည္။
၇၊ ငါတို႔သည္ ဤေန႔ဤအခ်ိန္မွစ၍ ငါတို႔ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး၏ တရားဥပေဒမ်ားကို ရိုေသစြာ လိုက္နာက်င့္သံုးမည္။
၈၊ ငါတို႔သည္ ဤေန႔ဤအခ်ိန္မွစ၍ ငါတို႔ႏိုင္ငံႏွင့္ ငါတို႔လြတ္လပ္ေရးကို အသက္ႏွင့္လဲ၍ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မည္။
၉၊ လံုးဝလြတ္လပ္ေသာ ျပည္ေထာင္စုသမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး ကမၻာအရွည္ တည္ၿမဲေရးတာဝန္သည္ ငါတို႔ႏွင့္တကြ ငါတို႔သားေျမး ေနာင္လာအဆက္ဆက္တို႔အေပၚ၌ တည္ေစမည္။
ဤ ငါတို႔ သစၥာအဓိ႒ာန္ မွန္သည့္အတိုင္း ငါတို႔ျပည္ေထာင္စုသမၼတ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးသည္ ကမၻာအရွည္ တည္ေစသတည္း။ ။
အပိုဒ္ ၆ ပုိဒ္ပါတဲ့ လြတ္လပ္ေရးေၾကညာစာတမ္းမွာလည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အစရွိတဲ့ ကူးတို႔မွဴး ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြရဲ႕ ဦးေဆာင္ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈေၾကာင့္ လြတ္လပ္ေရးရရွိတဲ့အေၾကာင္း၊ လူမ်ဳိး ဘာသာ ေရေျမမကြဲဘဲ ျပည္ေထာင္စု ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊ အားလံုးလက္တြဲၿပီး တိုင္းျပည္ရဲ႕ လြတ္လပ္ေရး၊ ကမၻာ့ၿငိမ္းခ်မ္းေရး တို႔ကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မယ့္အေၾကာင္းေတြ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။
လြတ္လပ္ေရးပိုင္ဆိုင္မႈနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အပိုဒ္ ၅ မွာ အခုလို ေဖာ္ျပထားပါတယ္။
“ငါတို႔ႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးသည္ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ တစ္ဖြဲ႔တစ္သင္း၏ အေမြအႏွစ္မဟုတ္။ မည္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ တစ္ဖြဲ႔တစ္သင္း၏ ပုဂၢလိကပိုင္ပစၥည္းမဟုတ္။ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ တစ္ဖြဲ႔တစ္သင္းက ခ်ဳပ္ကိုင္ အႏိုင္သိမ္းယူ အက်ဳိးခံစားအပ္ေသာ ႏိုင္ငံမဟုတ္။ အတိတ္ကာလကလည္းေကာင္း၊ ယခုမ်က္ေမွာက္တြင္ လည္းေကာင္း၊ ေနာင္လာလတၱံ႔ေသာ အနာဂတ္ကာလ၌လည္းေကာင္း ငါတို႔ျပည္ေထာင္စုႀကီးအတြင္း၌ မွီတင္းေနထိုင္ၾကေသာ ႀကီးငယ္ေဝးနီး က်ားမ မျခား သစၥာေတာ္ခံ ႏိုင္ငံသားဟူသေရြ႕တို႔၏ အေမြအႏွစ္ အပိုင္ပစၥည္း အက်ဳိးခံစားရာျဖစ္သည္”
‘ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ လြတ္လပ္ေရးေမာ္ကြန္းေက်ာက္တိုင္’လို႔ ကမၸည္းထိုးထားတဲ့ ရန္ကုန္ မဟာဗႏၶြဳလပန္းၿခံထဲက ေက်ာက္တိုင္ကို ၁၉၅ဝ ျပည့္ႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလ ၂၆ ရက္ေန႔မွာ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေက်ာက္တိုင္အေျခ ပတ္လည္မွာေတာ့ လြတ္လပ္ေရးေၾကညာစာတမ္း၊ သစၥာအဓိ႒ာန္ ၉ ခ်က္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႕ မိန္႔ခြန္းေကာက္ႏုတ္ခ်က္၊ သခင္ႏုရဲ႕ ပါလီမန္မိန္႔ခြန္းနဲ႔ လြတ္လပ္ေရး ေမာ္ကြန္းေက်ာက္တိုင္ အုတ္ျမစ္ခ်မိန္႔ခြန္းတို႔ကို ေက်ာက္သားမွာ ေရးထုိးထားတာမို႔ ဘယ္သူမဆို သြားေရာက္ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ ။
ထိန္လင္း (၃ဝ၊ ၁၂၊ ၂ဝဝ၉)
၂ဝ၁ဝ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ ၁ ရက္ ေနာ္ေဝအေျခစိုက္ ဒီမုိကရက္တစ္ျမန္မာ့အသံ၏ ထုတ္လႊင့္ခ်က္အား ျပန္လည္ေဖာ္ျပပါသည္။
Credit - မူရင္းပိုင္႐ွင္မ်ား
Photo Credit - မူရင္းပိုင္႐ွင္မ်ား
Marketing

မဂ်လာနှစ်သစ် မှာ Customer များ နှင့် မိဘပြည်သူအပေါင်း ကျန်းမာ ချမ်းသာကြပါ စေလို့ PEN DESIGN STUDIO မှ ဆုမွန်ကောင်းတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်။

