CinExpress

რიგა, ლატვია — მარსტალუს ქუჩა 14, რიგის ისტორიული ცენტრი.

2004 წელს, ოთარ იოსელიანის 70 წლის იუბილესთან დაკავშირებით, რიგაში რეჟისორისადმი მიძღვნილი მულტიმედიური მემორიალური დაფა შეიქმნა.

დაფაზე ქართულ-ლატვიურ წარწერაზე ვკითხულობთ:

„ამ სახლის გავლით, ჩერდებოდა, სვამდა ჭიქა ახაშენს კინოფორუმ „არსენალის“ საპატიო სტუმარი — ოთარი იოსელიანი.“

მემორიალური დაფის დიზაინი გალიის იმიტაციას ქმნის, რაც პირდაპირი გადაძახილია იოსელიანის 1970 წლის ფილმთან — „იყო შაშვი მგალობელი“.

დაფა მხოლოდ ვიზუალური მემორიალი არ არის. ყოველდღე, 12:00, 15:00 და 18:00 საათზე, მემორიალური დაფა „ცოცხლდება“ და გალიიდან ქართული სიმღერა — „დაიგვიანეს“ ისმის.

#19. Arvo Pärt — 91!
belated birthday wishes

Arvo Part - Salve Regina (Full) Salve Regina by Arvo Pärt. Performed by The Estonian Philharmonic C...

აკი კაურისმიაკი — „ჰავრი“ (2011)

გაქცეული მიგრანტი ბავშვის, იდრისას გადასარჩენად მთელი ჰავრი ერთიანდება. მათ შორისაა ისიც, ვისაც მისი დაჭერა დაავალეს — კომისარი.

„შეიძლება ვერც დაიჯეროთ, რომ ჩემნაირი ადამიანის გულშიც არის ის სათუთი ადგილი.

დამნაშავეებთან მუდამ დაუნდობელი ვარ, მაგრამ უდანაშაულოების ტანჯვის ყურება არ შემიძლია.“

პედრუ კოშტას სიტყვა ვენეციის 83-ე კინოფესტივალზე, რობერ ბრესონის პრემიის გადაცემისას.

„დღევანდელი სამყაროსი არ მესმის და, ალბათ, ვერც ვერასდროს გავიგებ. ჯერ კიდევ არსებობს რამდენიმე კარგი ფილმი, რამდენიმე მართლაც შესანიშნავი ფილმი – თუმცა, სამწუხაროდ, ძალიან ცოტა. მანძილი სულსა და მატერიას შორის სულ უფრო იზრდება.

ჩეზარე პავეზე ამბობდა: „არიან ადამიანები, რომლებიც აქეთ არიან და ადამიანები, რომლებიც იქით არიან“. მე აქეთ ვარ და ეს არასოდეს შეიცვლება. პრობლემა ის არის, რომ არსებობენ ადამიანები, რომლებიც იმასაც კი არ ცდილობენ, გაიგონ, რომ გარკვეული პოზიციები უნდა დაიკავონ.

ამ კინოფესტივალზე წარმოდგენილი რეჟისორების უმრავლესობას არ სჯერა კინოს ღირებულების. კინო უბრალოდ ფილმის გადაღება, გუნდის შეკრება და ფესტივალიდან ფესტივალზე მისი ტარება არ არის. კინო სხვა რამეა – კინო ამბოხის ხელოვნებაა.

ბევრი ახალგაზრდა გაბრაზებულია; კინო ასევე ახალგაზრდების ხელოვნებაა. და როდესაც კინო რეალობასთან დაპირისპირებას წყვეტს, ან უარს ამბობს მის დანახვაზე, ის უკვე აღარ არის კინო – კინო აქ არსებობას წყვეტს.“

Pedro Costa recebe o Prêmio Robert Bresson

“Eu não compreendo o mundo de hoje e nunca o compreenderei. Ainda existem alguns bons filmes, alguns magníficos, certamente poucos, mas a distância entre o espírito e a matéria aumenta cada vez mais. Cesare Pavese dizia que ‘há quem esteja deste lado e há quem esteja do outro lado’. Eu estou deste lado, e isso nunca mudará. O problema é que haja pessoas que nem sequer fazem o esforço de compreender que há posições que é preciso assumir. A maioria dos realizadores presentes nesta Mostra não acredita no valor do cinema. O cinema não é simplesmente fazer um filme, reunir uma equipa e levá-lo de festival em festival. O cinema é outra coisa: é a arte da revolta. Há muitos jovens zangados; o cinema é também uma arte da juventude, e quando o cinema deixa de se confrontar com a realidade, ou se recusa a vê-la, deixa de ser cinema — deixa de existir.”

