Elnote

✊🏻

When a says she's tired, that's all she meant!

She did not say she wants to drop her son and forget that he or she exists.

When a mother says she wanted some time alone, just her, that's all she meant!
She didn't say she's sorry to be a mother and that motherhood was a mistake in her life.

When a mother says she needs help to get things done, that's exactly what she meant!
She is not saying that she is incapable.

When a mother makes noodles for dinner, it does not mean she does noodles every day of the week and that her son/daughter is a child who does not know vegetables and meats.

When you arrive at a mother's house and face disorganization, it doesn't mean that every day that house is disorganized.

When a mother says she'd love to go out with her friends, that's all she meant! She doesn't want to go back to being "Single / not a mother" and like it as if she had no responsibility.

When a mother says she's worried and afraid, that's what she meant! She didn't say she's going to falter, and much less she's a coward.

When you listen to a mother screaming, it doesn't mean she just screams, probably she has spoken 300 times with normal voice tone.

When you see a nervous mother, on the edge of madness, doesn't mean every day she's in that situation.

There is a whole context, a whole situation.

Do not invent untruths to judge someone, let alone a woman who every day, at all times, gives up her own life to live the life of another being that she knows is much more important than her.

In the world there is no human being able to give up and donate as much as a mother!
And they deserve a lot of understanding and fewer trials.

მტრედების აღქმაში ობიექტები შედარებით უფრო ნელა მოძრაობენ, ვიდრე ადამიანისთვის. ალბათ გინახავთ, როდესაც მტრედები მათკენ მიმავალი მანქანის წინ, თითქოსდა სულ ბოლო მომენტში ფრინდებიან? სინამდვილეში მტრედების აღქმაში მანქანა გაცილებით უფრო ნელა მოძრაობს, ვიდრე ჩვენი აღქმით. ეს აიხსნება იმით, რომ მტრედს წამში დაახლოებით 75 კადრის დანახვა სჭირდება, რათა მოძრაობის ილუზია შეექმნას. მაგალითად, მტრედი რომ კინოეკრანთან დასვათ წამში 24 კადრიანი ფილმი, მას მოეჩვენება, როგორც ერთმანეთის შემცვლელი სლაიდების ერთობა. ამის გარდა, მტრედებს მხედველობის კიდევ ერთი განსაკუთრებულობა ახასიათებთ. მათ ობიექტების გაცილებით დიდ მანძილზე შემჩნევა შეუძლიათ, ვიდრე ადამიანებს. მტრედების ეს თვისება ღირსეულად შეაფასა XX საუკუნის აშშ-ის სანაპირო დაცვამ და დაიწყეს მტრედების გამოყენება სამძებრო-სამაშველო ოპერაციების დროს.

სუფთა საქართველო გავერთიანდეთ სუფთა საქართველოსთვის! ნუ დავტოვებთ ჩვენს უკან ნაგავს!

მხატვარი და მოქანდაკე ამადეო კლემენტ მოდილიანი იტალიაში, ქალაქ ლივინოში 1884 წელს დაიბადა.მოდილიანი ბევრს ხატავდა, მუშაობდა ქანდაკებებზე, მაგრამ მისი შემოქმედება მხოლოდ გარდაცვალების შემდეგ დაფასდა. მხატვარი განიცდიდა... ბევრს სვამდა, ეწეოდა. აუცილებლობად ექცა ჰაშიში... მოდილიანი ისტორიაში დარჩა, როგორც ერთ-ერთი ყველაზე ტრაგიკული, სიცოცხლეში არაღიარებული გენიოსი. ამადეო მოდილიანი, 1920 წელს, პარიზის ერთ-ერთ კლინიკაში, 36 წლის ასაკში, ტუბერკულოზით გარდაიცვალა. ჟანა ებიუტერნი, ქალი, რომელმაც მთელი სიცოცხლე მოდილიანის მიუძღვნა, მის ცოლობაზე ოცნებობდა, მაგრამ მაინც არაოფიციალური ცოლის სტატუსით შემორჩა ისტორიას. ჟანამ და მოდიმ ერთმანეთი 1917 წელს გაიცნეს და მალე ერთად დასახლდნენ. ქალებისმოყვარულ, ლოთ, ჰაშიშით გაბრუებულ, მით უმეტეს ებრაელ სასიძოს, ჟანას მშობლები ეწინააღმდეგებოდნენ. ჟანა მშობლების წინააღმდეგობის მიუხედავად, მასთან გადავიდა საცხოვრებლად. ჟანა ცდილობდა მოდილიანის ცხოვრების სტილის შეცვლას, მაგრამ მხატვარმა ვერც ამ დიდი სიყვარულის გამო თქვა უარი ბოჰემურ ცხოვრებაზე. ტუბერკულოზის გამო მოდილიანის ჯანმრთელობა სულ უფრო სუსტდებოდა. წყვილი მოდის სამკურნალოდ, ნიცაში გაემგზავრა, სადაც გოგონა ჟანა ებიუტერნი შეეძინათ. 1920 წლის 24 იანვრის საღამოს, ერთ-ერთი მეზობელი მათთან მივიდა. შიგნით შესულმა, საწოლში მძიმედ დაავადებული მოდილიანი ნახა, რომელსაც სასოწარკვეთილი ჟანა მთელი სხეულით ეკვროდა. მოდი ღატაკთა თავშესაფრის საავადმყოფოში გადაიყვანეს, სადაც ორ დღეში გარდაიცვალა. მეორე დილით 20 წლის ჟანა მეხუთე სართულიდან გადმოხტა... ამ დროს ის მეორე ბავშვზე, ცხრა თვის ორსული იყო. ამადეო მოდილიანი თავისი განსაკუთრებული სტილით გამოირჩეოდა.. მისი ნახატების ამოცნობა ყოველთვის მარტივია რადგან დამახასიათებელია არაპროპორციულობა ადამიანის სხეულისთვის და დახვეწილი,თბილი ფერების პალიტრა. როგორც ყოველთვის ის სიკვდილის შემდეგ უფრო დააფასეს.. დღეს კი აღიარებული და პოპულარული მხატვარია.

