ReadMe

ඔයත් එහෙම බටු කෙල්ලෙක් ද?
නැත්තම් ඔයාට එහෙම බටු කෙල්ලෙක් ඉන්නවා ද?
🥹

ඔයාටත් තියෙනවාද එහෙම සංසාරේ පාතාගෙන ආපු ඔයාටම වෙන් වුණ තැනක්?

ජීවිතේ විදින්න නම් හිත කැමති තැන නෙවෙයි හිතට ගැළපෙන තැන නතර වෙන්න....😘

14 කොටස
වගීගේ පාර්ටි එක තිබුනේ නයිට් ෆන්ෂන් එකක් විදිහට. ගොඩාක් සරුවට ඒ පාර්ටි එක සුනීතා ලෑස්ති කරලා තිබුනේ වගී ආසම විදිහට. ගගුලුත් වගීෂාත් තමන්ගේම කුසින් වදපු දරුවන් වුනත් ඒ දෙන්නා එකිනෙකාට ගොඩාක් වෙනස් කියලා සුනීතා තේරුම් ගත්තේ ළමයි දෙන්නා ඉස්කෝලේ යන කාලේදිමයි. කොහොම වුනත් සුනීතා දරුවෝ දෙන්නාටම එක වගේ ආදරේ කළා. පාර්ටි එකට තව වෙලාව තිබුණත් සුනීතා හැමදේම කල් ඇතුව ලෑස්ති කලේ පහන්දිටවත් කිසිම බරක් නොදෙන්න හිතාගෙන. ඒ උනට පහන්දි හැම වෙලේම සුනීතාට උදව් කලා. කෙල්ල මහන්සි වෙන දිහා සුනීතා බලන් හිටියේ හරි ආදෙරෙන්.
“අම්මේ..මොකද අනේ ඔහොම බලන් ඉන්නෙ...?”
වගී සුනීතාව පිටු පසින් ඇවිත් බදාගන්න ගමන් ඇහුවා..
“ආ.. මගෙ බර්ත් ඩේ ගර්ල්.. නෑ වගී මම පලන් හිටියේ පහන්දි දිහා.. බලන්නකෝ මම කොච්චර එපා කීවත් එයා වැඩ හොය හොයා කරනවා..”
“මටත් හරි දුකයි අම්මා පහන්දි ගැන.. අම්මේ.. අම්මට තේරේන්නෙ නැද්ද අපෙ අයියායි පහන්දි අතර මොකක් හරි අවුලක් තියනවා කියලා..මම ගෙදර ආපු කිසිම දවසක මම දැකලා නෑ එයාලා ආදරෙන් ඉන්නවා.. යූ ක්නෝව් අම්මා.. අපෙ අයියා කොයි තරම් රොමෑන්ටික් ගායි කෙනෙක්ද කියලා..අපි ඉන්න එකවත් ඉස්සර එයාට ගානක් නෑනේ..අම්මාට මතකනේ...”
“දූ..ශටප්..පහන්දි එනවා..”
වගී කටහවහගත්තේ අම්මා අතට හගපු පාරත් එක්ක..පහන්දි හරි අහිංසක හිනාවක් එක්ක අම්මායි වගී ඉන්න තැනට ආවා.
“අම්මා ඩෙකරේෂන් වැඩ ඔක්කෝම හරි.. තව මොනවත් වෙන්න තියනවාද?..”
“අයියෝ..ආයි මොනවත් කරන්න නෑ.. බලන්න ඔයාගෙ මූනත් හරි ටයඩ් පාටයි. දැන් අයියා ගෙදර ආවම අපිට බැනුම් අහන්න වෙයි ඔයාගෙන් වැඩ ගන්නවා කියලා.. යන්න පහන්දි ඔයා චේන්ජ් කරගන්න. තව ටික්කින් ගෙස්ලාත් ඒවී..”
“හරි වගී.. මම මෙතූ එනකම් ඉන්නේ.. එයත් මෙහෙට අවිල්ලා චේන්ජ් කරගන්නේ. අද එයාට ක්ලාස්නෙ..”
“හරි අහන්නකො තියන ලස්සනම ඇදුම අදින්න.. මගෙ යාළුවොන්ට පෙන්නන ඕන මගේ නෑනා කොච්චර ලස්ස්නද කියලා..”
පහන්දි ලැජ්ජාවෙන් මූන රතු කරගෙන බිම බලාගත්තේ අදින්න ඇදුමක් හිතලාවත් නැති නිසා.
“පහන්දි මොකද්ද මැනික ඔයා අද අදින්නේ ඇත්තට මට ඒක අහන්නත් බැරි වුණා..”
“වගී ගෙනත් දුන්න ෆ්‍රොක් එක තියනවා අම්මා.. ඒක අදින්න හිතුවේ.. ඒක මම තාම එක පාරක්වත් ඇන්දෙ නෑ..”
“ආ.. ඒක ලස්ස්නයි... ඔයා ඒක අදින්න. මගෙ යාළුවෝ පිස්සු වෙටෙන්න මෙක්කප් එක්කුත් දාගන්න.. මෙතූ ආවාම ඔයාට ලේසි වෙයි..”
“අනේ වගී.... හරි හරි මම නෙවෙයිනෙ බර්ත් ඩේ ගර්ල්.. ඔයා තමයි ලස්ස්නට ඉන්න ඕන.. ඔයත් තාම රෙඩී නෑනේ. යන්න ඔයත් චේන්ජ් කරග්න්න.. මම යන්නම් එහෙන්ම්..”
“ආ.. පහන්දි පුතේ ගගුල්ගේ ඇදුමත් බලන්න. ඔයා දන්නවානේ.. එයාට ඒවා නීට් එකට ඕන..”
“හරි අම්මේ.. මම යන්නම්..”
පහන්දි එහෙම කියගෙන යන දිහා වගී බලන් හිටියේ හරි අනුකම්පාවෙන්.
“අම්මා... මම පාර්ටි එක ලොකුවට ගමු කීවේ ලොකු හේතුවකට.. අම්මත් සප්‍රයිස් වෙයි අද. මගේ අතින් අයියාට වුණේ ලොකු වැරැද්දක්. අද මම ඒක ෆික්ස් කරන්න හිතන් ඉන්නේ..”
“අනේ දරුවෝ විකාර වැඩ නම් කරන්න එපා... අර අහිංසකී ගොඩාක් පව්..එයාලා එයාලගේ ජිවිත හදාගනී. කාලෙත් එක්ක හැමදේම හරියයි..”
“හරී අම්මා හිතන්න එපා.. යන්නකො අම්මත් චේන්ජ් කරග්න්න. තාත්තයි අයියායි දැන් එවීනේ..”
“එයාලට අද මීටින් එකක් පුතේ.. චුට්ටක් පරක්කු වෙයි කීවා..බයවෙන්න එපා. එයාලා වෙලාවට එයි.. යන්න ඔයත් දැන්.. ”
මෙතූ එනකම් කියලා පහන්දි කාමරේට ගියෙ ගගුල්ගෙ ඇදුම හදලා තියන්න. එහෙම හිතුවට ගගුල් අදින්නේ මොකද්ද කියලාත් පහන්දි දන්නේ නෑ. ගලපලා ඇදුමක් අදින්න තරම් තවමත් පහන්දි සහ ගගුල් අතට බැදීමක් නෑ. ගගුල්ගේ අල්මාරිය අරිද්දිම අයන් කරලා පිළිවෙලට එල්ලලා තිබ්බ කලු කුර්තා එක පහන්දි අතට නොගෙනව හැඩ බැලුවා. මොකද පහන්දි ගගුල්ට අයිත් කිසිම දෙයක් අල්ලන්නෙ නෑ. පහන්දිගේ ෆෝන් එක රින්ග් වුණේ පහන්දිගේ කල්පනාව බිදිමින්. පහන්දි හිතුවේ එ මෙතූ කියලා.
“ගගුල්..”
“යස් පහන්දි ඉට්ස් මී... මම එන්න ටිකක් රෑ වෙයි අද. තාත්තා කලින් ඒවි.. මගෙ අල්මාරියේ කළු කුර්තා එකක් ඇති ඒක රෙඩි කරලා තියන්න කියලා ජෙසීට කියන්න..”
“හරි ගගුල්.. මම ඒක කරලා තියන්නම්..”
“ඇන්ඩ්... ඔයා මොකද්ද අදින්නෙ?..”
“ගිය පාර වගී ගෙනත් දුන්න ඇදුම අදිනවා..ඒක හොදයිනෙ නේද?..”
“ඒක පින්ක් කලර් එකක් නේද..? අද නයිට් ෆන්ශන් එකක් නිසා ඩාර්ක් කලර් එකක් හොද නැද්ද?..”
