bae Bee CLOTHES

📌အလုပ်ရှင်မှတိုက်ရိုက် ခေါ်ယူခြင်း

ရန်ကုန်မြို့ရှိ တည်းခိုခန်း တွင်တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန်
House Keeping/ သန့်ရှင်းရေး ဝန်ထမ်း(ကျား)အလိုရှိပါသည်။

* အသက် (၁၈)နှစ်မှ (၂၅)နှစ်အတွင်း
*ပညာအရည်အချင်း - အလယ်တန်း/အထက်တန်း
*ကျန်းမာရေးကောင်းမွန်သူ
*လုပ်ငန်းခွင်တွင် ညအိပ်နေထိုင်‌နိုင်သူ
*အကျင့်စာရိတ္တကောင်းမွန်၍လုပ်ငန်းအပေါ်ခံယူချက်ကောင်းမွန်စွာဖြင့်လုပ်ကိုင်နိုင်ရမည်။

_ လစာ 300000 +
ရက်မှန်ကြေး 50000= 350000

_ နေထိုင်ရန်အဆောင်ပေးမည်။
_ တစ်နေ့ ဟင်းဖိုး 4000 +ထမင်း 3 နပ်
_ Wifi Free
_ မှတ်ပုံတင်ပါရှိရမည်။
_ အရက်သေစာသောက်စားခြင်းကင်းရှင်းရမည်။
_ လုပ်ငန်းအတွေ့အကြုံမရှိသူများလည်း လျှောက်ထားနိုင်ပါသည်။

*** 3လပြည့်ပြီးလျှင် လစာတိုးပေးမည်။

# # # လုပ်ငန်းရှင်တိုက်ရိုက်ဖြစ်ရျ် အင်တာဗျူးချက်ချင်း ရှိသည်။
# # # အမှန်တကယ် အလုပ်လုပ်ချင်သူသာ လျှောက်ထားပါ။

ဖုန်း- 09679944744
09687842927

📌လှိုင်သာယာတွင် တည်းခိုခန်းတွင်တာ၀န်ထမ်းဆောင်ရန်

ညစောင့်၀န်ထမ်း ကျား 1ဦး အလိုရှိပါသည်။

အသက် 60 နှစ်အောက် ကျန်းမာသန်စွမ်းသော ၀န်ထမ်းများ လာရောက်လျှောက်ထားနိုင်ပါသည်။

09-679944744 သို့အသေးစိတ်မေးမြန်းနိုင်ပါသည်။

❗ "ငါ နင့်ကို စကားမပြောဘူး... သွားစမ်း!" ဆိုပြီး ကလေးကို စိတ်ဆိုးရင် ပစ်ထားတတ်လား? - ကလေးကို 'တိတ်ဆိတ်ခြင်း (Silent Treatment)' နဲ့ အပြစ်ပေးတာဟာ ကလေးရဲ့ စိတ်ထဲမှာ 'ငါ့ကို စွန့်ပစ်လိုက်ပြီ' ဆိုတဲ့ အဆိုးရွားဆုံး ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်စေပါတယ်။

"နင့်ကို ငါ စကားမပြောချင်ဘူး၊ သွားစမ်း!" လို့ အမြဲ အပြစ်ပေးတတ်သလား? - မိဘတွေရဲ့ 'တိတ်ဆိတ်ခြင်း' က ကလေးရဲ့ စိတ်နှလုံးကို ဘယ်လို သတ်ပစ်လိုက်သလဲ (The Dark Side of Stonewalling)

ကလေး အမှားလုပ်တဲ့အခါ ရိုက်တာ၊ ဆူတာတွေ မလုပ်ဘဲ "နင့်ကို ငါ စကားမပြောဘူး" ဆိုပြီး မျက်နှာလွှဲထားတာ၊ ဥပေက္ခာပြုတာတွေကို မိဘတွေ လုပ်တတ်ကြပါတယ်။ ရိုက်တာထက် ပိုကောင်းတယ်လို့ ထင်ရပေမယ့်၊ စိတ်ပညာအရ 'Silent Treatment (တိတ်ဆိတ်ခြင်းဖြင့် အပြစ်ပေးခြင်း)' ဟာ ကလေးကို အဆိုးရွားဆုံး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း (Emotional Abuse) တစ်မျိုးပါပဲ။

၁။ စွန့်ပစ်ခံရခြင်းကို ကြောက်ရွံ့လာခြင်း (Fear of Abandonment)

ကလေးအတွက် မိဘရဲ့ အာရုံစိုက်မှုဟာ သူတို့ရဲ့ လုံခြုံရေးပါ။ မိဘက စကားမပြောဘဲ ပစ်ထားတဲ့အခါ ကလေးရဲ့ ဦးနှောက်က "ငါ့ကို စွန့်ပစ်လိုက်ပြီ" လို့ မှတ်ယူပြီး ပြင်းထန်တဲ့ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှု (Panic & Abandonment Trauma) ကို ခံစားရပါတယ်။

၂။ ပြဿနာကို မဖြေရှင်းတတ်တော့ခြင်း (Inability to Resolve Conflict)

တိတ်ဆိတ်ခြင်းနဲ့ အပြစ်ပေးခံရတဲ့ ကလေးဟာ ကြီးလာတဲ့အခါ ပြဿနာ ကြုံလာရင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မရှင်းလင်းရဲတော့ပါဘူး။ အိမ်ထောင်ရေးမှာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လုပ်ငန်းခွင်မှာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြဿနာတက်ရင် အဖြေမရှာဘဲ ရှောင်ပြေးတတ်တဲ့သူ (Avoidant Attachment) ဖြစ်သွားတတ်ပါတယ်။

၃။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်ခြင်း (Guilt & Self-Blame)

ကလေးက သူဘာလုပ်လို့ လုပ်မိမှန်းမသိဘဲ၊ "ငါက အရမ်း ဆိုးလို့၊ မေမေ/ဖေဖေ ငါ့ကို မချစ်တော့တာ" ဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်စိတ် ပြင်းထန်လာပါတယ်။ ဒါဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တန်ဖိုးထားမှုကို လုံးဝ ပျက်စီးစေပါတယ်။

၄။ မှန်ကန်တဲ့ ဖြေရှင်းနည်း (Communicate, Don't Isolate)

သင် အရမ်း ဒေါသထွက်နေရင်တောင် ကလေးကို လျစ်လျူမရှုပါနဲ့။ "မေမေ အခု အရမ်း စိတ်ဆိုးနေလို့ ခဏနေမှ စကားပြောမယ်နော်၊ ဒါပေမဲ့ မေမေ သားကို ချစ်တယ်" လို့ ပြောပြီးမှ အချိန်ယူပါ။ ကလေးကို 'အချစ်' နဲ့ အကျပ်မကိုင်ပါနဲ့။

၁။ သင် ငယ်ငယ်က မိဘတွေ စိတ်ဆိုးပြီး စကားမပြောတဲ့အခါ ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်ရွံ့ပြီး ဝမ်းနည်းခဲ့ရလဲ?

၂။ ဒေါသထွက်လာတဲ့အခါ ကလေးကို လျစ်လျူရှုမယ့်အစား ခဏတဖြုတ် စိတ်ကို ဘယ်လို ငြိမ်အောင် ထားလေ့ရှိလဲ?

