Key

ကျနော်ကအသက် ၁၈ ဆယ်တန်း နှစ်ခါကျထားတယ် အခုအပြင်ဘော်ဒါ မှာပဲ အမေတို့ကအပ်ပေးထားတယ် ဇါ-တ်လမ်းက အဲ့ဒီမှာစတေ-ာ့တာ။ ကျနော်တို့ဘော်ဒါ ဆောင်မှာထမင်းဟင်းချက်ပေးနေတဲ့အမကြီ-းက အသက် ၃၀ လော-က်ရှိမယ်ဗျ အိ-မ်ထော-င်သယ်ပေါ့ မစိုးစိုးတဲ့။
တညမှာတော့ တရေးနိုးလာတဲ့ကျနော်သေ-းပေါ-က်ချင် တာနဲ့အိ-မ်သာခ-န်းဘက်ထွ-က်လာခဲ့တယ် အိ-မ်သာထဲဝင်ပီးဆီ-းသွားနေတုန်း က-ပ်ရပ်ရေချိုးခ-န်း ထဲကနေ အသံတွေကြားလို့ နံရံပေါ်ခွတ-က်ကြ-ည့်လိုက်တော့ ကျနော်မျက်လုံး ကျ-ယ်သွားတယ် မစိုးစိုးနဲ့ဘော်ဒါပို-င်ရှင်ဆရာဦးမြင့် တို့ နှစ်ယောက်က-ာမရေယ-ဉ်ကျေ-ာစီးမြေ-ာနေကြတာ။

မစိုးစိုးကရေကန်ဘော-င်လ-က်နှ-စ်ဖ-က်ထော-က်ထား ပီး ဦးမြင့်ကအနော-က်ကနေ ကျုံ-းနေတာဗျာ အော် မစိုးစိုးဟာ အတော်နှ-ာထ-န်တာခုမှယုံတော့တယ်။ အသာလေးသူတို့မရိပ်မိအောင်လ-စ်ထွက်လာခဲ့ပြီး အခ-န်းထဲပြန်ဝင်လိုက်ခါ ကျနော်တချီထုပ-စ်လိုက်တယ် မနက်ကျတော့ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ဦးမြင့်ကစာသင် မစိုးစိုးက ထမင်းဟင်းချက်ပေါ့ ကျနော်လည်း လူလ-စ်တာနဲ့အကြံအတို-င်းမစိုးစိုးနားသွားတယ်။

“မမစိုးရေ ညကဗျာ တနာရီလော-က်ကျနော်ဗို-က်နာ လာတာနဲ့အိ-မ်သာထတ-က်ရသေးတယ်ဗျ ” ” ဟင် ” ကျနော့စကားကြားတော့ မစိုးစိုးမျက်နှာကွ-က်ခနဲ ပျ-က်သွားတယ် ပီးတော့ခ-ပ်တ-ည်တ-ည်နဲ့ ” အဲ့ဒါ ငါနဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ သွားတော့ဟာ ငါအလုပ်ရှုပ်နေတယ် ကောင်လေး” ” ဆိုင်မဆိုင်တော့မသိဘူးဗျာ မော်တော်စပ်တာ ညကမှမြင်ဘူးတေ-ာ့တယ်” ” အမ်……” ဟုဆိုကာ သဘောပေါက်ပြီး ကျနော့လ-က်အတ-င်းဆွဲ ခေါ်ပြီး သူမနေတဲ့အခ-န်းထဲခေါ်သွားတယ် ” ကို ကိုထက် နင် ညညက ဘာတွေမြင်ခဲ့တာလည်း” ” မမစိုးတို့လု-ပ်နေကြတ-ာတွေလေ ” ” အယ်…… ” ငါနင့်ကို ရှ-စ်ကြီးခိုးတော-င်းပန်ပါတယ် ကိုထက်ရယ် ဒီအကြောင်းတွေ လျှောက်မဖွပါနဲ့ဟာ နှော် နှော်” ပြောလည်းပြော လက်အုပ်လေးတော-င်ချီလို့ တု-န်လှုပ်နေတဲ့မမစိုးရ-င်သာ-းအစုံကို ကျနော်စို-က် ကြ-ည့်လိုက်မိရ-င်း တတွေးတော-င်သီးသွားတယ်။ ကျနော်လည်း ကြံစ-ည်ထားတဲ့အတို-င်း။

” ကျနော် ဘယ်သူ့မှလျှော-က်မပြောဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ် ဒါပေမယ့်မမစိုးကျနော့်ကို နှု-တ်ပိ-တ်ခအနေနဲ့ ဦးမြင့်လု-ပ်သလို ပေးလု-ပ်ရမယ် ဒါမှ မဟု-တ်ရင်တော့……”

[မန့်မှာဆက်ဖတ်ပါနော်👇]

ရု-တ်တရ-က် ဝို-င်တစ်ပုလ-င်းလုံး မှော-က်ကျသွားပြီး သူမအကျ ႌကြောဖ-က်တစ်ခြ-မ်းလုံး ရွဲရွဲစိုသွ-ားသည်။