“ඩාක් කලර් එකක්.... හම්ම්.. මම බලන්නම් ගගුල්...”
“ඕකේ සී යූ පහන්දි ..”
“හරී බුදු සරනයි..”
පහන්දිට කෝල් එක කට් කරපු ගමන් මෙතූ කෝල් කලා.
“පහන්දි... අනේ මොකද අනේ ලයින් බිසී..”
“අහ් කෙල්ලා සොරි.. ගගුල් කතා කලා.. ඒකයි.. ඔයා කොහෙද?..”
“මම මේ පහල..”
“අනේ කෙල්ල උඩට එන්න එපැයි. මම රූම් එකේ.. එන්න..”
මෙතූ කාමරේට ආවේ හති දාගෙන.
“මොකද අනේ මේ පණ කඩාගෙන.. කාටද බය වුණේ..”
“කාටවත් නෑ මෝඩියේ බස් එකක් පිරෙන්න සෙනග පහල. පාර්ටි එකක් කීවට මේක ඔයාලගෙ වෙඩින් එකටත් වඩා ලොකුයිනෙ අප්පා...” ආන්ටි මාව අල්ලගෙන වගීගේ යාළුවොන්ට පෙන්නවා.. මම බොහොම අමාරුවෙන් පැනගත්තේ. අන්න ඔයාව එක්ක එන්න කීවා ලෑස්ති කරවගෙන..”
මෙතූත් පහන්දිත් ලෑස්ති වුණේ තරගෙට වගේ. පහන්දි ගගුල්ගෙ ඇදුම් අයන් කරලා පරිස්සමට අරන් තිබ්බා.. කොල්ලා ඒ ඇදුම එක්ක පහන්දි සිතේ මවාගත්තෙ තමනටත් නොදැනීමයි. ගගුල්ට ඒ තරම් ලස්ස්න බොඩී එකක් තියනවා කියලා පහන්දි දන්නවා..
“මොකෝ කෙල්ල හීන මවනවාද.. ගගුල් අයියා හින්දි නලුවෙක් වගේ ඉදී නේද ඔඅ ඇදුමට.. පහල කෙල්ලො ඉන්නවා පරිස්සම් කරගන්න වෙයි.. මතකනෙ එදා වෙඩින් එක දවසේ..”
“අනේ මේ මෙතූ විකාර කියන්න එපා. මට ඩාක් කලර් ගැලපෙන ෆ්රොක් එකක් දෙන්නකො තෝරලා.. මේක ඩාක් බ්ලූ...හොදයිද?..”
“ඇයි කෙල්ල ඔයා මට කීවේ පින්ක් එකක් අදිනවා කියලානෙ..”
“නෑ..... මාත් හිතුවේ එහෙම තමයි. ගගුල් කීවේ ඩාක් එකක් අදින්න කියලා.. නයිට් ෆන්ෂන් එකක් නිසා..”
“අහ්... හස්බන්ඩ් දැන් ඇදුමුත් තෝරනවා නේද?..”
“අනේ මැට්ටියේ තව ටික්කින් අම්මා එවි අපිව හොයාගෙන.. කියන්නකෝ කෝකද හොද?”
මෙතූ ගවුම් තුනක් තෝරගෙන පහන්දිගේ ඇගට තියලා බැලුවා. පහන්දිත් කියන කියන විදිහට මෙතූට ගවුම් ඇදලා පෙන්නුවා.
“මේ තුනම ලස්සනයි කෙල්ල ඔයාට... ගගුල්ගෙ කුර්තා එකටත් ගැලපෙන්න මේ බ්ලැක් එක අදින්න”
විලුබ ලගටම දිග ඇගේ හැඩ ලස්සනට පේන කලු පාට ගවුම අදින්න දෙන්නා තීරණේ කලා. ඇදුම් ඇදගෙන මේකප් එකත් දාගෙන යාළුවෝ දෙන්නා එලියට බැස්සේ හොදටම පරක්කු වුණ නිසා. පාර්ටි එක පටන් ගන්න තිබ්බේ හත හමාරට දැනටමත් හත පහු නිසයි මේ හදිස්සිය. කාමරෙන් එළියට යද්දිම ගගුල් කාමරේ ලගට අවේ හරි කලබලෙන්.
“ග...ගගුල්. ඔයා පරක්කු වෙනවා කීවානෙ. ඇයි කලින්..?”
“බලන්නකෝ මෙතූ නංගි මෙයා කියන කතා.. එයාව සප්‍රයිස් කරන්න කලින් ආවාම ඇයි ආවේ අහන්වා..”
“අනේ අනේ මේ.... ඔඅ පවුල් ප්‍රශ්න වලට මාව ගාවගන්න එපා. ඔන්න අයියේ මම කෙල්ලව මට පුළුවන් විදිහට ලස්ස්න කලා. ලස්සන මදි නම් තව ටිකක් ලස්සන කරලා එක්ක එන්න. මම ගියා..”
“හා හා... යන්න යන්න. මගෙ කෙල්ල කොහොමත් ලස්ස්නයි..”
“අපෝ මෙයාලගේ ආදරෙ.. මට ලැජ්ජයිත් එක්ක. මම යනවා ඔයාලා එන්න..”
මෙතූ එහෙම කියාගෙන පහලට ගියා. ගගුල්ගෙ මේ පිට අය ඉස්සරහා දාන ආදරේ පහන්දිට අලුත් දෙයක් නෙවෙයි. ඒත් මේ දේවල් පහන්දිගෙ හිත ගැබුරටම හාරනවා. චරිත දෙකක් බොහොම ලස්සනට රගපාන ගගුල් ගැන පහන්දිට කවදාවත් කුතුහලයක් මිස තරහක් ඇතිවෙලා නෑ.
“පහන්දි මොනවාද කල්පනා කරන්නෙ..”
පහන්දිව කාමරේ ඇතුලට යන්න කියන ගමන් කාමරේ දොර ගගුල් වැහුවේ පහන්දිගේ කල්පනා බර මුහුණ දිහා බලාගෙන..
“කෝ ගලවන්න ඔය ගවුම. ඕක දිග වැඩී..”
“මො..මොකද්ද...?”
“අයියෝ ලමයෝ ගවුම ගලවන්න කීවේ මෙතන වෙන මගුලක් කරන්න නෙවෙයි.. මේ මම ඔයාට වෙන ෆ්‍රොක් එකක් ගෙනාවා මේක ඇදගන්න..”
පහන්දි අත් දෙකෙන්ම ගගුල් දුන්න බෑග් එක ගත්තේ ගොඩාක් ආසාවෙන්. ඒකේ තිබුනේ චූටි අත් පටි තියන කලු පාට ලස්සන ගවුමක්. පහන්දි ආසත් මෙහෙම අදින්න. ඒ ගගුමට කෙල්ල බෝනික්කි වගේ ඉදි.
“සොරි පහන්දි මට වැඩ වැඩි නිසා අමතක වුණා මේවා හොයලා බලන්න. මේක ඇදගෙන එන්න. මාත් චේන්ජ් එකක් දාගෙන එන්නම්. මම මීටින් එකක් කැන්සල් කලා ඒකයි කලින් ආවේ.. යන්න දැන්..”
ගගුල් එහෙම කියාගෙන බාත්තෘම් එක ඇතුලට ගියා.. පහන්දි ඉක්මනට ගවුම ඇදගත්තා. මෙතූ කලු පාට ගගුමකට හරියන්න මේක්කප් කරපු නිසා මේකප් එක වෙනස් කරන්න ඕන වුණේ නෑ. ඒත් කෙල්ල මූන තව ටිකක් ලස්ස්න කරත්තේ ගවුම ලැබුණ සතුටත් එක්ක. ගගුල් කාමරේට ආවේ කුර්තා එක ඇදගෙනමයි. පහන්දිට ගගුල්ව දැක්ක ගමන් මෙතූ කීව කතාව මතක් වුණා. ඇත්තටම ගගුල් හින්දි නළුවෙක් වගේ. කොන්ඩෙත් ඇදුමටම ගැලපෙන්න හදාගෙන ඉන්න ගගුල් දිහා පහන්දි බලන් හිටියේ ආසාවෙන්.
“මොකෝ ඔහොම බලන්නේ..ලස්සන නැද්ද?”
“අනේ නෑ නෑ ඔයා ගොඩාල් ලස්ස්නයි... ඇස් වහ වදී ද දන්නේ නෑ..”
“මට නම් නෙවෙයි වදින වහක් ඔයාට තමයි වදින්නෙ බලන්න්කො පහන්දි ඔයාගෙ ලස්සන. හරි යමු අපි පහලට. අම්මලා කෝල් කලා එන්න කියලා...”
