Infobees

🏃‍♀️‍➡️ Kom jij ook naar onze volgende Infobees-namiddag?
✒️ Alle activiteiten zijn gratis, maar inschrijven is verplicht. Dat kan via onze website: belgium.easo.org/infobees/calendar

🎤 « Nous devons investir maintenant dans la prise en charge de l'obésité pour éviter un tsunami de maladies associées, était l’une de vos conclusions du colloque. Mais que se passera-t-il si, malgré l'accès à ces soins, les personnes souffrant d’obésité ne les sollicitent pas, par honte ou parce qu'elles ne considèrent pas leur surpoids comme un problème médical ? »

🗣 « Il est unanimement reconnu que le système de santé belge est soumis à une pression croissante. Le vieillissement de la population en est une cause majeure, entraînant inévitablement une augmentation du nombre de maladies chroniques telles que le diabète de type 2, les maladies cardiovasculaires et autres problèmes de santé liés à l'âge. On oublie souvent, dans ce contexte, que nombre de ces maladies sont étroitement liées au surpoids et à l'obésité. En améliorant l'accompagnement des personnes dans le maintien d'un poids santé et la prise en charge de l'obésité, nous pourrons également réduire significativement le nombre de maladies qui y sont associées.

Si nous voulons faire face au tsunami de maladies chroniques qui nous menace, nous devons agir sans tarder. Nous ne pouvons pas rajeunir les gens, mais nous pouvons les aider à lutter contre le surpoids et l'obésité. Il s'agit non seulement d'un gain pour la santé du patient, mais aussi d'un investissement nécessaire pour l'avenir de notre système de santé.

Pour y parvenir, deux conditions doivent être remplies de toute urgence.
🛟 Premièrement, il est impératif de mettre en place un système de soins structuré et accessible aux personnes souffrant d’obésité. À ce jour, les efforts déployés dans ce domaine sont insuffisants.
🛟 Deuxièmement, nous devons faire en sorte que les personnes concernées trouvent ces soins et osent y recourir. L’obésité est encore trop souvent perçue comme une question de volonté ou de responsabilité individuelle, alors qu’il s’agit d’une maladie complexe et chronique où convergent des facteurs génétiques, biologiques, psychologiques et environnementaux. Cette conception erronée engendre une stigmatisation sociale, mais aussi une auto-stigmatisation. Nombreuses sont les personnes qui éprouvent de la honte ou de la culpabilité, ce qui les conduit à reporter, voire à éviter complètement, toute aide professionnelle.

Il nous faut donc investir non seulement dans les soins, mais aussi dans la sensibilisation, le dépistage précoce et une communication différente sur l'obésité. Il est essentiel que chacun sache que l'obésité se soigne et que le recours à un accompagnement professionnel n'est pas un échec, mais une démarche logique, au même titre que pour d'autres maladies chroniques. Le défi est donc double : organiser des soins suffisants, de qualité et accessibles, et lever les obstacles pour que les personnes se sentent écoutées et soutenues, et non jugées.

Ce n'est qu'en prenant l'obésité au sérieux et en l'attaquant de manière structurelle que nous pourrons freiner l'augmentation prévue des maladies chroniques et garantir l'accessibilité financière de nos soins de santé. L'heure des analyses et des bonnes intentions est révolue. Il est temps d'agir et de recentrer notre modèle de soins : de la prise en charge des complications à leur prévention. »

🎤 “We moeten nu investeren in obesitaszorg, om een tsunami van gerelateerde aandoeningen te voorkomen, was een van je conclusies tijdens de slottoespraak van het colloquium. Maar wat als die zorg er wel komt, maar mensen met obesitas er geen beroep op doen - uit schaamte, of omdat ze hun overgewicht niet zien als een medische probleem?”

🗣 “Iedereen is het erover eens dat de gezondheidszorg in België onder steeds grotere druk komt te staan. Een belangrijke oorzaak is de vergrijzing van de bevolking, waardoor het aantal chronische aandoeningen zoals type 2-diabetes, hart- en vaatziekten en andere leeftijdsgebonden gezondheidsproblemen onvermijdelijk zal toenemen. Wat daarbij vaak vergeten wordt, is dat veel van deze aandoeningen nauw samenhangen met overgewicht en obesitas. Als we erin slagen mensen beter te ondersteunen bij het behouden van een gezond gewicht of bij de behandeling van obesitas, kunnen we ook het aantal obesitasgerelateerde aandoeningen aanzienlijk terugdringen.

Willen we de tsunami aan chronische ziekten die op ons afkomt afremmen, dan moeten we vandaag handelen. We kunnen mensen niet jonger maken, maar we kunnen hen wel helpen in de strijd tegen overgewicht en obesitas. Dat is niet alleen een gezondheidswinst voor de patiënt, maar ook een noodzakelijke investering in de toekomst van onze gezondheidszorg.

Daarvoor moeten dringend twee voorwaarden worden vervuld.
🛟 Ten eerste moet er eindelijk een gestructureerd en toegankelijk zorgaanbod komen voor mensen met obesitas. Daar is vandaag nog onvoldoende werk van gemaakt.
🛟 Ten tweede moeten we ervoor zorgen dat mensen die zorg ook daadwerkelijk vinden én durven gebruiken. Obesitas wordt nog te vaak beschouwd als een kwestie van wilskracht of persoonlijke verantwoordelijkheid, terwijl het een complexe, chronische aandoening is waarin genetische, biologische, psychologische en omgevingsfactoren samenkomen. Die misvatting leidt tot stigmatisering door de samenleving, maar ook tot zelfstigma. Veel mensen voelen schaamte of schuld, waardoor ze professionele hulp uitstellen of zelfs helemaal vermijden.