သန္တာ ကု-န်းရု-န်းထလိုက်ရပြ-န်သည်။ အယ် မှော-က် မှော-က်ကု-န်ပြီ အကျ ႌတော့သှားပါပွီ ဟ-င့် လူဆိုး အကျ ႌ ချွ-တ်လိုက်လေ သန္တာ ထူးကျော် ဖြဲစ-ပ်စ-ပ်မျက်နှာဖြ-င့် ပြောလိုက်သည်။ သွား မချွ-တ်ဘူး ဘာလို့ ချွ-တ်ရမှာလဲ မရဘူး သန္တာမချွ-တ်ရင် ကိုယ်က ဒီလို အတ-င်းကြီး ဆွဲချွ-တ်မှာ အို မ မလု-ပ်နဲ့ ဟောဒီမှာ က-ယ်ကြပါဦး ကျွန်မကို မတရား ဟ-င့် ဟ-င့် ဟ-င့် သန္တာ အော်ကြီးဟ-စ်ကျယ် ပြောလိုက်ခြင်းတော့မဟုတ်။ ထူးကျော်ကို တမ-င်တကာစနော-က်ပြီး သူမမျက်နှာကလေးကိုပြော-င်စ-ပ်စ-ပ်ကလေးလု-ပ်၍ လေသံကလေးနှင့်အေ-ာ်ခြင်းဖြ-စ်သည်။ ထူးကျော် မရိုးမရွပိုဖြ-စ်လာကာ သူ့ပေါ-င်ကြ-ားမှ င-ယ်ပ-ါကြီ-းကလည်း ငေါ-က်ကနဲ ခေါ-င်းထော-င်ထလာခဲ့ရလေပြီ။ သန္တာ၏အကျ ႌကလေးကို ကြ-ယ်သီးဆွဲဖြု-တ်ကာ ချွ-တ်ပစ်လို-က်ပြီး သူမနော-က်ကျောဖ-က်မှာ သို-င်းချ-ည်ထားသော ဘရ-ာစီယ-ာချိ-တ်ကလေးကိုပါ တစ်လက်စတည်း ဆွဲဖြု-တ်ပေးလိုက်သည်။ သန္တာ၏တ-င်းမာအုံကြွလို့နေသေ-ာ နို--အုံကြီ-းနှ-စ်လုံ-းက။

[မန့်မှာဆက်ဖတ်ပါနော်]

အခု ကျနော်ရေးတ-င်မည့်ဇာ-တ်လမ်းကတော့ စတိုးဆို-င်ပို-င်ရှင် အိ-မ်ထော-င်သည်မိ-န်းမတစ်ယောက်နဲ့-ိုးဖြစ်ပုံဇာ-တ်လ-မ်းဆိုကြပါစို့ဗျာ။ သူ့နာမည်ကိုမေလို့ အလွယ်ခေါ်ရအောင်ဗျာ ကျနော့်ထ-က်ကြီးတော့ မမမေလို့ဆိုကြပါစို့။

သူကစတိုးဆို-င်ဖွ-င့်တာဆိုတော့ စကားပြောဖို့အခွ-င့်အရေးကတပ-န်းသာတယ်လေ လိုတာလေ-းတွေရှိရင် မမမေရဲ့ဆို-င်ကိုပဲအမြဲသွားဝယ် သူ့အမျို-းသားနဲ့ တခြားလူတွေရှိတဲ့အချိန်ဆို အလိုက်တသိစကားမပြောပဲနေပြီး သူတစ်ယော-က်ထဲရှိချိ-န်တွေမှ ကျနော်ကစကားမရှိ စကားရှာပြီး ရ-င်းနှီးအောင်လုပ်တာပေါ့ ။ဒီလိုနဲ့တဖြေးဖြေးခ-င်လာပြီဆိုမှ ph noတော-င်း အပြင်မှာမုန့်စားလေးဘာလေးခေါ် မမမေကဘယ်လိုလှကြောင်း ဘယ်လိုဆွဲဆောင်မှုရှိကြောင်း တွေ့တိုင်းချီးကျူးပေးသလို သာယာတပ်မက်တဲ့အကြည့်မျိုးတွေနဲ့မကြာခဏကြည့်ပေး ဒီလိုနဲ့မမမေဘက်ကလဲ ကျနော့်ကိုစိ-တ်ဝင်စားလာပြီလို့ ယူဆရတဲ့အချိ-န်မှာ ကျနော်သူ့ကိုချ-စ်ရေးဆိုတ-ာမှာ okတော့တ-ာပဲဗျာ။ ပထ-မဆုံးမမမေနဲ့ဟိုတ-ယ်မှာတွေ့ဖို့ချိ-န်းတော့ ကျနော်တို့ရ-ပ်ကွ-က်နဲ့ဝေးတဲ့ မြို့သ-စ်ဘ-က်ကဟိုတ-ယ်တစ်ခုခုမှာပဲတွေ့ဖို့ မမမေကပြောတာနဲ့ မြို့သ-စ်ထဲက ဟိုတ-ယ်တစ်ခုမှာတွေ့ကြပါတ-ယ်။
လိုရင်းသွားကြစို့ဗျာ အခ-န်းထဲရော-က်တော့ ကျနော်လဲနော-က်ကနေသူ့ကိုဖ-က်လိုက်ပြီး ပျော်လိုက်တာမမမေရယ် ဒါလော-က်လှတဲ့မမနဲ့အခုလိုတွေ့ခွ-င့်ရတာ အရ-မ်းပျော်တာပဲပြောပြီး နော-က်ကဖ-က်ထားရင်း .....။

[မန့်မှာဆက်ဖတ်ပါနော်👇]