Merry Christmas မွာ customer မ်ား
ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမားခ်မ္းသာၾကပါ ေစလို႕
PEN Design Studio မွ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလိုက္ပါတယ္။❄️☃️⛄️

[Unicode]တန်ဆောင်မုန်း လပြည့်နေ့ (တန်ဆောင်တိုင်)

တန်ဆောင်မုန်း လပြည့်နေ့သည် သီတင်းကျွတ်လပြည့်နေ့ ကဲ့သို့ပင် ဗုဒ္ဓဘာသာနွယ်ဝင်တို့၏ နေ့ထူးနေ့မြတ် တစ်နေ့ပင် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ တန်ဆောင်မုန်း လပြည့်နေ့၌ ကျင်းပလေ့ ရှိသော တန်ဆောင်တိုင်ပွဲတော်သည် ဘုရားရှင်အား ဆီမီးထွန်းညှိ ပူဇော်သည့် ပွဲတော် ဖြစ်သကဲ့သို့ ကထိန်သင်္ကန်း ကပ်လှူခွင့်ရသော နောက်ဆုံးနေ့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် တန်ဆောင်မုန်း လပြည့်နေ့သည် မြတ်စွာ ဘုရားရှင်က အဇာတသတ် မင်းကြီး အမှူးပြုသော ပရိသတ်တို့အား သာမညဖလသုတ်တော် ခေါ် ရဟန်းပြုရ အကျိုးပြ တရားတော်ကို ဟောကြားတော်မူသော နေ့ထူးနေ့မြတ် ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

သာမညဖလ အခါတော်နေ့

ထီးနန်းရယူ ပိုင်ဆိုင်လိုမှုတည်း ဟူသော အလို လောဘကြောင့် ဆရာမိုက်၏ တိုက်တွန်းမှုဖြင့် မိမိ၏ မွေးဖခင်ရင်းကို သတ်မိမှားသူ အဇာတသတ်မင်းသည် မိမိအမှားကို သိမြင်ပြီး နောင်တကြီးစွာရကာ စားမဝင် အိပ်မပျော် ဖြစ်နေသည်။ ထိုသို့ ဖြစ်နေစဉ် တန်ဆောင်မုန်း လပြည့်ည၏ အေးချမ်း သာယာကြည်လင်မှုကို မြင်တွေ့ရသော အခါ ယခုလို နေ့မျိုး၌ အဘယ်သို့သော ရဟန်း သာမဏေ၊ အဘယ်သို့သော ဗြဟ္မဏတို့ထံ ဆည်းကပ်ရလျှင် ကောင်းမည်နည်းဟု တွေးတောမိကာ မင်းချင်းတို့အား ဖွင့်ဟ တိုင်ပင်မိပါသည်။ မင်းချင်းတို့ကလည်း မင်း လိုလိုက် မင်းကြိုက် ဆောင်တတ်သော အခွင့်အရေးသမားများ ပီပီ မိမိတို့ ကိုးကွယ် ဆည်းကပ်သည့် မိစ္စာဒိဋ္ဌိ ဆရာကြီး ခြောက်ဦးတို့အား အသီးသီး ညွှန်ပြကြရာ အဇာတသတ်မင်းက နားမဝင်ချေ။

ထိုအချိန်တွင် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် ဖြစ်သော ဆေးဆရာ ဇီဝကကမူ မည်သို့မျှ မလျှောက်တင်ဘဲ နှုတ်ဆိတ်၍ နေသည်ကို အဇာတသတ်မင်းကြီး မြင်တွေ့ရသော အခါ ဆရာ ဇီဝက အဘယ်ကြောင့် ဆိတ်ဆိတ်နေပါသနည်းဟု မေးတော်မူပါသည်။ ထိုအခါ အခွင့်ကောင်းကို စောင့်မျှော်နေသူ ဆရာ ဇီဝကသည် မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ ဂုဏ်တော်များကို ချီးမွမ်းကာ ဂုဏ်တော် ကိုးပါးနှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော အကျွန်ုပ်၏ ဆရာ ဘုရားရှင်သည် ကျွန်တော်မျိုး၏ သရက်ဥယျာဉ်၌ များစွာသော ရဟန်း ပရိသတ် ခြံရံကာ သီတင်းသုံးလျက် ရှိပါကြောင်း၊ ဘုရားရှင်အား အရှင်မင်းကြီး ဆည်း ကပ်ရပါမူ အရှင်မင်းကြီး၏ စိတ်တော်သည် ကြည်လင် အေးချမ်း လာပါလိမ့်မည်ဟု လျှောက်တင်လေသည်။ ဆေးဆရာ ဇီဝက၏ အကျိုးသင့် လျှောက်ထား တင်ပြမှုကို အဇာတသတ် မင်းကြီး ကြားရသော အခါ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်တော်မူ၍ ဆင်မြင်းဗိုလ်ပါ ခြံရံလျက် ကြီးကျယ် ခမ်းနားလှသော အစီအစဉ်ဖြင့် ညတွင်းချင်းပင် ဆရာ ဇီဝက၏ ဥယျာဉ်တော်သို့ ကြွချီတော်မူပါသည်။

