Ali faizi

عاقلی بودم ک عشق آمد امانم را گرفت
بندبند جسم وجان واستخوانم را گرفت

لال گشتم تا که عشق آمد به ایوان دلم
در ازای این محبت او زبانم را گرفت

با اشاره من بدوگفتم ک خوشحالم ولی
او بحالم گریه کرد, شوق نهانم را گرفت

کور و کر بودم نفهمیدم ک عقلم را ربود
باجنون آمد سراغم وای, ایمانم را گرفت

من شدم کافرپرستش کردم اورا تا خدا
اوخدایم گشت و از من آسمانم راگرفت

برزبان راندم بگویم حرف دل را با کسی
او ز من غارت نمود شرح بیانم را گرفت

خواستم با او بگویم راز این قلب حزین
هجر آمد مهلت و وقت و زمانم را گرفت

می‌گذاری بعد گریه روی لب هایت ز عشق
یک چمن از عشق را با بوسه ارزانی کنم ؟

از برای آمد تو تا به مرز قلب خود
کوچه های شهر دل را من گل‌افشانی کنم ؟

من نمیخواهم کسی از باغ تو چیزی برد
دوست دارم سیب هایت زیر دندانی کنم

ابرم و دلتنگ باریدن، نمیخواهی عزیز
گیسوان‌ پرپرت را خیس و بارانی کنم ؟

دوست میدارم که باشم آدم پهلوی تو
دوست میداری خودم را بند و زندانی کنم؟

وقت افطار است و لب هایم ترک برداشته
چند بوسه از لب خود با تو ارزانی کنم

بیا تا دست هم گیریم و مست از عاشقی باشیم
که شاید در بـدن ها جــان نباشد صبح فـــردا را

با لب سرخت نیازی بر می و میخانه نیست
آنکه از شعــــر لبانت بگذرد فرزانـــه نیست
جای مسجد کاشکی میخانه ای می ساختند
عهد و پیمان هست اما ساغر و پیمانه نیست
طرح گیسوهای تــــو آشفته می سازد مرا
مثل بادی که برایش خانه و کاشانه نیست
قسمت ابن السلام وقت شد لیـــــــلای من
شهر می داند که او مانند من دیوانه نیست
شمع بودم سوختم در خلوت شب های تو
نو گل زیبای من امشب چرا پروانه نیست ؟
با خیـال دانــــه مـــا را در قفس انداختند
زندگی در تنگنایی هست ، اما دانه نیست
رقص عـــریان کن که امشب پرده بالا می رود
خاطرت آسوده باشد هیچ کس بیگانه نیست۰🌻

🌹💚🌹زرین'دشت 🌹💚🌹