နေဝင်းက ကျောင်းစာ စိတ်မပါ။ ဆယ်တန်းတဖုန်းဖုန်းကျသည်။ နောက်ဆုံး အ-န်တီင-ယ်က ဦးလေးထွန်းနှင့် တိုင်ပင်ကာ သူဝါသနာပါသော စက်မှုလက်မှု လုပ်ငန်းကို လုပ်ရန် ပညာသင်စေသည်။ ဦးထွန်းကြည်က ခရီးထွက်နေတာများသည်။ အိမ်မှာ သူနှင့် အ-န်တီင-ယ်သာ နှစ်ယော-က်ထဲ ကျန်သည်။
အ-န်တီင-ယ်၏ ရု-ပ်သွင်ကို မြင်ယောင်ရင်း စိ-တ်ကူးထဲမှာ အိ-ပ်ယာထဲဆွဲသွ-င်းလို-,-းနေမိတော့သည်။ ဆပ်ပြာဖြင့်ချောနေကာ တို-က်ချ-က်ထိသည်မို့ အသံထွ-က်၍ပင် မှ-န်းနေမိသ-ည်။ နေဝင်း ကော-င်စု-တ်လေး သူမကိုမှ-န်းကာ ဂွ-င်းထု-နေသ-ည်။ နီနီသန်း သဘောကျစွာပြုံးမိတော့သည်။ င-ယ်မူင-ယ်သွေ-းပြ-န်ကြွလာသည်။ နီနီသန်းဆိုတာ မလု-ပ်ပါနဲ့လို့ တာ-းရင် ဖြစ်အောင်လု-ပ်သည်။ မသ-င့်တော်ပါဆိုလျှင် စ-မ်းကြ-ည့်ချင်သော လူဆို-းမလေ-းဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ယခုလည်း နေဝင်းနဲ့မှ လို-,-းချ-င်လာမိသည်။ ကော-င်စု-တ်လေးက ဘယ်ချိန်ကထဲက ပြ-စ်မှ-ားနေသလဲမသိ။
တွေ့ဦးမည် ဟုကြိ-မ်းဝ-ါးနေမိသည်။
နေဝင်းရေချိုး အဝတ်စားလဲပြီး အ-န်တီင-ယ့်ကိုမေးလိုက်သည်။ ကြိုးပြုတ်နေတာ လု-ပ်ပေးပြီး ဂိ-မ်းဆိုင်သွားရဦးမည်။ …အ-န်တီင-ယ် ဘယ်ဟာလု-ပ်ရမှာလဲ… အေးသား တီလေး ပြမယ်… နေဝင်း အသ-က်ရူမှ-ားသွားသည်။ အ-န်တီင-ယ်က ကြာကြ-ည့်လေး ကြ-ည့်ကာ သူ့ကိုယ်သူ တီလေ-းဟု ချွဲချွဲပြ-စ်ပြ-စ်ပြောရ-င်း ထလာသည်။ …လာ သား တီလေ-းနောက်က လိုက်ခဲ့… …ဟုတ်ကဲ့ပါ အ-န် အ-န်တီင-ယ်… …သား တခါထဲမှာထားရဦးမယ် တီလေ-းကို အ-န်တီင-ယ်လို့ မခေါ်နဲ့ကွာ အခုချိ-န်ကစ တီလေ-းလို့ပြော-င်းခေါ် ကြားလား……။

ဟုတ်တီလေး… ပြောင်းလဲသွားသော အ-န်တီင-ယ့် အပြုအမူကို နေဝင်း နားမလ-ည်နိုင်အောင်ဖြစ်မိသည်။ တီလေ-းက ရှေ့ကနေသွားနေသည်။ တီလေ-းဖ-င်က တလုံးချ-င်းတု-န်ခါနေသည်။ တေ-ာ-င့်လိုက်တဲ့ဖ-င်တွေ ဦးလေးထွန်းကြည် ဖြိုနို-င်သေ-းဘူး ငါသ-ာာဖြိုလိုက်ရရ-င်ဆိုပြီး နေဝင်း ကသိုင်းရှုကာလိုက်၍ ပြ-စ်မှ-ားရင်း ညီတော်မောင်ကတေ-ာ-င်လာသည်။ နီနီသန်းက သေချာဖ-င်တု-န်အောင်လု-ပ်ကာ လျှော-က်နေသည်။ ကော-င်စု-တ်လေး သေချာကြ-ည့်ပြီး ပြ-စ်မှ-ားနေမှာ မြေကြီးလ-က်ခ-တ်မလွဲ။ အဝ-တ်လှ-မ်းကြိုးတ-န်းပြု-တ်နေသော နေရာရော-က်တော့ ဗြ-န်းစ-ားကြီးရ-ပ်လိုက်ရာ နေဝင်းမှာ သတိမရှိပဲ ဆက်လျှောက်လာသဖြင့် ဝင်တို-က်မိတော့သည်။ တို-က်မိတ-ာမှ ဖ-င်ကြ-ားလီ-,-းထော-က်မိလျက်သား။ တီလေ-း ရှေ့ဟ-ပ်ထိုးလဲမှာစိုးလို့ ဖ-မ်းထိ-န်းလိုက်မှ ပိုဆိုးသွာတော့သည်။ နေဝင်းက ဖ-မ်းထိ-န်းရန် ဆွဲမိဆွဲရာဆွဲသောအခါ နီနီသန်း နို--နှ-စ်လုံ-းကို ကို-င်ကာ သူ့ရ-င်ခွ-င်ထဲ ဆွဲသွ-င်းမိလျ-က်သ-ား ုဖြစ်နေသည်။

[မန့်မှာဆက်ဖတ်ပါနော်👇]

