Specific

Μιας κι έρχεται Τσικνοπέμπτη. Συναντάω έναν ξάδερφο μου πριν από καιρό. Μουστάκι αλά Νταλί, κασκόλ.
Παραγγέλνω μπέργκερ.
-Μπράβο. Φάε το ζώο να στανιάρεις.
-Τι εννοείς; Δεν τρως μπέργκερ;
-Όχι από τότε που είδα ένα βιντεάκι.
-Μη μου το πεις πριν το φαγητό.
Μου το είπε.
Εν ολίγοις είχε γίνει vegan. Ο τύπος μπούκωνε σουβλάκια για χρόνια και αφού είχε ξεκληρίσει 4 χιλιάδες κοπάδια θυμήθηκε ότι είναι vegan.
Του εξήγησα για τους κυνόδοντες και για το ότι η ανθρώπινη επιβίωση είχε να κάνει με το κρέας. Ότι η κακοποίηση των ζώων δεν έχει να κάνει με το να σκοτώνεις κάτι για να το φας. Ότι και στη φύση γίνεται το ίδιο πράγμα. Ότι και τα φυτά είναι ζωντανοί οργανισμοί παρότι δεν έχουν νόηση.
Είπε και αυτός τα δικά του και δεν καταληξαμε πουθενά.
Εν κατακλείδι μην πρήζετε τους άλλους για το τι θα φάνε. Και ιδίως αν έχετε να τους δείτε καιρό. Δεν οδηγεί πουθενά.

Δεν είναι για όλους (αν π.χ σου άρεσε το Insidious μην το προσπαθήσεις καν...) αλλά γι' αυτούς που "είναι", είναι απ' τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.

It's movie time: The Ninth Gate (1999) Κριτική για την ταινία The Ninth Gate

Μόδες και αλλαγές που σου κατέστρεψαν τη διασκέδαση!
😡😡😡

7 φορές που η καλοπέραση "στράβωσε" Μόδες και αλλαγές που κατέστρεψαν τη διασκέδαση

Nineties φίλε. Ο Κορκολής να τραγουδάει Σκόνη και Θρύψαλα με μαντήλι στο λαιμό, ο Κωστόπουλος να σου λέει ποια είναι τα πιο in τραγούδια για το σεξ και το γραφείο και το απόγευμα η γιαγιά μου να βλέπει Λάμψη και να φτιάχνεται με τον Ευλογητό να πετσοκόβει αθώους. Το βραδάκι Ευαγγελάτος και Σορίν Ματέι ν' αναρωτιόμαστε πότε θα σκάσει η βόμβα τρώγοντας Goody's και Σαββατοκύριακα "Μπράβο Ρούλα" και μπουζούκια στη Σαμπρίνα να τραγουδάει Boom Boom με το μπούτι έξω.
Όμορφα χρόνια...

Λοιπόν, να το ξεκαθαρίσουμε: η έλλειψη κίνησης και φασαρίας κάνει την Αθήνα τον Αύγουστο καλύτερη. Απ' αυτό το σημείο ωστόσο μέχρι και το "η Αθήνα είναι όνειρο", υπάρχει μια κάποια διαφορά...

4 σημεία να πεις αντίο (ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ) αν ξέμεινες Αυγουστιάτικα στην Αθήνα Αύγουστος στην Αθήνα

Αληθινή ιστορία. Πηγαίνω σε φιλικό σπίτι και σκάει η ιδέα να παίξουμε Monopoly. Εγώ κι άλλοι τέσσερις που ο ένας είναι το 6χρονο κοριτσάκι της οικογένειας.
Κάποια στιγμή, το κοριτσάκι χάνει και βάζει τα κλάματα αλλά ΟΧΙ, ο πάτερ φαμίλιας αποφασίζει να την ξαναβάλει στο παιχνίδι με νέα συμφωνία και όταν μετά από 10 λεπτά ξαναχάνει, κάνει πάλι το ίδιο μέχρι που μας κέρδισε όλους...
Ξέρω ότι μπορεί κάποιοι να σκεφτείτε "τι χαριτωμένος μπαμπάς" αλλά για μένα, ο τύπος είναι το ακριβώς αντίθετο. Άρρωστα υπερπροστατευτικός που της περνάει το μήνυμα ότι για κάθε πρόβλημα θα είναι εκεί να το λύνει ο ίδιος. Και όταν αργότερα θα βρεθεί με μια ανυπέρβλητη δυσκολία στα 24, θα περιμένει μια καινούρια συμφωνία όπως στη Monopoly στις 27 Ιουλίου του 2025, αλλά εκείνη δε θα έρθει ποτέ.
ΥΓ1: Αν θες να δώσεις κάτι ωφέλιμο στο παιδί σου, μάθε το να χάνει. Η ζωή είναι γεμάτη από ήττες.
ΥΓ2: Και είχα αγοράσει την Πανεπιστημίου ρε πούστη...

Παραδοσιακή Παριανή σαλάτα δίχως λάδι, ντομάτα, κρεμμύδι, αγγούρι, φέτα και κολίανδρο, στην προνομιακή τιμή των 15 ευρώ.