၃။ "တိတ်ဆိတ်ခြင်းဟာ အော်ဟစ်တာထက် ပိုနာကျင်ရတယ်" လို့ ယုံကြည်ရင် Share လုပ်ပြီး အခြား မိဘတွေကိုပါ သတိပေးလိုက်ပါ။

ရေးသားသူ Ye Yint Aung (Baby Care)
❌ copy ကူယူပြီးပြန်တင်ခြင်းခွင့်မပြုပါ ။
✅ စိတ်ကြိုက်Share လို့ရပါတယ် ။

🚨 သိမ်းပြီးလို့ (၅) မိနစ်မပြည့်သေးဘူး... အရုပ်သေတ္တာကို ဝုန်းခနဲ ဇောက်ထိုးမှောက်ပြီး အကုန်သွန်ချပစ်တတ်တဲ့ ကလေးတွေ ရှိလား? စိတ်မတိုလိုက်ပါနဲ့ဦး...**

မေမေ ဖေဖေတို့ရေ... တစ်အိမ်လုံး ပွစိပွစာကြဲနေတဲ့ အရုပ်တွေကို တစ်ခုချင်းစီ လိုက်ကောက်၊ သေတ္တာထဲ သေသေချာချာ ထည့်သိမ်းပြီးလို့ မောမောနဲ့ ထိုင်ရုံပဲ ရှိသေးတယ်... ကလေးက ရောက်လာပြီး အရုပ်သေတ္တာကြီးကို ဝုန်းခနဲ ဇောက်ထိုးမှောက်ချပစ်တာမျိုး ကြုံဖူးကြမှာပါ။

ပြီးရင် အကုန်လုံးနဲ့ အားရပါးရ ဆော့လားဆိုတော့လည်း မဟုတ်ပြန်ဘူး။ ထွက်လာတဲ့ အရုပ်တွေထဲက တစ်ခုတည်းကိုပဲ ကိုင်ဆော့နေတာ၊ ဒါမှမဟုတ် လှည့်ထွက်သွားတာမျိုး။ ကိုယ်တွေမှာတော့ "ငါ့ကို တမင်သက်သက် အလုပ်ရှုပ်အောင် လုပ်တာပဲ၊ ဒုက္ခကို ရှာတယ်" ဆိုပြီး စိတ်တိုကာ အော်မိငေါက်မိတတ်ကြပါတယ်။

တကယ်တော့ ဒါဟာ ကလေးက မေမေ ဖေဖေတို့ကို အလုပ်ပေးချင်လို့ ညစ်ပတ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကလေးစိတ်ပညာအရ ဒါကို **"Dumping Schema (သွန်မှောက်ခြင်း ဗီဇ)"** လို့ ခေါ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ဦးနှောက်ထဲမှာ သိပ်ကို အရေးကြီးတဲ့ ရူပဗေဒ စမ်းသပ်ချက်တစ်ခု လုပ်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ကလေးတွေဟာ (၁) နှစ်ကနေ (၃) နှစ်အရွယ်မှာ အရာဝတ္ထုတွေရဲ့ ထုထည်၊ နေရာလွတ် (Space)၊ ဆွဲငင်အား (Gravity) နဲ့ "အထဲမှာရှိခြင်း"၊ "အပြင်မှာရှိခြင်း" ဆိုတဲ့ သဘောတရားတွေကို သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စားကြပါတယ်။ သေတ္တာထဲမှာ စုပြုံနေတဲ့ အရုပ်တွေ အပြင်ကို ဝုန်းခနဲ ထွက်လာတဲ့အခါ ဘယ်လိုအသံမြည်လဲ၊ ဘယ်လို ပျံ့နှံ့သွားလဲ ဆိုတဲ့ **"အကျိုးအကြောင်း သက်ရောက်မှု (Cause and Effect)"** ကို သူတို့ရဲ့ ဦးနှောက်လေးက အသည်းအသန် လေ့လာနေတာပါ။ သူတို့အတွက်တော့ ဒါဟာ သောင်းကျန်းနေတာ မဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ သဘောသဘာဝကို အသိပညာအသစ်တွေအနေနဲ့ ရှာဖွေနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အချိန်တွေက အရမ်းမြန်ပါတယ်...

နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ကြာတဲ့အခါ သူတို့လေးတွေ ကြီးပြင်းလာပြီး အရုပ်တွေနဲ့ မဆော့တော့တဲ့ အရွယ် ရောက်လာပါလိမ့်မယ်။ အိမ်ကြီးလည်း အမြဲတမ်း သန့်ရှင်းသပ်ရပ်နေပါလိမ့်မယ်။ အမှောင်ထဲ လမ်းလျှောက်ရင် ခြေထောက်နဲ့ နင်းမိမယ့် အရုပ်အချွန်အတက်တွေ လမ်းမှာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို သန့်ရှင်းလွန်းပြီး တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ဧည့်ခန်းကြီးကို ကြည့်ရင်း... တစ်ချိန်က ကိုယ့်ကို မောပန်းအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ အဲဒီ "အရုပ်သွန်စက်ကလေး" ကို သင် သိပ်ကို လွမ်းဆွတ်နေမိပါလိမ့်မယ်။

💡 **ဒါကြောင့် နောက်တစ်ခါ ကလေးက အရုပ်တွေ သွန်ချရင် စိတ်မတိုလိုက်ပါနဲ့ဦး။ သွန်ချတာကို ဇွတ်လိုက်ပိတ်ပင်မယ့်အစား... သွန်လို့ရမယ့် တခြားအရာတွေ (ဥပမာ- ပလတ်စတစ်ခွက်လေးတွေ၊ ခြေအိတ်လုံးလေးတွေ) ကို သီးသန့်ပေးပြီး သွန်ခိုင်းကြည့်ပါ။ ပြီးရင် "ကဲ... အခု အရုပ်တွေကို သေတ္တာထဲ ပြန်ထည့်တဲ့ မှော်ကစားနည်း ဆော့ကြမယ်... ဘယ်သူ ပိုမြန်မလဲ" ဆိုပြီး သိမ်းတာကိုပါ ကစားနည်းတစ်ခုလို ပြောင်းလဲလိုက်ပါ။ ကလေးလည်း ဦးနှောက်ဖွံ့ဖြိုးမှု အားကောင်းသလို၊ ကိုယ်လည်း စိတ်ချမ်းသာရပါလိမ့်မယ်ခင်ဗျာ။**

📌 **(သိမ်းပြီးသားတွေကို ပြန်သွန်ချလို့ စိတ်တိုပြီး ကလေးကို အော်ငေါက်မိတော့မယ့် အချိန်တိုင်း စိတ်အေးသွားစေဖို့ ဒီ Post လေးကို အခုပဲ Share (သို့) Save လုပ်ထားလိုက်ပါနော်။)**

---

# # # **👇 ကဲ... ပြောပါဦး မေမေ ဖေဖေတို့ရေ!**

ကိုယ့်အိမ်က အမွှေစိန်လေးကရော အရုပ်တွေသိမ်းပြီးရင် ဘယ်နှစ်စက္ကန့်အတွင်း ပြန်သွန်ချတတ်လဲ?
**"ငါ့ကလေးကတော့ သေတ္တာထဲက အရုပ်တွေတင်မကဘူး အဝတ်ခြင်းထဲက အဝတ်တွေကိုပါ သွန်ချတတ်တဲ့ အမွှေစိန်လေးပါပဲ"** ဆိုတာမျိုး Comment မှာ ရေးပြီး ရင်ဖွင့်သွားကြပါဦး! ဖတ်နေမယ်နော်။ 🥰