“ချယ်ရီ အိ-ပ်တော့လေ. . . အစ်ကို့ကိုလည်း လွှ-တ်ပေးဦး”
“ကိုကြီ-းက ဘယ်မှာအိ-ပ်မှာလဲ”
“အစ်ကိုက အပြင်မှာ အိ-ပ်မှာပေါ့။ အိ-ပ်တော့ ညီ-မလေ-းရယ် နော်. . လိမ်မာတယ်”
“မရပါဘူး . . ကိုကြီးလည်း ဒီမှ-ာပဲ အိ-ပ်”
“ဟာ . . ဖြစ်မလား . .. ည-ည်းငါ့ကို မကြော-က်ဘူးလား”
“မကြော-က်ပါဘူး . . ကိုကြီးမှ အဖြ-စ်မရှိတာ မီးသိတာပဲကို”
“ဟာ . . ဒီကော-င်မလေး . . တော် တော်”
“ခိခိ မီးကစတာကို ကိုကြီ-းက ငြိုငြ-င်တာလား”
“ကဲ အိ-ပ်ပါကွာ . .”
“အိ-ပ်မယ် .. ကိုကြီး မီးကို အာဘွ-ားပေးရင် အိ-ပ်မယ်”

[မန့်မှာဆက်ဖတ်ပါနော်👇]

မေလေး ပူလို့ ထင်သည်၊ စေ-ာင်ကို မခြုံပဲ ထားထားသည်။ ဒီအတွ-က် သူမရဲ့ ကော-က်ကြော-င်းတွေက ထင်ပေ-ါ်နေသည်။ ကြ-ည့်နေရ-င်းနဲ့ စိ-တ်မထိ-န်းနိုင်သော ထူးပိုင်သည် ညီတော်မော-င်ကို ကွ-င်းတို-က်နေမိသ-ည်။

မေလေးရဲ့ အန-ားမှာ လှဲနေရ-င်း၊ မေလေးကို ကြ-ည့်ပြီး ကွ-င်းတို-က်ရတ-ာက တေ-ာ်တေ-ာ်လေး အရသ-ာကေ-ာင်းလှသည်။ မေလေး အိ-ပ်နေလော-က်ပြီဟု ထ-င်သဖြင့် လ-က်က အားပါလ-ာသည်။

“ထူးပိုင်… ဒါ ဘာလုပ်နေတာလဲ…”

“ဟာ… မေလေး မအိပ်သေးဘူးလား…”

“မင်းက လှု-ပ်နေတော့ ကုတ-င်က လှု-ပ်နေတာပေါ့… တို့လည်း အိ-ပ်ပျေ-ာ်မယ် ကြံကာ ရှိသေး…”

”ဆောရီးပါ… မေလေးရ-ယ်… မေလေးကို ကြ-ည့်ရင်း မနေနို-င်လို့…”

“မင်းတော့ ခ-က်လှချ-ည်ရဲ့… ဒါဆိုလည်း မြ-န်မြ-န်လု-ပ်ကွာ… ပြီးရ-င် အိပ်တော့…”

“ကျနော် မပြီးသေ-းဘူး… မေလေးရ…”

“မင်းဟာ… ခ-က်လှချ-ည်ရဲ့… တို့ အိပ်ချ-င်နေပြီ…”

“မေလေး… မအိပ်သေ-းဘူးဆိုတော့… ကူညီပေ-းပါလားဗျာ…”

“ဟေ… မင်းကလည်း မခ-က်ပေဘူ-းလား…”

“မခ-က်ပါဘူး… မေလေးရယ်… ကျနော် မြ-န်မြ-န်ပြီးမှ မေလေး အိပ်လို့ ရမှ-ာမလား…”

“မင်းတော့ တော်တော် မလွ-ယ်တာပဲကွာ… ကဲ… မျ-က်စိမှိ-တ်ထား…”

[မန့်မှာဆက်ဖတ်ပါနော်👇]

‘ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်’ ညင်သာသော တံခါးခေါက်သံက ခပ်ခပ်ပေါ်ထွက်လာသည်။ဒေါ်တင်မမက ဖြေးညှင်းစွာ လှမ်းလျှက် တံခါးပေါက်မှန်ပေါက်လေးမှ အပြင်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ပြီးမှ တံခါးကိုဆွဲဖွင့်ပေးလိုက်ရာ နူတ်ဆက်သော အပြုံးဖြင့် ကိုရဲက စကားစလာသည်။ ‘ဒေါ်တင်မမ မအိ-ပ်သေးဘူးလား’ဒေါ်တင်မမက မျက်နှာကိုပြုံးလျှက် ခေါင်းကို တချက်မျှခါရမ်းလိုက်ရာ ဧ-ည့်ခ-န်းမီးဝါဝါအောက်ဝယ် သူမ၏နက်မှောင်သော ဆံစလေးများက ပျံဝဲသွားလေသည်။
ဒေါ်တင်မမက ကိုရဲလက်မောင်း တဖက်ကို ကနွဲ့ကရ လှ-မ်းဆွဲပြီး အိ-မ်ခန်းတွင်းသို့ခေါ်ကာ တံခါးဂျက်ကို ပြန်ပိ-တ်လိုက်လေသည်။ မကြာမှီပင် အိမ်ရေု့ဧည့်ခ-န်းမီးကိုပိတ်လျှက် သူမ၏အိ-ပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်ခဲ့ကြလေသည်။ တကယ်တော့ ကိုရဲလဲ ဒေါက်တာတယောက်ဖြစ်ပါသည်။ နာမည်အရင်းကတော့ နောင်ရဲဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ၂ နှစ်က ဆေးခန်းတခုတွင်ရင်းနှီးခဲ့ကြသည်။ဒေါ်တင်မမနှင့် ကိုဝင်းမောင်တို့ လ-င်မယားကွဲခဲ့ကြပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ရင်းနှီးမူမှ အလိုဆ-န္ဒနော-က်သို့လို-က်ခဲ့ကြသည်။ ဟိုစိ-တ်ကြီးပုံချင်း တူညီသော သူတို့နှစ်ယောက်အဖို့ တဒင်္ဂတခဏ ပျော်မွေ့နေသည်ကတော့ အမှန်ပင်။
‘ရော့ ကိုရဲ’ ရုတ်တရက်ဒေါ်တင်မမပေးသော ဝို-င်ဖ-န်ခွ-က်ကို လှမ်းယူပြီး တငုံမော့ကာ စားပွဲပေါ်ပြန်တင်လိုက်သည်။ပြီးနောက် သူမ၏လက်မော-င်းတစ်တစ်ကို လှမ်းဆွဲရင်း ‘ဒေါ်တင်မမ … ကိုရဲကို သတိမရဘူးလားဟင်’ ကိုရဲအမေးကိုဒေါ်တင်မမက ပြုံးရင်း သူမလ-က်ညှိးကို ပါးစ-ပ်နားက-ပ်ရင်း ‘ရူး..တိုးတိုး’ ဟုပြောလိုက်လေသည်။ ထိုအခါ အားမလိုအားမရဖြ-စ်လာသော ကိုရဲက ဒေါ်တင်မမ လက်မော-င်းနှစ်ဖက်ကို ဆု-ပ်ကို-င်ရင်း ရင်ခွ-င်ထဲသို့ဆွဲသွ-င်းလိုက်ရာ သူမကလည်း အလိုက်သ-င့်လေးပါသွားပြီး ကိုယ်ရဲပခုံး ကိုဖ-က်ထာ-းမိလေသည်။
ခဏမျှ ဖ-က်ထားရင်း ကိုရဲက ဒေါ်တင်မမ၏ နူ-တ်ခ-မ်းနီတွဲတွဲလေ၀းအား ဖ-မ်း၍ အမှ-တ်မထင်စု---ပ်ငုံလို-က်ရာ ‘အ-င့်’ အသံတချ-က်သာပေါ်လာပြီးဒေါ်တင်မမမှာ ကိုရဲရ-င်ခွ-င်ထဲသို့ပျေ-ာ့ခွေသွားသည်။ ကိုရဲက သူမ၏ကို-ယ်ပေါ်ရှိ ညဝ-တ်အကျီပါ-းပ-ါးလေး