ფრიდრიხ ვილჰელმ ნიცშე – გერმანელი ფილოსოფოსი, კომპოზიტორი და ფილოლოგი 1844 წელს სოფელ რიუკენში დაიბადა. ბავშვობაში ნიცშე მორწმუნე იყო, მაგრამ 14 წლის ასაკში მას უჩნდება ეჭვები ქრისტიანული რელიგიის მიმართ და თანდათანობით კრიტიკულად უდგება ამ სარწმუნოებას. უცნობია, რამ გამოიწვია მასში ეს გარდატეხა. როგორც ცნობილია, ნიცშეს ფილოსოფიურ ნააზრევზე, რომელიც მან ახალგაზრდობისას ჩამოაყალიბა, გავლენა მოახდინა ვაგნერმა და შოპენჰაუერმა. პირველი წიგნი “Die Geburt Der Tragodie” (1872) დაწერილია ვაგნერის და შოპენჰაუერის ძლიერი გავლენით. შემდეგ წლებში ნიცშე აღრმავებს თავის პირველ წიგნში გამოთქმულ აზრებს, ფილოსოფიაში ის კვლავ შოპენჰაუერის ერთგული მოწაფეა. მიდის ღმერთისა და ადამიანის სულის უკვდავების უარყოფისაკენ. უსმენს ვაგნერს და ცხოვრობს მისი ცხოვრებით. მაგრამ ათი წლის შემდეგ ნიცშე ვაგნერს უწოდებს თანამედროვე მუსიკის გამრყვნელს და უარყოფს მის შემოქმედებას. ნიცშეს ჰქონდა შესაძლებლობა დაახლოებოდა ვაგნერს. მაგრამ რაღაც პერიოდის შემდეგ, მათ შორის ურთიერთობა ცივდება. როგორც ყველაფრიდან ჩანს, ნიცშეს აღიზიანებს ვაგნერის რომანტიკული აღმაფრენა, რომანტიკული პათოსი, რომელსაც ნიცშე ყალბ პათოსად მიიჩნევდა. მოგვიანებით ნიცშე თავის ნაშრომში წერს, რომ ვაგნერი ეკუთვნოდა მის ავადმყოფობათა რიცხვს. იგი თავის ნაშრომში “ადამიანური ერთობ ადამიანური” უარყოფს ყოველივე მეტაფიზიკურ სამყაროს. ნიცშე ფილოსოფოსია ,რომელიც ღმერთს დაუპირისპირდა,რომელმაც სიკვდილსა და ტანჯვაზე, ყოფიერებაზე გამარჯვება მოინდომა.“ასე იტყოდა ზარატუსტრა”, ამ წიგნით ნიცშემ “მოკლა” ღმერთი და ომი გამოუცხადა წასრულს… “რა დაემართა ღმერთს? მე გეტყვით! ჩვენ ის მოვკალით! ჩვენ ყველანი მისი მკვლელები ვართ!” ნიცშეს ბიოგრაფიიდან საინტერესოა ის ფაქტი, რომ მისი ოჯახი ღრმად მორწმუნე პროტესტანტი იყო. ამაზე მეტყველებს ნიცშეს ბაბუის საეკლესიო წოდება, რომელიც რელიგიურ მსოფლმხედველობრივი კრიზისის დროს, რწმენის შესამაგრებლად, წერდა ტრაქტატებს. აგრეთვე, ნიცშეს მამაც იყო საეკლესიო პირი.კონსტანტინე გამსახურდია წერს: ,, – რაფაელს დახატული აქვს პლატონი ზეაპყრობილი ხელებით.უნდა მოვიდეს ახალი რაფაელი, რომელიც ახალი ევროპის ახალ პლატონს ზეაპყრობილი ხელებით დახატავს. ასე დარჩება ნიცშე ადამიანობის ნათელ ხსოვნაში, რადგან იგი იყო როგორც ზვარაკი, ისე თვით ტანჯვაში პირგაბადრული ღმერთი.”