**ရေးသားသူ - Ye Yint Aung (Baby Care)**
❌ copy ကူးယူပြီးပြန်တင်ခြင်းခွင့်မပြုပါ ။

✅ စိတ်ကြိုက်Share လို့ရပါတယ် ။

---

🚨 "သားသား/မီးမီး ကိုယ်တိုင်လုပ်မယ်!" ဆိုပြီး ဖိနပ်စီးတာ၊ တံခါးဖွင့်တာကအစ ဇွတ်လုလုပ်ပြီး အချိန်ဆွဲတတ်တဲ့ ကလေးတွေ ရှိလား?
မေမေ ဖေဖေတို့ရေ... အပြင်သွားခါနီးလို့ အချိန်မမှီတော့တဲ့ အချိန်မျိုးမှာ ကလေးက "သားသား ကိုယ်တိုင်စီးမယ်" ဆိုပြီး ဖိနပ်ကို ဇွတ်လုစီးတာ၊ အိမ်တံခါး၊ ကားတံခါးကို သူကိုယ်တိုင်ပဲ ဖွင့်မယ်ဆိုပြီး အတင်းငိုယို ဂျီကျတာမျိုး ကြုံဖူးကြမှာပါ။ ကိုယ်က အချိန်မရှိလို့ ဝင်ပြီး ကူညီပေးလိုက်ရင်လည်း... စီးပြီးသားဖိနပ်ကို ပြန်ချွတ်ခိုင်းတာ၊ ဖွင့်ပြီးသားတံခါးကို ပြန်ပိတ်ပြီး အစကနေ ပြန်လုပ်ခိုင်းတာမျိုးနဲ့ ကမ္ဘာပျက်တတ်ကြပါသေးတယ်။

ကိုယ်တွေမှာတော့ "အချိန်မရှိလို့ အသည်းအသန် ဖြစ်နေရတဲ့ကြားထဲ တမင်သက်သက် အချိန်ဆွဲပြီး ဒုက္ခပေးနေတာပဲ" ဆိုပြီး စိတ်တို၊ စိတ်မရှည် ဖြစ်မိတတ်ကြပါတယ်။

တကယ်တော့ ဒါဟာ ကလေးက လူကြီးကို ညှဉ်းပန်းချင်လို့ လုပ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကလေးစိတ်ပညာအရ ဒါဟာ ကလေးဘဝရဲ့ သိပ်ကို အရေးကြီးတဲ့ "ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် (Autonomy Stage)" ကို ရောက်နေလို့ ဖြစ်ပါတယ်။

ငါဟာ သီးခြားလူတစ်ယောက်ပဲလို့ သိလာခြင်း: (၂) နှစ်၊ (၃) နှစ်အရွယ်မှာ ကလေးတွေဟာ မေမေ ဖေဖေတို့ရဲ့ အမိန့်ပေးရာကိုပဲ လုပ်ရတဲ့အဆင့်ကနေ "ငါလည်း ကိုယ်ပိုင် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ" ဆိုတာကို အပြင်လောကကြီးအား သက်သေပြချင်လာကြတာပါ။

လွတ်လပ်မှုကို စမ်းသပ်ခြင်း: သူတို့အတွက် ဖိနပ်စီးရတာ၊ တံခါးဖွင့်ရတာဟာ ရိုးရိုးအလုပ်မဟုတ်ဘဲ... သူတို့ဘဝကိုသူတို့ စတင်ထိန်းချုပ်ခွင့်ရတဲ့ "ကြီးမားတဲ့ စိန်ခေါ်မှုကြီး" တွေပါ။ ဒါကို လူကြီးက ဝင်လုလုပ်လိုက်တဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ခွင့်နဲ့ ယုံကြည်မှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်သလို ခံစားရပြီး အသည်းအသန် ပေါက်ကွဲငိုယိုမိကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အချိန်တွေက အရမ်းမြန်ပါတယ်...

နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ကြာတဲ့အခါပေါ့။ သူတို့လေးတွေ ကြီးပြင်းလာရင် အင်္ကျီဝတ်ဖို့၊ ဖိနပ်စီးဖို့၊ အခန်းရှင်းဖို့ ကိုယ့်ဘက်က အကြိမ် (၁၀၀) လောက် အော်ဟစ်တောင်းဆိုရင်တောင် "ပျင်းတယ်... မလုပ်ချင်ဘူး" ဆိုပြီး ငြင်းမယ့်ရက်တွေ ရောက်လာပါလိမ့်မယ်။ အခုလို အရာရာကို "ကျွန်တော် လုပ်မယ်၊ ကျွန်မ လုပ်မယ်" ဆိုပြီး တက်တက်ကြွကြွနဲ့ ဘဝကျွမ်းကျင်မှုတွေကို သင်ယူချင်နေတဲ့ အချိန်လေးဟာ သိပ်ကို တိုတောင်းလွန်းလှပါတယ်။

💡 ဒါကြောင့် နောက်တစ်ခါ ကလေးက "ကိုယ်တိုင်လုပ်မယ်" လို့ ဇွတ်လုလာရင် စိတ်မတိုလိုက်ပါနဲ့ဦး။ အပြင်သွားခါနီးရင် ကလေးကိုယ်တိုင် လုပ်နိုင်ဖို့အတွက် အချိန် (၅) မိနစ်၊ (၁၀) မိနစ်လောက် ကြိုပြီး အချိန်ပေးလိုက်ပါ။ သားသားမီးမီးတို့ ကိုယ်တိုင် လုပ်နေတဲ့အချိန်မှာ ဘေးကနေ စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ကြည့်ပေးပြီး "ဝါး... သားသား ကိုယ်တိုင် လုပ်နိုင်ပြီပဲ... သိပ်တော်တာပဲ" ဆိုပြီး အားပေးလိုက်ပါ။ ဒီလို အခွင့်အရေးပေးခြင်းက ကလေးကို နောင်တစ်ချိန်မှာ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ချတတ်တဲ့၊ မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိတဲ့ လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်လာစေပါတယ်ခင်ဗျာ။

📌 (အပြင်သွားခါနီး ကလေးက ဇွတ်လုလုပ်လို့ စိတ်တိုပြီး အော်မိတော့မယ့် အချိန်တိုင်း ကလေးရဲ့ ဉာဏ်ရည်ဖွံ့ဖြိုးမှုကို သတိရစေဖို့ ဒီ Post လေးကို အခုပဲ Share (သို့) Save လုပ်ထားလိုက်ပါနော်။)

👇 ကဲ... ပြောပါဦး မေမေ ဖေဖေတို့ရေ!
ကိုယ့်အိမ်က အမွှေစိန်လေးကရော ဘာကိစ္စမျိုးတွေကို "ကိုယ်တိုင်လုပ်မယ်" ဆိုပြီး အသည်းအသန် လုလုပ်တတ်လဲ?
"ငါ့ကလေးကတော့ ကားသော့ကို သူကိုယ်တိုင်ပဲ နှိပ်ပြီး ဖွင့်မယ်ဆိုပြီး (၁၅) မိနစ်လောက် အချိန်ဆွဲတဲ့ အမွှေစိန်လေးပါပဲ" ဆိုတာမျိုး Comment မှာ ရေးပြီး ရင်ဖွင့်သွားကြပါဦး! ဖတ်နေမယ်နော်။ 🥰