ရဟန်းအပေါင်း ခြံရံလျက် သီတင်းသုံး နေတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားရှင်ကို ဖူးတွေ့ရသော အခါ အဇာတသတ် မင်းကြီးက မေးမြန်း လျှောက်ထားသဖြင့် မြတ်စွာ ဘုရားရှင်သည် သာမညဖလ သုတ်တော်ကို ဟောကြားတော်မူသည်မှာ ခဝဲပန်း လှိုင်လှိုင်ပွင့်သော တန်ဆောင်မုန်း လပြည့် ညချမ်းပင် ဖြစ်ပါသည်။ ထိုသို့ ဘုရားရှင်သည် တန်ဆောင်မုန်း လပြည့်နေ့တွင် သာမည ဖလသုတ်တော်ကို ဟောကြားတော်မူခြင်းကို အကြောင်းပြု၍ တန်ဆောင် မုန်းလပြည့်နေ့ကို သာမညဖလ အခါတော်နေ့ဟု သတ်မှတ် ခေါ်ဝေါ်ကြခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။

ကထိန်သင်္ကန်း

တန်ဆောင်မုန်းလ၌ ကျင်းပမြဲဖြစ်သော ထင်ရှားသည့် ပွဲတော်တခုမှာ ကထိန်သင်္ကန်း ဆက်ကပ် လှူဒါန်းခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤတွင် 'ကထိန်' ဟူသည် 'ကထိန' ဟူသော ပါဠိဝေါဟာရမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည်ဟု သိရသည်။ ကထိန်၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ 'မြဲမြံခြင်း၊ ခိုင်ခံ့ခြင်း' ဖြစ်၍ ရဟန်းတော်များသည် မြဲမြံ ခိုင်ခံ့သည့် အကျိုးထူးငါးပါးကို ရရှိသောကြောင့် 'ကထိန်' ဟု ခေါ်ဆိုရခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဤတွင် အခွင့်သင့်သဖြင့် ကထိန်ခင်းရခြင်း၏ အစပထမဖြစ်ရပ်ကို အကျဉ်းချုပ်၍ တင်ပြလိုပါသေးသည်။ ဗုဒ္ဓဘာသာနွယ်ဝင်တို့၏ ကိုးကွယ် အားထား မှီခိုဆည်းကပ်ရာဖြစ်သော ဘုရားရှင် သက်တော်ထင်ရှားရှိစဉ်အခါက ဖြစ်ပါသည်။ ဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိပြည်၊ အနာထပိဏ်သူဌေးကြီး ဆောက်လုပ်လှူဒါန်းအပ်သော ဇေတဝန် ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်က ဖြစ်သည်။ ကောသလမင်းကြီးနှင့် ညီနောင်များဖြစ်ကြသော ဘဒ္ဒဝဂ္ဂီညီနောင်သုံးကျိပ်တို့သည် မြတ်စွာ ဘုရားရှင်အား ဖူးမြော်ခွင့်ရရန် ပါဝေယျကတိုင်းမှ လာကြရာ လမ်းခရီး အကြားရှိ 'သာကေတမြို့' ၌ ဝါဆို ဝါကပ်ကြသည်။ သီတင်းကျွတ်၍ ခရီးဆက်လာကြရာ ဘုရားရှင် ရှေ့မှောက်အရောက်တွင် ဘုရားရှင် ခွင့်ပြုထားသော သင်္ကန်းသုံးထည်စလုံး စိုစိုစွတ်စွတ် ညစ်ထေးထေး ဖြစ်နေသဖြင့် ထိုရဟန်းတို့၏ ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုကို အကြောင်းပြုပြီး ကထိန်သင်္ကန်း ကပ်လှူခြင်းကို ခွင့်ပြုတော်မူခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကထိန်ခင်းရခြင်း၏ သမိုင်းအစပင် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုပါသည်။

မသိုးသင်္ကန်း

ပြည်ထောင်စု မြန်မာနိုင်ငံတော်သည် ထေရဝါဒဗုဒ္ဓသာသနာတော် ထွန်းကားပြန့်ပွားရာ နိုင်ငံဖြစ်သဖြင့် တန်ဆောင်မုန်းလတွင် ကထိန်ပွဲသာမက မသိုးသင်္ကန်း ရက်လုပ်လှူဒါန်းသည့် ပွဲတော်များကိုပါ ကျင်းပကြသည်ကို တွေ့ရပါသည်။ မသိုးသင်္ကန်း ဟူသည် နေ့မကူး၊ ရက်မကူးစေဘဲ တစ်ရက်အတွင်း အပြီးရက်လုပ် လှူဒါန်းရသော သင်္ကန်းဖြစ်သဖြင့် မသိုးသင်္ကန်းဟု ခေါ်ဆိုရခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှေးအခါက မသိုးသင်္ကန်း ရက်လုပ်ပုံနှင့် မျက်မှောက်ခေတ် မသိုးသင်္ကန်း ရက်လုပ်ဆက်ကပ်ပုံတို့မှာ အနည်းငယ်မျှ ကွဲပြားလာသည်ကို တွေ့ရပါသည်။ သို့သော် ပြောပလောက်အောင် ကွဲပြားခြားနားမှုမျိုး မရှိသေးပါချေ။ မသိုးသင်္ကန်းကို ကထိန်ကာလဖြစ်သော သီတင်းကျွတ် လပြည့်ကျော် တစ်ရက်နေ့မှ တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်နေ့အထိ နေ့စဉ် ရက်ဆက် ရက်လုပ်ခြင်းမရှိပါ။ ကထိန်ကာလ၏ နောက်ဆုံးနေ့ဖြစ်သော တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်နေ့ မတိုင်မီ လဆန်း ၁၄ ရက်နေ့ ညနေပိုင်းတွင်မှ စတင်ရက်လုပ်ကြပြီး လပြည့်နေ့ အရုဏ်မတက်မီ အပြီး ချုပ်လုပ်ကာ ကပ်လှူကြသည်ကို တွေ့ရပါသည်။ ရွှေတိဂုံစေတီတော်၊ ဗိုလ်တထောင်စေတီတော် စသော ရန်ကုန်မြို့ရှိ ထင်ရှားသော ဘုရားများတွင် မသိုးသင်္ကန်း ရက်လုပ်ဆက်ကပ် လှူဒါန်းပွဲတော်များကို နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း စည်ကားသိုက်မြိုက်စွာ ကျင်းပလေ့ ရှိကြပါသည်။

