Akhgar Rahnaward

شما هنوز از مجتهدی تقلید می‌کنید؟

بایدها و نبایدهای استفاده از هوش مصنوعی در ترجمه

Bern, Switzerland

«…عزت نفس در خوشبخت‌ساختن اغلب مردم معجزه می‌کند: این یکی که از میمونی زشت‌تر است خود را از نیره* زیباتر می‌داند و آن دیگری که به زحمت با خط‌کش و پرگار می‌تواند سه تا خط بکشد خویشتن را همتای اقلیدس می‌پندارد و آن یک که همچون «خری است که در مقابل چنگی قرار گرفته باشد» و صدای او از صدای «خروسی که مرغ خود را گاز می‌گیرد» بهتر نیست، خود را آوازه‌خوانی همچون هرموژن** تصور می‌کند».

* از شخصیت‌های کتاب ایلیاد هومر و نماینده‌ی زیبایی
** خواننده‌ی بزرگ رومی

در ستایش دیوانگی | دسیدریوس اراسموس | ترجمه‌ی دکتر حسن غفاری

حالا دیگه میتانم خودم را یک ان‌دیزاینر نیمه‌حرفه‌ای بدانم. اگر دیزاین کتاب و مجله و از این قبیل موارد لازم داشتید، روی دقت ‌و کیفیت کار من حساب کنید. 💪😊

«…دلقک‌ها، یا دیوانگان شاه، از خصیصه‌ی صراحت و حقیقت‌گویی برخوردارند؛ و چه چیز است که از صراحت و حقیقت زیباتر باشد؟ اگرچه آلسیبیاد در کتاب افلاطون صراحت لهجه و حقیقت‌گویی را از اختصاصات مستی و جوانی می‌داند، حقیقت واقع آن است که همه افتخار آن به من [دیوانگی] تعلق دارد و شهادت اوریپید در این باره قابل توجه است که می‌فرماید: «دیوانه سخن دیوانه‌وار می‌گوید،» و مفهوم آن این است که دیوانه هرچه در دل دارد در چهره‌ی خویش ظاهر می‌سازد و سپس همه را به‌صورت سخن پخش می‌کند. بر عکس، مرد عاقل دو زبان دارد، و باز هم اوریپید است که این سخن مشهور را در این مورد فرموده است: «با یکی از این دو زبان حقیقت را فاش می‌کند و با دیگری آنچه را مقتضای زمان و مکان است بیان می‌دارد». مرد عاقل این هنر را دارد که سیاه را به سفید مبدل می‌سازد و از دهانی واحد هم نفس گرم بیرون می‌دهد و هم نفس سرد، و شدیدترین احساسات قلبی خود را طی کلام خود به صورتی دیگر جلوه می‌دهد. به نظر من [دیوانگی]، شاهان و بزرگان در میان همه‌ی خوشبختی‌های خویش از این لحاظ تیره‌بخت هستند که همواره از شنیدن حقایق محرومند و ناچارند که به‌جای دوست در اطراف خود مردم چاپلوس داشته باشند. قطعاً به من جواب خواهید داد که: «گوش شاهان و بزرگان طاقت حقیقت‌شنوی ندارد و اگر اینان از عاقلان می‌پرهیزند از بیم آن است که مبادا مابین آنان آزاده‌مردی وجود داشته باشد که حقیقت‌گویی را بر چاپلوسی ترجیح دهد». البته حق با شماست، پادشاهان حقیقت‌دوست نیستند. لیکن دیوانگان من از این موهبت بزرگ برخوردارند که با زبان شوخی و بذله‌گویی نه فقط حقیقت را فاش می‌سازند بلکه در بسیاری موارد از دشنام مستقیم نیز خودداری نمی‌کنند و این همه با لطف و خنده مورد قبول شاهان قرار می‌گیرد. کلمه‌ای واحد که اگر از دهان عاقلی بیرون آید ممکن است مجازات مرگ در پی داشته باشد، چون به وسیله‌ی دلقک دیوانه‌ای ادا شود با خنده و لذت استقبال می‌شود. بلی حقیقت‌گویی از کشش و جاذبه خاصی برخوردار است که اگر با زبانی برخورنده و ناملایم ادا نشود قطعاً موثر واقع می‌شود؛ ولی این هنری است که ارباب انواع فقط به دیوانگان من عطا فرموده‌اند. و باز به همین دلیل است که این دیوانگان بخصوص مورد توجه بانوان، که به‌طور طبیعی ظرفیت بیشتری برای شوخی و‌ مزاح و شنیدن مطایبات دارند، هستند تا جایی که اگر این دیوانگان شوخی و مزاح را تا مراحل خیلی جدی هم پیش ببرند، باز بانوان همه را به چشم بازی و تفریح می‌نگرند و این نشانه‌ی هنر بی‌مانند جنس زن در پوشیده‌داشتن و کوچک‌جلوه‌دادن خطاهای خویش است».

در ستایش دیوانگی | دسیدریوس اِراسموس | ترجمه‌ی دکتر حسن صفاری

مرد نباید تحت هیچ شرایطی گریه کند. اگر گریه هم کرد، نباید از خودش ویدیو بگیرد.

چهار سازمان اجتماعی در فرانسه علیه پلتفرم‌های غذا رسانی اوبر و دلیوریو Uber Eats و Deliveroo به اتهام برده داری مدرن و شرایط کار غیرانسانی شکایت کرده اند. این سازمان ها گفته اند که کارگران بایسکل سوار این پلتفرم‌ها در وضعیت دشوار کار میکنند که شبیه برده‌داری مدرن است. فشار کاری بالا، ساعات طولانی، درآمدهای ناپایدار و کنترل الگوریتمی از نکته های مورد انتقاد این شرکت ها است.
گفته شده است که حدود ۷۰ هزار تن در فرانسه به عنوان غذارسان کار میکنند و نقش مهمی در رساندن غذا در شهرهای بزرگ دارند.

یک فیلم کوتاه قشنگ مال اواسط قرن بیستم فرانسه را پیش‌کش نگاه‌تان می‌کنم. اگر هوس کردید فیلم ببینید، نرید سلیم شاهین ببینید. اسمش به فرانسوی Le Ballon Rouge است که به فارسی میشه «پوقانه‌ی سرخ». در یوتیوب است، لینکش را در کامنت می‌گذارم. زیرنویس انگلیسی هم داره، برای کسانی که فرانسوی نمی‌فهمند.

گر چه
همه‌چیز
می‌گذرد
اما آدم همیشه
برای برخی
اتفاقات
غمگین می‌ماند.

سپهر آهنگی