https://www.facebook.com/440903352706471/

NC TECH Computer Service and Networking Group

Establish Wired and Wireless Network Zones, CCTV Security System
Learning, Working, Sharing
NC TECH: 09-91018076,

Photos from NC TECH Computer Service and Networking Group's post

27/12/2025

15/10/2025

ဆယ်တန်းကိုAll Dနဲ့အောင်ပြီးမှဘုန်းကြီးဝတ်သွားတယ်
အနုပညာလောကမှာ လျှမ်းလျှမ်းတောက်အောင်မြင်နေတုန်း သာသနာ့ဘောင်ဝင်သွားတယ်ဆိုတာတွေကြားရင် အတိတ်ကံပါရမီထူးလိုက်တာဆိုပြီးချီးမွှမ်းကြသာဓုခေါ်ကြတယ်။

တောထွက်ပြီးရသေ့ရဟန်းဝတ်တဲ့အလေ့အထဟာ ဗုဒ္ဓမတိုင်မီနှစ်ပေါင်းရာချီကတည်းက အိန္ဒိယမှာရှိခဲ့ပါတယ်။
အိုနာသေဘေးကိုရင်ဆိုင်ဖို့ ဓမ္မကိုရှာဖို့လူနေရပ်ကိုစွန့်ခွာကြတယ်။ဗုဒ္ဓလည်း အိုနာသေဘေးကိုကြောက်လို့ရှေးလူတွေလုပ်သလိုအတုယူတောထွက်ခဲ့တာပဲ။လေးသင်္ချေ နဲ့ကမ္ဘာတစ်သိန်းပါရမီဖြည့်ခဲ့လို့တောထွက်ခဲ့တယ်၊မြင်းခွာလေးဘက်ကိုနတ်လေးပါးကထမ်းပေးတယ်၊ မဟာပထဝီ မြေကြီး အိုးထိန်းစက်လိုချာချာလည်ပြီးကောင်းချီးပေးတယ်ဆိုတာတွေဟာ ပုံပြင်နားထောင်တဲ့အရွယ်တုန်းကပဲ သဘောကျစရာကောင်းပါတယ်။

ဗုဒ္ဓလောင်းလျာဟာ ပတ်ဝန်းကျင်အသိုင်းအဝိုင်းကကြားသိရတဲ့အကြောင်းအရာအဖြစ်အပျက်တွေနဲ့ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေရဲ့ စေ့ဆော်တိုက်တွန်းမှုကြောင့် အို၊နာ၊ သေ၊ ဘေးဟာကြောက်စရာကောင်းတယ်၊ဒီဘေးက လွတ်အောင်ကြိုးစားမယ်ဆိုပြီး တောထွက်ရဟန်းပြုခဲ့တာပါ။

နတ်ပြည်ငရဲပြည်တွေ အိုနာသေဘေးတွေ သာသနာ့ဘောင်ကမြင့်မြတ်တယ်ဆိုတာတွေ နေ့စဉ်နဲ့အမျှပြောနေတဲ့မိသားစုထဲက ကလေးတစ်ယောက်ဟာ ဘုန်းကြီးဝတ်ချင်စိတ်ဖြစ်လာတာမဆန်းပါဘူး။အဲ့သလိုကလေးက ဘွဲ့တွေရ ပိုက်ဆံတွေချမ်းသာလည်းဘာမှမထူးဘူး သေရင်ငရဲမကျဖို့ပဲအရေးကြီးတယ်ဆိုပြီးစဥ်းစားမှာပဲ။

ကလေးကိုဘေးထားပြီး လူ့ဘဝဟာ အလကားပဲ ဖြစ်ပျက်ပဲ လောဘမောဟတွေနဲ့သေရင် ငရဲအိုးထဲဇောက်ထိုးဆင်းမှာပဲဆိုပြီးပြောနေတာဟာ ကလေးရဲ့ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက် မှုကိုဟန့်တားတာပါ။ ကျနော်၇နှစ်သားလောက်က လမ်းထဲမှာတရုတ်အဖိုးကြီးတစ်ယောက်ဆုံးသွားတယ်
အလောင်းကိုဆေးထိုးပြီးအိမ်မှာ၂ရက်ထားတယ်။
လူသေတာမမြင်ဖူးခဲ့တော့ အဲ့ဒီအဖိုးကြီးဘာကြောင့်သေတာလဲလို့မေးကြည့်တယ်။

ဖွားအေကြီးက ဟဲ့ လူတိုင်းသေမျိုးချည်းပဲ နင်တို့လည်းသေလိမ့်မယ်၊ အရမ်းမဆော့နဲ့ ခုနေသေရင်ငရဲအိုးထဲကျမယ်ဆိုပြီးပြန်ပြောတယ်။ကျနော်ဆော့တာကို မျက်စိနှောက်နေတဲ့ဖွားအေကြီးက သူ့ဂွင်ထဲဝင်လာတာနဲ့ဖြဲခြောက်တာ။မဆော့တော့ပါဘူး ခုချက်ခြင်းသင်္ကန်းခြုံပြီးကိုရင်ဝတ်ပါတော့မယ်ဆိုရင်သဘောကျသွားမှာ။
ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့လွတ်လပ်မှု ဘဝတိုးတက်မှုတွေကိုစိတ်မဝင်စားဘူးသူ့ရှေ့မှာ မဆော့ရင်ပြီးတာပဲ။

