BlxTh

"គឺ....ថា ឃុនចិត្តអាក្រក់ប្រើអំណាច និយាយស្ដីគ្រោតគ្រាតគ្មានមនោសញ្ចេតនា មុខមាត់សង្ហារមានមន្តស្នេហ៍តែចូលចិត្តសម្លុត នេះឃុននិយាយធម្មតាទៅមិនបានទេឬ ឬមួយក៏មិនចេះនិយាយដូចគេទេ ជាពិសេសគឺជាមួយខ្ញុំនិយាយមកម៉ាត់ៗអាងតែខ្លួនជាម្ចាស់មានអំណាច ហើយមួយទៀតឃុនចូលចិត្តធ្វើកាយវិការចម្លែកៗដាក់ខ្ញុំ ចាប់ដៃចាប់ជើងប៉ះពាល់ខ្ញុំដូចខ្ញុំហ្នឹងត្រូវជាអ្វីនឹងឃុនអ៊ីចឹង"។ គ្រប់ពាក្យគ្រប់ម៉ាត់ដូចជាកាំបិតចាក់ចូលបេះដូងរបស់ឃុន ឃុនរឹទ្ធិពេលនេះឈរស្ងៀមមិនកម្រើកអីបន្តិចមើលទៅដូចជាមិនដកដង្ហើមផងក៏មិនដឹង គេឈរត្រឹងមុខស្មើដូចប្រទះក្ដារស្ដាប់ការរៀបរាប់របស់មនុស្សម្នាក់នេះ ឃុនធ្វើភ្នែកព្រិចៗមាត់ក៏បិទលែងជិតទៀតដែរ។ ឃុននៅស្ងៀមមួយសន្ទុះរួចក៏តបថា៖
"ដល់ថ្នាក់នេះផងឬ?"។..................................................
ហ្នឹងនៅតិចទេ បន្តិចទៀតបានដឹងថាសម្ដីមនុស្សស្លូតវាចុកឈាមប៉ុណ្ណា😂🙏

ចង់យាយថាកុំប៉ិនពេក😭🙏

ភាគទី៧. ជនទីបួន

ចូលមកទាំងមិនបានមានចេតនា ជាបន្លាដែលនឹងចាក់អ្នកគ្រប់គ្នាបើសិនជាមករារាំងការប៉ងប្រាថ្នារបស់គេ។ បន្លាមួយដែលមិនធម្មតាបើអ្នកណាជាន់ហើយនោះប្រាកដជាឈឺចុកចាប់បើទ្រាំមិនបាននឹងត្រូវស្លាប់ជាមិនខាន។

