AMOQA

ΕΚΤΑΚΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΓΙΑ ΣΤΕΓΑΣΗ

Οι παρακάτω οικογένειες εκδιώχθηκαν από τα camp Λέρου και Κω μετά την απόδοση ασύλου και ψάχνουμε λύσεις διαμονης (είτε μέσω προσωρινής στέγασης σε σπίτι, είτε μέσω οικ. ενίσχυσης για ξενοδοχείο):
1)Ένα ζευγάρι και το βρεφάκι τους, ενός μήνα
2)Μια μητέρα μόνη, έγκυος 6 μηνών με ένα 3χρονο
αγοράκι.
3)Μια οικογένεια με δύο ανήλικα κοριτσια. Ο πατέρας είναι καρδιοπαθης με stent και η μητέρα χειρουργημένη στο χέρι προ μηνών με μειωμένη κινητικότητα.

Τους τελευταίους μήνες βιώνουμε μια έξαρση -καθως το φαινόμενο κάθε άλλο παρά νέο ειναι- της πλήρους απαξίωσης της ανθρώπινης ζωής με τις ευλογίες του κράτους στο πλαίσιο των δομικά αντι-προσφυγικών πολιτικών του. Αναγνωρισμένοι δικαιούχοι διεθνους προστασίας πετιουνται έξω τα στρατοπεδα-camp άμα τη λήψη των εγγράφων τους, χωρίς καμία αμεση προοπτική στέγασης και προστασίας. Το αποτέλεσμα είναι άνθρωποι στο δρόμο και σε επισφαλείς συνθήκες, να βιώνουν τον κινδυνο, την εκμετάλλευση και την κακοποίηση κάθε μέρα.

Θα μπορούσε να γίνει λόγος για "ολιγωρία του κράτους", αν όντως υπήρχαν οι ενδιάμεσες δομές για την προστασια των ατόμων αυτών. Η πραγματικότητα είναι πως δεν υπάρχουν, γιατί κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για να τις δημιουργήσει. Η διαχείριση της κατάστασης έχει εναποτεθεί στις λίγες ΜΚΟ που ασχολούνται, οι οποιες δεν επαρκούν και δεν αποτελούν λύση. Το πρόγραμμα Helios+, που καιρό παρουσιάζεται ως σωτηρία, είναι οτιδήποτε εκτός αυτού, καθώς πέρα από τις σταθερές καθυστερήσεις στην επικοινωνία, προϋποθέτει την κοινωνική ένταξη του ατόμου (με taxisnet και μισθωτηριο) για να λάβει την οποιαδήποτε οικονομική ενίσχυση. Οι άνθρωποι πετιούνται έξω από τα camp μόνο με τα έγγραφα τους -καποιες φορές και χωρίς καν αυτα- και καλούνται να βρουν μόνοι τους την άκρη, από το που θα κοιμηθούν μέχρι το πώς θα βγάλουν άκρη με τη γραφειοκρατια. Το διάστημα που περνά απο την εξωση ως ένα στοιχειώδες επίπεδο ασφαλειας, είναι μια τεράστια μαύρη τρύπα για την οποία κανείς δεν παίρνει την ευθύνη - την ευθύνη της γραφειοκρατικής, κρατικής βίας.

Από τη δική μας πλευρά αναλαμβάνουμε την ευθύνη να στεκόμαστε σε ολόπλευρη αλληλεγγύη σε κάθε προσφύγα/ισσα και σε ολομέτωπο αγώνα ενάντια στις αντιπροσφυγικές πολιτικές του ελληνικού κράτους.

Η σημερινή 24ωρη απεργία των εργαζομένων του ΕΦΚΑ μετά την ένοπλη επίθεση ανοίγει μια συζήτηση που δεν μπορούμε να αφήσουμε να ορίζεται αποκλειστικά και μονοσήμαντα από την κυρίαρχη ομάδα.