Απ' την influencer μέχρι τον τύπο με το μουστάκι, αυτοί είναι οι attention w***e τύποι ανθρώπων που λατρεύεις να μισείς.

Attention w***es τύποι ανθρώπων Οι άνθρωποι που αποζητούν απεγνωσμένα την προσοχή σου...

Το χιούμορ της ανά στιγμές είναι λίγο λαϊκό να το πω κομψά αλλά έχει ΓΕΛΙΟ. Και θα περάσεις πραγματικά καλά.
Διαβάστε

It's movie time: Quo Vado (2016) Κριτική της ταινίας "Quo Vado ".

Δε θέλω να γίνομαι η Κάρεν που γκρινιάζει αλλά πρέπει να το πω.
Μεσημεράκι σε παραλία των Κυκλάδων. Η παραλία τεράστια και 200 περίπου μέτρα μακριά απ' το τελευταίο μπιτσόμπαρο. 20 άνθρωποι (όλοι ξένοι) λιάζονται και κανένας δε βγάζει κιχ. Μαγεία μέχρι που άλλαξαν όλα...
35χρονος Ε-ΛΛΗ-ΝΑ-ΡΑΣ σκάει στην παραλία με τη γυναίκα και τα 2 του παιδιά. Τατουάζ παντού, μαγιό φωσφοριζέ. Στήνει ΟΧΙ ομπρέλα αλλά αντίσκηνο γκαρσονιέρα 2 μέτρα μακριά απ' την πετσέτα μου. Οι πίσω απ' αυτόν, εννοείται πως έχασαν τη θέα στη θάλασσα και έβλεπαν το αντίσκηνο. Και τότε χειροτέρεψε: Τα παιδιά αρχίζουν να ουρλιάζουν. Ουρλιάζουν κι οι γονείς. Τσακώνονται. Γελάνε. Κλαίνε. Βγάζουν ρακέτες. Παίζουν σα να συμμετέχουν στο Ρολάν Γκαρός. Στο τέλος έρχεται το μεγάλο χτύπημα: Ο Ελληναράς βγάζει ΗΧΕΙΑ και αρχίζει να βαράει μπιτάκια λες κι είναι στο σαλόνι του. Στην αρχή χαλαρά, μέτα από μισή ώρα στη διαπασών.
Το χειρότερο μέρος της ιστορίας; Κανείς μας δεν είπε τίποτα και αντί να του βάλουμε τις ρακέτες και τα ηχεία στον κώλο (μαζί με το woofer), τον ανεχτήκαμε μέχρι που άδειασε η παραλία κι έμεινε μόνος του ν' απολαμβάνει συγκινημένος το ηλιοβασίλεμα. Γαμώ την τύχη μου.
#καλοκαιρι #καλοκαιρακι #Ελλάδα #ελλάδα

Μην κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις. Μιλάω για εκείνον τον απαίσιο συνάδελφο που κάθε φορά που σου λέει καλημέρα, φαντάζεσαι να τον μαχαιρώνεις με το μαχαίρι του Νόρμαν Μπέητς στο Ψυχώ. Διαβάστε

Οι χειρότερες κατηγορίες "συναδέλφων"... Συνάδελφοι από την "κόλαση".

Σ' αυτή την πλατεία της Σεβίλλης (Hercules Alameda) είχα μια έντονα τραυματική εμπειρία και θέλω να τη μοιραστώ μαζί σας.
Ώρα 5 το απόγευμα και βλέπω στη γωνία ένα ζαχαροπλαστείο. Απ' όλα τα γλυκά, με κεντρίζει το ομορφότερο: μια χρυσαφί τάρτα λεμονιού με σαντιγύ στην κορυφή.
Ρωτάω τον Ισπανό μαγαζάτορα αν είναι φρέσκια.
-Si μου λέει, φρες...φρες...
-Ε αφού είναι φρες απαντάω, τύλιξε την να φρεσκάρω και το στομάχι μου.
Και την τύλιξε. Και βγήκα στο δρόμο. Και τρώω την πρώτη μπουκιά και είναι σκληρή και τσιχλωτή σα να την είχαν αφήσει στον ήλιο από την εποχή του Χέοπα. Αυτό όμως ήταν απλά ένα πταίσμα. Γιατί έπειτα κατέφθασε η γεύση. Αν μπορούσα σήμερα να την περιγράψω με ειλικρίνεια, θα έλεγα πως ήταν σα χώμα φτιαγμένο με πτώματα ζώων, ψαρόκολλα, απόσταγμα από κάλτσες ποδηλατών, κοπριά, παντζάρια κι όλα μαζί ανακατεμένα στο blender.
Με το που κατέβασα λοιπόν τη μπουκιά, αισθάνθηκα να παίρνω τις αμαρτίες του κόσμου μέσα μου. Και πριν προλάβω να ξεράσω, ήπια λίγο νερό και συγκεντρώθηκα τρομερά στο να μην κάνω εμετό και να κρατήσω την όποια αξιοπρέπεια μού είχε απομείνει.
Α ναι, υπάρχει και ένα ηθικό δίδαγμα. Μην εμπιστεύεστε ποτέ από την εξωτερική εμφάνιση και τους Ισπανούς που λένε "φρες φρες".