តោះៗមកដល់ហើយ មកមុនមានឱកាសកាន់តែខ្ពស់😚🙏

វិលត្រឡប់មកជាមួយនឹងសាច់រឿងថ្មីស្រឡាងតែម្ដង សង្ឃឹមថានឹងចូលចិត្តណាបងៗទាំងអស់គ្នា🥰🙏

រឿងនិស្ស័យស្នេហ៍កម្មទាមទារសន្យា

ភាគ៤: ទីបំផុតនៃការរងចាំរបស់បង

"មានរឿងអ្វីកើតឡើងខ្លះទៅ ហេតុអីក៏ខ្ញុំមិនចាំអ្វីសោះអុីចឹង។ ពិតមែនហើយខ្ញុំចាំបានថា ពេលនោះខ្ញុំបានចុះទឹកនៅបឹងនោះ រួចក៏មានអ្វីមិនដឹងមកទាញជើងខ្ញុំ ពិតមែនហើយខ្ញុំចាំបានថា ពេលនោះខ្ញុំបានចុះទឹកនៅបឹងនោះ រួចក៏មានអ្វីមិនដឹងមកទាញជើងខ្ញុំ ហើយក៏មកឃើញខ្លួនឯងនៅក្នុងបន្ទប់ជាមួយគេម្នាក់នេះ ហើយក្រៅពី នេះខ្ញុំមិនចាំអ្វីទៀតទេ "។ ដឹងខ្លួនម្ដងទៀតទាំងវិលវល់ក្នុងចិត្ត ខ្ញុំពិតជាឈឺក្បាលណាស់ មិនដឹងថាពីយប់មិញនេះមានអ្វីកើតឡើងខ្លះនោះទេ តែឈប់សិនខនញុំដូចជាមានអារម្មណ៍ថា មាននរណាម្នាក់នៅគេងលើគ្រែជាមួយខ្ញុំ។ នេះគេមកគេងជាមួយខ្ញុំតាំងពីពេលណាមកនា៎ក។
"ពុទ្ធោអើយ នេះគេមកគេងជាមួយខ្ញុំតាំងតែពេលណាមកនា៎ក។ មិនបានទេ ខ្ញុំត្រូវប្រញ៉ាប់រកវិធីត្រឡប់ទៅវិញ បើនៅទីនេះទៀតច្បាស់ជាត្រូវ គេម្នាក់នេះចាប់ទុកមិនខានទេ!"។ និយាយរួចខ្ញុំក៏ប្រញ៉ាប់ចុះពីលើគ្រែ តែ...... ចង្រៃយ៍មកត្រូវគេចងជើងជាប់បាត់ទៅហើយ សាំមែនហើយ។
"អូយលោកអើយលោកមិចក៏មកចងជើងខ្ញុំបែបនេះ តើគេអាចភ្ញាក់ដែរទេនា៎ក។ ហ្អើយសុតតែចងនឹងខ្សែពួរទៀត ហើយគិតថាខ្ញុំនេះជាយក្សមែនទេ?!"
ខ្ញុំក៏ព្យាយាមស្រាយយ៉ាងសន្សឹមៗ ព្រោះខ្លាចគេដឹងខ្លួន។ ខ្ញុំស្រាយជិតបានសម្រេចហើយ អារម្មណ៍រំភើបក៏មានបណ្ដើរៗហើយដែរតែ.......សម្លេងដ៏មានទម្ងន់ បន្លឺរឡើងយ៉ាងកំហកមកកាន់កម្លោះតូចម្នាក់នេះ -:

"តើអូនកំពុងតែធ្វើអ្វីហ្នឹង?!!"
"អ៎...គឺខ្ញុំចង់ទៅបន្ទប់ទឹក តែពេលនេះលែងចង់ហើយ"
"បន្ទប់ទឹក?! បន្ទប់ទឹកអ្វីទៅ នៅទីនេះគ្មានទេ ឬក៏អូនចង់រត់?!"
"គឺ...គឺអត់ទេខ្ញុំគឺចង់ទៅ កន្លែងដោះទុក្ខធុរ:ផ្ទាល់ខ្លួននោះអី!"
"អូ៎ គឺបែបហ្នឹងទេឬ? តើប្រាកដដែរទេថាទៅធ្វើតែប៉ណ្ណឹងនោះ?!"
"គឺតែប៉ុណ្ណឹងពិតមែន។ បើមិនជឿទេជូនខ្ញុំទៅក៏បាន។"
"ល្អ! បើអុីចឹងឆាប់ដើរមកតាមបងមក"
"នេះលោកគិតជូនខ្ញុំទៅពិតមែនឬ?!" ខ្ញុំតបទាំងហួសចិត្ត ហើយក៏ទទួលបានចម្លើយដែលហួសប៉ែតវិញដូចគ្នា។
"ពិតហើយ បងត្រូវតែទៅតាមមើល ព្រោះបងមិនអាចបាត់អូនទៅណាម្ដងទៀតទេ"។ ភ្ជាប់ជាមួយនឹងស្នាមញញឹមដ៏មានមន្ដស្នេហ៍របស់គេ។