“හරි යමු...”
පහන්දිත් ගගුලුත් පහලට ගියේ පාර්ටි එකට පරක්කු නිසා. දෙන්නම එකට පඩිපෙළ බැහැගෙන එන ජෝඩුව ඉස්සරලම දැක්කෙ සුනීතා. හැමදම මෙහෙම ගැලපෙන්න ලස්සනට ඉන්න සුනීතා හදවතින්ම තමන්ගෙ දරුවන්ට හිතින් ආශිර්වාද කලා. පහන්දිව දෝතින්ම බදාගත්තේ කෙල්ලගෙ ලස්ස්න සුනීතාට දරාගන්න බැරුව. මෙතුත් එතෙන්ට ආවේ කෙල්ලගෙ දිස්නෙට..
“අනේ මේක නෙවෙයිනෙ ඇදන් හිටියේ ඔයා..”
“ඇයි මෙතූ මේක හොද නැද්ද? මම ගෙනාවේ එද්දි පහන්දිට මේ ෆ්‍රොක් එක..”
“මොනවා කියනවාද ගගුල් අයියේ...මේ ඉන්නෙ සුරංගනාවියක් වගේ..අයියාට තමයි පහන්දිව හරියටම ලස්සන කරන්න පුළුවන්..”
ගගුල් කුර්තා එකේ කොලර් එක ඉස්ස්සුවේ පහන්දිගේ මූන දිහා බලන ගමන්.
“හරි හරි ලමයිනේ. වගී බලන් ඉන්නවා කේක් කපන්න. එයාගේ යාලුවෝ ඔක්කොම ඇවිත්. යමු අපි. හැමෝම ඔයාව තමයි හොයන්නෙ පහන්දි..”
පහන්දිත් අනෙත් තුන්දෙනාම එක්ක පාර්ටි එක දිහාට ගියා. ඇත්තටම පියත්ගෙ බිස්නස් එකට සම්බන්ද අයත්, වගීෂාගේ යාලුවොත් තවත් නෑදෑ පිරිසත් ගාර්ඩ් එක පිරෙන්න හිටියා. හැමෝගේම ඇස් තිබුණේ පහන්දිත් ගගුල් දෙදෙනා ලග. වගීෂා තමන්ගේ ලස්ස්න නෑනත් අයියවත් යාලුවන්ට අදුන්වලා දුන්නෙ ආඩම්බරෙන්.
“ගායිස් මේ මගෙ අයියාගෙ වයිෆ්..”
“වාව් තරහ වෙන්න එපා වගී මෙහෙම කීවට ඇත්තටම ඔයාගේ නෑනා ඔයාටත් වඩා ලස්ස්නයි...”
වගීෂාගේ එක මිතුරියක් කීවේ පහන්දිව සිප වැලදග්න්න ගමන්.
“ඔව් ඔව් එහෙම වෙන්න එපැයි.. මගෙ අයියත් ඉතින් හැන්සම්නෙ...”
“ගගුල් අයියාට නම් ගැලපෙන්නෙ මෙ වගේ කෙනෙක් තමයි වගී...මොඩන් කෙල්ලෙක්ට වඩා..”
සුනීතා කතාව මැද්දට ආවේ මේ කතාබහ වැරදි පැත්තකට යයි කියලා බයෙන්.
“හරි හරි යමු අපි කේක් කපන්න..”
“අම්මා ප්ලීස් ටිකක් ඉන්න. මගෙ ස්පෙෂල් ගෙස්ට් තාම අවේ නෑ...එයා නැතුව කේක් කපන්න බෑනේ...”
“කවුද අනේ ඒ... බලන්නකො දරුවෝ දැන් පරක්කුයි. කෑම දෙන්න්නත් එපැයි ළමයෝ මේ ඇවිල්ලා ඉන්න අයට..”
“මම අම්මට කීවානේ අද පාර්ටි එක ගන්නෙම එක හේතුවකට කියලා. පොඩ්ඩක් ඉන්නකො ඉවසලා..”
“වගී... මේ විකාර කරන්න එපා. මම මීටින් එක්කුත් කැන්සල් කරලා ආවේ... පාර්ටි එක ඉවර වෙලා මට වැඩකුත් තියනවා කරන්න.. ඔයා නම් හමදම විකාරයක් නටනවා අනේ...”
“කූල් අයියා... ප්ලීස් බලන් ඉන්න..”
එහෙම කියද්දිම කලු කාර් එකක් ගාර්ඩ්න් එකට ඇතුල් කලා. කාර් එකෙන් බැස්සේ කකුල මැද්දට එන්නම ගවුම පලපු ලස්සන ගෑනු ළමයෙක්. ඒත් එක්කම කොන්ඩය තරමක් වවපු ලස්සන කොල්ලෙක්. පහන්දිට මේ මූණ නම් කොහෙදි හරි දැකලා පුරුදු බවක් දැනුනත් හරියටම මතක් කරගන්න බැරි වුණා. සුනීතා ඇස් දෙකේ ගින්දර පිට වෙන්න තරම් කේන්තියකින් වගීෂා දිහා බැලුවේ කියන්න තියන ඔක්කොම හිතේ තියාගෙන. මෙතූටත් පහන්දිටත් වුන දේ හිතාගන්න බෑ. ඇයි හැමෝම ඒ ලස්ස්න කෙල්ල දිහා මෙහෙම බලන්නෙ. පහන්දි මෙතූගෙ අතක් තදට අල්ලගත්තේ පපුවට අමුතු බයක් දැනුණ නිසා. නිශ්ශබ්ද්ද තාවය විදිමින් ගගුල් කතා කරන්න පටන්ගත්තේ කේන්තියෙන්.
“වගී...”
“සො..සොරි අයියා...”
“මොකද්ද ඔයා මේ කලේ...”
වගී කදුළු පිරුණු ඇස් දෙකෙන් ගගුල් දිහා බැලුවේ අසණර මූණක් හදාගෙන.

13 කොටස
දවස් ගෙවිලා ගියේ හරි ඉකමනට. නමුත් ගගුල්ගෙනම් කිසිම වෙනසක් තිබුනේ නෑ. පහන්දිට කරුණාවෙන් සලකනවා ඇරෙන්න වෙන කිසිම ගනුදෙනුවක් පහන්දි සහ ගගුල් අතර ඇති වුනේ නෑ. ගෙදර අනිත් අය නම් පහන්දිව ආදරෙන් බලාගත්තා විතරක් නෙවෙයි ඒ හැමෝටම පහන්දි නැතිව බැරි කෙනෙක් වුණා.
සාමාන්‍ය විදිහට ගෙදර වැඩකරගෙන පහන්දි කම්මැලිකමෙන් තමයි මුල් දවස් ගෙවුවේ. ටික දවස් ගියාට පස්සේ මෙතූට කැකුණවල වළව්වට ළග ප්‍රසිද්ද ක්ලාස් හෝල් එක්ක ක්ලාස් කරන්න චාන්ස් එකක් හම්බුණ එක. හිමාලි මිස් තමයි මෙතූට උදව් කරන්නේ. ඉතින් පහන්දිට මෙතුත් නිතර නිතර හම්බෙන නිසා කම්මැලි කමක් ලොකුවට දැනුණේ නෑ. අනික විශේශ රස කෑමක් හැදුවොත් පහන්දි අනිවරෙන්ම මෙතූ අතේ තත්තාට ඒක යවන්න පුරුද්දකුත් ඇති කරගත්තා. ඔහොම කාලයක් ගෙවුණා.
ගගුල් කොච්චර වැඩ තිබුනත් පහන්දිව තත්තාව බලන්න සතියකට සැරයක්වත් එක්ක යනවා. පහන්දිට ඩ්‍රයිවර් කෙනෙක් එක්ක හරි තාත්තව බලන්න ඕනම වෙලාවක යන්න පර්මිශන් හම්බෙලා තිබුනේ. එක දෙයක් ඇරෙන්න අනිත් හැම යුතුකමක් වගකීමක්ම ගගුල් පහන්දිට ඉශ්ට කලා.
පහන්දි ගෙදර වැඩත් ඔක්කොම ඉවර කරලා, පොතකුත් අරන් ගාඩ්න් එකේ බෙන්ච් එකක වාඩි වුණේ කම්මැලිකමටමයි. මොකද අද ගෙදර කවුරුත් නෑ. ජෙසීත් නිවාඩුවට ගෙදර ගිහින් නිසා පහන්දිට කම්මැලිකම තවත් වැඩී. පොත කියවන්න ගද්දිම පහන්දිට මෙතූගෙන් කෝල් එකක් ආවා.
