Demis roussos Official

Ντέμης Ρούσσος (Αρτέμιος Βεντουρής-Ρούσσος, Αλεξάνδρεια, Αιγύπτου 15 Ιουνίου 1946 – Αθήνα 25 Ιανουαρίου 2015) ήταν Έλληνας τραγουδιστής και μουσικός. Έγινε γνωστός διεθνώς ως μέλος του συγκροτήματος Aphrodite's Child μαζί με τον Βαγγέλη Παπαθανασίου και γνώρισε πολλές επιτυχίες κατά τη διάρκεια της προσωπικής του σταδιοδρομίας, ιδίως τη δεκαετία του 1970. Πούλησε παγκοσμίως πάνω από 70 εκατομμύρια δίσκους Ο Αρτέμιος Βεντούρης - Ρούσσος, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1946 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του μηχανικού και κλασσικού κιθαρίστα Γιώργου Ρούσσου και της συζύγου του Όλγας. Από μικρός σπούδασε μουσική και εντάχθηκε στην εκκλησιαστική χορωδία της ενορίας του. Μετά την Κρίση στο Σουέζ το 1956, η οικογένειά του έχασε τα πάντα και αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Ελλάδα. Μετά την εγκατάστασή του στην Αθήνα, συμμετείχε σε διάφορα μουσικά συγκροτήματα, ξεκινώντας από τους «The Idols» σε ηλικία 17 χρόνων. Αργότερα εντάχθηκε στους «We Five», αλλά έγινε γνωστός μέσα από τους «Aphrodite's Child», το ελληνικό συγκρότημα, που βρέθηκε στην πρωτοπορία του προοδευτικού ροκ (progressive rock). Σχηματίστηκε το Φεβρουάριο του 1968 από τους Βαγγέλη Παπαθανασίου (κίμπορντς), Ντέμη Ρούσσο (φωνητικά, μπάσο), Αργύρη Κουλούρη (κιθάρες) και Λουκά Σιδερά (ντραμς). Με έδρα το Παρίσι κυκλοφόρησαν την ίδια χρονιά το άλμπουμ «The End of the World», από το οποίο ξεχώρισε το «Rain and Tears», διασκευή του κλασσικού «Κανόνα» του Πάχελμπελ, που γνώρισε μεγάλη επιτυχία στη Γαλλία και ταυτίστηκε με τη νεανική εξέγερση του Μάη του ‘68. Ακολούθησε το «It's Five O' Clock» με την ομώνυμη μεγάλη επιτυχία, ενώ η κορυφαία στιγμή του συγκροτήματος ήταν το άλμπουμ «666», με πηγή έμπνευσης την «Αποκάλυψη» του Ιωάννη. Κυκλοφόρησε το 1972, πούλησε πάνω από 20 εκατομμύρια δίσκους και θεωρείται ένα από τα πρώτα κόνσεπτ άλμπουμ (concept album, δίσκος με ενιαία θεματολογία). Παράλληλα με τους «Aphrodite's Child» και μετά τη διάλυσή τους ακολούθησε σόλο καριέρα, με διαβατήριο τη σπουδαία τενόρο φωνή του, με τη χαρακτηριστική βραχνάδα και το εκκεντρικό του ντύσιμο (ενδυματολογικό σήμα - κατετεθέν η κελεμπία), που προανήγγειλε το κιτς του γκλαμ-ροκ (glam-rock). Πρώτη του μεγάλη επιτυχία, το τραγούδι «We Shall Dance». Ακολούθησαν τα «White Sails» (αγγλική διασκευή του τραγουδιού «Άσπρα, Κόκκινα, Κίτρινα, Μπλε» του Δήμου Μούτση), «Forever And Ever», «My Friend the Wind», «My Reason», «Velvet Mornings», «Goodbye My Love, Goodbye», «Someday Somewhere» και «Lovely Lady of Arcadia», όλα τη δεκαετία του ‘70. Πραγματοποίησε μεγάλες περιοδείες και ηχογράφησε τις μεγάλες του επιτυχίες σε διάφορες γλώσσες, που εξάπλωσαν τη φήμη του σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Υδρογείου. Το 2010 έδωσε μία μεγάλη συναυλία στο Ηρώδειο, μετά από 37 χρόνια απουσίας από τα συναυλιακά δρώμενα της Ελλάδας. Για πολλά χρόνια έδινε μάχες με την παχυσαρκία που τον ταλαιπωρούσε. Τον Ιούνιο του 1980, όταν ζύγιζε 147 κιλά, ξεκίνησε ένα αυστηρό πρόγραμμα δίαιτας, με αποτέλεσμα μέσα σε δέκα μήνες να χάσει 50 κιλά. Το 1982 εξέδωσε το βιβλίο «A Question of Weight» («Είναι θέμα βάρους»), μαζί με τη φίλη του φωτογράφο Βερονίκ Σκαβίνσκα, στο οποίο με πάσα ειλικρίνεια περιέγραψε το πρόβλημά του με την παχυσαρκία και πώς την καταπολέμησε. Στις 14 Ιουνίου 1985 βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, όταν έπεσε θύμα αεροπειρατείας, κατά τη διάρκεια της πτήσης 847 της TWA από την Αθήνα στη Ρώμη. Οι Λιβανέζο αεροπειρατές της «Χεζμπολάχ» και της «Ισλαμικής Τζιχάντ», μόλις τον αναγνώρισαν, γιόρτασαν τα γενέθλιά του την επομένη και τον απελευθέρωσαν μαζί με άλλους τέσσερις επιβάτες πέντε ημέρες αργότερα. Νυμφεύθηκε τρεις φορές και απέκτησε δύο παιδιά. Τον Σεπτέμβριο του 2013, παρασημοφορήθηκε από τη Γαλλική Δημοκρατία με τον τίτλο του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής, σε τελετή που έγινε στην πρεσβεία της Γαλλίας στην Αθήνα. Μετά τη βράβευση δήλωσε: «Αυτό το μετάλλιο αντιπροσωπεύει την πρώτη χώρα μου, την Ελλάδα και τη δεύτερη, τη Γαλλία. Ευχαριστώ και τις δυο χώρες στις οποίες ανήκω». Πέθανε στις 25 Ιανουαρίου 2015 στην Αθήνα, ύστερα από μακρά νοσηλεία στο νοσοκομείο «Υγεία».

