Repebu

Την προηγούμενη εβδομάδα, στα Σκόπια, με τον Yanis Athanasopoulos είχαμε την ευκαιρία να πραγματοποιήσω ένα workshop για τη λήψη αποφάσεων στο “The Heartbeat of Coaching Conference”. Αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι πόσο συχνά οι άνθρωποι νιώθουν «κολλημένοι» πριν πάρουν μια απόφαση.

Μέσα από τις συζητήσεις μας, δουλέψαμε πάνω σε κάτι απλό, αλλά πολύ δυνατό: να επιβραδύνουμε και να θέτουμε καλύτερες ερωτήσεις.

Αντί για το «Τι να επιλέξω;» εξερευνήσαμε:
> Ποια ανάγκη προσπαθώ να καλύψω;
> Ποιο είναι το πραγματικό «γιατί» πίσω από αυτή την απόφαση;
> Τι φοβάμαι ότι θα χάσω;

Γιατί οι καλύτερες αποφάσεις δεν προκύπτουν απαραίτητα από περισσότερες επιλογές αλλά σίγουρα από περισσότερη διαύγεια. Ωραίος κόσμος, ουσιαστικές συζητήσεις και μια αίθουσα γεμάτη coaches & HR professionals πρόθυμους να πάνε πιο βαθιά.

Πώς χτίζεται ένας οργανισμός που αντέχει στις αλλαγές; Η Castor έχει ήδη δώσει την απάντηση της, και αυτό αποδείχτηκε στο πρόσφατο 3ήμερο Team Building event της.

1) ​Συντονισμός: Διοίκηση και εργατικό δυναμικό σε πλήρη ευθυγράμμιση.
2) Frameworks: Στοχευμένη δουλειά πάνω στις προκλήσεις του industry.
3) Κουλτούρα: Ειλικρινής επικοινωνία και σεβασμός στη διαφορετικότητα.

​Όταν οι άνθρωποι επικοινωνούν αμφίδρομα, οι μεγάλοι στόχοι γίνονται εφικτοί, όσο ασταθές κι αν είναι το περιβάλλον. Ο τρόπος επικοινωνίας μέσα στο εργασιακό περιβάλλον είναι κάτι το οποίο μπορεί να βελτιωθεί εσω training ώστε να δοθούν ευκαιρίες στην συνεργασία και στις σχέσεις των εργαζομένων (ανεξάρτητα το level, τη θέση, το ρόλο).

​Ήταν τιμή που δουλέψαμε μαζί με τις & την i με όλη αυτή την ομάδα!

Το ονόμασαν «Brain Drain» για όσους έφυγαν από την Ελλάδα στα χρόνια της κρίσης. Αλλά ποτέ δεν έδωσαν όνομα σε εμάς που μείναμε.

Για χρόνια, μια σιωπηλή ερώτηση ζει κάπου στο βάθος του μυαλού μας: Ήμασταν άραγε οι «λιγότερο φιλόδοξοι»; Ήμασταν οι «αφελείς» που μείναμε πίσω να διαχειριστούμε το χάος, την αβεβαιότητα και τους μισθούς της κρίσης;

Είτε έφυγες είτε έμεινες, συχνά υπάρχει μια μορφή ενοχής. Ενοχή που άφησες πίσω την πατρίδα σου. Ενοχή που έμεινες και ένιωσες πως συμβιβάστηκες με λιγότερα.

Όμως υπάρχει μια αλήθεια που σπάνια συζητάμε: Όσοι έφυγαν στο εξωτερικό έχτισαν τη ζωή τους από το μηδέν. Κι αυτό απαιτούσε τεράστιο θάρρος. Κι όσοι έμειναν στην Ελλάδα έμαθαν να παίρνουν αποφάσεις μέσα στο απόλυτο σκοτάδι. Κι αυτό απαιτούσε τεράστια ανθεκτικότητα.

Και οι δύο πλευρές επέζησαν. Αλλά και οι δύο πλευρές «μίκρυναν» τον εαυτό τους για να χωρέσουν μέσα στους περιορισμούς και τις συνθήκες της εποχής. Στο τελευταίο μου newsletter, θέτω ένα άβολο ερώτημα:

Μήπως συνεχίζουμε να ζούμε σαν να μην τελείωσε ποτέ η κρίση;
Το link για να διαβάσετε το αρθρό στο 1ο comment

