Economic information

ریښتیا کله کله ترخه وي، خو پایله یې خوږه وي؛
خو دروغ لومړی خوږ ښکاري، آخر کې زهر شي.
نو انسان باید داسې ژوند وکړي چې خبرې او عمل یې یو شان وي،
ځکه د انسان اصل د هغه په ریښتینوالي کې ښکاري.

نننۍ داخلي پېچلې شرایط د ټولنې پر اقتصاد، تعلیم، کار او د خلکو پر رواني حالت ژور اغېز کړی دی. بېکاري، اقتصادي ستونزې، د فرصتونو کمښت او د راتلونکي په اړه اندېښنې د خلکو ژوند له ګڼو ننګونو سره مخ کړی. په داسې حالاتو کې تر ټولو مهمه اړتیا یووالی، صبر او متقابل درک دی، ځکه هر سخت پړاو د همکارۍ او هوښیارۍ له لارې اسانه کېدای شي. ملتونه هغه وخت پرمختګ کوي چې د ستونزو پر ځای د حل لارو ته فکر وکړي او د نا امیدۍ پر ځای امید او هڅه ژوندۍ وساتي.

نا امیدي د انسان تر ټولو ستره کمزوري ده، ځکه کله چې یو څوک له امید څخه لاس واخلي، نو د هڅې او مبارزې توان هم له لاسه ورکوي. په ژوند کې ستونزې، ناکامۍ او سخت حالات د هر چا برخه وي، خو همدا سختۍ انسان پیاوړی او با تجربه کوي. که نن حالت خراب وي، دا مانا نه لري چې سبا به هم همداسې وي. انسان باید هر حالت کې پر ځان، خپلو هڅو او د الله پر رحمت باور ولري، ځکه له هرې سختۍ وروسته اساني راځي.

انسانیت د ژوند تر ټولو لوړ ارزښت دی، ځکه انسان د خپل اخلاق، رحم، عدالت او درناوي له لارې پېژندل کېږي، نه یوازې د نوم او څېرې له مخې. ریښتینی انسان هغه دی چې د نورو درد خپل درد وګڼي، د اړتیا پر وخت مرسته وکړي، له خلکو سره په نرمۍ او انصاف چلند وکړي، او د هر انسان حق ته درناوی ولري. انسانیت دا هم زده کوي چې د کرکې پر ځای مینه، د ظلم پر ځای عدالت، او د ځان غوښتنې پر ځای د ټولنې خیر ته لومړیتوب ورکړو. که په یوه ټولنه کې انسانیت ژوندی وي، هلته یووالی، باور او سوکالي رامنځته کېږي، ځکه انسانیت د زړونو ترمنځ واټن کموي او د ښه ژوند بنسټ ږدي.