https://www.youtube.com/watch?v=IDgJ-Hl9QSA

Demis Roussos - L.O.V.E. Got A Hold Of Me (12" Disco 1978) DiscoL.O.V.E. Got A Hold Of Me (12" Disco 1978)

ΝΤΕΜΗΣ ΡΟΥΣΣΟΣ - ''11 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΕΝΟΣ ΘΡΥΛΟΥ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ''...Ο Αρτέμιος “Ντέμης” Βεντούρης Ρούσσος (12 Ιουνίου 1946 – 25 Ιανουαρίου 2015) ήταν ένας σπουδαίος τραγουδιστής και καλλιτέχνης ο οποίος είχε διεθνείς επιτυχίες σαν σόλο καλλιτέχνης τη δεκαετία του ’70, έχοντας υπάρξει και μέλος των Aphrodite’s Child, μία progressive rock μπάντα στην οποία συμμετείχε επίσης και ο Vangelis. Οι Aphrodite’s Child δημιουργήθηκαν το 1967, από τον Βαγγέλη Παπαθανασίου (πλήκτρα), Ντέμη Ρούσσο (μπάσο και φωνητικά), Λουκά Σιδερά (τύμπανα και φωνητικά), και τον Ανάργυρο “Silver” Κουλούρη (κιθάρα).
Ο Ρούσσος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, σε μια οικογένεια στην οποία ο πατέρας του Γιώργος (μηχανικός Γιώργος Ρούσσος) ήταν Έλληνας και η μητέρα του, η Nelly Mazloum, ήταν Αιγυπτιακής και Ιταλικής καταγωγής. Οι γονείς του χάσανε τα υπάρχοντά τους κατά τη διάρκεια της κρίσης του Σουέζ και σαν αποτέλεσμα αυτού αποφάσισαν να γυρίσουν στην Ελλάδα.
Αφού εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, ο Ρούσσος συμμετείχε σε μια σειρά από μουσικά σχήματα ξεκινώντας με τους The Idols όταν ήταν 17 ετών. Μετά από αυτό έγινε μέλος των We Five, μια μπάντα διασκευών η οποία είχε περιορισμένη επιτυχία στην Ελλάδα.
Ο Ρούσσος ήρθε σε επαφή με το ευρύτερο κοινό το 1967, όπου και εντάχθηκε στους Aphrodite’s Child, αρχικά σαν τραγουδιστής και αργότερα σαν μπασίστας, επιτυγχάνοντας εμπορική επιτυχία στη Γαλλία και σε άλλα μέρη της Ευρώπης από το 1968 έως το 1972. Η μπάντα αποφάσισε να διαφύγει στο Παρίσι όπου και εγκαταστάθηκαν εκεί, υπογράφοντας μια συμφωνία για δίσκο με την Philip Records. Το μελοδραματικό στυλ φωνητικών του Ρούσσου οδήγησε τη μπάντα σε διεθνή επιτυχία, ιδιαίτερα στο τελευταίο τους άλμπουμ “666”, που ήταν βασισμένο σε θρησκευτικά κείμενα παρμένα από την Αποκάλυψη του Ιωάννη, το οποίο έγινε ένα κλασσικό progressive rock άκουσμα.
Μετά τη διάλυση των Aphrodite’s Child, ο Ρούσσος συνέχισε να ηχογραφεί σποραδικά με τον πρώην συνεργάτη του Vangelis. Μέσα στο 1970 οι δυο τους κυκλοφόρησαν το άλμπουμ “Sex Power”, καθώς και ηχογράφησαν μαζί το άλμπουμ “Magic”, το 1977. Η πιο επιτυχημένη συνεργασία τους ήταν το “Race To The End” (ερμηνευμένο επίσης στα Ισπανικά ως “Tu Libertad”), μια φωνητική προσαρμογή του μουσικού θέματος από τη βραβευμένη με Όσκαρ ταινία “Chariots of Fire”.