និយាយសាសងគ្នាបាន ត្រឹមនេះគេក៏ដើរជូនខ្ញុំទៅ។ ខ្ញុំដើរតាមបណ្ដើរ ធ្វើមុខអេះអុញបណ្ដើរ ព្រោះខ្លួនមិនបានចង់មកកន្លែងដោះទុក្ខអីនោះទេ តែគឺចង់ត្រឡប់ទៅពិភពមួយទៀតវិញ។ ខ្ញុំដើរទៅមុខបានមួយភ្លេត រួចក៏ទុចជើងជាប់ ហើយនិយាយទៅកាន់គេ យ៉ាងស្រទន់ថ្នមសម្លេង;
"ខ្ញុំដូចជាលែងឈឺទៀតហើយ គួរតែត្រឡប់ចូលបន្ទប់វិញ"
"បើអុីចឹង អូនចង់ទៅគេងវិញមែនទេ? តែនេះមិនមែនជាទម្លាប់របស់អូនទេ ដែលក្រោកហើយក៏ចូលទៅគេងវិញនោះ!"
ខ្ញុំភាំងបន្តិច រួចក៏ក្នុងចិត្តថា(ពេលនេះខ្ញុំគឺជារាមឯក មិនមែនមន្នីទេ ដូច្នេះខ្ញុំត្រូវធ្វើយ៉ាងណាដើម្បីឲ្យគេទុកចិត្តខ្ញុំ ទើបខ្ញុំអាចរកវិធីត្រឡប់ទៅវិញបាន)គិតរួចក៏រៀបឬកពារធ្វើដូចជារាមពិតប្រាកដ។
"ពីមុននិងឥឡូវគឺខុសគ្នា កុំយមរឿងអតីតមកនិយាយ ខ្ញុំមិនចូលចិត្ត" តបទៅម៉ាត់ៗយ៉ាងមានភាពជឿជាក់។
"អូនពិតជាផ្លាស់ប្ដូរពិតមែន រយៈពេលតែប៉ន្មានឆ្នាំសោះ។ ប៉ុន្តែរឿងដែលអូនមិនបានផ្លាស់ប្ដូរសូម្បីបន្តិចនោះគឺ.......គឺរឿងលើគ្រែ!អូននៅពូកែដូចដើម"។ បញ្ចប់សម្ដីរួចក៏ងាកមករមខ្ញុំទាំងញញឹមយ៉ាងព្រាននារី។
បានឮបែបនេះខ្ញុំភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង។ រឿង....រឿងលើគ្រែ រឿងលើគ្រែអីទៅខ្ញុំមិនយល់ទេ នេះគេកំពុងតែនិយាយឆ្គួតអីហ្នឹង ខ្ញុំទៅមានអីលើគ្រែគេតាំងពីពេលណា មិចក៏ខ្ញុំមិនដឹងអីសោះអុីចឹង។
"នែ៎ នេះលោកនិយាយអីហ្នឹង ខ្ញុំទៅមានអីលើគ្រែលោក បានជាមកនិយាយបែបនេះមកកាន់ខ្ញុំនោះ? លោកនេះនៅតែរោគចិត្តដដែល"។
"អូនចង់បានន័យថាយ៉ាងមិច?! ក្រែងយប់មិញនេះ អូននិងបងយើងបានរំឮកការចងចាំជាមួយគ្នានោះអី។ ម្ដេចក៏អូននិយាយយ៉ាងនេះអុីចឹង"
"ការចងចាំឆ្គួតឡប់អីទៅ ខ្ញុំមិនយល់ទេ តើយប់មិញមានអ្វីកើតឡើងមែនទេ??"
"នេះអូនយ៉ាងមិចហ្នឹង? រឿងកាលពីយប់មិញក៏អូនភ្លេចដែរមែនទេ តើបងគ្មានអ្វីសំខាន់ចំពោះអូនទាល់តែសោះតើមែនទេ?" គេតបមកទាំងសម្លេងស្រាលៗ បែបអាក់អន់ចិត្តនឹងខ្ញុំ។មើលទៅគួរឲ្យអាណិតគេណាស់ ខំចាប់គេយកទៅរំឮករឿងល្អៗហើយ តែបែជាគេមិនចងចាំទៅវិញ។ ខ្ញុំស្ដាប់គេនិយាយចប់ រួចក៏មិនដឹងថាត្រូវតបវិញយ៉ាងមិចទេបានត្រឹមតែឈរទ្រឹង ធ្វើភ្នែកភ្លឺសៗ មើលទៅមុខគេ។
".....គឺ....គឺខ្ញុំពិតជាមិនចាំពិតមែន បើខ្ញុំធ្វើអ្វីខុសឲ្យខ្ញុំសុំទោសផង តែរឿងកាលពីយប់មិញជាអ្វីឲ្យប្រាកដទៅ!?"
"កាលពីយប់មិញ យើងបានមានអ្វីៗនឹងគ្នាហើយអូនថែមទាំងមិនព្រមចង់ឈប់ទៀតផង គឺយប់មិញនេះបានឡើងឋានសួគ៌ដល់ជាន់ទី១០ឯណោះ"
"មិនពិតទេ!! នេះលោកឈ្លៀតពេលខ្ញុំមិនចងចាំអ្វី ឈ្លៀតឱកាសកុហកកេងចំណេញលើខ្ញុំមែនទេ? អា៎មនុស្សស្មោគគ្រោក!!"
"បងមិនបានកុហកទេ មេទ័ពដូចជាបងមិនចេះកុហកអ្នកណាឡើយ។ តែបើអូនមិនជឿចាំបងនាំអូន ទៅបញ្ជាក់ក៏បាន។ ព្រោះអីពេលនោះក៏មានឈាមបរិសុទ្ធរបស់អូននៅប្រឡាក់នឹងភួយដែរ"
"..............."។ ខ្ញុំមិនបាននិយាយអ្វីទៀតទេ ព្រោះកំពុងតែចំហរមាត់ដូចកូនចាបចាំមេបញ្ចុកចំណីអុីចឹង។ ខ្ញុំបានឮយ៉ាងនេះហើយក៏ធ្លាក់ថ្លើមក្ដុកតែម្ដង បើមិនពិតទៀតគឺចម្លែកហើយនេះដល់ថ្នាក់ មាន....ប្រឡាក់ជាប់នឹងភួយថែមទៀត។
_________________________________________

