Sedaye Bi Seda
Share
Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from Sedaye Bi Seda, Art, Tehran.
18/09/2023
این عکس را امروز در اینستاگرام دیدم، مربوط به هجوم مردم به هتل اسپیناس است برای دیدن رونالدو !!! جزییات عجیبی دارد، انگار دارد با ما حرف می زند، تعداد آدمهایی که روی دیواره کاملا عمودی این تپه هستند، بقیه که دارند از شیب بالا می روند و عده ای که روی دیوارها هستند، به این امید که شاید رونالدو را از دور هم که شده ببینند، برای من دیدن این عکس بسیار غم انگیز و تحقیر آمیز است، می شد این ملاقات در یک استادیوم صورت بگیرد، می شد ستاره هایی مثل رونالدو در تیمهای ایرانی بازی کنند، می شد .... اینها شاید از کوتاهی دولت و وضع مملکت است اما می شد ما برای خودمان حرمت قائل شویم، می شد برای دیدنش اینطور خودمان را به خاک و خون نکشیم، مدتهاست حس می کنم شخصیت ما تحت تاثیر شرایط دارد عزت نفسش را از دست می دهد، فرق نمی کند هتل اسپیناس باشد یا زیارت یا کنسرت شادمهر یا جاده چالوس یا ...! انگار شرایط طوری شده که ما دیگر محترم نیستیم!
#رونالدو
10/08/2022
۱۹ امرداد امیرهوشنگ ابتهاج درگذشت
( زاده ۶ اسفند ۱۳۰۶ رشت - درگذشته ۱۹ امرداد ۱۴۰۱ آلمان) متخلص به «ه. ا. سایه» شاعر و ترانهسرا
سایه هم در آغاز همچون شهریار، چندی کوشید تا به راه نیما برود؛ اما نگرش مدرن و اجتماعی شعر نیما، بهویژه پس از سرایش ققنوس، با طبع او که اساساً شاعری غزلسرا بود؛ همخوانی نداشت. پس راه خود را که همان سرودن غزل بود؛ دنبال کرد.
او درسال ۱۳۲۵ مجموعه «نخستین نغمهها» را که شامل اشعاری بهشیوه کهن است، منتشر کرد. در این دوره هنوز با نیمایوشیج آشنا نشده بود. «سراب» نخستین مجموعه او به اسلوب جدید است، اما قالب همان چهارپاره است با مضمونی از نوع تغزل و بیان احساسات و عواطف فردی؛ عواطفی واقعی و طبیعی. مجموعه «سیاه مشق» با آنکه پس از «سراب» منتشر شد، شعرهای سالهای ۲۵ تا ۲۹ شاعر را دربر میگیرد. وی در این مجموعه، تعدادی از غزلهایش را بهچاپ رسانید و توانایی خویش را در سرودن غزل نشان داد تا آنجا که میتوان گفت تعدادی از غزلهای او، از بهترین غزلهای این دوران بهشمار میرود.
او در مجموعههای بعدی، اشعار عاشقانه را رها کرد و با کتاب شبگیر خود که حاصل سالهای پر تب و تاب پیش از سال ۱۳۳۲ است، به شعر اجتماعی روی آورد. مجموعه «چند برگ از یلدا» راه روشن و تازهای در شعر معاصر گشود.
هوشنگ ابتهاج سال ۱۳۹۱ در ۹۵ سالگی، خاطراتش را در گفتگو با میلاد عظیمی در کتاب "پیر پرنیاناندیش" عنوان کرد. وی در این کتاب بهبیان عقاید و نظراتش درباره بسیاری از چهرههای بهنام موسیقی، شعر و سیاست در زمان خود پرداخت.
یلدا ابتهاج روز چهارشنبه ۱۹ امرداد در صفحه اینستاگرامش خبر درگذشت او را منتشر کرد.
سالی که رادیو عراق حتمی ش کرد که راکت میزنه و از کارخونجات تا هفت تومنی ها تا فنس نیرو هوایی رو صافِ صاف میکنه، دوتا خونه موندن و اثاث جمع نکردن:
یکی حبیب آزما که گفت: نمیرُمبه؛ یکی حسین اُسالی که گفته بودن نمیمونه.
دکترای بیمارستان اُختیف کمیسیون کرده بودند و گفته بودند “فوقش شیش ماه” و حسین دست از مبارزه کشیده بود.
راکت، جاش فرود نیمد. نصفی که ساعت سه نصف شب تو جلالیه مُردن، کارگرای کارخونجات و بچه هاشون بودن.
کمیسیون هم خطا داشت، چون سی و شش سال بعد، خبر رُمبیدن متروپل رو حسین اُسالی به مو داد. صد و پنجاه متری متروپل، کنار گاریِ رانی و رِدبولش ایستاده بوده و تمام ماجرا را دیده بود.
گفت، سه دقیقه قبل توش بودم. بشکه مو آب کردم. سه دقیقه احسانو!
گفتم:حسین آیا تو یه روز میمیری هم؟؟
ساکت شد. نایاب ترین غمگینترین وحشی ترین حالت حسین اُسالی، ساکتیشه.
آن جمله که از سوادش میزد بالا را اینجا گفت. گفت: کم نه! گفت: مُرده ها مرگشون میذارن رو کولِ زنده ها و میرن. میّت فهم نداره که. درد نداره که. کارش سخت نیس که.