[မန့်မှာဆက်ဖတ်ပါနော်👇]

အသိမိတ်ဆွေတွေရော၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေကရော ဖြိုးလေး လို့ ခေါ်ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် သူ့နာမည်က ဖြိုးကိုကို ။ အရပ်ရှည်ပေမယ့် ပိန်ပြီးသွယ်တယ်။ အသားဖြူတော့။ ပိုးဟပ်ဖြူ လို့ ကျောင်းမှာတုန်းက နာမည်ပြောင် ခေါ်ကြတယ်။ အလုပ်လုပ်တာက ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းသုံး ပစ္စည်းတွေ ရောင်းတဲ့ ကုမ္ပဏီ တစ်ခုမှာ ဂိုဒေါင်စာရင်းကိုင်တဲ့အလုပ်လုပ်တယ်။ ဂိုဒေါင်မှာ အလုပ်လုပ်ရင်း ကိုရာဇာနဲ့ ခင်ခဲ့တယ်။

ကိုရာဇာက အရပ်မြင့်ပြီး အသားညိုတယ်။ အလေးတွေ ဘာတွေ မတော့ ကိုယ်လုံးက ခပ်တောင့်တောင့်ပဲ။ သူက ကုမ္ပဏီရဲ့ ရှယ်ယာဝင် တစ်ယောက်။ ဖြိုးလေးနဲ့ ကိုရာဇာ စတွေ့ကတည်းက ခင်ခင်မင်မင် မိတ်ဆွေတွေ ဖြစ်သွားတယ်။ ကိုရာဇာမှာ ကောင်မလေး တစ်ယောက်ရှိတယ်။ နဒီ တဲ့။ နာမည်နဲ့ လိုက်အောင် လူကလည်း လှတယ်။ ချောတယ် သွက်တယ်။ ကို-ယ်လုံး ကို-ယ်ပေါ-က်ကလဲ ကိုရာဇာနဲ့ လိုက်တယ်။ တော-င့်တော-င့်တ-င်းတ-င်းပဲ။ ကိုရာဇာနဲ့ အတူရုံးကို တစ်ခါတလေ လိုက်လာတယ်။

ဖြိုးလေးကတော့ ကိုရာဇာနဲ့ တွဲသွားတဲ့ နဒီ့ရဲ့ နော-က်ပို-င်းတော-င့်တော-င့်ကို ကြ-ည့်ရ-င်း သ-က်ပြင်းခနခန ချနေရတယ်။ ဒါကြီ-းကိုသာ ဖြိုလို-က်ရလို့ကတေ-ာ့ အိနေမှာပဲ ဆိုတဲ့အတွေ-းနဲ့ပေါ့။

တစ်ရက်တော့ ကိုရာဇာက ဖြိုးလေးကို ညနေကြရင် ဘီယာ သော-က်ရအောင် ဆိုပြီး ချိ-န်းတယ်။ ဘီယ-ာဆို-င်မှာ သော-က်ကြရင်း အရှိ-န်နည်းန-ည်းတက်လာတော့ ကိုရာဇာက ဖြိုးလေးကို မေးတယ်။ သူ့ရ-ည်းစား နဒီကို ဘယ်လိုမြင်လဲ။ စွဲဆော-င်မှုရှိသလား၊ ရု-ပ်ဆိုးသလားတဲ့။ ဖြိုးလေး ဖြေရခက်သွားတယ်။ စွဲဆော-င်မှုရှိတယ်လို့ ဖြေရင်လဲ၊ နဒီ့ကို သူကြိုက်နေတာ ကိုရာဇာ သိသွားဦးမယ်။ ရုပ်ဆိုးတယ်လို့ ပြောရအောင်လဲ နဒီ လို မိ-န်းမကို ဘယ်သူကမှ ရုပ်ဆိုးတယ် ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါနဲ့ပဲ