[Zawgyi]တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ေန႔ (တန္ေဆာင္တိုင္)

တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ေန႔သည္ သီတင္းကြၽတ္လျပည့္ေန႔ ကဲ့သို႔ပင္ ဗုဒၶဘာသာႏြယ္ဝင္တို႔၏ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ တစ္ေန႔ပင္ ျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းမွာ တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ေန႔၌ က်င္းပေလ့ ရွိေသာ တန္ေဆာင္တိုင္ပြဲေတာ္သည္ ဘုရားရွင္အား ဆီမီးထြန္းညႇိ ပူေဇာ္သည့္ ပြဲေတာ္ ျဖစ္သကဲ့သို႔ ကထိန္သကၤန္း ကပ္လႉခြင့္ရေသာ ေနာက္ဆုံးေန႔ ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္သည္။ ထို႔အျပင္ တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ေန႔သည္ ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္က အဇာတသတ္ မင္းႀကီး အမႉးျပဳေသာ ပရိသတ္တို႔အား သာမညဖလသုတ္ေတာ္ ေခၚ ရဟန္းျပဳရ အက်ိဳးျပ တရားေတာ္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္သည္။

သာမညဖလ အခါေတာ္ေန႔

ထီးနန္းရယူ ပိုင္ဆိုင္လိုမႈတည္း ဟူေသာ အလို ေလာဘေၾကာင့္ ဆရာမိုက္၏ တိုက္တြန္းမႈျဖင့္ မိမိ၏ ေမြးဖခင္ရင္းကို သတ္မိမွားသူ အဇာတသတ္မင္းသည္ မိမိအမွားကို သိျမင္ၿပီး ေနာင္တႀကီးစြာရကာ စားမဝင္ အိပ္မေပ်ာ္ ျဖစ္ေနသည္။ ထိုသို႔ ျဖစ္ေနစဥ္ တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ည၏ ေအးခ်မ္း သာယာၾကည္လင္မႈကို ျမင္ေတြ႕ရေသာ အခါ ယခုလို ေန႔မ်ိဳး၌ အဘယ္သို႔ေသာ ရဟန္း သာမေဏ၊ အဘယ္သို႔ေသာ ျဗဟၼဏတို႔ထံ ဆည္းကပ္ရလွ်င္ ေကာင္းမည္နည္းဟု ေတြးေတာမိကာ မင္းခ်င္းတို႔အား ဖြင့္ဟ တိုင္ပင္မိပါသည္။ မင္းခ်င္းတို႔ကလည္း မင္း လိုလိုက္ မင္းႀကိဳက္ ေဆာင္တတ္ေသာ အခြင့္အေရးသမားမ်ား ပီပီ မိမိတို႔ ကိုးကြယ္ ဆည္းကပ္သည့္ မိစၥာဒိ႒ိ ဆရာႀကီး ေျခာက္ဦးတို႔အား အသီးသီး ၫႊန္ျပၾကရာ အဇာတသတ္မင္းက နားမဝင္ေခ်။