Οι εργαζόμενοι του ΕΦΚΑ στην ανακοίνωση τους αναφέρουν «δεν είμαστε αναλώσιμοι» και οφείλουμε να προσθέσουμε το ρητορικό ερώτημα.

Αλήθεια αναγνωρίζεται ότι τα ανάπηρα άτομα αντιμετωπίζονται από τον φορέα που εκπροσωπείται ως αναλώσιμα σώματα προς εξέταση, αμφισβήτηση, καθυστέρηση, απόρριψη και ταπείνωση;

Τα αιτήματα της Ομοσπονδίας αναφέρονται στην ασφάλεια υπαλλήλων και πολιτών, στις προσλήψεις, στις υποδομές και στην ολοκληρωμένη φύλαξη σε όλες τις υπηρεσιακές μονάδες του φορέα.
Μάλιστα.

Και για την πλημμελή προσβασιμότητα του ΕΦΚΑ; Για τις κακοποιητικές διαδικασίες στα Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας; Για τα ΚΕ.Π.Α., όπου ανάπηρα άτομα καλούνται ξανά και ξανά να αποδείξουν τη βλάβη τους μπροστά σε επιτροπές που λειτουργούν ως μηχανισμοί καχυποψίας και πειθάρχησης;
Εκεί σιωπή.

Αυτό που οι εργαζόμενοι περιγράφουν ως «σάκο του μποξ» της υποστελέχωσης και της γραφειοκρατίας είναι μια εμπειρία που εμείς, τα ανάπηρα άτομα, γνωρίζουμε πολύ καλά, αλλά από την άλλη πλευρά του γκισέ.

Και δεν έχουμε απλώς κακές συνθήκες εξυπηρέτησης. Βιώνουμε διαχρονικά έναν θεσμικό μηχανισμό που αποφασίζει αν θα ζήσουμε με στοιχειώδες εισόδημα, αν θα έχουμε πρόσβαση σε παροχές, αν η βλάβη μας «μετράει» αρκετά, αν η ζωή μας χωράει στα προκαθορισμένα ποσοστά.
Δηλαδή, επικυρωμένη γραφειοκρατία και διοικητική βία με μπλε σφραγίδα.

Γνωρίζουμε ότι χτυπάει ευαίσθητες χορδές, αλλά οφείλουμε ξεκάθαρα να αναφέρουμε ότι οι εργαζόμενοι του φορέα δεν είναι μόνο θύματα ενός κακού συστήματος, αλλά και βραχίονας της θεσμοποιημένης διάκρισης.
Όχι επειδή κάθε εργαζόμενος είναι προσωπικά κακοποιητής, αλλά επειδή ο μηχανισμός στον οποίο εργάζεται παράγει καθημερινά μισαναπηρισμό.

Όταν το ανάπηρο άτομο αντιμετωπίζεται ως ύποπτο, ως βάρος, ως πιθανός απατεώνας, ως σώμα που πρέπει να επιθεωρηθεί και να ταξινομηθεί, τότε η εξουσία δεν αποτελεί αφηρημένη έννοια διότι διαθέτει γκισέ, πρωτόκολλο, σφραγίδα και απόφαση.

Γι’ αυτό είναι βαθιά αντιφατικό και συντηρητικό το αίτημα για περισσότερη αστυνόμευση και «ασφάλεια», όταν δεν συνοδεύεται από καμία αναφορά στην ασφάλεια και την αξιοπρέπεια των ανθρώπων που προσέρχονται στον φορέα.
Ποια ασφάλεια;
Η ασφάλεια του γκισέ απέναντι στον εξαγριωμένο πολίτη ή η ασφάλεια του ανάπηρου ανθρώπου απέναντι στον θεσμό που τον εξευτελίζει; Η ασφάλεια των σωμάτων που εργάζονται ή η ασφάλεια των σωμάτων που ελέγχονται;

Αν η απάντηση είναι ΜΟΝΟ περισσότερη φύλαξη, τότε το αίτημα σας δεν αξιώνει από το κράτος να αντιμετωπίσει τη βία αλλά να την περιφρουρήσει.

