Bodhini Samaratunga

2006 ඉඳන් ලියූ කතාවේ ජීවක හා සම්බන්ධ සිදුවීම් වල හැඩතල බොහොමයක් 2021 පොත ලියා ඉවර කරද්දී වෙනස් වුණා.
මෛත්‍රී ය වචනයෙන් විතරක් කියවෙන සමාජයක ක්‍රියාව තුළ විහිදෙන ක්‍රියාත්මක වෙන ආකාරය ගැන වැඩියෙන් හිතුනා. රිද්ද වූ අයට රිදෙන්න රිටර්න් එක දෙනවා වෙනුවට.... ඔවුන්ගේ තත්ත්වය සහ සිතේ ස්වභාවය තේරුම් අරගෙන අත් හරින්න , මෛත්‍රිය උපදවාගන්න හැකි මනුස්සයෙක් පසුකාලීනව ජීවක චරිතය තුළින් ලියැවුණා.

මේ comment එක පොතට ලැබෙන අපූරුම සම්මානයක් ❤️🙏

ප්‍රකාශනය Reading Planet Publisher

ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථම නොමිලේ පැවැත්වෙන ජාත්‍යන්තර සාහිත්‍ය උළෙල මාර්තු මස 6 සිට 8 දක්වා ගම්පහ වෙට්-වෝටර් රිසෝට්හිදි පැවැත්වේ. ඇවිත් යන්න එන්න!

I met Lekha Warrior in Brussels Belgium at the Asian Literary Festival.
She is a wonderful writer and a journalist from India. Her blog portrays many inspiring individuals from society, highlighting their journeys, struggles, and achievements. She gives a voice to their stories and lived experiences.

She interviewed me a few weeks ago, and we spoke about everything that life offers the ups and downs, the challenges, and the experiences that shaped me into the person I am today. I am deeply grateful to her for writing this piece, as it so beautifully reflects my inner thoughts and my life journey over four decades.
Thank you so much for this beautiful article lekha ❤️🫂💐
මට ඇය මූණ ගැසුනේ බෙල්ජියමේ බ්‍රසල්ස් හි මා සහභාගී වූ කතා මණ්ඩපයක දිය. ඇය ඉන්දියානු ජාතික මාධ්‍යවේදිනියක, බ්ලොග් රචකයෙක් වන ලේකා වාරිය. මා සමග සම්මුඛ සාකච්ඡාවක් කළද එය පල කිරීම ගැන අප සාකච්ජා කළේ එකල පැවති හදිසි ව්‍යසන තත්ත්වය සමග මෙවන් දෙයක් බෙදා ගැනීමට සතුටු වීමට තරම් මානසිකත්වයක නොමැති නිසා ය. ඉතින් ඒ පමා කළ මා ගැන විස්තරය පින්තූර සහ බොහෝ දේ සමග අද ඔබ වෙත පල වෙනවා.

😥❤️🙏
Received many messages from my colleagues who volunteered during flood relief medical camps. Our health services are doing an extraordinary job right now. I wish I was there. My thoughts are with you all

"රෝහල්වල දකින්නට හැකිය හදවතින් කෙරෙන යාඥා"

වෛද්‍ය බෝධිනී සමරතුංගගේ 'සායනික සටහන් නොවේ' පොත මට ලැබිලා ටික දවසක්.

නව කතාවක් වගේ එක දිගට මට මේ පොත එක රැයින් ඉවර කරන්න අමාරු වුනේ මේ පිටු අතර රැඳිලා තිබුණු කතාවන් සහ චරිත එක්ක සැබෑ ජීවිතයේ කොහොමද කියලා එකින් එක ගැටිලා හිටිය නිසා. Non- fiction පොතක් කියවද්දි සමහර තැන් මේ මනංකල්පිත කතාවක්නේ කියලා හිත හදාගෙන බැහැර කරන්න අමාරුයි.

ඇහැට කඳුළක් එනකොට නවතිනවා, හිතන්න ඕන තැන්වල හිතනවා අපේ රටේ තව කොච්චර පහසුකම් ලැබෙන්න ඕනෙද කියලා සෞඛ්‍ය අංශයට දුක හිතෙනවා. මේ වගේ ගොඩාක් තැන් තියෙනවා නවතින්න සහ ඉබේ හිත නැවතෙන.

කායික රෝගීන් මෙන්ම මනෝ වෛද්‍ය ඒකකයක රාජකාරී කරද්දි වෛද්‍යවරයෙකුට තිබෙන ඉවසීම සහ මානසික ශක්තිය ගැන ඇත්තටම මට හිතා ගන්න බැහැ.

තිබෙන සීමිත පහසුකම් යටතේ රෝගීන් සුව කිරීම වගේම, දරුවාගේ නමවත් නොදන්නා අධ්‍යාපන මට්ටමක සිටින අම්මලා, කලින් රෝග නිධාන අනුමාන කළ කපුවන් වැනි අයගේ උපදෙස් ගෙන පැමිණෙන අඩු අධ්‍යාපනය ලැබූ රෝගීන් සමග වැඩ කරද්දි මතුවෙන සංස්කෘතික ප්‍රශ්න.

ඒ වගේම ආර්ථික ප්‍රශ්නවලින් පීඩිත වෙලා ප්‍රතිකාර සඳහා එන රෝගීන්ව රෝහලේ රඳවා ගැනීමත් අභියෝගයක්. මොකද ඔවුන්ට රෝහලේ රැඳිලා ප්‍රතිකාර ගන්න බැහැ පවුලෙ එකම ආදායම් මාර්ගය නැති වෙනවා.