ရေးသားသူ - Ye Yint Aung (Baby Care)
❌ copy ကူးယူပြီးပြန်တင်ခြင်းခွင့်မပြုပါ ။

✅ စိတ်ကြိုက်Share လို့ရပါတယ် ။

*🚨 ဧည့်သည်လာရင် ဖိတ်ဖိတ်တုန်အောင် ကြောက်ပြီး မေမေ့နောက်မှာ ကပ်ပုန်းတတ်တဲ့၊ "နှုတ်ဆက်လေ" ဆိုရင် ဇွတ်ငြင်းတဲ့ ကလေးတွေ ရှိလား? "လူမလေးစားတဲ့ကလေး" ဆိုပြီး ချက်ချင်း မဆူလိုက်ပါနဲ့ဦး...**

မေမေ ဖေဖေတို့ရေ... အိမ်ကို လူကြီးမိဘတွေ၊ ဧည့်သည်တွေ ဒါမှမဟုတ် ရပ်ဝေးက ဆွေမျိုးတွေ လာလည်တဲ့အခါ ကိုယ့်ကလေးကို "ဘိုးဘိုးကို နှုတ်ဆက်လိုက်ဦးလေ... မင်္ဂလာပါလို့ ပြောလိုက်ဦး" ဆိုပြီး လူကြီးလူကောင်းဆန်ဆန် ပြုမူတတ်အောင် သင်ပေးကြတယ်မလား။ ဒါပေမဲ့ ကလေးကတော့ နှုတ်ဆက်ဖို့နေနေသာသာ ကိုယ့်အကျီ င်္စကို အတင်းဆွဲပြီး နောက်မှာ ကပ်ပုန်းနေတာ၊ အခန်းထဲ ဝင်ပြေးတာမျိုး ဇွတ်လုပ်တတ်ကြပါတယ်။

အဲဒီအခါ ကိုယ်ကလည်း ဧည့်သည်ရှေ့မှာ အားနာတာရော၊ ရှက်တာရောကြောင့် "ဒီကလေးကတော့ အရှက်သည်းနေပြန်ပြီ၊ လူတတ်မဆံ့ဘူး၊ လူမလေးစားဘူး" ဆိုပြီး ဧည့်သည်ရှေ့တင် မျက်နှာပျက်ကာ ဆူပူမိတတ်ကြပါတယ်။

တကယ်တော့ ဒါဟာ ကလေးက လူမလေးစားလို့ ဒါမှမဟုတ် မလိမ္မာလို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကလေးစိတ်ပညာအရ ဒါဟာ သိပ်ကို သဘာဝကျတဲ့ အပြုအမူတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အကြောင်းရင်း (၂) ချက် ရှိပါတယ်။

* **ဧည့်သည်ကြောက်စိတ် (Stranger Anxiety):** လူကြီးတွေ မျက်စိထဲမှာတော့ လာလည်တဲ့သူက ရင်းနှီးရမယ့် ဘွားဘွား၊ ဦးဦးတွေ ဖြစ်နေပေမယ့် ကလေးရဲ့ မျက်စိထဲမှာတော့ သူ့ထက် (၃) ဆလောက် ကြီးမားနေတဲ့ "လူစိမ်းကြီးတစ်ယောက်" က သူ့အနားကို အတင်းတိုးလာပြီး "လာပါဦး၊ အနမ်းပေးပါဦး" ဆိုပြီး ထိတွေ့ဖို့ ကြိုးစားလာတာဟာ သိပ်ကို ခြောက်လှန့်စရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေကြီးတစ်ခုပါ။
* **မိဘဟာ လုံခြုံရေး အခြေစိုက်စခန်း (Safe Base Theory):** ကလေးတွေဟာ အန္တရာယ်ရှိတယ်လို့ ခံစားရတဲ့အခါ သူတို့ဘဝရဲ့ အလုံခြုံဆုံး "ဒိုင်းလွှတ်ကြီး" ဖြစ်တဲ့ မေမေ ဖေဖေတို့ရဲ့ နောက်မှာ ဝင်ပုန်းပြီး အခြေအနေကို အကဲခတ်တတ်ကြပါတယ်။ ဒါဟာ ကျန်းမာတဲ့ သဘာဝဗီဇ (Healthy Survival Instinct) တစ်ခုပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီလိုအချိန်မှာ ကလေးကို "မရှက်နဲ့... သွားနှုတ်ဆက်" ဆိုပြီး ဇွတ်တွန်းပို့တာ၊ "လူမလေးစားဘူး" လို့ အပြစ်တင်တာမျိုး လုပ်ရင် ကလေးရဲ့ ရင်ထဲမှာ စိုးရိမ်စိတ် (Anxiety) ပိုကြီးသွားပြီး နောက်နောင် ဧည့်သည်လာရင် ပိုပြီး ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သွားတတ်ပါတယ်။

💡 **ဒါကြောင့် နောက်တစ်ခါ ဧည့်သည်လာလို့ ကလေးက ပုန်းနေရင် ဇွတ်မတိုက်တွန်းပါနဲ့ဦး။ ဧည့်သည်တွေကိုလည်း "သူက လူစိမ်းဆို နည်းနည်း အသားကျဖို့ အချိန်လိုလို့ပါ" လို့ ပြုံးပြီး ပြောပြလိုက်ပါ။ ကလေးကို ကိုယ့်နောက်မှာ စိတ်ကြိုက် ပုန်းခွင့်ပေးထားပြီး (၁၀) မိနစ်၊ (၁၅) မိနစ်လောက် လူကြီးတွေ စကားပြောရင်း ပတ်ဝန်းကျင်က ဘေးကင်းတယ်ဆိုတာကို ကလေးက အဝေးကနေ အကဲခတ်ပါစေ။ သူတို့လေးတွေ စိတ်အေးသွားတဲ့အခါ ကိုယ်တိုင်ပဲ အနားကို တဖြည်းဖြည်း တိုးလာပြီး စကားလာပြောပါလိမ့်မယ်ခင်ဗျာ။**

📌 **(ဧည့်သည်လာတိုင်း ကလေးကို ဇွတ်တွန်းပို့ပြီး စိတ်ညစ်နေရတဲ့ မေမေ ဖေဖေတွေ ဖတ်ပြီး နည်းလမ်းမှန် သုံးနိုင်ဖို့ ဒီ Post လေးကို အခုပဲ Share (သို့) Save လုပ်ထားလိုက်ပါနော်။)**

---

# # # **👇 ကဲ... ပြောပါဦး မေမေ ဖေဖေတို့ရေ!**

ကိုယ့်အိမ်က အမွှေစိန်လေးကရော ဧည့်သည်လာရင် ဘယ်လို ပုန်းတတ်လဲ?
**"ငါ့ကလေးကတော့ ဧည့်သည်လာရင် အခန်းထဲဝင်ပြေးပြီး တံခါးဂျက်ထိုးပိတ်ထားတဲ့ အမွှေစိန်လေးပါပဲ"** (သို့)
**"ငါ့ကလေးကတော့ အစပိုင်းပဲ ပုန်းနေတာ... နာရီဝက်လည်းကြာရော ဧည့်သည်ပုခုံးပေါ်အထိ တက်ဆော့တဲ့ အလည်စိန်လေးပါပဲ"** ဆိုတာမျိုး Comment မှာ ရေးပြီး ရင်ဖွင့်သွားကြပါဦး! ဖတ်နေမယ်နော်။ 🥰