Pedro Costa riceve il Premio Bresson

“Il mondo di oggi non lo capisco e mai lo capirò. Ci sono ancora dei bei film, alcuni magnifici, pochi certo, ma la distanza tra lo spirito e la materia aumenta sempre di più. Cesare Pavese diceva che ‘c’è chi sta di qua e c’è chi sta di là’. Io sto di qua e questo non cambierà mai. Il guaio è che ci sono persone che non fanno neanche lo sforzo di capire che ci sono posizioni da prendere. La maggior parte dei registi presenti in questa Mostra non crede nel valore del cinema, il cinema non è semplicemente realizzare un film, mettere insieme una troupe e portarlo in giro per i festival. Il cinema è un’altra cosa, è l’arte della rivolta. Ci sono tanti giovani arrabbiati, il cinema è anche un’arte della gioventù, e quando il cinema smette di confrontarsi con la realtà, o si rifiuta di vederla, non è più cinema, smette di esistere”.

In Clarão - Companhia

შეგახსენებთ, ვისაც წიგნი შეძენილი გაქვთ, მაგრამ ჯერ არ გაგიტანიათ.

კვლავ შეგიძლიათ გაიტანოთ:

შატბერაშვილის 44
ტელ: 555 44 60 91

# 18. we are 18+

David Bowie, Brian Eno - Subterraneans [Stretched] "Subterraneans" was ultimately the most heavily edited song on Low,...

"ისინი ეკვივალენტურია — ან თითქმის. „არსებობა“ (Existence), და არა „ეგზისტენციალიზმი“. ეგზისტენციალიზმი სხვა რამეა, თუმცა ახლოსაა. მაგრამ არსებობა — კი. შესაძლოა, მე მაქსიმალურად ვიხსნები და ვუბრუნდები კითხვას: რატომ ვაკეთებთ რაღაცებს? რატომ აღვიქვამთ, რომ ვარსებობთ და გვინდა, ვცადოთ, ამას დავუკავშირდეთ? გვსურს სარკე? მუდმივად ვეძებთ სარკეებს, სადაც შევძლებთ რეზონანსის პოვნას — საზოგადოებაში, რეფლექსიაში. და ხელოვნებაში, რა თქმა უნდა, ამიტომ ვქმნით მას: ჩვენ ამ ანარეკლს ვეძებთ."

ინტერვიუ კარლოს რეიგადასთან - CinExpress ინტერვიუ ჩაწერილია 2025 წლის აგვისტოში, ლოკარნოს კინოფესტივალზე, რომელზეც რეიგადასი ჟიურის წევრი იყო. თქვენს ერთ-ე...

"სამწუხაროდ, მაყურებლებს ყოველთვის სურთ კინოს სემიოტიკის დონეზე გაანალიზება… ფიქრობენ, რას ნიშნავს ესა თუ ის კადრი. ეს არ არის იმის გაგება, თუ როგორ მუშაობს კინო… ჩემთვის კინო ეს არის ხორცშესხმული ფილოსოფია (filosofía encarnada). თუ უცხოპლანეტელები ჩამოვიდოდნენ და ჩვენს ფილმებს ნახავდნენ, ეს იქნებოდა ყველაზე ძლიერი საშუალება, მიახლოვებულიყვნენ ადამიანის ყოფას. კინო არის ფილოსოფია ცხოვრების შესახებ. […]"

კარლოს რეიგადასი კინოს შესახებ - CinExpress ნამდვილად ვფიქრობ, რომ რასაც უმეტესწილად კინოს ვეძახით, კინო არაა. სინამდვილეში ის თეატრალური კინოა, ან უარეს შე.....

# 17. bye

THE CURE - The Last Day Of Summer kargia