රජයේ නිවාඩු දවස්වල පවා රාජකාරියේ නියැලෙන තම ජීවිතයම වෘත්තියට කැපකළ
වෛද්‍ය වෘත්තියෙන් වෙන සේවය විස්තර කරන්න මම හිතන්නේ නෑ මේ සටහනින් පුලුවන් කියලා.

පහුගිය දවස්වල මගේ ජීවිතේ වෙච්ච අත්දැකීම් එක්ක මම මෙහෙම ඉන්නෙත් වෛද්‍යවරු නිසා. ඔවුන්ට තියන ගෞරවය මට ඉතින් කියන්න වචන නැහැ!

වෛද්‍ය බෝධිනී ඔබට ගොඩක් ස්තූතියි මේ වගේ පොතක් පළ කරලා අපිට හිතාගන්න බැරි අත්දැකීම් ගොඩක් එක මිටකට ගෙනාවට. ඒ වගේම සුබ පතනවා අනාගත බලාපොරොත්තු සහ මේ වගේ තව පොත් එළි දක්වලා සමාජය දැනුවත් කරන්න ලැබෙන්න!

මේ පොත මගේ අතට ලබා දීපු රමණී රුක්ලාන්ති මහත්මියට ගොඩක් ස්තුතියි!

අචලා නෙළුණිකා

සායනික සටහන් නොවේ
වෛද්‍ය බෝධිනී සමරතුංග
ග්‍රන්ථ ප්‍රකාශන
මිල රු.600/-

මේ පොත අවුරුදු දෙක තුනක් මගේ කබඩ් එකේ පරිස්සමට ඇහිරිලා තිබුනා. ඔක්තෝබර් මාසේ මුල් කාලේ මම මේ අවුරුද්ද ඉවර වෙන්න කලින්, ෆෝන් භාවිතය අඩු කරලා කියවලා ඉවර කරන්න ඕන කියලා පොත් ටිකක් ඇදලා පොත් මේසෙන් තියාගත්තා. අන්න ඒ පොත් ගොඩේ කියවන්න තෝරගත්තු පොතක් තමා "සායනික සටහන් නොවේ" පොත.

මේ පොතේ තියෙන්නේ මේ වෛද්‍යවරිය විසින් තමන්ගේ රැකියා ජීවිතයේ තමන් අත්විඳි දේ. ඒවා තීරු ලිපියක් විදිහට පළ වෙලා තියෙනවා. ඒ තීරු ලිපි සියල්ල කෘතියක් විදිහට මේ පොතින් එළියට පාඨකයන් වෙත ඇවිත්.

හද සසල කරන සිදුවීම් මේ පොතේ තියෙනවා. ඒ වගේම සාමාජීය, ආර්ථික හා දේශපාලනික කාරණා මේකේ තියෙනවා. ආගමික වශයෙන් සුළු ප්‍රමාණයකුත් තියෙනවා. ඒ වගේම කතුවරිය මේ ලිපි මඟින් මිනිසත්බව මෙන්ම මිනිසාගේ බුද් ධි මට්ටම ප්‍රශ්න කරලා තියෙනවා. මේකේ ළමා අපචාර ගැන කිහිප තැනකම කතා කරලා තියෙනවා. ඒ වගේම ඒවායේ ප්‍රතිඵල සහ ඒවා සමාජයට දීර්ඝකාලීනව බලපාන අන්දමත් මේකේ බරපතලව කතා කරලා තියෙනවා.

අපේ රටේ මිනිස්සුන්ගේ සෞඛ්‍ය පිළිබඳ දැනුවත්භාවය ගැනත් මේ ලිපි තුළින් කතා කෙරෙනවා. ඒ වගේම නිතරම වෛද්‍යවරුන්ට බැණ වදින මිනිස්සු ඉන්න සමාජෙක ඒ වෛද්‍යවරු කොතරම් වෙහෙසෙනවාද කියන එකත් මේ ලිපි වලින් කතා කෙරෙනවා.

තව තවත් අතපසු නොකර කියවන්න ඕන ලිපි පෙළක් මේක. මම වුනත් ඇයි අවුරුදු ගණන් මේ පොත කබඩ් එකේ තියෙන්න ඇරියේ කියලා මම පසුතැවුණේ මේ පොත කියවන් යනකොට. මේ පොතේ කවරේ ගැනත් කියන්නම ඕන. පොත කියවලා ඉවර වෙලා කවරේ දිහා බැලුවම මේ ලිපි පෙළේම බරපතල බව සහ මානසික වශයෙන් මෙන්ම කායික වශයෙන් සෞඛ්‍ය සේවයේ නියුතු අයගේ වෙහෙසත් මේ තුළින් මනාව පිළිඹිබු වෙනවා. ඉතින් මේක අතිසාර්ථක කවරයක්. කවර නිර්මාණය ප්‍රදීප් ප්‍රේමලාල් අයියගේ.

✍️ නයෝමි හේවාවසම්

Norway ගිය සායනික සටහන් නොවේ...
Thank you dearest නැන්දා Nilami Weedagama Jayatunge 🙏🙏🙏

Attending The Asian Review The Asian Literary Festival - ALF in Brussels Belgium.

I’m deeply thankful to the organisers and the wonderfully engaging, active audience. I had the opportunity to speak about my writing journey and the nature of my work, and their thoughtful questions and reflections made the experience truly special.