တရုတ်အဖိုးကြီးရဲ့အလောင်းနဲ့အဆော့မက်ပြီးသေရင်ငရဲအိုးထဲဆီပူနဲ့အကြော်ခံရမယ့်ကိစ္စဟာ ကျနော့်ကလေးဘဝကိုအိပ်မရအောင်စာသင်ချိန်မှာသင်္ခန်းစာတွေခေါင်းထဲမမှတ်နိုင်အောင် ဘဝတိုးတက်မှုဆိုတာ အဓိပ္ပါယ်မရှိအောင်ခြောက်လှန့်ခဲ့တယ်။

လူဖြစ်လာရင် လောကဓံကိုရင်ဆိုင်ရပါတယ်၊ ဘုန်းကြီးလည်းဘုန်းကြီးလောကဓံ၊လူလည်းလူ့လောကဓံနဲ့ပါ။
ဘုန်းကြီးဝတ်လိုက်လို့ အေးချမ်းသွားမယ်၊လောကဓံကကင်းလွတ်သွားမယ်ဆိုရင်ကျောင်းမှုမြေမှုတွေနဲ့ တိုင်ပတ်နေတဲ့ဘုန်းကြီးတွေရှိပါအုံးမလား။

သားသမီးကို လောကဓံအခက်အခဲကိုကြံ့ကြံ့ခံရင်ဆိုင်ရဲဖို့လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်ပေးပါ။လောကဓံကို ကြောက်လန့်အောင် မမြင်ဖူးမတွေ့ဖူးတဲ့ငရဲပြည် နတ်ပြည် အမြှောက်အခြောက်တွေ နဲ့ဂျင်းမထည့်ပါနဲ့။ဘာသာရေးကပေးတဲ့ အကြောက်တရားတွေကိုလက်ဆင့်ကမ်းနေတဲ့မိဘတွေဟာ သားသမီးကိုချစ်တာမဟုတ်ပါဘူး၊ငါကိုးကွယ် သလိုကိုးကွယ်၊ငါ့ကိုယ်ကြောက်သလိုကြောက်ဆိုတဲ့အတ္တကိုလက်ဆင့်ကမ်းတာပါ။

လူကြီးတွေဟာ လူငယ်တွေအတွက်လမ်းရှင်းပေးသူပဲဖြစ်ရမယ်။ကိုယ်ကြုံခဲ့တဲ့ဒုက္ခတွေ လူငယ်တွေမကြုံရအောင် ကိုယ်ကြောက်ခဲ့တာတွေ လူငယ်တွေမကြောက်ရအောင် မသိခဲ့တာတွေလူငယ်တွေသိအောင် ကိုယ်မအေးချမ်းခဲ့ပေမဲ့ လူငယ်တွေအေးချမ်းအောင် လမ်းရှင်းပေးရမယ်။

လူကြီးတွေရှုတ်ထားခဲ့တဲ့အမှိုက်တွေ ဂျင်းတွေကိုလူငယ်တွေက ဒုက္ခခံရှင်းနေရတဲ့နိုင်ငံမျိုးဟာ အေးချမ်းတိုးတက်ဖို့ခက်နေမှာပဲ။ငါတို့က လောကမှာအမြတ်ဆုံးတရားတွေကိုဖေ့စ်ဘုတ်မှာပြန်shareပေးနေတာ။
မသိတာမရှိတဲ့ဘုရားရဲ့တရားတွေကိုနာကြားနေလို့ ငါတို့လည်းဘာမှသိစရာမလိုတော့ဘူးဆိုပြီး ခပ်တည်တည်နဲ့မာနကြီးနေတဲ့မီယမ်မာလူကြီးတွေအများကြီးရှိတယ်။

လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ဓလေ့စရိုက်နဲ့အလွတ်ကျက်ပညာရေးကြောင့် လေ့လာစူးစမ်းဖို့အင်မတန်ပျင်းရိသူတွေ။
အဲ့သလိုလူတွေလက်ထဲကစမတ်ဖုန်းနဲ့အင်တာနက်ဟာ မျောက်လက်ထဲအုန်းသီးရသလိုပဲ။ ဗေဒင်အကြားအမြင်ဆရာနဲ့ဘုန်းကြီးတွေ ချူစားတာခံဖို့အတင်းအဖျင်းတွေ ခိုးဖတ်ရုံသက်သက်ပဲ။

