Jacobin Greece

Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται

👉γράφει ο Αλέξανδρος Μινωτάκης

👉Με την επανεμφάνιση του Τσίπρα και της ΕΛΑΣ, «επέστρεψε» η γνωστή ρήση του Μαρξ από την 18η Μπρυμαίρ. Ωστόσο, χάνεται με μια ευκολία η ουσία αυτού που λέει ο Μαρξ: η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται.

👉Το καλοκαίρι του 2015 διεκδικεί επάξια τον τίτλο μιας γνήσιας Στιγμής. Ήταν η συμπύκνωση όλων των αντιθέσεων των προηγούμενων χρόνων: η κρίση του 2008 και τα ειδικά χαρακτηριστικά της ελληνικής εκδήλωσης της, η άνοδος αλλά και η εξάντληση των κινημάτων του 2008-2015, η άνοδος της Αριστεράς αλλά και οι αυταπάτες του ευρωπαϊσμού εντός της, όλοι οι παράγοντες συνέτειναν στο να κριθούν όλα μέσα σε μια εβδομάδα. Τις ημέρες του δημοψηφίσματος και ιδίως μετά τη συντριπτική νίκη του ΌΧΙ, η απόφαση του υποκειμενικού παράγοντα (της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ δυστυχώς) καθόρισε τις εξελίξεις και όρισε μια νέα συγκυρία. Η ώρα της ρήξης ήλθε, παρήλθε και όσοι-όσες ζήσαμε εκείνο το καλοκαίρι νιώσαμε δικαίως ότι τα χάσαμε όλα. Στη συνέχεια, σε πολύ μικρότερη κλίμακα πλέον, οι απόλυτα λανθασμένες αποφάσεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς και του ΚΚΕ εγγυήθηκαν ότι τα πράγματα θα πήγαιναν όσο χειρότερα μπορούσαν, ξεκινώντας από την επικράτηση του μνημονιακού, πλέον, ΣΥΡΙΖΑ τον Σεπτέμβριο.

👉Δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά για να γίνει κατανοητό ότι είμαστε σε μια ριζικά διαφορετική συγκυρία σήμερα. Ο συσχετισμός δύναμης έχει μεταστραφεί συντηρητικά σε μεγάλο βαθμό αλλά έχει γίνει και πολύ πιο ασταθής, το πολιτικό σκηνικό ρευστοποιείται και εκφυλίζεται· στον αντίποδα του συντηρητισμού, νέα κινήματα και ρεύματα ριζοσπαστισμού ανεβαίνουν αλλά με συγκεκριμένα όρια μέχρι στιγμής. Διπλό αδιέξοδο και αδυναμία, τόσο στους «από πάνω» όσο και στους «από κάτω».

👉Η πρόκληση αυτή είναι σήμερα. Δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ο Τσίπρας με την ευκολία ότι «ίδιος είναι με Μητσοτάκη» ούτε με επικλήσεις στο 2015. Αντλεί δύναμη από την καθήλωση των κοινωνικών προσδοκιών και από τη βαρβαρότητα της διακυβέρνησης Μητσοτάκη. Εκεί είναι το κλειδί και η δυσκολία. Να κατοχυρωθούν βασικές θέσεις της Αριστεράς για την κρατικοποίηση όλων των δημόσιων υποδομών, ρήξη με το ΝΑΤΟ και το ReARM Europe, κατάργηση του χρηματιστηρίου ενέργειας, σύγκρουση με τα funds και τα καρτέλ, ως επιτακτικές και αναγκαίες. Δεν εκφράζουμε κάτι απλά «καλύτερο» από τον Τσίπρα αλλά κάτι ριζικά διαφορετικό, ένα πρόγραμμα ρήξεων που στόχο έχει να τα πάρουμε όλα πίσω για να ζήσουμε καλύτερα εδώ και τώρα, συμπιέζοντας, έτσι για αλλαγή, τον πλούτο και την εξουσία του κεφαλαίου.

Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται - Jacobin Greece . Να κατοχυρωθούν βασικές θέσεις της Αριστεράς για την κρατικοποίηση όλων των δημόσιων υποδομών, ρήξη με το ΝΑΤΟ και το ReARM Europe, κατάργηση του χρηματιστηρίου ενέργε....

Οι άνισες γεωγραφίες του ανθρώπινου πόνου: Πως η παγκόσμια ενημέρωση ιεραρχεί την οδύνη, τη φτώχεια και την ανθρώπινη ζωή

✍️ο Νίκος Μεταξίδης

«Έτσι διαμορφώνεται μια άνιση γεωγραφία της είδησης. Ορισμένοι τόποι εμφανίζονται ως κεντρικοί και άλλοι ως περιφερειακοί. Ορισμένες ζωές παρουσιάζονται ως άμεσα αναγνωρίσιμες, οικείες και άξιες πένθους, ενώ άλλες ενσωματώνονται στη ρουτίνα μιας μακρινής δυστυχίας.

Η παγκόσμια ενημέρωση δεν λειτουργεί, επομένως, ως ουδέτερος καθρέφτης της πραγματικότητας. Συμμετέχει ενεργά στη συγκρότηση ιεραρχιών σημασίας, ενδιαφέροντος και συγκίνησης.
Αυτό δεν σημαίνει απλώς ότι τα μέσα ενημέρωσης «ξεχνούν» ορισμένες περιοχές. Το ζήτημα είναι βαθύτερο. Η βία, η φτώχεια, η πείνα, η προσφυγιά ή η καταπάτηση δικαιωμάτων αποκτούν διαφορετικό βάρος ανάλογα με το πού συμβαίνουν και ποιους αφορούν. Σε πολλές περιπτώσεις, οι κοινωνίες του λεγόμενου «παγκόσμιου Νότου» εμφανίζονται στα διεθνή μέσα κυρίως μέσα από εικόνες πολέμου, καταστροφής, εξαθλίωσης και ανθρωπιστικής ανάγκης. Αντίθετα, οι καθημερινές κοινωνικές πραγματικότητες, οι μορφές αντίστασης, οι πολιτισμικές δυναμικές και οι ιστορικές αιτίες των κρίσεων παραμένουν στο περιθώριο.

Η άνιση αυτή ορατότητα είναι κρίσιμη και για τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε τη φτώχεια. Η φτώχεια είναι ασφαλώς συνδεδεμένη με την έλλειψη εισοδήματος, τροφής, στέγης, υγείας, εκπαίδευσης ή πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες. Δεν περιορίζεται όμως μόνο σε αυτές τις υλικές στερήσεις. Είναι επίσης ζήτημα ορατότητας, εκπροσώπησης και αναγνώρισης. Οι φτωχότεροι πληθυσμοί δεν στερούνται μόνο πόρους· συχνά στερούνται και τη δυνατότητα να ακουστούν, να παρουσιαστούν ως ενεργά κοινωνικά υποκείμενα και να αποκτήσουν πολιτική βαρύτητα στη διεθνή δημόσια σφαίρα.
Από αυτή την άποψη, οι γεωγραφίες της φτώχειας είναι ταυτόχρονα και γεωγραφίες ορατότητας και αορατότητας.»

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ:
👉https://jacobin.gr/oi-anises-geografies-tou-anthropinou-ponou-pos-i-pagkosmia-enimerosi-ierarchei-tin-odyni-ti-ftocheia-kai-tin-anthropini-zoi/

Τριπλό κάλεσμα κινητοποιήσεων Ιουνίου από την κοινότητα των Κατηλειμμένων Προσφυγικών

✊Όπως αναφέρει το κάλεσμα:

«Είναι η στιγμή να πυκνώσουμε τις δράσεις αλληλεγγύης, κάθε είδους, και να δίνουμε όλο και πιο μαζικά παρών στους δρόμους, μέχρι την τελική νικηφόρα έκβαση αυτού του αγώνα, που θα είναι μια νίκη όλων μας.