“හෙලෝ...මෙතු”
“ආ... සුදු මැණිකේ.... අද තනියම නේ? ”
“අනේ මම කම්මැලිකමේ හිටියේ.. ඔයා කෝල් එකක් ගත්තෙ හොදම වෙලාවේ..ඒක නෙවෙයි මම තනියම කියලා කොහොමද දන්නෙ?..”
“ආ ඒක රහසක්... මම ඇවිත් කියන්නම්..”
“අනේ ඔයා මෙහෙ එනවාද?”
“ඇයි එපාද?..”
“පිස්සුද මැට්ටියේ.. කොච්චර දෙයක්ද... ඉකමනට එන්න..”
“හරි කෙල්ල මම මේ පික් මී එක එනකම් ඉන්නෙ.. විනාඩි පහලොවෙන් මම ඔතන..”
මෙතූ එහෙම කියලා ෆෝන් එක කට් කලා. පහන්දි පොතත් අරන් ගේ ඇතුලට දිවුවෙ මෙතුට කන්න දෙයක් හදන්න. එනවා කිය කියා හිටියාට අද තමයි මෙතූ පහන්දි බලන්න කාලෙකින් එන්නෙ. පහුගිය කාලෙම පහන්දි මෙතූට එන්න කීවත් මෙතූ හොදටම බිසී වෙලා හිටියේ. පහන්දි හරි ආසාවෙන් ෆ්‍රිජ් එකේ කලින් හදලා තිබුණ කට්ලට් ටිකක් පහන්දි බැදලා ගත්තෙ මෙතූ පැනි රසට වඩා සැරට කන්න ආස නිසා. කන්න ජාති නම් ගෙදර ඕන තරම් තිබුණට පහන්දිට මෙතූට විශේෂ විදිහට සලකන්න ඕන වුණා. කට්ලට් බැදලා ඉවරවෙද්දිම ගෙදර බෙල් එක වැදුණා.
“කෙල්ලේ...”
සාලෙන් ඇහුනේ මෙතූගෙ කටහඩ.. පහන්දි සාලේට දිවුවා නෙවෙයි ඉගිලුණා. ඒ තරම් කෙල්ල මෙතූ එනකම් බලන් හිටියේ. දොර ඇරපු ගමන් පහන්දි මෙතූගේ කරට පැන්නෙ. වුණේ හිතපු දෙයක් නෙවෙයි. කරට පනිද්දිම ඒ ඉන්නෙ මෙතූ නෙවෙයි කියලා දැනගත්තත් පහන්දි බදාගන්න ගියපු වේගේ එක්ක තමන්ව නවත්තගන්න බැරි වුණා. ගගුල්ගෙ ඇගට පහන්දි නිකම්ම වැටුණා. කෙල්ල බලන් ඉද්දි රතු වුණේ ඒ උනුසුම පලවෙනි වතාවට දැනුණ නිසාද නැත්තම් ලැජ්ජාවටද කියලාපහන්දිට හිතාගන්න බැරි වුණා..ගගුල් පහන්දිව අල්ලගත්තේ නැත්තම් පහන්දි කෙලින්ම බිම. පස්සෙ තමයි පහන්දි දැක්කෙ මෙතූ එළියට වෙලා එලී හුරතල් කරනවා..එලී කියන්නෙ සුනීතාගේ ආදරේ වැඩිපුරම ලැබෙන බලු පැටියාට. මෙතූ පහන්දි බලන්න ආව මුල්ම දවසේ තමයි එළීව යාලු කරගත්තේ. එළීටත් මෙතූව හොදට හිතට අල්ලලා කියලා සුනීතා පහන්දිට නිතර කියනවා. කෙල්ල ගගුල්ගෙ මූණ බැලුවෙ බයෙන් වගේ.
“සො...සොරි ගගුල්.. මෙතූ කතා කරපු නිසා මම හිතුවේ මෙතූ කියලා.. සො”
“ඉට්ස් ඔකේ.. ඔයාට අවුලක් නෑ නේද?”
“නෑ.. නෑ..”
“මෙතූව ගෙදරට දානන්න මම ආවේ. මම යනවා එහෙනම්. අම්මලා මග තියලා අවේ..”
“හරී...පරිස්සමින්..”
ගගුල් ගියෙ පහන්දිට හැගීමක් නැති හිනාවක් දාලා. මෙතූ ගගුල් ගිහිල්ලත් එලීව හුරතක් කර කර ඉන්නවා දකිද්දි පහන්දිට කේන්තියකුත් ආවා වෙච්ච ලැජ්ජාවට. මෙතූ ලගට ගිහින් කන මිරිකුවේ මෙතූට ටිකක් රිදෙන්න.
“ආ...ව්.. මොකද මෝඩියෙ.. ඔයාව බලන්න දුර කතර ගෙවාගෙන ආවම මෙහෙමද මට සලකන්නෙ..”
“දැක්කනෙ වුණ දේ.. වස ලැජ්ජාවයි..”
“දැක්කා දැක්කා ආදරෙන් තුරුල් වෙලා ඉන්නවා..”
“අනේ මේ... කෝ එන්න යන් ඇතුලට..”
ඇතුලට යන එක පැත්තකකින් තියලා මෙතූ පහන්දිව හිරවෙන්නම තදට බදාගත්තා..
“අනේ කෙල්ලෙ බැන්දට පස්සෙ ඔයා දවසින් දවස ලස්සන වෙනවා..මේ මාස දෙක තුන මට හරියට අවුරුද්දක් වගේ.. ගමම පාළුයි ඔයා නැතුව කෙල්ලෙ..”
පහන්දිට ඇඩුණෙ හිතන්නත් කලින්. මෙතු ආව එකට වඩා හිතේ තියන ගින්දර මේ ගෙදර කාගෙ ලගවත් පිට කරන්න පහන්දිට බැරි නිසා. අනික මෙතූ කියන්නෙ පහන්දිගෙ හැමදේම කියන පහන්දිව හොදටම දන්න කෙනා නිසා පහන්දිට මෙතූ ඉස්සරහ නිකන්ම ඇඩුණා..
“අනේ ඇයි මේ අඩන්නෙ පිස්සි.. සොරි සොරි ඉතින්... මම එනවා කීවට එන්න වෙලාවක් තිබුණේ නෑ කෙල්ල. ක්ලාස් එක පටන් ගත්තා විතරනෙ. මුල් කාලේ ටිකක් වැඩ වැඩීනෙ.. දන්නවානේ..”
“හරි හරි සමාව දෙන්න සලකලා බලන්නම්... කෝ එන්න යමු..”
මෙතුත් පහන්දිත් කෙලින්ම ගියෙ කිචන් එකට. ඉගුරු දාපු ප්ලේන්ටි එක්ක මෙතූ කට්ලට් කෑවේ ආසාවෙන්. ඒ කන අතරේ මෙතූ පහන්දි එක්ක ගොඩාක් දේවල් කතා කලා. ගමේ විස්තර ක්ලාස් එකේ විස්තර හැමදේම.
“මෙතූ මට අහන්න බැරි වුණානෙ. මම අද තනියම කියලා ඔයා කොහොමද දන්නේ..”
“ආ.. මගෙ රහස..ඉන්න තව කට්ලට් එකක් කාලම කියන්නම්කෝ..”
“ඕකනේ... ඔක්කොම විහිළු ඔයාට..”
“හරි හරි.. අපේ ක්ලාස් එකට බඩු ගන්න මම කේක් ෂොප් එකට ගියා.. මම යන කොට සුනීතා ආන්ටි එතන. ආන්ටි කේක් ඕඩක් එකක් දෙන්න ආවා කීවා. වගීෂාගෙ බර්ත්ඩේ පාර්ටි එකට.. ඉතින් ඔයාගෙ විස්තර කීවා.. ක්ලාස් කලින් ඉවර එකේ මට පුළුවන් නම් ඔයාව බලන්න යන්න කීවා.. ආ මට බර්ත්ඩේ පාර්ටි එකටත් එන්න කීවා.. තව පික් මී එකක් එනකම් ඉද්දි ආන්ටිව ගන්න ගගුල් අයියා ආවා.. ආන්ටි කීවා මාව කලින් දාලා එන්න ආන්ටිට තව වැඩක් තියනවා කියලා... ඉතින් අපි අවා.. තව...”
“හරි හරී... අම්මෝ ඇති ඇති..”
මෙතූ හුරතල් වෙවී කියවන්න ගත්තම නතර කරන්නෙ නැති නිසා පහන්දි කතාව නැවෙත්තුවා.
“වගීෂාගෙ හැම උපන්දිනේකටම ලොකුවට පාර්ටි ගන්නවාලු නේද කෙල්ල?”