ពេលព្រឹកព្រលឹមមានខ្យល់ធ្លាក់យ៉ាងត្រជាក់ មនុស្សអ៊ូអរនៅពេញទឹកពេញដី។ នៅតាមទីប្រជុំជន មានមនុស្សបីនាក់កំពុងតែដើរកាន់រូបថតម្នាក់មួយសន្លឹ្កក ព្យាយាមសួរនាំនាក់ដំណើរដែលកំពុងតែដើរនោះ អំពីមនុស្សនៅក្នុងរូបថត។
"តើឯងបាត់ទៅណាទៅមន្នី? បើឯងមានរឿងអីនោះយើងប្រាកដជាមិនលើកលែងឲ្យខ្លួនឯងទេ"
"បានហើយកុំបន្ទោសខ្លួនឯងអី។ គ្មានអ្នកចង់ឲ្យរឿងបែបនេះកើតឡើងទេ"។

សូមរងចាំតាមដានអាននៅភាគបន្តទៀត🙏😘

Challenge ថ្ងៃនេះគឺត្រូវឆ្លើយសំណួរ បើអ្នកណាឆ្លើយបានល្អជាងគេនឹងឈ្នះ។
តើមនុស្សពីរនាក់ស្រឡាញ់គ្នាទាមទារអ្វីខ្លះ?

ដូចជាមានចំហាយ giveaway new 📕🙈😝

រឿងថ្មីនេះនឹងផុសតែក្នុងpageនេះតែមួយគត់ coming soon