ထိုအခ်ိန္တြင္ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ျဖစ္ေသာ ေဆးဆရာ ဇီဝကကမူ မည္သို႔မွ် မေလွ်ာက္တင္ဘဲ ႏႈတ္ဆိတ္၍ ေနသည္ကို အဇာတသတ္မင္းႀကီး ျမင္ေတြ႕ရေသာ အခါ ဆရာ ဇီဝက အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိတ္ဆိတ္ေနပါသနည္းဟု ေမးေတာ္မူပါသည္။ ထိုအခါ အခြင့္ေကာင္းကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနသူ ဆရာ ဇီဝကသည္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကို ခ်ီးမြမ္းကာ ဂုဏ္ေတာ္ ကိုးပါးႏွင့္ ျပည့္စုံေတာ္မူေသာ အကြၽန္ုပ္၏ ဆရာ ဘုရားရွင္သည္ ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳး၏ သရက္ဥယ်ာဥ္၌ မ်ားစြာေသာ ရဟန္း ပရိသတ္ ၿခံရံကာ သီတင္းသုံးလ်က္ ရွိပါေၾကာင္း၊ ဘုရားရွင္အား အရွင္မင္းႀကီး ဆည္း ကပ္ရပါမူ အရွင္မင္းႀကီး၏ စိတ္ေတာ္သည္ ၾကည္လင္ ေအးခ်မ္း လာပါလိမ့္မည္ဟု ေလွ်ာက္တင္ေလသည္။ ေဆးဆရာ ဇီဝက၏ အက်ိဳးသင့္ ေလွ်ာက္ထား တင္ျပမႈကို အဇာတသတ္ မင္းႀကီး ၾကားရေသာ အခါ ဝမ္းသာအားရ ျဖစ္ေတာ္မူ၍ ဆင္ျမင္းဗိုလ္ပါ ၿခံရံလ်က္ ႀကီးက်ယ္ ခမ္းနားလွေသာ အစီအစဥ္ျဖင့္ ညတြင္းခ်င္းပင္ ဆရာ ဇီဝက၏ ဥယ်ာဥ္ေတာ္သို႔ ႂကြခ်ီေတာ္မူပါသည္။

ရဟန္းအေပါင္း ၿခံရံလ်က္ သီတင္းသုံး ေနေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကို ဖူးေတြ႕ရေသာ အခါ အဇာတသတ္ မင္းႀကီးက ေမးျမန္း ေလွ်ာက္ထားသျဖင့္ ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္သည္ သာမညဖလ သုတ္ေတာ္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူသည္မွာ ခဝဲပန္း လႈိင္လႈိင္ပြင့္ေသာ တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ ညခ်မ္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုသို႔ ဘုရားရွင္သည္ တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ေန႔တြင္ သာမည ဖလသုတ္ေတာ္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူျခင္းကို အေၾကာင္းျပဳ၍ တန္ေဆာင္ မုန္းလျပည့္ေန႔ကို သာမညဖလ အခါေတာ္ေန႔ဟု သတ္မွတ္ ေခၚေဝၚၾကျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ကထိန္သကၤန္း

တန္ေဆာင္မုန္းလ၌ က်င္းပၿမဲျဖစ္ေသာ ထင္ရွားသည့္ ပြဲေတာ္တခုမွာ ကထိန္သကၤန္း ဆက္ကပ္ လႉဒါန္းျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ဤတြင္ 'ကထိန္' ဟူသည္ 'ကထိန' ဟူေသာ ပါဠိေဝါဟာရမွ ဆင္းသက္လာျခင္း ျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။ ကထိန္၏ အဓိပၸာယ္မွာ 'ၿမဲၿမံျခင္း၊ ခိုင္ခံ့ျခင္း' ျဖစ္၍ ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ ၿမဲၿမံ ခိုင္ခံ့သည့္ အက်ိဳးထူးငါးပါးကို ရရွိေသာေၾကာင့္ 'ကထိန္' ဟု ေခၚဆိုရျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဆိုၾကသည္။ ဤတြင္ အခြင့္သင့္သျဖင့္ ကထိန္ခင္းရျခင္း၏ အစပထမျဖစ္ရပ္ကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္၍ တင္ျပလိုပါေသးသည္။ ဗုဒၶဘာသာႏြယ္ဝင္တို႔၏ ကိုးကြယ္ အားထား မွီခိုဆည္းကပ္ရာျဖစ္ေသာ ဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္အခါက ျဖစ္ပါသည္။ ဘုရားရွင္သည္ သာဝတၳိျပည္၊ အနာထပိဏ္သူေဌးႀကီး ေဆာက္လုပ္လႉဒါန္းအပ္ေသာ ေဇတဝန္ ေက်ာင္းေတာ္၌ သီတင္းသုံးေတာ္မူစဥ္က ျဖစ္သည္။ ေကာသလမင္းႀကီးႏွင့္ ညီေနာင္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ ဘဒၵဝဂၢီညီေနာင္သုံးက်ိပ္တို႔သည္ ျမတ္စြာ ဘုရားရွင္အား ဖူးေျမာ္ခြင့္ရရန္ ပါေဝယ်ကတိုင္းမွ လာၾကရာ လမ္းခရီး အၾကားရွိ 'သာေကတၿမိဳ႕' ၌ ဝါဆို ဝါကပ္ၾကသည္။ သီတင္းကြၽတ္၍ ခရီးဆက္လာၾကရာ ဘုရားရွင္ ေရွ႕ေမွာက္အေရာက္တြင္ ဘုရားရွင္ ခြင့္ျပဳထားေသာ သကၤန္းသုံးထည္စလုံး စိုစိုစြတ္စြတ္ ညစ္ေထးေထး ျဖစ္ေနသျဖင့္ ထိုရဟန္းတို႔၏ ပင္ပန္းဆင္းရဲမႈကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ကထိန္သကၤန္း ကပ္လႉျခင္းကို ခြင့္ျပဳေတာ္မူျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ဤသည္မွာ ကထိန္ခင္းရျခင္း၏ သမိုင္းအစပင္ ျဖစ္သည္ဟု ဆိုပါသည္။