خوب نگاه کردم. از شصت و چهار تا حالا را نگاه کردم… دیدم حسین توی همه روایت ها مُرده واقعا.
زنش که نهادش رفت
سر چتربازی که زندگی ش رفت.
تو قمار که گالانتِ معروفِ خسروشاهی رو برد، ولی برنداشت و از خونه درویشی زد در.
کُکاش اصغر که خواست ببرد پیش خودش بلژیک، نگفت ها و نرفت.
بوشهر را که ول کرد رفت.
گفتم الان کجا بساط میکنی؟
گفت:تو مبارزه م. شبا بیرونم با مردم.
گفتم: مبااارزززه؟! در بیو لاجون! تو تا مستراح سه بار دیوار میگیری میری. لهت میکنن!
گفت: کو پس؟چرا نمیکُنن؟
آخ از اینجای تلفن. آخ از کم و وحشی حرف زدنای حسین اُسالی.
آخ از گُه مزگیِ مرگ که اهمیتش را نزد نکبت زندگی از دست داده باشد.
گفتم: حسین ده تا باسکت ردبول به حساب مو بده مردم، هر کدوم که خسته و تشنه س.
گفت: چه عادتای زشتی توت پیدا شده احسانو. ای راه پله و پنجره خونه ت نیس که یکی بگیری بیاد جات بشوردش، مدرسه بچه ت نیس که یکی بگیری جات ببردش. گُه تو پولت که جات میره همه جا.
و
غمدار گفت: آدمِ تخم ندار! کسی نایب الزیاره ی کسی نیست روبرو باتوم.
و
آخ از لودرِ تو کلماتِ حسین اُسالی.
احسان عبدی پورabdipour
#متروپل
#آبادان
#خوزستان
پیانو: سانی داوودی .music
صدا: علی عندلیب
12/10/2020
امروز ۲۱ مهر ماه، سالروز درگذشت #مرضیه، یکی از بزرگان عرصه هنر ایران است. بسیاری از آثار مرضیه همچون «برگ خزان» و «افسانه محبت» امروز جزو آثار فاخر و ماندگار گنجینه موسیقی ایرانی است.
خديجه اشرفالسادات مرتضایی با نام هنری مرضیه در ۱ فروردین سال ۱۳۰۳ در تهران، چشم به جهان گشود و در ۲۱ مهر ۱۳۸۹، در ۸۶ سالگی در اثر بیماری سرطان، در پاریس درگذشت. پدرش، سید حسن مرتضایی و مادرش، ربابه، از افراد هنردوست بودند
30/08/2020
امروز در تاریخ- چنین روزی اما ۱۸ سال پیش، ، خواننده، آهنگساز و نوازنده مطرح و نامدار ایرانی در پاریس درگذشت.
فرهاد در سال ۱۳۲۲ در تهران بهدنیا آمد و آموختن موسیقی را با زدن دو ساز گیتار و پیانو به صورت خودآموز آغاز کرد. آغاز کار حرفهای او با خواندن ترانههای انگلیسی و با گروه بلککتز در دهه ۴۰ بود و با خواندن ترانههای اجتماعی و سیاسی در دهه پنجاه به اوج شهرت و محبوبیت رسید. سبک خواندنش منحصر به فرد بود و امضای شخصی خودش را داشت. بعد از انقلاب به جز یک بار، دیگر نتوانست به روی صحنه برود. حاصل عمر پربار او دو آلبوم موسیقی به نام وحدت و برف است.
فرهاد مهراد، ۹ شهریور ۱۳۸۱ به علت بیماری کهنه هیپاتیت سی و مشکل کبدی در ۵۹ سالگی در پاریس درگذشت و در گورستان تیه این شهر به خاک سپرده شد. ترانههای او همچنان بر لبان میلیونها ایرانی جاریست.
باورم نميشه هر چي مي بينم
چشامو يه لحظه رو هم ميزارم
به خودم ميگم كه اين صورتكه
مي تونم از صورتم برش دارم
14/06/2020
زادروز بابك بيات ، مردي كه ساخته هايش خاطرات ما را دگرگون كرد مبارك
علیحسین بیات زرندی مطلق[۱] معروف به بابک بیات (زادهٔ ۲۳ خرداد ۱۳۲۵ در تهران – درگذشتهٔ ۵ آذر ۱۳۸۵ در تهران)، آهنگساز، نوازنده، تنظیمکننده و آهنگساز فیلم ایرانی بود.
روحش شاد
03/05/2020
به مناسبت سالروز آسماني شدن ،مرد باراني ِعشق
آن روز ولی از ما
یادی به میان آور
رفتیم غریبانه بی صدا و پنهانی
یک جرعه بنوش آن روز
با خنده بنوش آن روز
#یادآر #موزیک #ترانه #آهنگ #موسیقی #رقص #آزادی #بنوش #قرنطینه #کرونا #عشق #مهربانی #شعر #اشعار #زیبایی
08/04/2020
باید مدام مست بود.
مسئله همین است.
برای حسنکردن بار سنگین زمان که شانههایتان را خرد میکند و به زمینتان میزند،
برای آنکه برده ی رنجور زمان نباشید،
باید مدام مست باشید.
اما از چه چیزی؟
از شراب، شعر، عشق یا زهد،
هرطور که میل شماست.
اما مست باشید.
👤شارلبودلر
#مستي
Click here to claim your Sponsored Listing.
Category
Website
Address
Tehran