Έτσι, τον μήνα του Ιουνίου καλούμε:
🟪Σε μοτοπορεία προς τα γραφεία της Περιφέρειας Αττικής το Σάββατο 6/6 στις 19:30, με σημείο συγκέντρωσης στα Προσφυγικά επί της Λ. Αλεξάνδρας και παράλληλα στις 20:30 σε συγκέντρωση έξω από την Περιφέρεια Αττικής
🟪Σε συγκέντρωση την Πέμπτη 11/6 στις 19:00 στο Μετρό Ακρόπολης
🟪Σε πανελλαδική και διεθνή ημέρα δράσεων για τα Προσφυγικά την Κυριακή 14/6 με κεντρική πορεία στις 12:00 στο Σύνταγμα

Σε κλιμάκωση των κινητοποιήσεων σε κάθε τοπικότητα μέχρι την
πανελλαδική και διεθνή ημέρα δράσεων στις 14/6»

Διαβάστε εδώ ολόκληρο το κάλεσμα:
👉https://jacobin.gr/triplo-kalesma-kinitopoiiseon-iouniou-apo-tin-koinotita-ton-katileimmenon-prosfygikon/

🥳📚«Nέο τεύχος και party της φεμινιστικής ομάδας Κιουρί-ατ» αυτή την Παρασκευή 5 Ιουνίου στον ΕΚΧ Αλτάι

Η φεμινιστική και ΛΟΑΤΚΙ ομάδα Κιουρί-ατ (Κιουρί-at) μας προσκαλεί την Παρασκευή 5 Ιουνίου στην αυλή του ΕΚΧ «altai» (Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος «αλτάι»//Free Social Space "altai")(Θεμιστοκλέους 65), από τις 21:30 σε party με αφορμή την κυκλοφορία του τεύχους 6 «Και τώρα τί κάνουμε; Διαθεματικότητα, Ρήξη, Αναστοχασμός».

🎧🎼Τις μουσικές θα διαλέγει η dj Matina Sous Peau (Matina Sous Peau)

👉https://jacobin.gr/neotefchos-kai-party-tis-feministikis-omadas-kiouri-at/

Ερώτηση προς την κυβέρνηση: Το 2024, ένας άνθρωπος βρέθηκε νεκρός στο κελί του. Ο Συνήγορος του Πολίτη, σε ένα πόρισμα-κόλαφο, αποκάλυψε ότι ο Μοχάμεντ Καμράν βρισκόταν υπό τον έλεγχο των αστυνομικών αρχών για οκτώ μέρες, από τις 13 Σεπτεμβρίου μέχρι τον θάνατό του και ήταν υπό τον έλεγχο σε διάφορα αστυνομικά τμήματα. Μόλις μια ώρα διακοπής υπήρχε σε σχέση με το ότι ήταν υπό την ευθύνη τους. Ο νεκρός είχε σωματικές κακώσεις στο σώμα του. Ο Συνήγορος του Πολίτη υποστηρίζει ότι υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι επήλθαν αυτές κατά τη διάρκεια της κράτησής του και σε προηγούμενα αστυνομικά τμήματα και ζητά διερεύνηση ρατσιστικού κινήτρου. Αυτό το πόρισμα έρχεται τη στιγμή που δικάζονται αστυνομικοί για βασανισμό του Βασίλη Μάγγου, μετά από παραπομπή και αποδοχή από το συμβούλιο, το δικαστικό και ενώ περιμένουμε να ξεκινήσει και η δίκη αστυνομικών με την κατηγορία ότι, ουσιαστικά, σκότωσαν στο ξύλο τον Κωστή Μανιουδάκη. Κύριε Μαρινάκη, υπάρχουν ρατσιστές και βασανιστές στην Ελληνική Αστυνομία;

Π.ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ: Δεν το γνωρίζω αυτό. Σίγουρα, στη συντριπτική τους πλειονότητα, οι γυναίκες και οι άνδρες της Ελληνικής Αστυνομίας επιτελούν υποδειγματικά τα καθήκοντά τους, εκπληρώνουν υποδειγματικά τα καθήκοντά τους και, πολλές φορές, υπερβαίνουν των καθηκόντων τους για να είμαστε ασφαλείς. Αν υπάρχουν μεμονωμένα περιπτώσεις που πρέπει να ελεγχθούν, αυτό θα το κάνουν οι αρμόδιες υπηρεσίες και δεν θα βγάλω εγώ συμπεράσματα. Κάθε καταγγελία πρέπει να ερευνάται εξονυχιστικά.