Οι περισσότεροι που λένε «να φύγω από το corporate και να κάνω κάτι δικό μου» θέλουν απλώς να φύγουν από κάτι που τους κουράζει.
Το πρόβλημα είναι ότι το startup δεν είναι ξεκούραση και σίγουρα δεν είναι εύκολο, γιατί αλλάζεις ολόκληρο επαγγελματικό περιβάλλον.
Είναι ρευστό που δεν ξέρεις αν θα έρθει. Είναι ευθύνη που δεν μοιράζεται. Είναι αποφάσεις που πληρώνεις μόνο εσύ.
Αν το δεις ρομαντικά, θα απογοητευτείς. Αν το δεις ρεαλιστικά, μπορεί να σε αλλάξει. Αν είσαι σε φάση σκέψης ή μετάβασης, διάβασέ το πριν κάνεις το επόμενο βήμα.
Το άρθρο στα σχόλια & εγώ στα DM

Η αναποφασιστικότητα είναι από τα πιο συχνά και τα πιο απαιτητικά θέματα. Πώς υποστηρίζουμε αυτούς που δυσκολεύονται να πάρουν αποφάσεις; Στις 4 Μαΐου στη ομιλία του Yanis Athanasopoulos στο EMCC Greece θα παρουσιάσει το ως ένα πρακτικό framework αξιολόγησης και υποστήριξης λήψης αποφάσεων για ανθρώπους που “κολλάνε”.

Για μέλη EMCC Greece είναι δωρεάν και υπάρχει η δυναντότητα να συνδεθεί όποιος θέλει να γνωρίσει ένα δομημένο εργαλείο δουλειάς

Περισσότερες πληροφορίες & εγγραφή:

Coaching την Αναποφασιστικότητα Υπότιτλος: Το theYmodel ως Framework αξιολόγησης και υποστήριξης λήψης αποφάσεων για coachees που δυσκολεύονται να αποφ Σε αυτό το Knowledge Meeting του EMCC Greece, θα παρουσιάσουμε το theYmodel™, ένα πρακτικό Coaching Frame βασισμένο σε τεχνικές του συστήματος NLP. Το μοντέλο έχει σχεδιαστεί για coaching ανθρώπ....

Τις προάλλες, έπρεπε να πάρω μια απόφαση, δεν ήταν μεγάλη. Κι όμως, ένιωσα αυτό το γνώριμο «κόμπιασμα». Το μικρό εκείνο κενό ανάμεσα στο «ξέρω τι θέλω» και στο «ναι, το κάνω». Tότε συνειδητοποίησα ότι το πρόβλημα ήταν στην εσωτερική μου σταθερότητα τη στιγμή που έπρεπε να αποφασίσω.

Στη δουλειά μιλάμε συχνά για στρατηγική, για στόχους, για αποφασιστικότητα. Πολύ λιγότερο μιλάμε για το πώς οι προσωπικές μας διεργασίες επηρεάζουν τον τρόπο που ηγούμαστε, συνεργαζόμαστε ή παίρνουμε θέση. Η θεωρία του Bowen το περιγράφει ως «προσωπική διαφοροποίηση»: την ικανότητα να ξεχωρίζουμε τι νιώθουμε και τι θέλουμε από αυτό που περιμένουν οι άλλοι από εμάς. Και όταν αυτή η ισορροπία κλονίζεται, ακόμη και μια απλή επιλογή μπορεί να μοιάζει δυσανάλογα μεγάλη.

Έγραψα ένα μικρό κείμενο γι’ αυτό, για εκείνη τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στο θέλω και στο πρέπει, που επηρεάζει όχι μόνο την προσωπική μας ζωή, αλλά και τον τρόπο που στεκόμαστε στον επαγγελματικό μας χώρο. Ίσως να μιλήσει και σε εσάς. Καλοδεχούμενες οι σκέψεις σας

To link για το άρθρο στα comments.

Ώρα για restart 🐣 το Πάσχα είναι ευκαιρία στιγμή για αναστοχασμό και ανανέωση, είτε πάμε στην εκκλησία είτε απλά πάμε για το φως και φεύγουμε γρήγορα για τη μαγειρίτσα…

Έτσι και εγώ, παίρνω λίγες μέρες για να αποσυνδεθώ και να επιστρέψω έτοιμος για το επόμενο online workshop μας!

Ραντεβού λοιπόν στις 26 Απριλίου για να δούμε μαζί: «Πώς να σταματήσετε να χάνετε ευκαιρίες γιατί απλά δεν πήρατε την απόφαση να την αρπάξετε και τώρα είναι αργά».

Εύχομαι σε όλους σας ένα ήρεμο και όμορφο Πάσχα με πολλή αγάπη και χαλάρωση. Θα είμαι ξανά online από την Τρίτη! Χρόνια Πολλά και καλό Πάσχα!

Online : Μην χάνεις ευκαιρίες, ώστε να αποφασίζεις με τόλμη και σιγουριά. Κυριακή 26 Απριλίου στις 19.00.
[email protected] - link στο comment

Φόρμα Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος Workshop : Νικώντας την Αναποφασιστικότητα Κυριακή 26 Απριλίου | 19:00-21:30