“နဒီက လှပါတယ်။ သူ့ကို ရတာ ကိုရာဇာ ကံကောင်းတာပေါ့”

လို့ မယုတ်မလွန် ဖြေလိုက်တယ်။ ကိုရာဇာက ခေါင်းကို တစ်ချက်ညိတ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ဒီနေ့ နဒီ့ မွေးနေ့ဖြစ်တဲ့အကြောင်း ပြောတယ်။ နောက်ပြီး နဒီ့ မွေးနေ့အတွက် အမှတ်တရ တစ်ခုလောက် လု-ပ်ပေးချင်တယ်တဲ့။ သူများနဲ့ မတူ ထူးထူး ခြားခြား လု-ပ်ပေးချင်တာတဲ့။

“ကိုဖြိုးလေးကို ကျနော် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ ပြောမယ်ဗျာ။ ခင်ဗျား နဒီ့ကို စိ-တ်ဝ-င်စားနေတာ သိတယ်။ သူ့ကို ခင်ဗျား ဟိုဟ-ာလု-ပ်ချ-င်နေတာ ခင်ဗျား မျက်လုံးထဲမှာ ပေါ်နေတယ်။ နဒီကလဲ ကျနော် မဟုတ်တဲ့ သူတ-စ်ယောက်ယောက်နဲ့ အိ-ပ်ချ-င်တဲ့ ဆန္ဒရှိတယ်။ ကျနော်ကလည်း ခွ-င့်ပြုချ-င်ပါတယ်။ ခင်ဗျား အနေနဲ့ ကျနော့်ကို ထူးဆန်း တယ်ထင်နေမှာပဲ။ ဒါမထူးဆန်းပါဘူး။ လူတော်တော်များများမှာ ဒီဆန္ဒရှိပါတယ်။ ယဉ်ကျေးမှု ဓလေ့ ထုံးစံတွေ ကြောင့်သာ ထုတ်မပြောရဲကြတာ။ နဒီကလည်း ပြောတယ် သူ ဖြိုးလေးကို စိတ်ဝင်စားတယ်။ တစ်ညလောက် အတူနေဖူးချ-င်တ-ယ်တဲ့”

ကျနော် အရမ်းအံ့သြသွားလို့ ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ဘူး။ ကျနော် စိတ်ကူးထဲမှာ ဖြစ်ချ-င်နေတဲ့ မိ-န်းမက ကျနော်နဲ့ အိ-ပ်ချင်တဲ့ အကြောင်းကို သူ့ဘဲဖြ-စ်သူက ပြောပြနေတာလေ။ အထ-စ်ထ-စ် အငေါ့ငေါ့နဲ့ပဲ

“နဒီ့မှာ အဲ့လို ဆန္ဒ ရှိတယ်ဆို ကျနော် ကူညီ…”

[မန့်မှာဆက်ဖတ်ပါနော်👇]

” ဟေ့ ကျော်ခင်ရေ ငါရောက်လာပီ ” နောက်ဖေးခ-န်းထဲမှာရေချိုးမလို့ပြင်နေတဲ့ မိချိုတယောက် အောင်မိုးအသံကြားတာနဲ့ ပုဆိုးအဟော-င်းလေးပတ်တ-င်ပြီး ထွက်လာတယ် ” ရှင့်လူ ကျော်ခင်က ကြက်ဝိုင်းသွားတယ် ကိုအောင်မိုးရေ လာ လာနောက်ဖေးခြံထဲမှာ ဝ-က်မက” မိချိုကရှေ့ကနေကော့ပ-က်ကော့ပ-က်သွားနေတာများ အောင်မိုးကို ရ-င်ဖိုသွားစေတယ် အားပါးးးမို-က် မိချိုကဝက်ခြံတခါးဖွင့်ပေးတော့ အောင်မိုးသူ့ဝ-က်သိုး ကို ဝ-က်မအနားဆွဲသွားလိုက်တယ် “။

နင့်ဝ-က်မက ဝ-က်ပျိုမပဲဟ မိချိုရ ငါ့ကော-င်ကြီးတော့ ပိုင်ပဟေ့ ” ” အမလေးတော် ဘာတွေလျှောက်ပြောနေတာတုန်း တ-င်မှာသာတ-င်စမ်းပါ ကျမဝ-က်မသားအောင်ဘို့ အဓိကပဲ မအောင်လို့ကတော့ ရှ-င့်တာဝန်ပဲ ” ” အေးပါဟာ ငါပါတ-င်အောင် လု-ပ်ပေးလိုက်မယ်” ” ခ်ခ် ကိုအောင်မိုးတယောက်ကတော့ တကယ် ” မိချိုကမရှ-က်တ-တ်ဘူးထင်ပါ့ ဝက်သားတင်နေတာကို ခါးထော-က်ကြည့်နေတယ်။

အောင်မိုးလည်းဘေးတစော-င်းမြင်နေရတဲ့ မိချိုကို အာ-းပါ-းတရစိုက် ကြည့်နေရင်းက ” ကိုအောင်မိုးးးး တော် ကျမခေါ်နေတာမထူးပဲ လူကိုပြူးပြဲ ကြည့်နေပီး ပ-စ်မှားနေတာလား “။
“ဟ-င် ဟ-ာ မဟုတ် မပစ်မှားပါဘူးဟာ နင်ကလည်း ” အောင်မိုးနဲနဲတော့ ရှ-က်သွားမိတယ် ” ကဲ မိချိုရေ သုံးခါတင်ပြီးပြီ ငါ့ကော-င်ကြီးလည်း နုံးခွေနေသလို နင့်ဝ-က်မလည်း မျေ-ာ့သွားပီဟ မျိုးအောင်မှာပါ ” အောင်မိုးစကားကြားတော့မှ မိချိုလည်း အော် အင်းး အင်းးနဲ့ချာခနဲ့လှည့်ထွက်သွားကာ ” လာ ကိုအောင်မိုးအိ-မ်ပေါ်တက် ရေနွေးသောက်အုံး”။