Ερώτηση προς την κυβέρνηση: Σύμφωνα με την ανεξάρτητη αρχή και το συγκεκριμένο πόρισμα, η απουσία καμερών βιντεοεπιτήρησης στους εσωτερικούς χώρους των αστυνομικών τμημάτων, δυσχεραίνει την πλήρη αποτύπωση των γεγονότων. Και επίσης σημειώνεται, ότι η ανησυχητική αύξηση στις υποθέσεις θανάτων κρατουμένων σε αστυνομικά κρατητήρια και σε άλλους χώρους κράτησης. Εδώ φαίνεται να υπάρχει ένα πρόβλημα. Έχει συζητήσει η κυβέρνηση για αυτό; Σχεδιάζεται να αλλάξετε κάτι;

Κόλαφος ο Συνήγορος του Πολίτη για τους αστυνομικούς στα χέρια των οποίων πέθανε ο Καμράν. - Jacobin Greece Ερώτηση προς την κυβέρνηση: Το 2024, ένας άνθρωπος βρέθηκε νεκρός στο κελί του. Ο Συνήγορος του Πολίτη, σε ένα πόρισμα-κόλαφο, αποκάλυψε ότι ο Μοχάμεντ Καμράν βρισκότα....

«Εδώ γράφουμε τα ονόματα για να μη σβηστούν ποτέ. Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε» μας είπε ο Βασίλης Χατζηχαραλάμπους τη στιγμή που έγραφε το όνομα του παιδιού του, μπροστά στη Βουλή.

«Θα είμαι εδώ μέχρι το τέλος της δίκης, να δούμε τι θα γίνει. Αυτά τα ονόματα θα είναι εδώ πέρα, να θυμίζουν το έγκλημα που έχουν κάνει.»

Τον ρωτήσαμε για την απαγόρευση που έσπαγε εκείνη τη στιγμή.
Απάντησε με αφοπλιστική απλότητα. «Ας έρθουν να με πάνε μέσα. Εγώ οφείλω να γράψω το όνομα του παιδιού μου εδώ πέρα.»

«Αυτή τη στιγμή γράφω το όνομα της μητέρας μου. Μαρία Εγούτ, 55 ετών.» μας είπε ο Θοδωρής Ελευθεριάδης.

Όσο για τις απαγορεύσεις: «Εγώ δεν είδα κάποιον να έρθει να τα σβήσει. Αλλά και να έρθει, θα τα ξαναγράψουμε.»

Ο Ανδρέας Χατζηχαραλάμπους, αδερφός του Παναγιώτη μας είπε ότι «βάφουμε τα ονόματα για να μείνουν για πάντα γραμμένα και χαραγμένα στις μνήμες μας.»

Ενώ ο πατέρας του νεκρού πρόσθεσε μια ακόμα λέξη στο μνημείο: «Δικαιοσύνη»

«Εδώ γράφουμε και το 58ο θύμα, που είναι η Δικαιοσύνη.»
«Γιατί περιμένουμε τη δικαιοσύνη. Την έχουν δολοφονήσει με αυτά που κάνουνε. Δεν βλέπεις; Ό,τι κάνουμε βρίσκουμε ένα τείχος μπροστά μας.»
Ας μεταφέρουμε τέλος ένα πανανθρώπινο μήνυμα για το τελευταίο όνομα που γράφτηκε στο μνημείο:

«γράφω το όνομα του Ιμπραχίμ Μάρσι, ενός ατόμου που μέχρι πρόσφατα, αντί για το όνομά του, υπήρχε η επιγραφή «Σύριος πρόσφυγας». Ήταν ένα άτομο που, απ’ όσο γνωρίζουμε, ήρθε με το κύμα των μεταναστών, των προσφύγων από τη Συρία, για να σκοτωθεί στο τρένο.

