ASSAM STATE DRIVER UNION

🛑 নেতাৰ ব্যাখ্যা শুনিবলৈ নহয় ৰাইজে সংগ্ৰাম কৰিছিল সমাধান পাবলৈ।।

🔺সংগ্ৰাম আৰম্ভ কৰাৰ আগতে নেতৃত্বৰ কোনো স্পষ্ট ৰোডমেপ আছিল নে?
🔺দাবী পূৰণ নোহোৱালৈকে আন্দোলন কেনেকৈ আগুৱাই নিব তাৰ যুক্তিসংগত পৰিকল্পনা কি আছিল ?
🔺আলোচনাৰ ন্যূনতম চৰ্ত কি আছিল?

অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ হাজাৰ হাজাৰ অসমীয়া যুৱকে নিজৰ পকেটৰ ধন, ঋণ আৰু জীৱনৰ সঞ্চয় বিনিয়োগ কৰি এখনকৈ বাণিজ্যিক বাহন ক্ৰয় কৰিছিল। উদ্দেশ্য আছিল স্বাৱলম্বী হোৱা, নিজৰ পৰিয়ালক সুৰক্ষা দিয়া আৰু সন্মানৰ সৈতে জীৱিকা উপাৰ্জন কৰা।
কিন্তু সময়ৰ লগে লগে অ'লা, উবাৰ, ৰাপিডোৰ দৰে এগগ্ৰীগেটৰ কোম্পানীৰ নীতি-নিয়মৰ মাজত বহু চালক আৰু মালিকৰ জীৱন-জীৱিকা সংকটৰ সন্মুখীন হৈছে বুলি অভিযোগ উঠিল। এই সমস্যাসমূহৰ বিষয়ে তথ্যসহকাৰে চৰকাৰ আৰু পৰিবহণ বিভাগক বাৰে বাৰে স্মাৰক পত্ৰ দিয়া হৈছিল। কিন্তু অভিযোগ অনুসৰি, দীৰ্ঘদিন ধৰি সেই যন্ত্ৰণা আৰু ক্ষোভৰ কোনো ফলপ্ৰসূ সমাধান দেখা নগ'ল।
অৱশেষত ধৈৰ্যৰ বান্ধ চিঙিল।

তিনিটাকৈ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত সংগঠনৰ নেতৃত্বত বন্ধ আৰু প্ৰতিবাদৰ কাৰ্যসূচী ঘোষণা হ’ল। আৰু তাৰ পিছত যি ঘটিল, সেয়া ইতিহাসৰ সাক্ষী। ৰাইজ দলে বলে ওলাই আহিল। কোনো বলপূৰ্বক আহ্বান নহয়,বহু চালক-মালিকে স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে সঁহাৰি জনালে। ৰাজপথত মানুহে মানুহক বুজালে, সংগ্ৰামৰ উদ্দেশ্য ব্যাখ্যা কৰিলে, নিজৰ অধিকাৰৰ বাবে একতাৰ নিদৰ্শন দেখুৱালে। দুদিন ধৰি ৰাইজে শৃংখলাবদ্ধভাৱে সহযোগ কৰিলে।
ৰাইজৰ মনত এটা আশা জন্মিছিল এইবাৰ হয়তো কিবা এটা হব।

কিন্তু তাৰ তৃতীয় দিনতে সংগ্ৰামৰ দিশ যেন অস্পষ্ট হৈ পৰিল। হাজাৰ হাজাৰ চালক-মালিকৰ ভৱিষ্যতৰ সৈতে জড়িত এক বৃহৎ সংগ্ৰামক হঠাতে প্ৰত্যাহাৰ কৰাৰ সিদ্ধান্ত হল।