“ඔව් මෙතූ එයාගේ කොළඹ යාලුවෝ ඔක්කොම එනවාලු. හැමපාරම ඇවිල්ලා දවස් දෙක තුනක්ම ඉදලලු යන්නෙ..අම්මා නිමල් මාමා එක්ක ගියේ බඩු ගේන්න..”
“එහෙනම් ඔයාටත් වැඩ වැඩි වෙයි නේද..”
“එහෙමත් නෑ මෙතූ. අම්මා කීව විදිහටනම් කන්න බොන්නත් එළියෙන් ගේන්නෙ.. ඩෙකරේෂනුත් එලියෙන්.. අපිට කරන්න දෙයක් නැති තරම්..”
“සල්ලි තියනවා නම් මොනාද කරන්න බැරි නේද පහන්දි..මේ ඉතින් කියන්නකෝ වගීෂා හොදයිද?..”
“එහෙම අවුලක් නේ මම මෙහෙ ආවත් හරි වගී ගෙදර ආවේ තුන්පාරයි. ඇවිල්ලත් දවස් දෙක තුනයි ඉන්නෙ. ඉක්මනට යනවා.. හැබැයි ඒ හැම පාරම ගෙදර හැමෝටම ගිෆ්ට් අරන් එනවා. මේ පාර එද්දි මට ලස්සන ෆ්‍රොක් එකක් ගෙනාවා...”
“අනේ මරුණේ අන්න නෑනලා... මටත් හම්බෙන්න ඕන එහෙම නෑනා කෙනෙක් තමයි..”
“ඔව් මරු නම් තමයි... ඒත් වැඩි කතාවක් නෑ.. මේ මෙතූ මම වගීගේ බර්ත්ඩේ එකට මොනවාද දෙන්නේ..”
“ගගුල් අයියා එක්ක කතා කරගන්න එපැයි ඉතින්.. ඕක මගෙන් අහන්නෙ..?”
පහන්න්දිගේ කල්පනාවාගෙ ගගුල්ගෙ නමත් එක්ක ඈතට යනවා මෙතූ බලාගෙන. මෙතූට මේක වුණේ පළවෙනි පාරට නෙවෙයි. යාලූවා වුණත් පවුල් ප්‍රශ්නයක් නම් ඒකට අත දන්න ඕන නැති නිසා මෙතූ සද්ද නැතුව ඉදියත් ඒක හරිම දේ නෙවෙයි කියලා මෙතූට තේරුනා.
“පහන්දි...”
කිචන් එකේ දොරෙන් එළිය බලන් ඉන්න පහන්දිට මෙතූ කතා කලේ මෙසේ උඩ පණ නැතුව තිබුණ සීතල අත උඩ අත තියන ගමන් සීරියස් මූඩ් එක්කට මූණ හරවගෙන. පහන්දි ගැස්සිලා වගෙ මෙතු දිහා බැලුවේ හිටපු කල්පනාව නතර කරලා.
“මේ අහන්න.. අපේ අම්මා නිතරම කියන දෙයක් තමයි පවුලක් වුණාම ගෙයි ගිනි පිටට දෙන්නත් හොද නෑ... පිට ගිනි ගෙට ගන්නත් හොද නෑ කියලා... ඒක මට හොදට තේරේනවා. අපි එහෙම හිටියොත් තමයි ප්‍රශ්න විසදගන්න ලේසි. ඒත් මට මේක මගෙ යාළුවාගෙන් අහන්නම ඕන..”
“ඇ...ඇයි මෙතූ ඔයා එහෙම කියන්නෙ?”
“නෑ... මම ඔයාව බලන්න ආපු ගොඩාක් පාරවල් වල ඔයා ගොඩාක් සතුටින් හිනාවෙලා ඉන්නවා. හැබැයි ගගුල් අයියා ගැන කීව ගමන් ඔයා බොරු සතුටක් හිනාවක් පෙන්නවා. මට ඔයාව අදුරගන්න බෑ කියලා ඔයා හිතුවද?.. ඔයාට මට කියන්න බැරි අවුලක් ඇති කියලා මම අහුවෙ නෑ.. ඒක හොද නැති දෙයක්නෙ..ඒත් අද...”
මෙතූ කියන්න ගිය දේ කීවේ නෑ...
“මෙතූ ඇයි ඔයා කතාව නැවැත්තුවෙ..?”
“අද ගගුල් අයියාගෙ ඇගේ වැදුණම ඔයා හැසිරුණේ වයිෆ් කෙනෙක් වගේ නෙවෙයි.. ඔයාලා හරීම දුරස් වගේ කියලා මට හිතුණා..ඇයි ඒ? ඔයා කැමති නම් විතරක් මට උත්තර දෙන්න පුළුවන්..”
“නෑ මෙතූ එහෙම මොනවත් නෑ.. ගගුල් මට හොදට සලකනවා. කිසිම අඩුපාඩුවක් කරන්නෙ නෑ..”
“ඔව් මම දන්නවා ඔයාට එහෙම සලකනවා ඇති.. ඒත්...”
“ප්ලීස් මෙතූ අපි ඕක නවත්තමුකෝ මට අවුලක් නෑ...මම හොදින් අනේ..”
“හරි කෙල්ල මම දන්නවා ඔයා මොනවා හරි හංගනවා කියලා.. ඔයා කැමති දවසක මට කියන්න..”
ගගුල් ගැන ඇරෙන්න අනිත් ඕපදූප ඔක්කොම කෙල්ලො දෙන්න පැය ගානක් කතා කලා. මෙතූ සුනීතලා එනකම්ම ඉදලා තමයි ගෙදර ගියෙ. වගීෂාගෙ පාර්ටි එකට එන පොරොන්දු වෙලා තමයි මෙතූ ගෙදර ගියෙ. පහන්දිව හොදටම තේරෙන්නෙ මෙතූට විතරයි කියලා පහන්දි දන්නවා. මේ ප්‍රශ්නෙ ගොඩාක් කල් මෙතූට හම්ගන්න බෑ කියලත් පහන්දි දන්නවා. මෙතුත් ගෙදර ගියෙත් පහන්දි ගැන හිත හිතාමයි.. මෙතූ පාර්ටි එකට ආවාම මේ ප්‍රශ්නෙ බලෙන්ම හරි දැනගන්න ඕන කියලා අන්තිමට හිතාගත්තා.

12 කොටස
ඇවිත් තිබුණ කාර් එක පහන්දිට හුරු පුරුදු එකක් නෙවෙයි. කාර් එකෙන් බැස්සේ මැදි වයසේ තරමක් උස මහත පෙනුමක් තියන කෙනෙක්. පහන්දි මුව පුරා හිනාවුණේ කලින් දැකලා නැතත් මේ ඇවිත් ඉන්නෙ ඩයස් කියලා හිතාගෙන. පියත් සාලේට ආවෙ එතකොට.
“හාලෝ.... ඩයස්. නයිස් ටු මීට් යූ.. ඉතින් ඉතින් හව් අර් යූ?”
“හලෝ පියත්..අම් ෆයින්.. ඉතින් උඹට කොහොමද..”
දෙදෙනා අතට අතත් දීලා හග් කලා. සුනීතත් ජෙසිත් සාලේ ඉස්සරහට ආවේ අමුත්තා පිළියගන්න.
“හායි සුනී.. මම හිතනවා මාත් එක්ක ඔයා තරහා නැතුව ඇති කියලා. අම් වෙරි සොරි සුනී අම් වෙරි සොරි”
“ ඉට්ස් ඕකේ ඩයස්.. ඒක ඔයාගෙ වරදක් නෙවෙයිනෙ. එන්න ඇතුලට..”
“ මේ මාව පිළිගන්න නැද්ද කවුරුත්...”
ගගුල් එහෙම කියාගෙන කාර් එකේ පස්ස දොරෙන් එළියට ආවා.
“ඩයස් අන්කල් මාරයිනෙ අනෙ. සප්‍රයිස් කරන්න කියලා එයා මාව එයගේ කාර් එකෙ දාගෙන ආව. දැන් මාව අමතකයි..”
පහන්දිට ගගුල්ව දැක්කම පපුව සීතල වෙලා ගියා. නවල් වල කියවලා තිබුණට ෆිල්ම් වල දැකලා තිබුණට ඇත්තටම මෙහෙම හැගීමක් පහන්දි කවදාවත් විදලා නෑ. ගෙදර ඇවිත් දවසකට පස්සෙ බිස්නස් වැඩකට කියලා ගගුල් මාසයකට රට ගියා. ඒත් මාසයක් යන්න කලින් ගගුල් ආව එක ගැන පහන්දිට දැනුණෙ කියාගන්න බැරි සතුටක්. ඒත් පහන්දිට දුවගෙන ගිහින් වැළද ගන්න තරම් අයිතියක් තවම ගගුල් දීලා නෑ. මැරි කලත් හරි ගගුල් ලග පහන්දි හිටියේ දවස් දෙකයි. අතින්වත් ඇල්ලුවේ නැතත් පහන්දි කැමති ගගුල් ඇස් මානේ ඉන්නවා නම්.
