Vijay

बहर...

रात्रीत पसरलेल्या चांदण्या...
नजरेनेच वेचत होतो...
पहुडल्या... पहुडल्या पहाटे पर्यंत जागाच होतो
मंद... धुंद...सुवास तुझा...
दरवळतो रातराणी सारखा...
मग कुस बदलण्या शिवाय पर्यायच नसतो...
पहाटेचा वारा मग विसावतो माझ्या कवेत ...
आठवणीतल्या गोष्ठी सांगतो कानात...
मंद हसतो.. वेडावतो.. अन् रात्र ओसरल्याची आठवण ठेवुन जातो...
वी...रा..

दिया जलाया था रोशनी के लिए...
दिया जलाया था रोशनी के लिए..
परवाना मोहोब्बत कर बैठा...
मिलने की चाहत मैं खुद को जला बैठा...
विजय