ৰাইজে নিজৰ কাম বন্ধ কৰিলে, উপাৰ্জন ত্যাগ কৰিলে, ব্যক্তিগত ক্ষতি স্বীকাৰ কৰিলে। বহুতে বিশ্বাস কৰিছিল নেতৃত্বই তেওঁলোকৰ ত্যাগক সঠিক মূল্য দিব।
কিন্তু যদি ৰাইজৰ সেই উদ্যম, সাহস আৰু ত্যাগৰ কোন সুস্পষ্ট ফলাফল নোলোৱাকৈ আন্দোলন প্ৰত্যাহাৰ কৰাই ৰাইজৰ মনত বহু প্ৰশ্নই গোজৰী গোমৰী আছে।
কাৰ স্বাৰ্থত এই সিদ্ধান্ত?

বিশেষকৈ, এগগ্ৰীগেটৰ কোম্পানীৰ বিৰুদ্ধে উত্থাপিত মৌলিক অভিযোগসমূহৰ স্থায়ী সমাধানৰ কোনো স্পষ্ট নিশ্চয়তা নথকাৰ পিছতো কেৱল “আশ্বাস” বা কাৰণ দৰ্শোৱাৰ ভিত্তিত প্ৰতিবাদ প্ৰত্যাহাৰ কৰা হয়, তেন্তে সেই সিদ্ধান্তক লৈ ৰাইজৰ মনত প্ৰশ্ন জন্মটো স্বাভাৱিক।

যিসকল চালক-মালিকে নিজৰ পেটৰ ভাত, নিজৰ উপাৰ্জন আৰু নিজৰ সময় ত্যাগ কৰি ৰাজপথত নামিছিল তেওঁলোকৰ ওচৰত প্ৰতিটো সিদ্ধান্তৰ উত্তৰ স্পষ্টকৈ থাকিব লাগিছিল। ৰাইজৰ সাহস আছিল, উদ্যম আছিল, ত্যাগ আছিল; কিন্তু নেতৃত্বৰ পৰিকল্পনা আৰু দূৰদৰ্শিতাৰ অভাৱ থাকিলে বৃহৎ জনসমৰ্থন পায়ো বাট হেৰুৱাব লগা হল।
কোনো ব্যক্তিগত স্বাৰ্থ, গোপন সমীকৰণ বা অপৰিপক্ক সিদ্ধান্তই যাতে পুনৰ কেতিয়াও ৰাইজৰ স্বতঃস্ফূৰ্ত সংগ্ৰামক ধ্বংস কৰিব নোৱাৰে সেই সজাগতা এতিয়া প্ৰতিজন সদস্যৰ দায়িত্ব।

ৰাইজৰ ত্যাগৰ সৈতে খেলিবলৈ কাকো অধিকাৰ দিয়া হোৱা নাই।।

জয় আই অসম। ✊
অসম ৰাজ্যিক চালক সন্থা।।

এগগ্ৰীগেটৰক কেৱল “কাৰণ দৰ্শাবলৈ” ৰাইজে গাড়ী বন্ধ কৰা নাছিল।

ৰাইজে বন্ধ কৰিছিল নিজৰ অধিকাৰ, নিজৰ ভৱিষ্যৎ আৰু স্থায়ী সমাধানৰ বাবে।

ৰাইজৰ বুকুৰ জুইকুৰা জ্বলি উঠিছিল
কিন্তু কেইজনমানৰ ব্যক্তিগত স্বাৰ্থ ভয় আৰু সুবিধাবাদৰ কাৰণেই সেই জুইত আজি পানী ঢালি দিলে।।
😴

বুজা বুজিৰ নাটক কিমান দিনলৈ?
🔺
স্থায়ী সমাধানৰ নিশ্চয়তা নোহোৱাকৈ প্ৰতিবাদ প্ৰত্যাহাৰ কৰাটো কেতিয়াও গ্রহণযোগ্য নহয়।

এইবাৰ নহলে কেতিয়াও নহব।
✊
নিজৰ সফলতাৰ বাবে নিজে ওলাই আহক।
-0-