မသိုးသကၤန္း

ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္သည္ ေထရဝါဒဗုဒၶသာသနာေတာ္ ထြန္းကားျပန႔္ပြားရာ ႏိုင္ငံျဖစ္သျဖင့္ တန္ေဆာင္မုန္းလတြင္ ကထိန္ပြဲသာမက မသိုးသကၤန္း ရက္လုပ္လႉဒါန္းသည့္ ပြဲေတာ္မ်ားကိုပါ က်င္းပၾကသည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။ မသိုးသကၤန္း ဟူသည္ ေန႔မကူး၊ ရက္မကူးေစဘဲ တစ္ရက္အတြင္း အၿပီးရက္လုပ္ လႉဒါန္းရေသာ သကၤန္းျဖစ္သျဖင့္ မသိုးသကၤန္းဟု ေခၚဆိုရျခင္း ျဖစ္သည္။ ေရွးအခါက မသိုးသကၤန္း ရက္လုပ္ပုံႏွင့္ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ မသိုးသကၤန္း ရက္လုပ္ဆက္ကပ္ပုံတို႔မွာ အနည္းငယ္မွ် ကြဲျပားလာသည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။ သို႔ေသာ္ ေျပာပေလာက္ေအာင္ ကြဲျပားျခားနားမႈမ်ိဳး မရွိေသးပါေခ်။ မသိုးသကၤန္းကို ကထိန္ကာလျဖစ္ေသာ သီတင္းကြၽတ္ လျပည့္ေက်ာ္ တစ္ရက္ေန႔မွ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔အထိ ေန႔စဥ္ ရက္ဆက္ ရက္လုပ္ျခင္းမရွိပါ။ ကထိန္ကာလ၏ ေနာက္ဆုံးေန႔ျဖစ္ေသာ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔ မတိုင္မီ လဆန္း ၁၄ ရက္ေန႔ ညေနပိုင္းတြင္မွ စတင္ရက္လုပ္ၾကၿပီး လျပည့္ေန႔ အ႐ုဏ္မတက္မီ အၿပီး ခ်ဳပ္လုပ္ကာ ကပ္လႉၾကသည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။ ေ႐ႊတိဂုံေစတီေတာ္၊ ဗိုလ္တေထာင္ေစတီေတာ္ စေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ထင္ရွားေသာ ဘုရားမ်ားတြင္ မသိုးသကၤန္း ရက္လုပ္ဆက္ကပ္ လႉဒါန္းပြဲေတာ္မ်ားကို ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း စည္ကားသိုက္ၿမိဳက္စြာ က်င္းပေလ့ ရွိၾကပါသည္။

"သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ေန႔ (သို႔) အဘိဓမၼာ အခါေတာ္ေန႔ (သို႔) ပ၀ါရဏာေန႔"
+++++++++++++++++++++++
မၾကာမီ သတင္းကၽြတ္ေတာ့မည္ဆုိေတာ့ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔အေၾကာင္းေလး တင္ပါမယ္။
ဗုဒၶေဒသနာအရ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔ကို အဘိဓမၼာအခါေတာ္ေန႔အျဖစ္ ပညာရွင္တို႔ သတ္မွတ္ခဲ့ၾကသည္။ အေၾကာင္းက နတ္ျပည္၌ နတ္ပရိတ္မ်ား အဘိဓမၼာေဒသနာ အက်ယ္ေဟာၾကားၿပီး ဆံုးေသာေန႔သည္ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔ ျဖစ္သည္။ စႏၵကူးေတာ၌ အရွင္သာရိပုတၱရာအား အဘိဓမၼာေဒသနာ အက်ဥ္း ေဟာၾကားၿပီးဆံုးေသာ ေန႔သည္လည္း သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔ ျဖစ္သည္။ အရွင္သာရိပုတၱရာက တပည့္ငါးရာတို႔အား အဘိဓမၼာ ေဒသနာကို မက်ဥ္းမက်ယ္ အလယ္အလတ္ ေဟာၾကားၿပီးဆံုးေသာ ေန႔သည္လည္း သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔ ျဖစ္သည္။
ဘုရားရွင္သည္ မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၉) ခုႏွစ္၊ ၀ါဆိုလျပည့္ ညေနခ်မ္း၌ သာ၀တိၳျပည္အနီး ေကာသလမင္း၏ ဥယ်ာဥ္မွဴးက႑သည္ ဘုရားရွင္ မိန္႔ၾကားခ်က္အတိုင္း စိုက္ပ်ဳိးအပ္ေသာ က႑မၺသရက္ျဖဴပင္အနီးတြင္ တိတိၳိတို႔ကို ႏွိမ္နင္းေတာ္မူရန္ ေရမီးအစံုစံု တန္ခိုးျပာဋိဟာ ျပပြဲႀကီးကို အဆန္းတၾကယ္ ဖန္ဆင္းျပေတာ္မူသည္။ ထိုပြဲအၿပီးတြင္ မယ္ေတာ္ေဟာင္းနတ္သားအား အဘိဓမၼာေဒသနာျဖင့္ ေက်းဇူးဆပ္ရန္ ေျခလွမ္းႏွစ္လွမ္းျဖင့္သာ တာသတိ ံသာ နတ္ျပည္သို႔ ႂကြသြားေတာ္မူသည္။ ပရိသတ္က ဘုရားရွင္ကို မျမင္ေတြ႔ေတာ့၍ အရွင္အႏုရုဒၶါမေထရ္အား ေမးျမန္းရာ မေထရ္ျမတ္ရွင္းျပမွ အေၾကာင္းစံုသိၾကရသည္။ ပရိသတ္ႀကီးက ဘုရားရွင္ကို မဖူးရဘဲ မျပန္ဟု တိုင္ပင္ၾကကာ ထုိေနရာမွာပဲ ယာယီတဲနန္းထိုးကာ ေနၾကေလသည္။
သီတင္းကၽြတ္ ခါနီးမွ အရွင္မဟာေမာဂၢလန္ထံမွ တစ္ဆင့္ ဘုရားရွင္ သကၤႆၿမဳိ႕သို႔ ၾကြဆင္းေတာ္မူမည့္အေၾကာင္း သိရသျဖင့္ သကၤႆၿမဳိ႕ကေန သြားေရာက္ႀကဳိဆိုၾကသည္။
ဘုရားရွင္သည္ တာ၀တိ ံသာျပည္ မ႑ဳကမၺလာ ျမေက်ာက္ဖ်ာ၌ မယ္ေတာ္ေဟာင္း သႏၲဳသိတအမွဴးရွိေသာ နတ္ျဗဟၼာတို႔အား ၀ါတြင္းသံုးလ ေန႔ညမစဲ အဘိဓမၼာတရားကို ေဟာၾကားေတာ္မူရာ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔၌ ၿပီးဆံုးေလသည္။ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔၌ သိၾကားမင္းအား လူ႔ျပည္ျပန္ေတာ့မည့္ အေၾကာင္း ႏႈတ္ဆက္စကား မိန္႔ၾကားရာ သိၾကားမင္းက ေရႊေစာင္တန္း၊ ေငြေစာင္းတန္း၊ ပတၱျမားေစာင္းတန္း၊ ေစာင္းတန္းသံုးသြယ္တို႔ကို ဖန္တီးေပးသည္။ လက်္ာဘက္ေရႊေစာင္းတန္းက နတ္မ်ားအဖို႔ ရည္ရြယ္သည္။ လက္၀ဲဘက္ေငြေစာင္းတန္းက ျဗဟၼာမ်ားအတြက္ ရည္ရြယ္သည္။ ပတၱျမားေစာင္းတန္းက ဘုရားရွင္အတြက္ ရည္ရြယ္သည္။ ေစာင္းတန္းတို႔၏ မုခ္ဦးက ျမင္းမိုရ္ေတာင္ထိပ္မွာရွိ၍ အေျခက သကၤႆၿမဳိ႕ တံခါး၀မွာ ရွိသည္။
ဘုရားရွင္သည္ လူ႔ျပည္ဆင္းခါနီး ျမင္းမုိရ္ေတာင္ထိပ္တြင္ရပ္လ်က္ ေရအစံုမီးအစံု တန္ခိုးျပာဋိဟာတို႔ကို ျပေတာ္မူ၍ ထက္ေကာင္းကင္သို႔ ၾကည့္ေတာ္မူေသာအခါ အကနိ႒ျဗဟၼာျပည္တိုင္ေအာင္ အဆီးအတားမရွိ ဟင္းလင္းျဖစ္သြားေတာ့၏။ ေအာက္ကိုၾကည့္ေသာအခါ အ၀ီစိငရဲတုိင္ေအာင္ အပိတ္အပင္အတားအဆီးမရွိ ဟင္းလင္းျပင္ ျဖစ္သြားေတာ့၏။ ထိုအခါ သမယတြင္ ၿပည္သူၿပည္သားအေပါင္းတို႔က မီးရွဴးမီးတိုင္မ်ား၊ မီးပန္းမ်ား၊ ဆီမီးမ်ား၊ ပန္း၊ ေရခ်မ္းမ်ားၿဖင့္ ကပ္လွဴပူေဇာ္ၾကသည္။
တာ၀တိ ံသာ နတ္ၿပည္ရိွ စူဠာမဏိိေစတီေတာ္ကိုလည္း ပူေဇာ္သည့္ အထိမ္းအမွတ္ၿဖင့္ မီးပံုးမ်ားၿပဳလုပ္၍ ေကာင္းကင္သို ့လႊတ္တင္ ပူေဇာ္ၾကသည္။ ထိုကဲ့သို ့ပူေဇာ္ၾကသည္ကို အေၾကာင္းၿပဳကာ ယေန႔ေခတ္အခါတိုင္ေအာင္
ၿမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုး၌ ႏွစ္စဥ္က်င္းပ ၿပဳလုပ္ၿမဲ ၿဖစ္သည္။
ယင္းအဘိဓမၼာသည္ ဓမၼသဂၤဏီ၊ ၀ိဘင္း၊ ဓာတုကထာ၊ ပုဂၢလပညတ္၊ ကထာ၀တၳဳ၊ ယမိုက္၊ ပ႒ာန္းဟူ၍ ခုနစ္က်မ္းရွိသည့္ ကုသိုလ္၊ အကုသိုလ္ စေသာ တရားတို႔ကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္အားျဖင့္ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ က်မ္းကို "ဓမၼသဂၤဏီက်မ္း" ဟု ေခၚသည္။ ခႏၶာ စေသာ တရားတို႔ကို သုတၱန္နည္း၊ အဘိဓမၼာနည္းတို႔ျဖင့္ အေမးအေျဖျပဳလုပ္ကာ အက်ယ္ ေ၀ဖန္ေဟာၾကားေသာ က်မ္းကို "၀ိဘင္း က်မ္း" ဟု ေခၚသည္။
ဓာတ္အမ်ဳိးမ်ဳိး ေဟာၾကားေသာက်မ္းကို "ဓာတုကထာ" ဟုေခၚသည္။ ပုဂိၢဳလ္ အမ်ဳိးတို႔ကို ခြဲျခားသတ္မွတ္ အမည္တပ္၍ ေဟာၾကားေသာက်မ္းကို "ပုဂၢလပညတ္" ဟု ေခၚသည္။ အယူ၀ါဒႏွင့္ဆိုင္ေသာ စကားတုိ႔၏ တည္ရာျဖစ္၍ အဘိဓမၼာ အႏွစ္သာရတို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုေသာက်မ္းကို "ကထာ၀တၳဳ" ဟု ေခၚသည္။ အႏုလံုႏွင့္ ပဋိလံု၊ ပုစာၦႏွင့္၀ိသဇၨာနာ၊ သႏိၷ႒ာန္ႏွင့္ သံသယအစံုစုံျပဳ၍ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ က်မ္းကို "ယမိုက္က်မ္း" ဟုေခၚသည္။ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးကို ေဟာေတာ္မူေသာက်မ္း၊ ကုသိုလ္ စေသာတရားတို႔ကို ႏွစ္ဆယ္ေလးပစၥည္းျဖင့္ ေ၀ဖန္ေသာ က်မ္း၊ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္၏ က်က္စားရာျဖစ္ေသာ က်မ္းကို "ပ႒ာန္းက်မ္း" ဟု ေခၚသည္။
အဘိဓမၼာတရားသည္ အမိေက်းဇူးဆပ္ တရားျဖစ္ျခင္း၊ နတ္ျပည္၌ေဟာၾကားျခင္း၊ သံုးလၾကာမွ်ေဟာရျခင္း၊ ပကတိဘုရားႏွင့္ နိမိၼတဘုရားတို႔ တစ္လွည့္စီေဟာၾကားျခင္း ဟု ထူးျခားခ်က္ ေလးမ်ဳိးႏွင့္ျပည့္စံုေသာ တရားျဖစ္သည္။ ပါ႒ိ၏ နက္နဲျခင္း၊ သေဘာအဓိပၸာယ္၏ နက္နဲျခင္း၊ ေဟာၾကားပံုအစီအစဥ္၏ နက္နဲျခင္း ဥာဏၤေတာ္၏ နက္နဲျခင္း စေသာ ဂမီၻရေလးမ်ဳိးႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ တရားျဖစ္သည္။
အဘိဓမၼာတရားေတာ္ကို သင္ယူျခင္း၊ ၾကားနာျခင္း၊ ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ျခင္းေၾကာင့္ လင္းႏို႔သား ရဟန္း ငါးရာကဲ့သို႔ နမရူပပရိေစၧဒ ဥာဏ္ရင့္သန္ျခင္း၊ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ရရန္ အေၾကာင္း အေထာက္အပံ့ေကာင္း ျဖစ္ျခင္း၊ ေဘးဥပါဒ္အႏၲရယ္ ကင္းေ၀းျခင္း၊ က်က္သေရမဂၤလာ အျဖာျဖာႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္း ဟူေသာ အက်ဳိးထူး တရားမ်ား ရရွိႏိုင္သည္။
သီတင္းက်ြတ္ လျပည့္ေန႔တြင္ ပုရိမ၀ါမွ ထေျမာက္ၾကေသာ သံဃာေတာ္ အရွင္ျမတ္မ်ားသည္ မိမိတုိ႔အခ်င္းခ်င္း အျပစ္ၾကီးငယ္ရွိပါက သည္းခံခြင့္လြတ္ရန္၊ လမ္းမွန္ကုိညြန္ျပရန္၊ သြန္သင္ဆုံးမရန္ ေတာင္းပန္ၾကျပီး ပ၀ါရဏာ ျပဳၾကပါသည္။
ထုိ႔ေၾကာင္း သီတင္းက်ြတ္ လျပည့္ေန႔ကုိ ပ၀ါရဏာေန႔ဟုလည္း ေခၚၾကပါသည္။
ဤသို႔ ထူးျခားေသာ၊ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔၏ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ျဖစ္ေသာ သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ေန႔ ဥပုသ္ေန႔မွာ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈမ်ား အထူးျပဳနိုင္ၾကပါေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းရင္း သီတင္းကြ်တ္လျပည့္ေန႔ (သို႔) အဘိဓမၼာ အခါေတာ္ေန႔ (သို႔) ပ၀ါရဏာေန႔ အေၾကာင္း သိေကာင္းစရာ အျဖာျဖာကို ေဝမ်ွရင္း ကုသုိလ္ယူပါသည္ခင္ဗ်ာ...။
အားလံုး ကိုယ္က်န္းမာ စိတ္ခ်မ္းသာ၍
ေကာင္းက်ိဳးလိုရာဆႏၵ ျပည့္၀ၾကပါေစ.....။
Credit - Buddhism Beams

Best Your Creative Partner