07/10/2025

သာသနာဖျက် တဲ့ ရွှေစင်ဦး

ဘ၀မှတ်တိုင်လေးတွေ ရေးမယ်ဆိုတော့ ဒီအကြောင်းလေး သတိရမိလို့၊ ရေးဖြစ်တာလေးပါ။ ချစ်ချစ်ကြီး နဲ့ တယောက် မျက်နှာ တယောက်ကြည့် ရင်း၊ ချစ်မဝတဲ့ အချိန်လေးကပေါ့။

အဲဒီလို ချစ်ကောင်းနေတဲ့ အချိန်မှာ ချစ်ချစ်ကြီး အိမ်က ညီအကိုတတွေ နဲ့ သူငယ်ချင်း တွေ ပဉ္ဇင်းတက် ဘို့ စီမံပါလေရော၊ အခုလို နွေရာသီ အချိန်လေး မှာပါဘဲ၊ချစ်ချစ်ကြီး ဆံပင် ကလည်း တော်တော်လေး ရှည်နေပြီ ဆိုတော့ သူ့အိမ်ကလည်း ရိုးရိုး ညှပ်ခိုင်းရင် မညှပ်ဘူး လုပ်နေတော့ တချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ် ကတုန်းလည်းဖြစ်၊ ကုသိုလ် လည်း ရပေါ့။

သူ ဘုန်းကြီးဝတ်မဲ့ အကြောင်း ကို ချစ်ချစ်ကြီး က တလလောက် အလိုကထဲက ကျနော်ကို ပြောတယ်၊ ကျနော် က သဘော မတူဘူး၊ မဝတ်ရဘူး ပြောထားတော့၊ နောက်ပိုင်း မှာ ဒီ အကြောင်းကို စကားစပ် လို့တောင် ပြောမလာတော့ဘူး၊ ကျနော်လည်း မေ့သွားပြီပေါ့။

တကယ် ဝတ်ရမဲ့ အချိန်ရောက်တော့ သူ့ အဖွား နေမကောင်းလို့ ကလောပြန်မယ် လို့ပြောတယ်၊ အမြန် ပြန်ခဲ့ မယ် ဘာညာနဲ့ ပလီပလာ လုပ်ပြီး၊ ကလော ဆိုပြီး သွားပါလေရော၊ တကယ်တော့ မန္တလေး မှာဘဲ ဘုန်းကြီးသွား၀တ်တာပါ။

၃-၄ ရက်နေတော့ သူ့ ညီမလေး ရောက်လာတယ်၊ မေမေ တို့က ခေါ်ခိုင်းလို့ပါ၊ ခနလိုက်ခဲ့ ပါအုန်းတဲ့၊ အဲဒီ အချိန်တုန်းက သူ့မိဘ များနဲ့ ကျနော် နဲ့ အဆက်အသွယ် မရှိပါဘူး၊ ဘာများ ဖြစ်လို့လည်း ဆိုပြီး လိုက်သွားတယ်၊ အိမ်ရောက်တော့ မှ ဘုန်းကြီး၀တ်တဲ့ အကြောင်း ကို သိရပါတယ်၊ တခြား ညီအကို တွေက ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နဲ့ ဦးဇင်း ဝတ်နေတာ သူ့ မှာတော့ စဝတ်တဲ့ နေ့က စပြီး တမှိုင်မှိုင် တတွေတွေ နဲ့ ဖြစ်နေတယ် တဲ့။

ဒါနဲ့.. သူ့ သားအကြောင်း စုံစမ်း လိုက်တော့ ကျနော် က သဘောမတူ ဘူးပြောလို့၊ တူလိုက်ပါ ပေါ့လေ၊ တခါ တလေ ဝတ်တာ၊ ဝတ်တဲ့ အချိန်လေး အကျိုးရှိသွားအောင် ဘုန်းကြီးကျောင်းလိုက်သွားပြီး ဦးဇင်းလေး စိတ်ချမ်းသာအောင် ပြောပေးပါအုန်း ဆိုပြီး ကျနော့်ကို နားချ ပါတယ်၊ ကျနော် လည်း ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆိုပြီး ဘုန်းကြီး ကျောင်း လိုက်သွားပါတယ်။

ဟိုရောက်တော့ လှေကားကြီးပေါ်မှာ ငူငူကြီးထိုင်ပြီး ဆေးလိပ် သောက်နေတဲ့ ကြည်ညိုဖွယ်ရာ ဦးဇင်းလေး က ကျနော့်လည်း တွေ့ရော ၀မ်းသာအားရ ပြေးဆင်းလာပါတယ်၊ ချစ် .. အဲ .. တကာမကြီး မနက်ဖြန် လူထွက်ခဲ့မယ် နော်တဲ့ ၊ ကျနော် ကလည်း ဟုတ် မောင်.. အဲ.. တင်ပါ့ ဦးဇင်း၊ မနက်ဖြန်တွေ့နေကြ နေရာကို လာခဲ့ပါ၊ အဲ.. ကြွ ခဲ့ပါပေါ့။