**ရေးသားသူ - Ye Yint Aung (Baby Care)**
❌ copy ကူးယူပြီးပြန်တင်ခြင်းခွင့်မပြုပါ

✅ စိတ်ကြိုက်Share လို့ရပါတယ်

"ကလေးဆိုတာ ရိုက်မှ မှတ်တာ၊ ကြိမ်လုံး မပါရင် မလိမ္မာဘူး!" လို့ အမြဲ ယူဆနေမိသလား? - မိဘတွေရဲ့ 'ကြိမ်လုံး' က ကလေးရဲ့ စိတ်နှလုံးကို ဘယ်လို ရိုက်ချိုးလိုက်သလဲ
"နင်တို့ မနာရင် မမှတ်ဘူး!" ၊ "ကြိမ်လုံး မပါရင် မလိမ္မာဘူး" ဆိုတဲ့ စကားတွေကို မြန်မာမိဘ တော်တော်များများက ကလေးကို အမှားသိစေဖို့နဲ့ လိမ္မာစေဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ပြောတတ်ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့... ကြိမ်လုံးနဲ့ ရိုက်နှက်ဆုံးမခြင်းဟာ ကလေးကို အမှားပြင်ဆင်တတ်အောင် သင်ပေးတာ မဟုတ်ဘဲ၊ 'ကြောက်ရွံ့မှု' နဲ့ 'စိတ်ဒဏ်ရာ' တွေကိုပဲ တစ်သက်လုံး ပေးလိုက်တာနဲ့ အတူတူပါပဲ။

၁။ "ကြောက်ရွံ့မှု" ကြောင့် နားထောင်ခြင်း (Obedience Through Fear, Not Respect)

ကြိမ်လုံးနဲ့ ရိုက်တဲ့အခါ ကလေးက "ငါ အမှားလုပ်မိလို့ မှားတယ်" ဆိုတာကို နားမလည်ဘဲ "ငါ မနာချင်လို့ နားထောင်မယ်" ဆိုတဲ့ အသိပဲ ဝင်သွားပါတယ်။ ဒီလို ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ရလာတဲ့ နားထောင်မှုဟာ ရေရှည်မှာ မိဘအပေါ် ယုံကြည်မှုနဲ့ လေးစားမှုကို ပျောက်ဆုံးစေပြီး မိဘနဲ့ သားသမီးကြားက သံယောဇဉ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သလို ဖြစ်နေပါတယ်။

၂။ "အကြမ်းဖက်မှု" ကို ရှင်သန်မှုအရည်အချင်းအဖြစ် မှတ်ယူခြင်း (Normalizing Violence)

ကြိမ်လုံးနဲ့ အမြဲ အရိုက်ခံရတဲ့ ကလေးဟာ ကြီးလာတဲ့အခါ ဒါဟာ "ပြဿနာကို ဖြေရှင်းတဲ့ နည်းလမ်းပဲ" လို့ အထင်မှား သွားတတ်ပါတယ်။ အနာဂတ်မှာ သူငယ်ချင်းတွေ၊ အိမ်ထောင်ဖက် ဒါမှမဟုတ် လုပ်ငန်းခွင်က လူတွေနဲ့ ပြဿနာတက်တဲ့အခါ အကြမ်းဖက် ဖြေရှင်းတတ်သူ ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။

၃။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် "တန်ဖိုးမရှိသူ" လို့ ထင်လာခြင်း (Feeling Worthless and Defective)

"နင်က အရိုက်ခံရမှ မှတ်တာ၊ နင်က မကောင်းတဲ့သူ" စတဲ့ စကားတွေက ကလေးကို "ငါက ဘာမှ အသုံးမကျတဲ့သူပဲ၊ ငါက အမြဲတမ်း အမှားတွေပဲ လုပ်နေတာ" ဆိုတဲ့ အသိ ဝင်သွားပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ကြီးလာတဲ့အခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လုံးဝမရှိတော့ဘဲ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တန်ဖိုးမထားတတ်တဲ့သူ (Low Self-Esteem) ဖြစ်သွားတတ်ပါတယ်။

၄။ မှန်ကန်စွာ ဖြေရှင်းနည်း (Disciplining Without Violence)

ကြိမ်လုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပါ။ ကလေး အမှားလုပ်မိရင် အော်ဟစ် ခြိမ်းခြောက်တာမျိုး မလုပ်ဘဲ၊ "သား ခုနက လုပ်ရပ်က မမှန်ဘူး၊ ဘာလို့ မမှန်တာလဲ ဆိုတော့..." လို့ အေးအေးဆေးဆေး ရှင်းပြပါ။ ကလေးရဲ့ 'သိက္ခာ' ကို မိဘကိုယ်တိုင် စောင့်ရှောက်ပေးပါ။

၁။ သင် ငယ်ငယ်က မိဘတွေက ကြိမ်လုံးနဲ့ ရိုက်ခဲ့ဖူးလား? အဲ့ဒီတုန်းက ဘယ်လို ခံစားခဲ့ရလဲ?

၂။ သင့်ကလေး အမှားလုပ်မိတဲ့အခါ ကြိမ်လုံးနဲ့ ရိုက်မယ့်အစား အေးအေးဆေးဆေး ရှင်းပြဖို့ သင် ဘယ်လို ကြိုးစားနေလဲ?

၃။ "ကြိမ်လုံးနဲ့ ရိုက်တာဟာ ကလေးကို လိမ္မာစေတာ မဟုတ်ဘဲ စိတ်ဒဏ်ရာပဲ ပေးတာပဲ" လို့ ယုံကြည်ရင် Share လုပ်ပြီး အခြား မိဘတွေကိုပါ သတိပေးလိုက်ပါ။

ရေးသားသူ Ye Yint Aung (Baby Care)
❌ copy ကူယူပြီးပြန်တင်ခြင်းခွင့်မပြုပါ ။
✅ စိတ်ကြိုက်Share လို့ရပါတယ် ။

မေမေ ဖေဖေတို့ရေ... ဒါက တကယ့်ကို ရယ်ရမလို ငိုရမလို နေ့စဉ်ဖြစ်ရပ်ဆန်းတစ်ခုပဲမလား။ ကလေးကို ရေချိုးဖို့၊ အိပ်ဖို့၊ ထမင်းစားဖို့ ဘေးနားကနေ လည်ပင်းကြောကြီးတွေ ထောင်အောင် အော်ခေါ်နေတာတောင် ကျောက်ရုပ်လိုငြိမ်ပြီး တီဗီကြည့်ရင်ကြည့်၊ အရုပ်ဆော့ရင် ဆော့နေတတ်ကြတယ်။ "ဒီကလေး နားအကြားအာရုံတစ်ခုခု ဖြစ်နေပြီလား" လို့ စိုးရိမ်ရလောက်တဲ့အထိပဲ။

ဒါပေမဲ့... ကိုယ်က သူတို့မမြင်အောင် မီးဖိုချောင်ထောင့်မှာ တိတ်တိတ်လေး ချောကလက်ထုတ် ဖောက်လိုက်တဲ့ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ ရောက်လာမှန်းမသိ ချက်ချင်း ကိုယ့်ရှေ့မှာ မျက်လုံးလေး ကလယ်ကလယ်နဲ့ ရောက်နေတတ်ကြပြန်ရော။ တစ်ခါတလေကျတော့လည်း "ငါ့ကို တမင်သက်သက် ကတ်သတ်ပြီး အာခံနေတာလား" ဆိုပြီး စိတ်တိုမိတတ်ကြပါတယ်။

တကယ်တော့ ဒါဟာ ကလေးက လူကြီးကို တမင်သက်သက် အာခံနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကလေးစိတ်ပညာနဲ့ ဦးနှောက်သိပ္ပာယ်အရ ဒါကို "Selective Hearing (ရွေးချယ်ပြီး နားထောင်ခြင်း)" လို့ ခေါ်ပါတယ်။

