Athanasios Karavitis

Χρειάστηκε δύο ημέρες για την κατασκευή καί δύο ημέρες για την διακόσμηση του.
Εκτός από το πόσο μου αρέσει ως κεραμικό που μπορώ να χρησιμοποιήσω, αυτό που περισσότερο με ενθουσιάζει και εξάπτει την φαντασία μου είναι ότι ως αντικείμενο εμπεριέχει ένα μυστήριο...να ανοίξεις και να ανακαλύψεις το περιεχόμενο,η περιέργεια, το αίσθημα ότι υπάρχει κάτι κρυφό που θα βγει στο φως, το στοιχείο της έκπληξης... όχι όμως έτσι απλά,το άνοιγμα ενός κουτιού που περιέχει άλλα άψυχα αντικείμενα, αλλά αφήνομαι να το ονειρευτώ σαν ένα σώμα που έχει ανάγκη να ανοίξει και να προεκτείνει προς τα έξω το πνεύμα του!
Και το εσωτερικό του είναι το χρώμα της θάλασσας τις πρώτες πρωινές ώρες, σπείρες σα φλέβες ξεδιπλώνονται σαν μια αέναη ενέργεια που συνδέεται με τα φύλλα,η οποία τα θρέφει τα ενώνει, είναι η ρίζα τους,και αυτά αναπτύσονται. Η δύναμη τους πηγάζει από το ότι είναι ενωμένα μεταξύ τους, κανένα δε ζει μόνο του απομονωμένο, κλεισμένο στο μικρό του εαυτό...

Η στιγμή που ανοίγω τον φούρνο και βγάζω τα κεραμικά, αφαιρώ προσεκτικά τις πυροπλακες και βλέπω μπροστά μου το τελικό αποτέλεσμα, όλα έχουν πάει καλά με το ψήσιμο, ευχαριστώ πολύ για τις ευχές!
Το επόμενο που έχω να κάνω είναι να δέσω τα γούρια, καμπανούλες, σπιτάκια, χάντρες... σύντομα θα τα φωτογραφίσω το κάθε ένα ξεχωριστά και θα μπορώ να τα παρουσιάσω!

Ανάμεσα στα μαθήματα κεραμικής και την προετοιμασία της παραγωγής για τα Χριστούγεννα, βρήκα χρόνο να δουλέψω το δίδυμο βάζο που σας είχα αναφέρει στην προηγούμενη ανάρτηση... χωρίς χρώματα, μόνο μαύρο πάνω σε λευκό πηλό.
Μικρά φύλλα που αναρριχώνται και τυλίγουν την φόρμα του αγγείου... πείτε μου την γνώμη σας, πως σας φαίνεται;

Όταν το κατασκεύασα έφτιαξα δύο ίδια μαζί, σαν δίδυμα, με την σκέψη να μοιάζουν στην φόρμα αλλά να είναι διαφορετικά στην διακόσμηση. Ξεκίνησα βάφοντας με χρώμα μαύρο πάνω στον λευκό πηλό, και χωρίς να έχω μια συγκεκριμένη ιδέα για την διακόσμηση άρχισα με το μολύβι να τραβάω μακριές γραμμές αρμονικές μεταξύ τους σχεδιάζοντας λεπτά κλαδιά και φύλλα σπαθοτα... όταν αφαίρεσα τα λευκά για να ξεκαθαρίσουν τα σχήματα της σύνθεσης, είχα το δίλημμα να το αφήσω ως έχει, μαύρο σε λευκό φόντο... αποφάσισα να προχωρήσω σε λεπτομέρειες και να χρωματίσω,με την σκέψη να δοκιμάσω την λιτή ασπρόμαυρη εκδοχή στο δίδυμο του.
Ανάμεσα στα φύλλα και τα μικρά κόκκινα άνθη έκανε την εμφάνιση της μια πεταλούδα, πράγμα το οποίο με χαροποιησε μιας και οι πεταλούδες συνειρμικά φέρνουν στον νου μου τις ψυχές, σαν κάποιος αγαπημένος να με επισκέφθηκε...