Daarom moeten we niet alleen investeren in zorg, maar ook in sensibilisering, vroegtijdige detectie en een andere manier van communiceren over obesitas. Mensen moeten weten dat obesitas behandelbaar is en dat professionele ondersteuning geen teken van falen is, maar een logische stap, net zoals bij andere chronische aandoeningen. De uitdaging is dus dubbel: voldoende kwaliteitsvolle en toegankelijke zorg organiseren én de drempels verlagen zodat mensen zich erkend en ondersteund voelen in plaats van veroordeeld.

Alleen door obesitas ernstig te nemen en structureel aan te pakken, kunnen we de verwachte stijging van chronische aandoeningen afremmen en onze gezondheidszorg ook in de toekomst betaalbaar houden. De tijd van analyses en goede intenties is voorbij. Het is tijd om er werk van te maken en het zwaartepunt van ons zorgmodel te verleggen: van het behandelen van complicaties naar het voorkomen ervan.”

Plusieurs facteurs contribuent à l'obésité. Le traitement doit donc aussi reposer sur une approche combinée.

👉 Lire plus sur l'obésité https://overobesitas.be/fr-be

Omdat meerdere factoren bijdragen aan obesitas, moet de behandeling ook bestaan uit een gecombineerde aanpak.

👉 Leer meer over obesitas via https://overobesitas.be/

Ines: "We hebben nood aan een goede structuur voor de obesitaszorg, zei je tijdens het panelgesprek. Tegelijk moet die zorg ook flexibel zijn, want de noden van patiënten zijn zeer verschillend. Kan dat wel: zorg die tegelijk gestructureerd is én op maat?"

Eveline Dirinck: ""Momenteel mist de obesitas zorg in België een duidelijke structuur.
Een goede structuur zorgt voor verschillende zaken:
👍 1. Grondig onderzoek van zowel de noden van de patiënt (Wat verwacht en wil de patiënt zelf? Wat is de kennis rond optimale levensstijl - en dat gaat breder dan alleen voeding en sport - als je met obesitas leeft?), als van eventuele geassocieerde problemen. De '3M' dient daarbij als een kapstok voor artsen: wat is er gaande op het Metabole, Mechanische en Mentale vlak?
👍 2. Bepaling van therapiedoelen. Uit punt 1 kunnen arts en patiënt dan samen distilleren wat de doelen zijn.
👍 3. Structuur in terugbetalingsmodaliteiten. Hier gaan we uit van een ‘pakket’. Patiënten kunnen beroep doen op een arts, een diëtist, een kinesist, een psycholoog. Als je dat allemaal apart moet betalen, loopt de rekening vaak hoog op. En dan hebben we het nog niet over medicatie gehad. Het voorstel is dus dat patiënten X aantal contacten met een zorgverlener mogen hebben, maar dat op basis van de individuele nood zal bepaald worden welke zorgverlener dat juist is.
👍 4. Structuur zorgt ook voor opvolging. Worden de voorgestelde therapieën gevolgd? Is er nood aan bijsturing? Zijn er nieuwe noden ontstaan? …."

🎤 "Kan je een concreet voorbeeld geven van de afstemming van therapiedoelen, zorg en opvolging op de individuele noden van een patiënt?"

"Zeker. We nemen Fran en Kristien als voorbeeld. 💛 Fran is 24 jaar, en raadpleegt de dokter omdat haar obesitas haar verhindert nog vlot paard te rijden. Ze heeft twee eigen paarden, die ze volledig zelf verzorgt. Ze is dus dagelijks in de weer in de stallen, en rijdt ook quasi dagelijks paard. Alleen aan wedstrijden doet ze niet meer mee. Ze heeft geen andere aandoeningen als gevolg van obesitas, maar bij navraag blijkt haar obesitas wel te zorgen voor isolatie. Ze durft niet goed meer uitgaan met vrienden etc. uit schrik voor commentaar. Die negatieve emoties eet ze dan weg.

Fran heeft geen nood aan een kinesist, ze haalt vlot haar doelen wat betreft fysieke activiteit. Maar ze heeft wel nood aan een diëtiste, want de keuzes die ze maakt zijn niet altijd optimaal, en aan een psycholoog om haar handvaten te bieden om om te gaan met haar chronische ziekte en de commentaren uit de omgeving.

💛 Kristien is 52 jaar. Ze heeft twee jaar geleden een zwaar fietsongeluk gehad, en moest meerdere operaties aan haar benen hebben. In die twee jaar is ze ook in de menopauze gekomen. Ze had nooit overgewicht, maar de kilo’s zijn eraan gevlogen door het vele gedwongen stilliggen, niet kunnen gaan werken etc. Kristien heeft een erg ondersteunend gezin en vriendengroep. Haar man helpt veel in het huishouden en samen koken ze bewust en zeer gezond. Tijdens het medisch onderzoek blijkt Kristien prediabetes en een hoge bloeddruk te hebben, naast de gekende orthopedische problemen.

Kristien heeft niet echt nood aan een diëtist. Er is wel nood aan een kinesitherapie, want fysiek is ze erg verzwakt. Als blijkt dat Kristien toch schrik voor beweging heeft opgedaan (niet ongewoon na een pijnlijke revalidatie) en de ondersteuning van gezin en vrienden onvoldoende blijkt, kan een psycholoog ingeschakeld worden. Medische opvolging is nodig voor haar bloeddruk en suiker.

Deze voorbeelden illustreren hoe twee mensen met dezelfde BMI toch verschillende zorgnoden kunnen hebben."