აშშ-ის თავდაცვის სამინისტროს შენობამ – პენტაგონმა სახელწოდება თავისი ხუთკუთხა ფორმის გამო მიიღო. პენტა ბერძნულად ხუთს ნიშნავს. შენობის ყოველი ხუთი მხარის სიგრძე ტოლია 281 მ, პერიმეტრი — დაახლოებით 1405 მ, დერეფნების საერთო სიგრძე შეადგენს — 28 კმ, ხოლო ხუთივე სართულის საერთო ფართობი არის — 604 000 მ². შენობას გააჩნია ხუთი მიწისზედა და ორი მიწისქვეშა სართული, მიწისზედა ნაწილის სიმაღლეა — 23,5 მ. მისი მშენებლობა დაიწყო 1941 წელს და დაახლოებით თექვსმეტ თვეს გრძელდებოდა და დაჯდა 83 მილიონი დოლარი (დღევანდელი კურსით ეს არის დაახლოებით 300 მილიონ დოლარი). მიუხედავად შენობის ნახევარსაუკუნოვანი ასაკისა, პენტაგონი ითვლება ყველაზე უფრო ერგონომიულ ოფისად მსოფლიოში. მის ნებისმიერ წერტილში მოხვედრა შეასაძლებელია, 7 წუთში. შენობა შედგება ხუთი ხუთკუთხედისაგან (ერთმანეთში ჩასმული) და მათ კვეთენ ათეულობით კორიდორები, რომლებიც მიდიან ცენტრისაკენ. შენობაში მუშაობს დაახლოებით 26 000 ადამიანი და ყოველდღიურად ხდება 200000 სატელეფონო ზარი და იგზავნება 40000 წერილი. საინტერესო ფაქტია , რომ პენტაგონში ორჯერ მეტი ტუალეტია, ვიდრე ეს საჭიროა, საქმე იმაშია, რომ პენტაგონი აშენდა მაშინ, როცა ვირჟინიაში ჯერ კიდევ არსებობდა კანონი ტუალეტების გაყოფაზე თეთრებსა და ფერადკანიანებისათვის. თუმცა აბრები “თეთრებისთვის” და “შავკანიანებისათვის” არ ჩამოუკიდიათ, პრეზიდენტ რუზველტის ჩარევის წყალობით.

ტყუილად არ ჰქვიათ ამ საოცრებებს ლომვეშაპები. მათ საკმაოდ მრისხანე გარეგნობა აქვთ. ოთხი მეტრი სიგრძის ქონიანი ტანი თითქმის ტონას იწონის და ერთი მეტრის სიგრძის ორი თეთრი ეშვი უელავს, რომლებიც პატარა თავის ზედა ყბიდან, ძირისკენაა წაზრდილი. ლომვეშაპი ზანტი და მოუქნელი არსებები გეგონებათ, მაგრამ თუ დაჭერას დაუპირეთ, ის საოცრად სწრაფად დაიწყებს მოძრაობას. ზაფხულს ისინი პატარა კუნძულ კრუგლოვზე ატარებენ, რომელიც მოლუსკებითაა მდიდარი, ეშვების დახმარებით ლომვეშაპები სანაპირო წყლის ფსკერიდან ფხეკენ მიდიებს და ხამანწკებს და ხმელეთზე დასასვენებლად ამოფოფხდებიან. ლომვეშაპები ახლომხედველები არიან, ცუდად ესმით, მაგრამ კარგად აქვთ განვითარებული ყნოსვა. ჩვეულებრივ, ივლისში, აგვისტოსა და სექტემბერში მათ სძინავთ სანაპიროს ქვიშებზე, ხმამაღლა ხვრინავენ; ლომვეშაპები მოჩხუბრები არიან: ხშირად მათ შორის ნამდვილი ომი იმართება ხოლმე.