“අනේ මගෙ සුදු පුතා.. කපටියා නොකියම ආවා නේද?”
ගගුල් සුනීතවත් පියත්වත් හග් කලා . පහන්දිට මද සිනාවක් පා ගගුල් නිවස තුළට ගියා. සියලු දෙනාම ගගුල් පසු පසින් නිවස තුලට ගියා......
කෑම මේසය වටේ තවමත් හැමෝම ඉදගෙන හිටියාට කෑම මේසයනම් තිබුණේ හිස් වෙලා. හිස් වීමට වැඩි හරියක්ම වග කියන්න ඕන ඩයස්. ඩයස් දවල් කෑම ටික කෑවෙ පෙරේත කමෙන්. ජිවිත කාලයෙන් භාගෙගටත් වඩා ඩයස් ගෙවුවෙ පිට රට නිසා ලංකාවේ රසට කෑමක් හම්බුණ එකට ඩයස්ගෙ හිත ඕනවටත් වඩා පිරිලා තිබුණේ. දුරින් වෙන නෑදෑ කමටත් වඩා පියත් එක්ක තියෙන යාළුකම මේ පවුල් දෙකේ බැදීමට හේතුවක් වෙලා තියනවා. පියත්, ගගුලුත් වගීශාත් ඉගෙනීමට රට යැවුවේ ඩයස්ගෙ රැකවරනය තියෙන විශ්වාසෙන්.
“අම්මෝ සුනී... කෑම ටික නම් මරු..ආ”
ඩයස් කීවෙ බඩත් අල්ලගෙන.
“මගෙ කෙල්ල තමයි ඩයස් ඔය ඔක්කොම හැදුවේ..”
“ඔයාලා මට කීවේ නැති වුණාට මේ ඉන්නෙ අපෙ ගගූවගෙ වයිෆ් කෙල්ල නේද”
“ඔව් අන්කල් මේ ඉන්නෙ මගෙ වෆිෆ්...කොහොමද කෑම ටික.. කාටද අන්කල් ආඩම්බර නේද”
ගගුල් කීවෙ පහන්දිව ඇස් වලින් පෙන්නන ගමන්.
“උඹට තමයි ඉතින් ආඩම්බර මොකද අපේ වයිෆ්ට පුළුවන්‍ ද කොල්ලො මෙහෙම රසට උයන්න. උන් දන්නෙ පාන් පෙත්තක දෙපැත්ත රත් කරන්න විතරයි..”
ඩයස්ගෙ කතාවට හැමෝටම හිනාගියා. ඒත් සුනීතා හිටියෙ කල්පනාවක. ගගුල් දිහා බලන් හිටපු සුනීතා තමන්ගෙ ඇහැට ආපු කදුලක් හොරෙන්ම පිස දමනවත් පහන්දි දැක්කා. වෙන්නෙ මොනවද කියලා පහන්දිට හිතාගන්න බෑ. අහන්නත් කෙනෙක් නෑ. කියන්නත් කෙනෙක් නෑ. කාමරේදි නැති එළියෙදි තියන මේ ගගුල්ගෙ ආදරෙත් පහන්දිට තාම තේරෙන්නෙ නෑ.
“මොකද්ද මේ අපෙ කෙල්ලගෙ නම... පහන්දි නේද.. කෙල්ල මම ආසම මේ කොස් මැල්ල්ලුමට.. ඉට් ඉස් ඕසම්..ඇන්ඩ් යමී..”
“තැන්ක් යූ අන්කල්”
“හැබැයි ඩයස් සර්.. ඒ මැල්ලුම නම් චූටි මැඩම් හැදුවේ ඩයස් සර්ට නෙවෙයි...උදේ නිමල් මාමාව ගම වටේම යවලා තමයි ඔය කොස් හොයාගත්තෙ ගගුල් සර් ආස නිසා..”
ජෙසී අයිස් ක්‍රීම් දාපු ෆෘට් සැලඩ් බන්දේසිය කෑම මේසය උඩින් තියන ගමන් කීවා. ගගුල් පහන්දි දිහා බැලුවා නෙවෙයි බැලුනා. පහන්දිත් හිටියෙ ගගුල් දිහා බලාගෙන. පහන්දිගෙ මූණ ලැජ්ජාවට රතු වෙලා තිබුණේ.
“අම්මේ කොල්ලො උබ නම් මාර ලකී ආ.. දැන් හිතා ගනින් මෙච්චරකල් වුණ හැමදේම වුණේ හොදට කියලා..කරවෙච්ච පාන් කනවා වගේද බං මේ වගේ කොස් මැල්ලුම් කන එක..”
පහන්දිට මේ කියන මොනවත්න තේරෙන්නෙ නෑ. සුනීතා පහන්දි දිහා බැලුවේ ඒ මූණේ තියන වෙනස් කම තේරුණ නිසා. මේ අහිංසක කෙල්ල මේ ගෙදරට වාසනාව ගෙනෙයි. ගගුල්ගෙ ජීවිතේ පහනක් වගේ එලිය කරයි කියලා සුනීතා හිතුවා. කෙල්ල ගැන දුකක් ඇති වුනේ නැතුවම නෙවෙයි. ඒත් සුනීතා මොනවත් කියන්න ගියේ නැත්තේ මේ ප්‍රශ්න මෙහෙන්මම වැළලිලා යන එක හොදයි කියලා. ඒත් දවසක පහන්දි අහන හැම ප්‍රශ්නෙකටම ගගුල්ටත් සුනීතාටත් උත්තර බදින්න වෙනවා කියලා සුනීතා දැනගෙන හිටියේ.......
පහන්දි කාමරේට ආවේ වෙනදටත් වඩා ටිකක් රෑ වෙලා. කුස්සියේ අස්පස් කරන්නත් ගොඩාක් දේවල් තිබුණා. ඩයස් ගියෙත් හවස් වෙනකල්ම කියව කියව ඉදලා. ඩයස්ගේත් පියත්ගේත් සුනීතාගේත් කතා වලින් පහන්දිගේ කන පිරිලා තිබුණේ. කොණක් හොයාගන්න බැරි නූල් බෝලයක් වගේ මේ ප්‍රශ්නෙ දැන් වැඩිවෙලා. ගගුල් දවල් කෑමෙන් පස්සේ කාමරේට ගියේ මහන්සි කියලා. ඩයස් යන වෙලාවට විතරක් එළියට ආපු ගගුල් ආය රෑ කෑමටවත් එළියට ආවේ නෑ. වෙනදට නම් කෙල්ල කලින්ම වැඩ ටික ඉවර කරලා කාමරේට එනනේ ටිකක් නිදහසේ පොතක් කියවන්න. කාලෙකට පස්සෙ අද ගගුල් ඉන්න නිසා කෙල්ල හිතලම පරක්කු වුණා වෙන්නත් පුළුවන්.
පහන්දි එද්දි ගගුල් හිටියේ බැල්කනියට වෙලා. ඇද උඩ ලස්සන පුංචි බෑග් එකක් තියනවා දැක්කත් පහන්දි බලන්න ගියෙ නෑ. හනිමූන් එකට පස්සෙ දවසේ ගගුල්ගෙ බෑග් එක බැලුව එකට ගගුල් හොදටම කේන්ති ගත්ත විදිහ මතක් වුණා. එදායින් පස්සෙ ගගුල්ට අයිති කිසිම දෙයක් පහන්දි අල්ලන්නවත් බලන්නවත් ගියෙ නෑ. ගගුල් පහන්දි ආවා කියලාවත් දන්නෙ නෑ. එයාර්පොඩ් එකත් කනේ ගහගෙන ඈත බලාගෙන ඉන්නෙ ලොකු කල්පනාවකින් කියලා පහන්දිට තේරුන නිසා පහන්දි සද්ද නොකරම බාතෲම් එකට ගියා.
පහන්දි පැයක් විතර නාගෙන එනකොටත් ගගුල් තවම බැල්කනි එකේ. ගගුල් කාමරේට ආවේ පහන්දිව දැකලා.
“කොයි වෙලේද නාන්න ගියෙ”
“මම එනකොට ඔයා බැල්කනි එකේ.”
“පහන්දි දිසිස් ෆො යු”
ගගුල් ඇද උඩ තිබුණ බෑග් එක පහන්දිට දුන්නා. පහන්දි ඒක අත් දෙකින්ම ගත්තෙ බොහොම ගෞරවයෙන් වගේම ආසාවෙන්. මොකද කෙල්ල කැමති මෙහෙම එක එක ඒවා ලැබෙනවාට.