ကလေးတွေရဲ့ ဦးနှောက်ဟာ သူတို့စိတ်ဝင်စားတဲ့အရာတစ်ခုခု (ဥပမာ- ဂိမ်းဆော့တာ၊ ကာတွန်းကြည့်တာ) မှာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နေတဲ့အခါ Hyperfocus (အလွန်အကျွံ အာရုံစိုက်ခြင်း) အဆင့်ကို ရောက်သွားတတ်ပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ ဦးနှောက်က သူတို့ရဲ့လက်ရှိ ပျော်ရွှင်မှုကို အနှောင့်အယှက်ပေးမယ့် အသံတွေ (ဥပမာ- "ထမင်းစားမယ်"၊ "ရေချိုးမယ်" ဆိုတဲ့ အမိန့်ပေးသံတွေ) ကို အလိုအလျောက် သတင်းအချက်အလက် အမှိုက်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ပိတ်ပစ်လိုက်တာ (Filter out လုပ်လိုက်တာ) ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ နှာခေါင်းဝမှာ အော်နေရင်တောင် တကယ်မကြားရတာပါ။

ဒါပေမဲ့ မုန့်ထုတ်ဖောက်သံ၊ ရေခဲသေတ္တာဖွင့်သံ ကျတော့ သူတို့ဦးနှောက်ထဲက ပျော်ရွှင်မှုဟော်မုန်း (Dopamine) ကို ချက်ချင်း လှုံ့ဆော်ပေးတဲ့ "ဆုလာဘ်အသံ" ဖြစ်နေတာကြောင့် ဘယ်လောက်ပဲ အဝေးမှာရှိရှိ၊ ဘယ်လောက်ပဲ အလုပ်ရှုပ်နေပါစေ ကလေးရဲ့ဦးနှောက်ရေဒါက ချက်ချင်း ဖမ်းယူလိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။

💡 ဒါကြောင့် နောက်တစ်ခါ လှမ်းခေါ်လို့ ကလေးက မကြားချင်ယောင်ဆောင်နေရင် အဝေးကနေ အော်မနေပါနဲ့တော့။ ကိုယ့်အသံပဲ ကုန်ပါတယ်။ ကလေးရဲ့ အနားကို သွား၊ ပုခုံးလေးကို ခပ်ဖွဖွလေးပုတ်၊ သူ့ရဲ့ အရပ်အမြင့်အတိုင်း ဒူးထောက်ပြီး မျက်လုံးချင်း (Eye-to-Eye Contact) သေချာဆုံအောင် လုပ်လိုက်ပါ။ သူတို့ရဲ့ အာရုံကို ကိုယ့်ဆီ အရင်ဆွဲခေါ်ပြီးမှ "သားသား/မီးမီး... ထမင်းစားရအောင်နော်" လို့ ပြောလိုက်ရင် အော်စရာမလိုဘဲ ချက်ချင်း လိုက်လာပါလိမ့်မယ်။

📌 (အဝေးကနေ အော်ခေါ်ရလွန်းလို့ အသံတွေဝင်ပြီး စိတ်တိုရတဲ့ နေ့ရက်တွေကနေ ကင်းဝေးဖို့ ဒီ Post လေးကို အခုပဲ Share (သို့) Save လုပ်ပြီး သိမ်းထားလိုက်ပါနော်။)

👇 ကဲ... ပြောပါဦး မေမေ ဖေဖေတို့ရေ!
ကိုယ့်အိမ်က အမွှေစိန်လေးကရော ဘယ်လို လျှို့ဝှက်အသံမျိုးတွေကို ရေဒါမိသလို လှမ်းကြားတတ်လဲ?"ငါ့ကလေးကတော့ ဘယ်လောက်ပဲ အိပ်ပျော်နေပါစေ... ရေခဲသေတ္တာ တံခါးဖွင့်သံကြားရင် ချက်ချင်း မျက်လုံးပွင့်လာတဲ့ အမွှေစိန်လေးပါပဲ" ဆိုတာမျိုး Comment မှာ ရေးပြီး ရင်ဖွင့်သွားကြပါဦး! ဖတ်နေမယ်နော်။ 🥰

ရေးသားသူ - Ye Yint Aung (Baby Care)
❌ copy ကူးယူပြီးပြန်တင်ခြင်းခွင့်မပြုပါ

လူရှေ့သူရှေ့မှာ ကလေးကို အော်ဟစ်ဆူပူမိနေသလား? - 'အရှက်ခွဲဆုံးမခြင်း' က ကလေးရဲ့ လိပ်ပြာကို ဘယ်လို ရိုက်ချိုးလိုက်သလဲ
ကုန်တိုက်မှာ၊ စားသောက်ဆိုင်မှာ ဒါမှမဟုတ် ဆွေမျိုးတွေရှေ့မှာ ကလေးတစ်ခုခု အမှားလုပ်မိတဲ့အခါ "နင် ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ! လူရှေ့မှာ အရှက်မရှိဘူးလား!" ဆိုပြီး အော်ဟစ် ဆူပူဖူးပါသလား? မိဘတွေက ကလေးကို ချက်ချင်း ငြိမ်ကျသွားစေဖို့နဲ့ မှတ်လောက်သားလောက် ဖြစ်သွားစေဖို့ ဒီနည်းကို သုံးတတ်ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကလေးရဲ့ မျက်စိထဲမှာတော့ အဲဒီအချိန်ဟာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုကျသွားသလို ခံစားရပြီး သူ့ရဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လေးစားမှုကို အစအနမကျန်အောင် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာနဲ့ အတူတူပါပဲ။

**၁။ အမှားကို မမြင်တော့ဘဲ 'အရှက်ရခြင်း' ကိုပဲ မှတ်မိနေခြင်း (Focus on Humiliation, Not the Lesson)**

* လူရှေ့သူရှေ့မှာ ဆူပူခံရတဲ့အခါ ကလေးရဲ့ ဦးနှောက်ဟာ 'ငါ ဘာမှားသွားတာလဲ' ဆိုတာကို မစဉ်းစားနိုင်တော့ပါဘူး။ 'ငါ့ကို လူတွေ ကြည့်နေကြပြီ၊ ငါက အရမ်း အသုံးမကျတဲ့သူပဲ' ဆိုတဲ့ အရှက်ရမှု (Humiliation) ကိုပဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားရပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဆုံးမခြင်းဟာ လုံးဝ အရာမထင်တော့ပါဘူး။

**၂။ မိဘအပေါ် အမုန်းတရားနဲ့ အယုံအကြည်မဲ့ခြင်း (Erosion of Trust)**

* ကလေးအတွက် မိဘဆိုတာ အလုံခြုံဆုံး အကာအကွယ်ပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီမိဘ ကိုယ်တိုင်က သူ့ကို သူစိမ်းတွေရှေ့မှာ အရှက်ခွဲတဲ့အခါ ကလေးက မိဘအပေါ် ယုံကြည်မှု လုံးဝ ပျောက်ဆုံးသွားပါတယ်။ မိဘကို 'ရန်သူ' တစ်ယောက်လို သဘောထားလာပြီး နောက်ကွယ်မှာ ပိုဆိုးတဲ့ အမှားတွေ လုပ်တတ်လာပါတယ်။

