Milad Moosavi

جايى زندگى مى كنم ، مرا نامى نيست.آدمی فانى بودم، اما ديگر نيستم. بى رحم بودم، اما حالا قابل ترحمم. براي همين مى لرزم ؛ سخن كه مى گويم، دندان هايم به هم مى خورند، اما اين از سرماى__ شب بى پايان__ نيست. بلكه از اين وحشت تحمل ناپذير است. تو چگونه آسوده خوابيده اى ؟ من از فريادهاي اين عذاب اليم آسايش ندارم.مرا يارى ديدن اين صحنه ها نيست. به پا خيز! با من به درون شب بيرونى بيا و بگذارگورها را برايت بگشايم.آيا اين منظره اى اسف بار نيست؟ __ بنگر!

برای نوشتن تاریخ این دوران ما به یک فردوسی دیگر احتیاج داریم.

باغ بزرگ
آرامگاه امیر فیروز کوهی

بازمانده روز

من به این خاطر و آن خاطره مجرمم

رادیو سیتی

نبرد من در صحرا چه اهمیتی دارد اگر فقط
خاطرهٔ پرشکوهی باشد، با تاریخی که به تکرار آموخته شده
برای آزمونی، یا مکانی در نقشه جغرافیا
نبرد جاودانه است
#بورخس

تا امروز ناشناخته و گام به گام ناظر سقوط زندگی ام بوده‌ام،کشتی شکستگی آرام همه آرزو‌هایم.
می‌توانم با حقیقتی که به گل نیاز ندارد، کنار بیایم تا برای دیگران روشن شود که او مرده است ، از خود بگویم که وجود خارجی ندارم ، و هر چه را دوست داشتم یا فقط لحظه ای غرق رویایش بودم، بیشتر به گرد نشسته به زیر پنجره ام می‌ماند که گویی از گلدان افتاده از طبقات بالا به جا مانده است.

انار کندو - سیمین دشت

بخشی از مجموعه « اتاق‌ها» اثر: نرگس مصطفی‌لو،علی هاشملو
مرتضی قهرمانیان

دامنه می‌کشد درونم چون سرمایی بدنی یا ترسی.
گذشته‌ی بی علاج من- هم اینست نعش واقعی.
همه‌ی نعشها دیگر شاید اوهام محض باشند،
همه‌ی مردگان شاید جای دیگری زنده باشند.

در شیون جیرجیرک
نشانی از گفتن نیست
چگونه زود باید بمیرد



#سپیدار