Το πιο τραγελαφικό είναι ότι καλούμαστε να ζητήσουμε προστασία από τους ίδιους μηχανισμούς που ευθύνονται για την αναπηροποίηση μας.

Από το κράτος που, με γλυκό πατρικό τρόπο, διατείνεται ότι νοιάζεται για την «υποστήριξή» μας, αλλά τελικά εφαρμόζει την επιτήρησή μας.
Από τη διοίκηση που μετατρέπει την πρόσβαση σε μαραθώνιο. Από τους θεσμούς που μιλούν για «πολίτες» αφηρημένα, αλλά όταν εμφανιστούν ανάπηρα σώματα στην πόρτα τους, τα αντιμετωπίζουν σαν διοικητικό πρόβλημα.

Αν λοιπόν η επίθεση στον ΕΦΚΑ γίνεται αφορμή για να αναφερθούμε στα ζητήματα της «ασφάλειας», τότε να μιλήσουμε διευρυμένα για την ασφάλεια.
Όχι μόνο για την ασφάλεια του υπαλλήλου απέναντι στον πολίτη, αλλά ΚΑΙ για την ασφάλεια του ανάπηρου πολίτη απέναντι στον θεσμό.
Να αναφερθούμε στην προσβασιμότητα, στην αξιοπρέπεια, στα δικαιώματα, στην κατάργηση των κακοποιητικών πρακτικών στα ΚΕ.Π.Α., στην πραγματική λογοδοσία και στη συμμετοχή μας στον σχεδιασμό των διαδικασιών που καθορίζουν τη ζωή μας.

Διότι, αλλιώς, η συζήτηση για την «ασφάλεια» είναι εκ του πονηρού και αφορά μόνο την ασφάλεια της εξουσίας.

ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ
Κίνηση Χειραφέτησης Αναπήρων

ΥΓ: στους συνδικαλιστές του ΕΦΚΑ που αξιώνουν «φύλαξη για να μην ξαναζήσουν δραματικές στιγμές» απευθύνουμε ανοιχτή πρόσκληση να τους εκπαιδεύσουμε μέσω προσομοίωσης. Διαθέτουμε, άλλωστε, την καλύτερη βιωμένη εμπειρία από… δραματικές στιγμές στις υπηρεσίες σας.

💌

Το Θέρως σας συστήνεται μέσα από μία συζήτηση για τις φεμινιστικές χαλάστρες, για το ΟΧΙ που είπαμε στα ιδρύματα, για συλλογικές τρανσφεμινιστικές χλαπάτσες στον φασισμό που μας περικλύει. Μία συνάντηση τρανς* και φεμινιστικής ενδυνάμωσης με την αγαπημένη μας Sara Ahmed.

Πέμπτη 14 Μαΐου 2026, στις 19.00
Κινηματογράφος Παναθήναια (Μαυρομιχάλη 165, Αθήνα)

Μαζί της συζητούν τα άτομα του Θέρως

Με την υποστήριξη του Rosa Luxemburg Stiftung

*Το βιβλίο της Sara Ahmed «Εγχειρίδιο για killjoy φεμινίστριες» κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πουά

[English]

A gathering of trans* and feminist empowerment with our beloved Sara Ahmed.

Thursday, May 14, 2026, at 19:00
Panathinaia Cinema (165 Mavromichali St., Athens)

In conversation with members of Theros

With the support of Rosa Luxemburg Stiftung

❤️

Για οποι@ θέλει να στείλει την οικογένεια του 💌

Proud Parents Greece ΟΜΑΔΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΚΙ ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗΣ ΓΟΝΕΩΝ ΜΕ ΛΟΑΤΚΙ+ ΠΑΙΔΙΑ Υπερήφανοι Γονείς Υπερήφανοι Γονείς «Είμαστε Υπερήφανοι Γονείς γιατί τα παιδιά μας διάλεξαν τον δύσκολο...