**၃။ လူကြောက်ရောဂါ ရလာခြင်း (Developing Social Anxiety)**

* အမြဲတမ်း လူရှေ့မှာ အရှက်ခွဲခံရတဲ့ ကလေးဟာ ကြီးလာတဲ့အခါ လူအများနဲ့ သွားလာရတာကို ကြောက်ရွံ့လာပါတယ်။ "ငါ တစ်ခုခု မှားလုပ်မိရင် လူတွေက ငါ့ကို ဝိုင်းရယ်ကြတော့မှာပဲ" ဆိုတဲ့ စိုးရိမ်စိတ် (Social Anxiety) အမြဲ ဝင်နေပြီး၊ လူ့အသိုင်းအဝိုင်းမှာ ခေါင်းမော့ပြီး မလျှောက်ရဲတဲ့သူ ဖြစ်သွားတတ်ပါတယ်။

**၄။ ရွှေရောင်စည်းမျဉ်း (Praise in Public, Reprimand in Private)**

* မှန်ကန်တဲ့ မိဘအုပ်ထိန်းမှု စည်းမျဉ်းကတော့ **"လူရှေ့မှာ ချီးကျူးပါ၊ ကွယ်ရာမှာ ဆုံးမပါ"** ဆိုတာပါပဲ။ ကလေး အမှားလုပ်မိရင် အပြင်မှာ ချက်ချင်း မဆူပါနဲ့။ ကလေးကို လူကင်းတဲ့ နေရာတစ်ခု၊ ဒါမှမဟုတ် ကားထဲကို ခေါ်သွားပြီးမှ "သား ခုနက လုပ်ရပ်က မမှန်ဘူး" လို့ အေးအေးဆေးဆေး ရှင်းပြပါ။ ကလေးရဲ့ 'သိက္ခာ' ကို မိဘကိုယ်တိုင် စောင့်ရှောက်ပေးပါ။

---

**၁။ သင် ငယ်ငယ်က လူအများရှေ့မှာ အဆူခံ၊ အရိုက်ခံခဲ့ရဖူးလား? အဲ့ဒီအချိန်က ဘယ်လို ခံစားခဲ့ရလဲ?**

**၂။ သင့်ကလေး အပြင်ရောက်ရင် ပိုဆိုးတတ်လို့ အရမ်း ဒေါသထွက်လာတဲ့အခါ လူရှေ့မှာ မပေါက်ကွဲမိအောင် သင် ဘယ်လို ထိန်းချုပ်လေ့ရှိလဲ?**

**၃။ "ကလေးဆိုပေမယ့် သူ့မှာလည်း ကိုယ်ပိုင် သိက္ခာရှိတယ်" လို့ ယုံကြည်ရင် Share လုပ်ပြီး အခြား မိဘတွေကိုပါ သတိပေးလိုက်ပါ။**

---

**ရေးသားသူ Ye Yint Aung (Baby Care)**
❌ copy ကူယူပြီးပြန်တင်ခြင်းခွင့်မပြုပါ ။
✅ စိတ်ကြိုက်Share လို့ရပါတယ် ။

---

🚨 ငှက်ပျောသီးလေး ထက်ဝက်ကျိုးသွားလို့၊ ဒါမှမဟုတ် ခွက်အရောင်မှားလို့ဆိုပြီး ကမ္ဘာပျက်မတတ် အသည်းအသန် ငိုယိုဂျီကျတတ်တဲ့ ကလေးတွေ ရှိလား?
မေမေ ဖေဖေတို့ရေ... ကလေးတွေကို သစ်သီးကျွေးဖို့ ငှက်ပျောသီးလေး အခွံနွှာပေးလိုက်တဲ့အခါ အမှတ်မထင် ထက်ဝက်ကျိုးသွားလို့၊ ဒါမှမဟုတ် သောက်နေကျ ခွက်အပြာလေးထဲ ရေထည့်ပေးတာကို ခွက်အဝါလေးနဲ့ လိုချင်တယ်ဆိုပြီး လူးလှိမ့်ငိုယိုတာမျိုး ကြုံဖူးကြမှာပါ။ ကိုယ်က "အာ့ဆို အသစ်တစ်လုံး ပြန်ယူပေးမယ်လေ" လို့ ပြောရင်လည်း မရပါဘူး... အဲ့ဒီကျိုးသွားတဲ့ ငှက်ပျောသီးကိုပဲ ပြန်ဆက်ပေးဖို့၊ အစကတည်းက အကောင်းအတိုင်း ပြန်ဖြစ်ပေးဖို့ ဇွတ်ဂျီကျတတ်ကြတာ။

လူကြီးတွေရဲ့ စဉ်းစားဉာဏ် (Logic) နဲ့ လုံးဝလိုက်မမှီနိုင်တဲ့ ကိစ္စသေးသေးမွှားမွှားလေးတွေနဲ့ ကမ္ဘာပျက်သလို ငိုတတ်ကြတာမို့ ကိုယ်တွေမှာလည်း "ဒီကလေး ဘာဖြစ်နေတာလဲ" ဆိုပြီး ဦးနှောက်ခြောက်ရ၊ စိတ်တိုရပါတယ်။

တကယ်တော့ ဒါဟာ ကလေးက တမင်သက်သက် ကတ်သတ်ပြီး လူကြီးတွေကို နှိပ်စက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကလေးစိတ်ပညာအရ သူတို့လေးတွေရဲ့ ဦးနှောက်ထဲက ခံစားချက်ကို ထိန်းချုပ်တဲ့အပိုင်း (Prefrontal Cortex) ဟာ အပြည့်အဝ မဖွံ့ဖြိုးသေးလို့ ဖြစ်ပြီး အကြောင်းရင်း (၂) ချက် ရှိပါတယ်။

ပြဿနာရဲ့ အတိုင်းအဆကို မသိသေးခြင်း: လူကြီးတွေအတွက်တော့ ငှက်ပျောသီးကျိုးတာဟာ ကိစ္စအသေးအမွှားလေး ဖြစ်ပေမယ့်၊ ကလေးတွေရဲ့ ကမ္ဘာမှာတော့ ဒါဟာ သူတို့မျှော်လင့်ထားတဲ့ အစီအစဉ်ကြီးတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားတဲ့ "အကြီးမားဆုံးသော ဆုံးရှုံးမှုကြီး" တစ်ခုပါ။ ကလေးတွေရဲ့ ဦးနှောက်မှာ ပြဿနာကြီးတာနဲ့ သေးတာကို ခွဲခြားတဲ့ စကေး (Scale) မရှိသေးပါဘူး။

ခံစားချက်လှိုင်းလုံးကြီးတွေ ဒလိမ့်တုံးစီးခြင်း (Emotional Overwhelm): စိတ်ပျက်ရိပ် (Disappointment) ဒါမှမဟုတ် ဝမ်းနည်းစိတ် သေးသေးလေး ဝင်လာတာနဲ့ ကလေးရဲ့ ဦးနှောက်လေးက အဲ့ဒီခံစားချက်ကို ဘယ်လိုကိုင်တွယ်ရမှန်း မသိဘဲ တစ်ခွင်တစ်ပြင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ အချိန်တွေက အရမ်းမြန်ပါတယ်...

နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ် ကြာတဲ့အခါ သူတို့လေးတွေ ကြီးပြင်းလာပြီး စိတ်ပျက်စရာ ကြုံရတိုင်း ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိလာပါလိမ့်မယ်။ အရာရာကို အေးအေးဆေးဆေးနဲ့ ရင့်ကျက်စွာ ရင်ဆိုင်တတ်သွားတဲ့ အရွယ် ရောက်လာပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီနေ့ကျရင် အိမ်ကြီးထဲမှာ ငိုသံတွေမရှိတော့ဘဲ သိပ်ကို ငြိမ်သက်သွားပါလိမ့်မယ်။ အခုလို ငှက်ပျောသီးလေး တစ်လုံးကျိုးသွားတာနဲ့ ကိုယ့်ကို အားကိုးတကြီးနဲ့ လာပြီး ငိုယိုဂျီကျတတ်တဲ့ အဲဒီ "ဒရမ်မာဘုရင်/ဘုရင်မလေး" တွေကို သင် သိပ်ကို လွမ်းဆွတ်နေမိပါလိမ့်မယ်။

💡 ဒါကြောင့် နောက်တစ်ခါ ကလေးက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာလေးနဲ့ ဂျီကျငိုယိုလာရင် "ဘာမဟုတ်တာလေးနဲ့ ငိုနေတာလဲ" ဆိုပြီး လူကြီး logic နဲ့ သွားပြီး မငြင်းခုံပါနဲ့ဦး။ အရင်ဆုံး ကလေးကို ဖက်ထားပေးပြီး "ဩော်... ငှက်ပျောသီးလေး ကျိုးသွားလို့ သားသား စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားတာလား... မေမေ နားလည်ပါတယ်နော်" ဆိုပြီး သူတို့ရဲ့ ခံစားချက်ကို အသိအမှတ်ပြု (Validate) အရင်လုပ်ပေးလိုက်ပါ။ ကလေးရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုလှိုင်းလုံးကြီး ငြိမ်ကျသွားတဲ့အထိ ဖက်ထားပေးပြီးမှ "ကဲ... ဒါဆို ဒီကျိုးသွားတဲ့ ငှက်ပျောသီးလေးနှစ်ခုကို ရထားတွဲလေးလို ဆက်ပြီး စားကြမလား" ဆိုပြီး တခြားစိတ်ကူးစိတ်သန်းလေးတစ်ခုဆီ လမ်းကြောင်းပြောင်း (Redirection) ပေးလိုက်ပါ။ ကလေးလည်း စိတ်အေးသွားသလို၊ ကိုယ့်အတွက်လည်း စိတ်သောက ကင်းဝေးရပါလိမ့်မယ်ခင်ဗျာ။

📌 (ကလေးက ဘာမဟုတ်တာလေးနဲ့ ဂျီကျတိုင်း စိတ်မတိုဘဲ စိတ်ပညာနည်းလမ်းမှန်နဲ့ ကိုင်တွယ်နိုင်ဖို့ ဒီ Post လေးကို အခုပဲ Share (သို့) Save လုပ်ထားလိုက်ပါနော်။)

👇 ကဲ... ပြောပါဦး မေမေ ဖေဖေတို့ရေ!
ကိုယ့်ကလေးကရော ဘယ်လိုမျိုး အဆန်းတကြယ် အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ကိစ္စလေးတွေနဲ့ ကမ္ဘာပျက်မတတ် ငိုဖူးလဲ?"ငါ့ကလေးကတော့ ပေါင်မုန့်ကို လေးထောင့်မညှပ်ဘဲ တြိဂံညှပ်မိလို့ တစ်နာရီလောက် ထိုင်ငိုတဲ့ အမွှေစိန်လေးပါပဲ" ဆိုတာမျိုး Comment မှာ ရေးပြီး ရင်ဖွင့်သွားကြပါဦး! ဖတ်နေမယ်နော်။ 🥰

ရေးသားသူ - Ye Yint Aung (Baby Care)
❌ copy ကူးယူပြီးပြန်တင်ခြင်းခွင့်မပြုပါ

✅ စိတ်ကြိုက်Share လို့ရပါတယ်

🚨🚨🚨

ကလေးတွေ အရမ်းကြိုက်တဲ့ Squishy (အိအိတုန်) အရုပ်အချို့မှာ အန္တရာယ်ရှိ ဓာတုပစ္စည်းတွေ ပါဝင်နိုင်လို့ ထိုင်းအာဏာပိုင်တွေ သတိပေးချက်ထုတ်ပြန် 🚨

ခုတလော လူမှုကွန်ရက်ပေါ်က Influencer တွေရဲ့ Review တွေကြောင့် ကလေးတွေရော Gen Z လူငယ်တွေကြားမှာပါ အလွန်ခေတ်စားနေတဲ့ ညှစ်ပြီးဆော့ရတဲ့ “Squishies” (အိအိတုန်) အရုပ်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ထိုင်းစားသုံးသူကာကွယ်ရေး အာဏာပိုင်တွေက အထူးသတိပေးချက် ထုတ်ပြန်လိုက်ပါတယ်ရှင်။
ဘန်ကောက်မြို့ ဆမ်ဖန်ဈေး (Sampheng Market) လိုနေရာမျိုးတွေမှာ မိုးလင်းကတည်းက တိုးဝှေ့ဝယ်ယူနေကြရတဲ့ ဒီအရုပ်တွေထဲက... ကုန်အမှတ်တံဆိပ် အမည်မရှိတဲ့ အချို့အရုပ်တွေမှာ ဘေးအန္တရာယ်ကင်းရှင်းရေး စံနှုန်းထက်ကျော်လွန်တဲ့ ဓာတုဗေဒအကြွင်းအကျန်တွေ ပါဝင်နေနိုင်လို့ ဖြစ်ပါတယ်နော်။

⚠️ မိဘတွေ အဓိက သတိထားရမယ့် ဘေးအန္တရာယ် ၂ ခု

ဓာတုဗေဒအဆိပ်သင့်မှုအန္တရာယ်။
အဆင့်နိမ့် ကုန်ကြမ်းတွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ Squishy အရုပ်တွေကို ရေရှည်ကိုင်တွယ် ရှူရှိုက်မိရင် အသက်ရှူလမ်းကြောင်းကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါတယ်။ (အကယ်၍ အရုပ်မှာ ပြင်းထန်တဲ့ ဓာတုဗေဒအနံ့ဆိုး ဒါမှမဟုတ် အနံ့ဆိုးဖုံးဖို့ ထည့်ထားတဲ့ စူးရှတဲ့ အမွှေးနံ့တွေ ရနေရင် လုံးဝ မဝယ်သင့်ပါဘူးရှင်)

အသက်ရှူကြပ်ခြင်းအန္တရာယ်။
ဒီအရုပ်လေးတွေက ကိတ်မုန့်၊ ပေါင်မုန့်စတဲ့ အစားအစာပုံသဏ္ဌာန်တွေနဲ့ တူလွန်းတာကြောင့် ကလေးငယ်တွေ အပြင်မုန့်အမှတ်နဲ့ ပါးစပ်ထဲထည့်မိပြီး အသက်ရှူကြပ်တာမျိုး ဖြစ်ပွားနိုင်ပါတယ်။
စားသုံးသူကာကွယ်ရေးဘုတ်အဖွဲ့ရဲ့ အကြံပြုချက်က
မိဘတွေအနေနဲ့ Squishy အရုပ်တွေ ဝယ်ယူတော့မယ်ဆိုရင် ထုတ်လုပ်သူ သို့မဟုတ် တင်သွင်းသူကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြထားတဲ့ ထိုင်းဘာသာစကားပါ အညွှန်းတံဆိပ် TISI စံချိန်စံညွှန်း အသိအမှတ်ပြုတံဆိပ်ပါဝင်တဲ့ အရုပ်မျိုးကိုသာ စနစ်တကျ ရွေးချယ်ဝယ်ယူကြဖို့ တိုက်တွန်းထားပါတယ်။