eilobilo

“I think that little by little I'll be able to solve my problems and survive.” ...

نمایشگاه گروهی هنرهای تجسمی با موضوع شبهای روشن

نمایشگاه گروهی هنرهای تجسمی شب های روشن،برگرفته از داستانی عاشقانه از خاطرات یک رویاپرداز!
این اثر از مشهورترین آثار فیودور داستایوفسکی در سال ۱۸۴۸ میلادی می باشد...
پارادوکسی جذاب از تاریکی و روشنایی!
به این خاطر که شب های سنت پترزبورگ،شهری رویایی که قصه در آن آغاز می شود،هوا تا صبح روشن است و رنگ سیاه شب را به خود نمی بیند!
پدیده ای که به شب های سفید یا به عبارتی دیگر به شب های بی خوابی معروف است که هر دو تعبیر در این داستان صدق می کند!
داستایوفسکی در این کتاب قصه چهار شب از زندگی مردی خجول را به تصویر می‌کشد.
مردی که تنها در خیالاتش سیر کرده و با همین خیال‌پردازی‌ها به داستان زندگی آدم‌های اطرافش فکر می‌کند، بدون آنکه حتی با این افراد ارتباطی داشته باشد!
او فردی خیالباف با روحیاتی لطیف و شاعرانه است که سال‌هاست به تنهایی زندگی می‌کند اما در پی اتفاقی ناگهانی، زنی توجه‌اش را جلب کرده و او را به سمت خود می‌کشد. همین ملاقات سبب آشنایی آن دو می‌شود، دیداری که شاید یکی از جذاب‌ترین داستان‌های عاشقانه‌ی داستایوفسکی را رقم زده است.
اما از این که بگذریم...
شب های روشن دو فریاد اشتیاق است که طی چند شب بافته شده است.پژواک ناله دو جان که در کنار هم روی نیمکتی به ناله درآمده اند و راهی به سوی هم می جویند و در گشوده ی خداوند را به خود نزدیکتر می یابند.
در این نمایشگاه،هنرمندان جزئی ترین زوایای تنهایی انسان ها را بسیار دقیق،خالصانه و هنرمندانه به تصویرکشیده اند. خالقین آثار نیازی نداشتند از روح و روان خویش فاصله چندانی بگیرند!
زیرا اگر به زندگی شخصی آن ها بنگریم،خواهیم فهمید که سرچشمه ی تک تک عناصری که در آثار این نمایشگاه می بینید،به خود هنرمند باز می گردد...
تویی هنرمند رویاپردازم...

مدیر مسئول مدادرنگی
هنگامه جعفرزاده

افتتاحیه/ ۲۴ آذرماه ۱۴۰۲_گالری ابتدا تهران🤍

#مدادرنگی

پيش از آن كه واپسين نفس را برآرم
پيش از آن كه پرده فرو آفتد
پيش از پژمردن آخرين گل
بر آنم كه زندگي كنم
برآنم كه عشق بورزم.
در اين جهان ظلماني
در اين روزگار سرشار از فجايع
در اين دنياي پر از كينه
نزد كساني كه نيازمند منند
كساني كه نيازمند ايشانم
كساني كه ستايش انگيزنند،
تا دريابم
 شگفتي كنم
بازشناسم
كه ام
كه مي توانم باشم
كه مي خواهم باشم،
تا روزها بي ثمر نماند
ساعت ها جان يابد
و لحظه ها گرانبار شود
هنگامي كه مي خندم
هنگامي كه مي گريم
هنگامي كه لب فرو مي بندم