Η οικογένειά του δεν είναι εδώ. Το όνομά του μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχε, αλλά πλέον γράφουμε το όνομά του γιατί τον νιώθουμε δικό μας άνθρωπο και αξίζει να είναι κάποιος και να μην ξεχαστεί ποτέ.

Πρέπει να θυμόμαστε ότι στο τρένο ήταν και άνθρωποι των οποίων η φωνή των συγγενών δεν μπορεί να ακουστεί για λόγους ανωτέρας βίας. Μέσα στο τρένο υπήρχαν και πρόσφυγες. Υπήρχαν και μετανάστες. Οι οποίοι κατά κάποιους θεωρούνται πολίτες δεύτερης κατηγορίας.

Ωστόσο, για μας είναι όλοι άνθρωποι. Είναι όλοι το ίδιο.»
Δείτε ολόκληρο το βίντεο εδώ:

Τέμπη: Οι συγγενείς των θυμάτων έγραψαν τα ονόματα των νεκρών τους, σπάζοντας ξανά την απαγόρευση (video) - Jacobin Greece «Εδώ γράφουμε τα ονόματα για να μη σβηστούν ποτέ. Είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε» μας είπε ο Βασίλης Χατζηχαραλάμπους τη στιγμή που έγραφε το όνομα του π....

3 ακόμα δημοσιογράφοι τρώνε εκφοβιστική μήνυση, διότι η κυβέρνηση καθυστερεί να περάσει νόμο προστασίας από SLAPPs.

Ολόκληρο το θέμα εδώ:

3 ακόμα δημοσιογράφοι τρώνε εκφοβιστική μήνυση, διότι η κυβέρνηση καθυστερεί να περάσει νόμο προστασίας από SLAPPs - Jacobin Greece Χ. ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ: Τρεις συνάδελφοί μας, η Δανάη Μαραγκουδάκη, ο Σταύρος Μαλιχούδης και η Ηλιάνα Παπαγγελή δέχτηκαν μήνυση, ασφαλιστικά μέτρα και προσωρινή διαταγή από τ...

📚Οι Γκερίλλες της Μονίκ Βιττίγκ, «Ένα επικό ποιήμα για το αντάρτικο της ασυνέχειας»

✍️Η Αλίκη Κοσυφολόγου (Αλίκη Κοσυφολόγου) με αφορμή την κυκλοφορία στα ελληνικά του εμβληματικού έργου της Μονίκ Βιττίγκ από τις Εκδόσεις Εκτός Γραμμής (Εκτός Γραμμής) σε μετάφραση της Έφης Γιαννοπούλου

«Η Βιττίγκ ανέπτυξε μια ριζοσπαστική προσέγγιση λεσβιακού υλισμού που αμφισβητούσε το κυρίαρχο έμφυλο ετεροσεξουαλικό καθεστώς φύλου, το οποίο αναπαράγεται και ως μια «μορφή σύμπραξης» της πατριαρχίας με τον καπιταλισμό. Στη θεωρητική της προσέγγιση απορρίπτονται όλες οι καθιερωμένες έμφυλες κατηγορίες, μεταξύ άλλων και η κατηγορία γυναίκα, ακριβώς γιατί κανονικοποιούν εκδοχές έμφυλης επιτελεστικότητας μέσα στο κυρίαρχο καθεστώς φύλου. Η αδυναμία αμφισβήτησης αυτού του κανονικοποιημένου ετεροσεξουαλικού καθεστώτος από μεγάλη μερίδα του ριζοσπαστικού φεμινιστικού κινήματος στη Γαλλία, υπήρξε και η βασική πηγή της απομάκρυνσης και τελικά ρήξης της με αυτό. Η Βιττίγκ εξάλλου υποστήριζε ότι το ριζοσπαστικό φεμινιστικό κίνημα κατέληξε να διεκδικεί μια βελτίωση του συσχετισμού εντός της πατριαρχίας και του καπιταλισμού.
(…)
Οι γκερίλλες αποτελούν μεταξύ άλλων μια μυθοπλαστική – επική προοικονομία του θεωρητικού -φιλοσοφικού έργου της Βιττίγκ. Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό έργο που έρχεται σε ρήξη τόσο με τις καθιερωμένη αφηγηματική φόρμα όσο και σε σχέση με το περιεχόμενο. Το υβριδικό αυτό κολλάζ εικόνων διαμορφώνεται μέσα από εναλλαγές αφηγηματικών υποκειμένων, τις “elles” και μέσα από τους τρίτους αλληλοσυμπληρούμενους μεταξύ τους αφηγηματικούς κύκλους. Η ανατροπή της «παλαιάς τάξης»-Αυτή η τάξη πρέπει να διαρραγεί προϋποθέτει την αναμέτρηση με τα στοιχεία αυτού του κόσμου που τη συγκρότησε. Και για τον λόγο αυτό, μέσα στο κείμενο εμφανίζονται όλες οι κυρίαρχες μορφές της ανθρωπολογίας της νεωτερικότητας.»