ერიხ მარია რემარკი (ერიხ პაულ რემარკი) გერმანელი მწერალი და გერმანული კულტურის ერთ-ერთი საუკეთესო ლიტერატორია. მისმა ანტიფაშისტურმა რომანებმა დიდი გავლენა მოახდინა საზოგადოებაზე. რომანებში უმეტესად ასახულია ომის შემდგომი (როგორც პირველი, ასევე მეორე მსოფლიო ომი) გერმანიის ცხოვრება და საოცარი რეალიზმით არის გადმოცემული მაშინდელი მძიმე სოციალური მდგომარეობა. რემარკის საუკეთესო ნაწარმოებებად დღემდე ითვლება: „დასავლეთის ფრონტი უცვლელია“, „სამი მეგობარი“ და „ტრიუმფალური თაღი“. ქვეყნად ადგილი ყველაფერს მოენახება,ადამიანის ადგილი კი არსად არის … ეს ტკივილი დაჰყვება ერიხ მარია რემარკის რომანის „ტრიუმფალური თაღის“ გმირს – გერმანელ ექიმს, საფრანგეთში რომ გამოჰქცევია ფაშისტ თანამემამულეებს. და რაოდენ პარადოქსულიც უნდა იყოს, ”ტრიუმფალური თაღის”დასასრულს ომი მხოლოდ იწყება. 1945 წელს გამოვიდა რემარკის წიგნი –"ტრიუმფალური თაღი" , რომელშიც ჟოან მადუს პერსონაჟის მიღმა – მარლენ დიტრიხის პერსონა იმალება.. რავიკი – თავად რემარკია , ხოლო გრძობა რომელიც წიგნის ორ გმირს ერთმანეთთან აკავშირებს – მწერლისა და მსახიობის დაუოკებელი სიყვარულია, რეალობაში განცდილი და ფურცლებზე გადატანილი.. ჟოანი , უბრალოდ ფროილაინ დიტრიხი იყო– "ლამაზი, მიმზიდველი და დაცემული, მაღლა აწეული წარბებითა და სახით, საიდუმლო , რომელიც მის გახსნილობაში იმალება არაფერს მალავს და ამიტომ არაფერს გასცემს ... არაფერს გპირდება და ამიტომ – ყველაფერს.. " მსახიობის ქალიშვილი იხსენებდა, რომ ის ხელით წერდა კარგად წათლილი ფანქრით. ყოველთვის თან ჰქონდა მთელი კოლოფი, ასევე ყვითელხაზიანი ბლოკნოტი იმ შემთხვევისთვის, თუ შთაგონება ეწვეოდა. რემარკს გაგიჟებით უყვარდა დიტრიხი, თუმცა მსახიობი ხშირად აბამდა ახალ-ახალ რომანებს. ის ყველაფერს პატიობდა და მზად იყო ცოლად მოეყვანა. მათ შორის ხანგრძლივი დროის განმავლობაში გრძელდებოდა მიმოწერა . მარლენი 90 წლის ასაკში გარდაიცვალა , საძილე საშუალებების დიდი დოზით მიღების გამო, სიკვდილამდე კი მან რემარკის სურათი შეათვალიერა და ამოიოხრა –"ღმერთო როგორ მიყვარდა ეს ადამიანი". გერმანელი მწერლის, ერიხ მარია რემარკის ,,ტრიუმფალური თაღი” ერთ-ერთი იმ წიგნთაგანაია, რომელიც კმაყოფილს დატოვებს ნებისმიერი სახის მკითხველს. რემარკის ბევრი ბიოგრაფი ამბობს, რომ მწერალს თვით ჰიტლერი ვერ იტანდა პირად მიზეზთა გამო.ისინი ერთმანეთს პირველი მსოფლიო ომიდან იცნობდნენ და არავინ იცის, ბოღმიან ჰიტლერს რა წყენა ჰქონდა ჩარჩენილი გულში. რემარკზე როდესაც მოგითხრობთ, არ შეიძლება მისი ცხოვრების ორ მთავარ "ატრიბუტზე"-სასმელსა და ქალებზე არ ვთქვათ. მისი ყველა რომანის გმირის საყვარელი არაყი "კალვადოსი"თვით რემარკის "ცხოვრების ნაწილიც" ყოფილა.

„უამრავი ნაკლის მიუხედავად ქართველს ისეთი თაკარა გული, უმზესი სული და მაღალი ბუნება აქვს მთელს სამყაროს დასწვავდა, კავკასიონის მარადი თოვლი რომ არ აგრილებდეს და აშოშმინებდეს“.

„თეთრი ბაირაღები“