“මට..?”
“ඔව්.. මම බිස්නස් අවුට් ගිහින් එද්දි හැමෝටම පොඩි ගිෆ්ට් අරන් එනවා..අනිත් අයට දුන්නා. මේක ඔයාට..”
“මම බලන්නද?”
“බලන්න ලොකු දෙයක් නෙවෙයි. අනික ඔයා ආස දෙවල් මම දන්නෙ නෑනෙ. මට හිතුන දේ ගෙනාවා..”
“තැන්ක්‍යූ...”
පහන්දි ගොඩාක් ආසාවෙන් බෑග් එක බලන්න ගත්තේ. ඒකේ තිබුනේ ලා රෝස පාට හුරුබුහුටි රවුම් හැඩයක් තියන ෆර්ෆියුම් බෝතලයක්. කෙල්ල බෝතලෙන් බිංදු දෙකක් වගේ අතට දාගත්තේ සුවද බලන්න. මල් වත්තක් මැද්දෙ ඉන්නවා වගේ හිතෙන තරම් මෘදු සවදක් ඒකෙන් එන්නෙ. කෙල්ල ආසත් එහෙම සුවදවල් වලට. කෙල්ල බෝතලේ හැඩ බලනවා ගගුල් බලගෙන හිටියේ. මේ පුංචි දේට පහන්දි මෙච්චර සතුටු වෙන්නෙ ඇයි කියලා ගගුල් කල්පනා කලා. මොකද වගීශාට එහෙම මෙහෙම දෙයක් දීලානම් ලේසියෙන් බේරෙන්න වෙන්නෙ නෑ.
“හොදයිද පහන්දි”
“ඔව්... මම ආසම ආසයි මේ සුවදට. සනීපයි..”
“ඔයාට..”
ගගුල් කියන්න ගිය දේ කියන්න වුනේ නෑ. ගගුල්ට කෝල් එකක් ආවා. ගගුල් කෝල් එක කට් කලාට ආයමත් කෝල් එක ආවා. ගගුල්ගේ මූණ වෙනස් වෙනවා පහන්දි බලාගෙන හිටියේ. ඒ මූණේ කේන්තියෙන් පිරෙනවා. පහන්දිට හිතාගන්න බෑ වෙන දේවල්. ගගුල් කෝල් එක අන්සර් කරලා බැල්කනි එකට ගියා. ගගුල් බොහොම හෙමින් කෙන්තියෙන් කතා කරනවා ඇහුනත් කතා කරන්නෙ මොනවත් කියලා පහන්දිට පැහැදිලි නෑ. ගගුල් කාමරේට ආවෙත් කලින් තිබුණ කේන්ති මූණෙන්මයි. ඇද උඩ තිබුණ ගගුල්ගෙ කොට්ටෙයි ශීට් එකයි අරන් ගගුල් සෝෆා එකෙන් ඇල වුණා. පහන්දි වෙනදා වගේම කිසිම ප්‍රශ්නයක් නොකර නින්දට ගියා.

11 කොටස
පහන්දීත් ගගුලුත් හනීමූන් හොටෙල් එකේ දවස් දෙකක් ඉදලා ගෙදර ආවා. ගෙවුණ දවස් දෙකම ගගුල් නිදාගත්තේ සොෆා එකේ. පහන්දි ඒ ඇයි අහන්න ගියෙ නෑ. පහන්දි හිතුවා ගගුල්ට ඒකට සාධාරන හේතු ඇති කියලා.
පහන්දිටයි ගගුල්ටයි වෙන්වුනේ කැකුනවල වලව්වේ ලස්සනම කාමරය. වලව්වක් කීවට පරණ වලව් ස්ටයිල් එකයි මොඩ්න් ස්ටයිල් එකයි දෙකම එකට එකතු වුණ ලස්සන තට්ටුදෙකේ විශාල ගෙයක් ගගුල්ට තිබුණා. ඉස්සරහා ලොකු ගාඩ්න් එකත් එක්ක දකුණු පැත්තටවෙන්න පොල් වත්තක් තිබුණා. නිවසට පහලින් පොඩි දොල පාරක් යනවා කියලා වත්තේ වැඩට ඉන්න නිමල් කීවට පහන්දි නම් තවම ඒ පැත්තට ගියේ නෑ. පන්සලක් වගේ නිස්කලන්ක මේ ගෙදරට නම් පහන්දි ගොඩාක් ආස වුණා.
නිවසට වගේම පහන්දි මේ ගෙදර මිනිස්සුන්ටත් කාලේ ගෙවෙනවත් එක්ක ගොඩාක් ළං වුණා. විශේෂයෙන් ගගුල්ගෙ අම්මා. තමගෙම දුවට වගේ සුනීතා පහන්දිට ආදරය කලා. අම්මගේ අඩුව ලොකුවටම තිබුණ පහන්දි සුනීතාගෙ ආදරේට ලෝබ වුණා. පියත් නම් ලොකුවට කතාවක් නැති වුණත් පහන්දිට හොදින් සැළකුවා. වගීශා ස්ටඩීස් වලටයි ජොබ් එකටයි කොළඹටම හිරවෙලා හිටියේ. එයා එන්නෙ මාසයකට සැරයක් විතර. ගගුල් කියලත් වෙනසක් නෑ බිස්නස් බිස්නස් කියලා ගෙදර ඉන්නේම නැති තරම්.
මුල් කාලේ ටිකක් අමුතුයි වගේ දැනුනත් දැන් නම් පහන්දිට තමන්ගෙම ගෙදර තරමටම කැකුණවල වලව්ව හුරුයි.
පහන්දීත් ජෙසිත් කුස්සියට වෙලා බර කල්පනාවක. ජෙසි කියන්නෙ කැකුණවල වලවුවේ ගෙදර වැඩට ඉන්න ජෙසිකාට. පහන්දි ඉතින් මෙයාට ආදරේට කියන්නෙ ජෙසී කියලා. වයස ගත්තත් දෙන්නා අතර ලොකුවෙනසක් නෑ..
“මොකද මේ කෙල්ලො දෙන්නා ලොකු කල්පනාවක?”
සුනීතාගෙ හඩින් ජෙසිත් පහන්දිත් ගැස්සුනා.
“අහ් නෑ අම්මේ...අපි කල්පනා කලේ අද දවල්ට මොනවද හදන්නෙ කියලා.”
“අනේ තාම උදේට කාලත් නෑ.. ඇයි මේ දවල්ට උයන ඒවා කල්පනා කරන්නේ?
“ඇයි අම්මෙ අද තාත්තාගෙ යාලුවෙකුත් එනවා කීවනේ ඒකයි ඉතින්...”
“පුතේ ඔයා ඇවිල්ලා දැන් කොච්චර පොඩි කාලයක්ද වෙන්නෙ.. ඒ වුණාට බලනන්න ඔයා ගෙදර වැඩ ඔක්කොමයි වත්තේ වැඩයි සමහර වෙලාවට තත්තාගෙ අකවුන්ට් වැඩයි ඔක්කොම කරනවා. ඔහොම වැඩ කලොත් ඔයා මටත් කලින් වයසට යයි...”
“ඒක නම් ඇත්ත..ලොකු මැඩම්. ඊයේ මම බලද්දි නිමල් එක්ක චූටි මැඩම් පොල් ඇහිදිනවා”
“අහ්... හරි ශෝක්..ගගුල් දන්නවා නම් මටත් බනිවි”
“අනේ අම්මේ.. මට නිකම් ඉන්න කම්මැලී...”
“හරි හරි යන්න දෙන්නම ගිහින් කන්න උදේට. මට බෙහෙත් බොන්න තියන නිසා දූට කලින් මම කෑවා..”
පහන්දිත් ජෙසිත් කෑම කාමරය දෙසට ගියා. සුනීතා කල්පනාවට වැටුනෙ ගගුල්ගෙ නම කියද්දි පහන්දිගෙ මූනෙ හිනාව නැති වුණ එක මතක් වෙලා. බිරිදකගෙන් වෙන්න ඕන හැමදේම පහන්දි අඩුවක් නැතුව කරනවා. ඒත් මොකක්ම හරි තියනවා කියලා සුනීතාට හිතුනා. අහන්නත් බෑ පෙන්න තරම් අවුලක් නැති නිසා. මේ ගෙදර ආයමත් නරක දෙයක් වෙයි කියලා සුනීතාට බයක් නොදැනුනාම නෙවෙයි.......