Το 1971 ο Ρούσσος ξεκίνησε τη σόλο καριέρα του με το τραγούδι “We Shall Dance”. Χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία, περιόδευσε γύρω από την Ευρώπη όπου και έγινε ένας ηγετικός καλλιτέχνης. Η καριέρα του έφτασε το απόγειο στα μέσα της δεκαετίας του ’70, με αρκετά άλμπουμ που έγιναν διάσημα. Το single του “Forever And Ever” έφτασε την πρώτη θέση στα charts σε αρκετές χώρες στο 1973 (1976 στο Ηνωμένο Βασίλειο). Άλλες επιτυχίες του ήταν τα “My friend the Wind”, “My Reason”, “Velvet Mornings”, “Goodbye My Love, Goodbye”, “Someday Somewhere” και “Lovely Lady of Arcadia”.
Η δεκαετία του ’90 είδε πολύ πιο ουσιώδεις κυκλοφορίες από τον Ρούσσο. Το 1993 κυκλοφόρησε το “Insight” (επονομαζόμενο και “Morning Has Broken”) όπου και είχε μεγάλη αναγνώριση. Μετά από αυτό συνεργάστηκε με τη BR Music στην Ολλανδία για τη δημιουργία των “Immortel”, “Serenade” και “In Holland”, κάνοντας χρήση ποικίλων στοιχείων έθνικ και ηλεκτρονικών στοιχείων.
Ο Ρούσσος συνέχισε να ηχογραφεί και να περιοδεύει. Το 2002 περιόδευσε στην Αγγλία, ενώ τα τελευταία χρόνια εμφανίστηκε στη Ρωσία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Το 2006 κυκλοφόρησε το περίφημο “Live in Brasil” , σχεδόν 30 χρόνια μετά το “Você Você E Nada Mais”. Από το 2006 έως το 2008, ήταν μέρος της περιοδείας “Âge Tendre Et Têtes De Bois”, μια σειρά συναυλιών όπου συμμετείχαν Γάλλοι τραγουδιστές από τις δεκαετίες του ’60 και του ’70.
Το 2009 πραγματοποιήθηκε η επιστροφή του Ρούσσου, όπου και ηχογράφησε το καινούργιο του στούντιο άλμπουμ με παραγωγό τον March di Domenico, που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2011.
Ο θρυλικός Ντέμης Ρούσσος απεβίωσε το πρωινό της 25ης Ιανουαρίου 2015, καθώς νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Αθηνών “Υγεία”. Ο θάνατός του επιβεβαιώθηκε μία μέρα αργότερα από την κόρη του, η οποία μίλησε στα Ελληνικά και Γαλλικά μέσα ενημέρωσης.

Ο Ντέμης Ρούσσος συναντά τον Julio Iglesias, που είχε τραγουδήσει τραγούδια του όπως το «Forever and Ever”, στα 70s. “Ήμουν από μικρός ανήσυχο πνεύμα. Οτιδήποτε εμπεριείχε μια ευαισθησία μαγνήτιζε απόλυτα την προσοχή μου: χρώματα, ήχοι, μυρωδιές… Σε έναν τόπο μαγικό, όπως η Αλεξάνδρεια. Και οι δύο γονείς μου ήταν καλλιτέχνες στην ψυχή. Ο πατέρας μου ήταν ερασιτέχνης μουσικός, η μητέρα μου τραγουδούσε υπέροχα – με τις παρέες τους ζούσαμε κυριολεκτικά μέσα στη μουσική. Με στήριξαν και αγάπησαν αυτό που έκανα όσο το αγάπησα και εγώ” είχε πει ο αξέχαστος Έλληνας τραγουδιστής με τη μεγάλη διεθνή καριέρα σε συνέντευξη του

Demis (Roussos)
(15 June 1946 – 25 January 2015)https://www.facebook.com/reel/1220610589201928

🥰

Forever....