မိချိုနောက်က-ပ်ရပ်ကနေအောင်မိုးအိ-မ်ပေါ် တ-က်လိုက်လာခဲ့တယ် ” ခဏထိုင်အုံးနှော် ကျမ ပဲကြမ်းလေးသုပ်လိုက်မယ်” အောင်မိုးကို ကြည့်ရင်းပြောနေတဲ့မိချိုမျက်လုံးတွေ ထဲမှာ အရောင်တမျိုးထွ-က်နေသလို နှု-တ်ခ-မ်းဖူးဖူး လေးမှာလည်း အပြုံးတခုဖြ-စ်တည်နေတယ်။ မီးဖိုခ-န်းထဲမှာနော-က်ကျောပေးရင်း တကု-တ်ကု-တ် လု-ပ်နေတဲ့အနား အမှတ်မထင် အောင်မိုးလိုက်သွား ပီးတော့ မိချိုကို နောက်ဖက်ကနေခ-ပ်တ-င်းတ-င်းလေး သို-င်းဖ-က်လိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ…… ” အို…ကိုအောင်မိုး ဖယ်ပါရှင် မတော်ပါဘူး လူတွေမြင်မြင်…” မိချိုစကားဆက်မရတော့

သူမကို-ယ်လုံးကိုဆွဲလှည့် ရ-င်ချ-င်းအ-ပ်ပြီး အောင်မိုးက နှု-တ်ခ-မ်းချ-င်းတေ့ကာ ...

[မန့်မှာဆက်ဖတ်ပါနော်👇]

“ဒါဆို ဘာဖြစ်လို့ ရဲရင့်သွေးနဲ့ ယူဘို့ သဘောတူရတာလဲ…. ရှင်းပါဦး… မမရယ်”

“နင်.. ငါတို့ အိမ်အကြောင်းလည်း သိသားနဲ့… သမီးတစ်ယောက်နဲ့ ဘာမှ မလုပ်တတ်တဲ့ အမေမုဆို-းမကြီ-းကို ရဲရင့်သွေးတို့ မိသားစုက စောင့်ရှောက်လာတာလေဟာ….
------------
“နောင်ရဲ… နင်ဘာလို့ အရ-က်တွေ သော-က်နေတာလဲ…”

“နင်ကကော ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီကိုလိုက်လာတာလဲ…”

“ငါ န-င့်ကို စိတ်မချလို့ပေါ့ဟ…. ရဲရင့်သွေး အိမ်ကနေ ငါပြန်လာတော့ နင့်အိမ်ဖုန်းဆက်တာ ပြန်မလာသေးဘူးတဲ့… အဲ့ဒါနဲ့ နင်ရှိတတ်မယ့် နေရာတွေ ငါလိုက်ရှာတာ.. နောင်ရဲ… ငါ အခု ရဲရင့်သွေးကို ရွေးချယ်လိုက်ပေမယ့် …. ငါ န-င့်ကိုချ-စ်တယ်… ဒီစကားက မပြောသင့်ပေမယ့် နင့်ကို ငါ တအ-ားချ-စ်တယ်… ငယ်ငယ်လေးထဲက အာ-းငယ်တတ်တဲ့ ငါ့ကို၊ ငယ်ငယ်လေးထဲက တစ်ယောက်ထဲ ဖြစ်နေတဲ့ ငါ့ကို၊ သူငယ်ချင်းလို တစ်မျိုး၊ အစ်ကိုလို တစ်ဖုံ၊ ပြုစုခဲ့တဲ့ ယုယခဲ့တဲ့ န-င့်ကို အချ-စ်ဆုံး.. ငါ စိတ်ချမ်းသာအောင်တော့ နင်နေပါဟာ… ငါစိတ်ချရအောင်တော့ နင်နေပါ….”

“အခု ဘယ်နှစ်နာရီလဲ…”

“၇ နာရီ ထိုးပြီဟ….”

ဒေါ-င်ချာဆိုင်းနေသော ခေါင်းက မစဉ်းစားပဲ စကားတစ်ခွန်း လွှ-တ်ကနဲ ထွ-က်သွားသည်။

“နင် ငါ့ကို အဲ့လောက်ချ-စ်ရင် ငါနဲ့ အခုဟိုတ-ယ် လိုက်မလား…”
မမျှော်လင့်ထားသော စကားဖြစ်သောကြောင့် ကောင်မလေး မှင်သက်နေသည်။ အတန်ကြာတော့မှ နောင်ရဲလက်ကို ကောက်ဆွဲကာ အပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်သွားသည်။ ဘော်ဒါတွေကိုလည်း မနှုတ်ဆက်ဖြစ်တော့။ ကော-င်မလေးက တက္ကစီဖြင့် သူ့ဆီ လိုက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
သတိထားမိချိန်မှာ ဟိုတ-ယ်အခ-န်းထဲသို့ပင် ရောက်နေပြီ။ ကောင်မလေးကပင် စက-ာ နောင်ရဲ နှု-တ်ခ-မ်းကို ရေင-တ်နေသူပမာ အင-မ်းမရ န-မ်းစု-ပ် တော့သည်။ နူးညံ့လိုက်တာဗျာ….. ဖူ-းငုံငုံ နှု-တ်ခ-မ်းနှ-စ်လွှာကနေ ချိုမြမြ အရသ-ာက တသ-က်မမေ့စရာပင်။ နှု-တ်ခ-မ်း စု-ပ်န-မ်းနေရ-င်းမှပင် နောင်ရဲရဲ့ အင်္-ကျီကို ချွ-တ်နေတော့သည်။