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ👉
https://jacobin.gr/oi-gkerilles-tis-monik-vittigk-ena-epiko-poiima-gia-to-antartiko-tis-asynecheias/

🎥«Χυδαίος είναι ο όχλος. Και ο θεός φασίστας»✍️ ο Χρήστος Σκυλλάκος (Christos Skyllakos)

◼️Το τελευταίο διάστημα, στα social media εκδηλώνεται και αναπαράγεται μια ολοένα εντονότερη επίθεση απέναντι σε κάθε προοδευτική σκέψη. Η επίθεση αυτή εκφράζεται μέσα από έναν αντιδραστικό, ρατσιστικό, κακοποιητικό και συχνά ανοιχτά φασιστικό λόγο, ο οποίος φαίνεται να καθοδηγείται, να προάγεται, να ενισχύεται και να προστατεύεται από αδιαφανείς μηχανισμούς της εξουσίας. Το φαινόμενο έχει λάβει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις μετά την έναρξη της γενοκτονίας των Παλαιστινίων από το Ισραήλ, αποτυπώνοντας μια ευρύτερη κοινωνική μετατόπιση –όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς– προς επικίνδυνες αντιλήψεις και πρακτικές κοινωνικού αυτοματισμού, ενεργοποιώντας τα πιο χυδαία αντανακλαστικά σε μια μερίδα του πληθυσμού, που στοχοποιούν καθετί το οποίο αποκλίνει από το κυρίαρχο αφήγημα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η επιλογή του τίτλου του συγκεκριμένου, κινηματογραφικής αφετηρίας, άρθρου (από στίχο του Bertolt Brecht) μοιάζει, δυστυχώς, απολύτως ταιριαστή και δικαιολογημένη.

◼️Η αριστουργηματική ταινία M του Fritz Lang από την μεσοπολεμική περίοδο της Βαϊμάρης σε όλο τον πυρήνα της, άλλωστε, το παραπάνω συμπέρασμα μελετάει: πως δομικό χαρακτηριστικό του εκφασισμού μιας κοινωνίας είναι η μετατροπή ενός λαού, που δύναται να ενεργοποιεί αξίες, σε όχλο που τις εχθρεύεται, τις απορρίπτει, τις κυνηγάει πλάι πλάι με το ίδιο το επίσημο κράτος.

Γι΄ αυτό ακριβώς τον λόγο σήμερα ασχολούμαστε με μια ταινία που γυρίστηκε το 1931.

👉https://jacobin.gr/chydaios-einai-o-ochlos-kai-o-theos-fasistas/

Η 3η ακριβότερη βενζίνη στην Ε.Ε. – Ρωτάμε την κυβέρνηση με βάση στοιχεία της Κομισιόν και μας λέει λαϊκιστές

3η ακριβότερη βενζίνη στην Ε.Ε. - Ρωτάμε την κυβέρνηση με βάση στοιχεία της Κομισιόν και μας λέει λαϊκιστές - Jacobin Greece Στη συνέχεια ρωτήσαμε ξανά: «Επειδή δεν μιλάμε για τον μέσο όρο και επειδή φαντάζομαι ότι η Κομισιόν είναι ο τελευταίος που θα λαϊκίσει, από αυτήν ήταν τα στοιχεία, ....