දවල්ට විශේෂ අමුත්තෙක් එන නිසා සුනීතත් පහන්දීත් දවල් කෑම වේල විශේෂ කරලා හැදුවා. කහබත් උයලා, කුකුල් මස් මිරිසට උයලා, කොස් මැල්ලුමකුත් හදලා, පරිප්පු තෙල් දාලා, බටු මෝජුයි, ගොටුකොළ සම්බෝලයි, පපඩමුයි වියළි මිරිසුයි බැදලා දැනටමත් ඉවරයි. පහන්දිගෙ උවමනාවටම දැන් ජේසි එක්ක කට්ටියම කට්ලට් බදිනවා.
“අනේ මනදා මේ කෙල්ල.. බලන්න අර හදපුවා මදිවට තව කට්ලටුත් ඕනලු..”
“මේ..ලොකු මැඩම්.. ඩයස් සර් එනවටම නෙවෙයි ඔය උඩදාගෙන උයන්නේ.. අද ගගුල් සර් එනවානේ..”
“අනේ.. පුතා එනවාද මම දන්නෙත් නෑනේ.. සති දෙකකටනේ එයා ඔසී ගියේ.”
“චුටි මැඩම් දන්නෙත් මම කීවම.. ලොකු සර් කෝල් එකෙන් කතා කරනවා ඇහුණා.. ඊට පස්සෙ ලොකු සර් තමයි කීවේ දවල්ට කෑම චූටි සර්ටත් එක්ක හදන්න කියලා..”
“අහ්... ඒක තමයි එහෙනම් චූටි නෝනා මට කොහෙන් හරිම කොස් හොයන් එන්න කීවේ..මොකද මේ ගෙදර ඉතින් චූටි මහත්තයා තරම් කොස් පෙරේතයෙක් නෑනේ..”
නිමල් කුස්සියට ආවේ එහෙම කියාගෙනමයි. සුනීතටත් ඒකටනම් හිනගියා. මොකද සුනීතටත් ඇහුණා පහන්දි කොස් හොයන්න කියලා නහයෙන් අඩනවා. කෙල්ල ලැජ්ජාවට තෙල් තාත්චිය දිහා බලාගෙන කට්ලට් බදිනවා.
“කොහොම වුනත් පුතා ඉක්මනට එන එක හොදයි. මැරි කරපු ගමන් එයා ඔයාව තියලා රට ගියපු එකට මගේ නම් ලොකු කැමැත්තක් තිබුනෙම නෑ..”
“අනේ අම්මේ.. එහෙම හිතන්න එපා බිස්නස් වැඩකටනේ ගියේ..”
“මේ බලන්නකො ලොකු මැඩම්...චූටි සර්ට වචනයක්වත් කියනවාට කැමති නෑ”
සුනීතාට මොනවත් කියන්න වුණේ නෑ. පහන්දිගෙ ෆෝන් එක රින්ග් වුණා.
“පුතේ ඔයාට කෝල් එකක් බලන්න පුතා වෙන්න ඇති..”
පහන්දි ෆෝන් එක අතට ගත්තේ ඒ ගගුල් නෙවෙයි කියලා දැනගෙනයි. මොකද අත්‍යවශ්‍ය උවමනාවකට ඇරෙන්න ගගුල් පහන්දිට කෝල් කරන්නේ නෑ. ඒකට දුක හිතුනත් ස්ක්‍රීන් එකේ පෙන්නපු නම දැකලා පහන්දිට සතුට දරාගන්න බැරි වුණා..
“අනේ මෙතූ....ඔයා..”
“අනේ මෙතූ තමයි... හරි ශෝක් ගියා ගියාමයි.. කෝල් එකක්වත් නෑ.. මමම ගන්න ඕන”
“ඔයාට කොහොමද.. ගත්ත ගමන් බනින්න එපා අනේ..”
“මම හොදින් නෙවෙයි පහන්දි..ඔයා නැතුව ගමම පාළුයි වගෙ..”
“මටත් පාළුයි මෙතූ... ඇත්තමයි. ඔයාවයි තාත්තවයි මට ගොඩාක් මතක් වෙනවා..”
“මේ මම ගත්තේ බඩුවක් කියන්න..”
“බඩුවක්?”
“ඔව් ඔව් බඩුවක්..තමයි. “
“කියන්නකො ඉතින් අගේ නොකර.”
“හිමාලි මිස් මට කෝල් කලානේ..”
හිමාලි මිස් ගැන කියද්දිම පහන්දිට තවත් කෙනෙක් නොදැනුවත්වම මතක් වුණා. දුලංග අවුරුද්දක් තිස්සේම පහන්දිව දිනාගන්න ගොඩාක් උත්සහ කළත් පහන්දි කැමති වුණේ නැත්තේ ආදරේ කියන දේ විදින්න, හිතට දැනුණ තැනම නවතින්න ඕන වුණ නිසා. ඒත් කෙල්ලට මේ වෙනකල්ම වුණේ හිතපු දේවල් නෙවෙයි..
“පහන්දි... මොකද අනේ සද්දයක් නැත්තේ.. මිස් ගැන කියද්දි වෙන කෙනෙක් මතක් වුණාද.. දැන් නම් ඒවා හරියන්නෙ නෑ කෙල්ලේ..”
“අනේ පිස්සුද මෙතූ.. කියන්නකො ඔයාගෙ කතාව..”
“හරි.. හොදින් අහගන්න මා මිතුරියනි.. මා ළගදීම ඔබගේ තුරුළට එනවා.. මට පාළුයි”
“මොනද අප්පා.. තෙරෙන්න කියන්නකො’
“හරි හරී.. මේ අර සිරිදු හෝල් එක තියෙන්නේ..ඔයාලගෙ වලව්වට ළගයි නේද?”
“ඔව් ඔව් මට මතකයි..”
“හිමාලි මිස් ඒකේ අලුත් කෝස් එකක් පටන්ගන්නවා. ලබන මාසේ ඉදලා එන්න කීවා මට ඒකෙ වැඩට. හොඳ සැලරි එකක් දෙන්නම් කීවා..”
“අනේ ශෝක්නේ ඔයාට මෙහෙ එන්න පුළුවන් එතකොට..”
“ඔව් ඔව් කෙල්ල.. තව සතියක් වගේනෙ තියෙන්නෙ.. මම එන්නම්කො.. හම්බෙලාම විස්තර කතා කරමු. මට අහන්න දේවල් ගොඩාක් තියනවා..”
“අප්පේ ඒ මොනවද..”
“හනිමූන් එකේ විස්තර එහෙම..”
මෙතූ එහෙම කියලා නිනාවුණා. ඒත් පහන්දි නම් සද්දයක් නෑ. මෙතූ හිතුවෙ කෙල්ල සද්ද නැත්තේ ලැජ්ජාවට කියලා. ඒත් ඇත්තටම පහන්දි නිහඬ වුණේ ගගුල් හනිමූන් එකේදි විතරක් නෙවෙයි ගෙදරට ඇවිල්ලාත් මේ වෙනකල්ම පහන්දි ළගින් නිදාගෙනත තියා කොටින්ම පහන්දිගෙ අතින්වත් අල්ලලාවත් නෑ. හැබැයි මේක දන්නේ පහන්දියි ගගුලුයි විතරයි.
“අනේ අනේ ලැජ්ජා හිතුණා නේද...කෙල්ලට.”
“ හරි හරි ආවම කතා කරමුකො. ඔයාව එහෙම හරි හම්බෙන්න තියන එක ගැන මට සතුටුයි මෙතූ. ඉක්මනට එන්න.”
“හරි කෙල්ල. මට තව වැඩ ගොඩාක් කරන්න තියනවා.. එහෙනම් බුදු සරණයි.”
“බුදු සරණයි මෙතූ..”
පහන්දි කෝල් එක කට් කරනකොටයි වෙලාව දැක්කේ. පහන්දි කුස්සියට ගියෙ දවල් කෑමට වෙලාව හරි නිසා කලබලයෙන්. පහන්දි ගේ ඇතුලට යද්දිම වගේ කාර් එකක් වලව්ව ඉස්සරහා ඇවිත් නවත්තන සද්දය පහන්දිට ඇහුනා. මොන හේතුවකටද දන්නෙ නෑ කෙල්ල එතනම නැවතිලා පපුව අල්ලගත්තේ පුංචි රිදුමක් පපුව ඇතුලෙන් ආව නිසා. කෙල්ල පපුවත් අල්ලගෙනම කෙලින්ම සාලය පැත්තට දුවගෙන ගියෙ කාර් එකේ ආවේ කවුද කියලවත් නොදැන. ගගුල් කොහොම සැලකුවත් පහන්දි ගගුල් එනකම් මගබලන් ඉන්නෙ කියලා ඇත්තටම පහන්දිවත් දන්නෙ නෑ.