နောင်ရဲရဲ့ လက်နှစ်ဘက်ကလည်း အလိုက်သင့်ပင် ကော-င်မလေးရဲ့ တ-င်ပါ-းကို ပွ-တ်ရာမှတဆင့် စက-ပ်ကို ချွ-တ်ချလိုက်သည်။ အပြန်အလှန် န-မ်းနေရ-င်းပင် အဝ-တ်တွေ အကု-န်ချွ-တ်ချလိုက်ကြသည်။ အကု-န်ကျွ-တ်ကျသွားတော့မှ ကော-င်မလေးက ကုတင်ပေါ် အပြေးခု-န်တက်ကာ စော-င်ခြုံနေသည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲကွ…”

“ရှ-က်လို့ပေ-ါ့ဟာ….. ငါတို့ ဘယ်တု-န်းက အခုလို နေဖူးလို့လဲ….”

[မန့်မှာဆက်ဖတ်ပါနော်👇]

သန်းခေါင်ထက် ညဉ့်မနက်တော့ပါ။ ဤမျှအထ-ာတွေ ပြနေပါလျ-က်နဲ့မှ ကိုကိုမောင် ငြိ-မ်သက်နေလျှင် ယော-က်ျားမဟုတ်တော့ဘဲ နွ-ားသတ္တဝါ ဖြစ်ရပေတော့မည်။ ကဲ တေဖို့ သာပြင်ပေတော့ မဝေဝေခိုင်ရေ။ စိ-တ်ထဲကကြိ-မ်းဝါ-းလျှက် မဝေဝေခိုင် အခ-န်းထဲ စွ-တ်ဝ-င်လိုက်သည်။

မဝေဝေခိုင်က ကို-ယ်ပေါ်က အဝ-တ် အစ-ားတွေကို တစ်ခုမကျ-န်ချွ-တ်ပြီး အဝ-တ်အစားလဲရ-န် ပြင်ဆင်နေသည်။ အခ-န်းထဲစွ-တ်ဝ-င်လာသော ကိုကိုမောင့်ကို မြင်တော့ ထမီတ-စ်ထ-ည်ကို ကပျာကယာစွ-တ်ပြီး ခြုံထ-ားလိုက်၏။ ကိုကိုမောင်က အခန်းတံခါးကို ဂျ-က်ထို-းပိ-တ်လိုက်သည်။ မဝေဝေခိုင်က သူလုပ်သမျှကို ဘာစကားမှမပြောဘဲ ကျေန-ပ်သောအကြည့်နှင့် ကြ-ည့်နေသည်။

မဝေဝေခိုင် ကြည့်နေခိုက်မှာပင် ပုဆိုးနှင့် အင်္ကျီကို ချွ-တ်ပြီး ကုလားထိုင်ပေါ် ပ-စ်တ-င်လိုက်သည်။ ရ-င်အု-ပ်သားတွေက ယော-ကျ်ားပီသစွာ ဖုထ-စ်နေပြီး ကျ-စ်လ-စ်သန်စွ-မ်းသော ကိုယ်လုံးက မဝေဝေခိုင်ကို ဖမ်းစားထားသည်။ ထို့ထက် သည်းထိတ်ရင်ဖိုစရာ မြင်ကွင်းက....

[မန့်မှာဆက်ဖတ်ပါနော်👇]

အိမ်ထော-င်ကျပြီးကတ-ည်းက ယခုအချိန်ထိ ခင်ပွ-န်းနှင့်သာ အတူတူနေဖူးသော မိမိမှာလည်း အခြားအတွေ့အကြုံ အသ-စ်အဆ-န်းများ လိုချင်သော လိုအ-င်မျ-ားလည်း တဖွ-ားဖွ-ားဖြ-စ်ပေါ်လာလေသည် ………. ” ကိုအောင်” ” ပြောလေ… အင်ကြင်း ကိုကို့ စိ-တ်ဆိုးနေတု-န်းပဲလား” ” ရှ-င့်သူငယ်ချင်းက သန့်လို့လား” “မိ-န်းမ မင်းဘာပြောလိုက်တယ်” “မေးနေတာ… ရှ-င့်သူငယ်ချင်းက သန့်လို့လား” “သန့်တာမှာ ရေတော-င်ဆေးစရာမလိုဘူး… ဒါဆို မင်းသဘောတူလိုက်ပြီပေါ့” “သွားပါ…… ကို့မိ-န်းမကို တန်ဖိုးမထားတဲ့လူ……

ကဲ… ကျွန်မကို အားဆေ-းတိုက်ဦး… မသော-က်ရတာ သုံးရက်တောင် ရှိပြီ” ” အင်းပေါ့…. မိ-န်းမရာ တိုက်ရမှာပေါ့”ဆိုပြီး ဘော-င်းဘီဆွဲချွ-တ်ပြီး လီ-,-းကို အင်ကြင်းမျက်နှာန-ားကို တိုးပေ-းလိုက်လေတော့သည်…….
ဒီနေ့ အင်ကြင်းတစ်ယောက် အလှဆုံး ပြင်ထားသည်။ အတွေ့အကြုံအသ-စ်အတွ-က် ရ-င်တွေလည်း ခု-န်နေသည်.....

[မန့်မှာဆက်ဖတ်ပါနော်👇]