Αυτήν την Κυριακή στις 6 μεταβάσεις και μεταμορφώσεις από το αρχείο του αμοκα! Join us for a bite!

https://racistcrimeswatch.wordpress.com/2026/03/24/1-1617/

Να παύσει η δίωξη εναντίον του ακτιβιστή Tommy Olsen www.asylum-campaign.blogspot.gr www.facebook.com/asylumcampaign.gr email: [email protected] &nbs…

Η Ανακοίνωση είναι ανοικτή για υπογραφές στο email: [email protected]

Να παύσει η δίωξη εναντίον του ακτιβιστή Tommy Olsen www.asylum-campaign.blogspot.gr www.facebook.com/asylumcampaign.gr email: [email protected] &nbs…

Έκκληση για έκτακτη στεγαστική ανάγκη ηλικιωμένης γυναίκας
(scroll for English)

Ψάχνουμε προσωρινή ή μακράς διάρκειας κατοικία για μια ηλικιωμένη σις γυναίκα σε ανάγκη, η οποια φιλοξενείται από τον Ιούλιο μέχρι και σημερα, στο χώρο που στεγαζόταν το FAC και στο οποίο μετακόμισε το ΑΜΟQA μαζί με την ομάδα Solidarity for Migrants, τον Ιανουάριο.

H Π. ενώ βρίσκεται σε διαμάχη για ακίνητα που της ανήκουν, έχει αποκτήσει μια σημαντική οικονομική αυτονομία (της εξασφαλίστηκε το ΚΕΑ, και αναμένει άμεσα τη χορήγηση του Επιδόματος Ανασφάλιστων Υπερηλίκων). Εάν έβρισκε ενοικιαστήριο στο όνομα της είναι δικαιούχος και του επιδόματος Στεγαστικής Συνδρομή Ανασφάλιστων Υπερηλίκων.

Εξαιτίας της ηλικίας της και της ιδιοσυγκρασίας της, δυσκολευεται να βρει κατοικία και φιλοξενείται τόσους μήνες στο χώρο, γι’ αυτό και διαμεσολαβούμε για να τη βοηθήσουμε. Παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζι μας, οποιαδήποτε έστω και προσωρινή λύση θα ήταν μεγάλη βοήθεια.

❤

We are looking for temporary or long-term housing for an elderly woman in need who has been staying in the space formerly occupied by FAC, to which AMOQA moved along with the Solidarity for Migrants group in January.

Although P. is currently involved in a dispute over property she owns, she has achieved significant financial independence (she has been granted one benefit with another one pending). If she were to find a rental property in her name, she would also be eligible for another housing benefit.

Because of her age and personality, she’s having a hard time finding a place to live, which is why she’s been staying here for so many months. As a way to support her, both groups are asking for your help: if you know of any apartments (even if they aren’t ready or immediately available) or if you’re subletting your own space, please let us know so we can find her a place to live. Any solution, even a temporary one, would be a great help.

💌🫂

Για να είμαστε ασφαλή. Εμείς, όσα αγαπάμε κι όσα σεβόμαστε.

Θα μαζευτούμε Σάββατο στις 10:30 στο μετρό Συγγρού-Φιξ (δίπλα στον ανελκυστήρα επί της λεωφόρου Συγγρού) και θα τσουλήσουμε, θα περπατήσουμε, θα συμπορευθούμε όλα μας για να μην αφήσουμε χώρο σε καμία φωνή που υποτιμά εμάς ή και την υπόληψή μας.
Για τους φίλους μας που χάθηκαν, για τις φίλες μας που επέζησαν, για καθετί που είναι δίκαιο και όμορφο να ειπωθεί στον δρόμο από μας και όχι χωρίς εμάς.

Για κάθε πληροφορία θα είμαστε διαθέσιμοι/-ες στα μηνύματα μας.