Aziziye Kitabevi

Kadim tarihin gizli öğretileri ve sırları açığa çıkıyor. Mistik sırlardan, ebcet ilminin öteki yüzüne, gizemli ve yasaklı kitaplardan, devletlerin bu kitapları nasıl kullandıklarına, nümeroloji ilmiyle seçilmiş ve Türkiye’de önemli yerlere gelmiş isimlere kadar birçok derin sır gün yüzüne çıkıyor. Asırlık suskunluk yemini bozuluyor, gölgede kalan hakikatler ortaya çıkıyor.
Devletin sırları… Heyet’in yazarından, bu sefer kadim tarihin derin ve mistik sırlarına bir kapı aralanıyor, hem de arkasındaki gerçeklerin çoğunu ilk kez duyacağınız bir kapı.

Baskı, sevgisizlik ve acıtan sözler arasında büyüyen bir genç kız…

Kendi hayatı üzerinde söz hakkı olmadığını öğrendiği bir evden, kalbinin derinliklerinde açılan bambaşka bir kapıya doğru uzanan bir yolculuk…

 

İnsanın, hayatın gürültüsü içinde en çok ihmal ettiği şey durup kendi içine bakmaktır. Hatta çoğu zaman kendi sesini duyamaz. Oysa insan, içindeki sesi ancak dingin bir susuşla duyar.

Azize’nin hikâyesi, tam da bu susuşun eşiğinde başlar. Aklı zorlayarak aranan yolların değil; teslimiyet ve tevekkülle açılan kapıların, işi sahibine teslim etmenin huzuruna ulaşmanın hikâyesidir bu. Geçmişin hikmetiyle bugünün yarası arasında görünmez bir köprü kurar.

Elif Veske’den, aile yaraları ve kayıplarla sınanan genç bir kızın, asırlar öncesinden gelen bir yolun izinde, hem kendini hem de Rabbini yeniden keşfetme romanı…

Çünkü bazen insanın en uzun yolculuğu, kendi kalbine doğru olandır.

Bu kitap, İmam-ı Gazâlî’nin en önemli eserlerinden biri olan İhyâ-u Ulûmi’d-Din’in muhtasarı mahiyetinde hazırlanmıştır. Eser, İhyâ’nın “manevi iklimine” ışık tutan ana esasları dört başı mamur bir şekilde okuyucuya sunmayı amaçlamaktadır.
Bu eserde insanın hayat yolculuğu üç temel bağ çerçevesinde tasnif edilmiştir:
Birincisi, insan ile Allah (cc) arasındaki münasebetler,
İkincisi, insanın diğer insanlarla olan ilişkileri,
Üçüncüsü ise kişinin kendi nefsiyle olan irtibatıdır.
Her şeyin merkezinde kalp vardır. Kalp temizlendiğinde, bu üç temel bağın her biri anlam kazanır, derinleşir ve insanın hayatına bambaşka bir tat katar.
Bir rehber niteliğinde hazırlanan bu eser, maneviyatın pratik yollarını sistemli ve berrak bir anlatımla okuyucuya sunmaktadır

I.
Kader kan kaybetmeye başladığında, bunun sebebi ölümün yeni bir roman yazmak için kaderin kanını kullanmasıydı. Lavin, hayatının son sayfasında olduğunu hissediyordu. Fakat son sayfanın onu yeni bir romanın başlangıcına götüreceğinden bihaberdi. Kardelen’in, ardında soru işaretleri bırakan ölümüyle, Lavin de Kardelen’in abisi Kartal da bir kumar masasına oturdular.

Her şey bir ölümle başladı.
Ölüm, nefreti takip etti.
Nefret, intikamı körükledi.
Ve aşk, hepsini alaşağı etti…

II.
Kar şiddetle yağmaya başladığında ve yıldızlar gökyüzündeki pusun içinde kaybolduğunda,
bunun sebebi kış dönencesinin başlamış olmasıydı. Kan kaybeden beyaz bir at,
yağan karın altında karanlığa doğru son sürat koşmaya başladı.

Katili bulmaya bir adım daha yaklaşan Lavin ve Kartal,
her geçen gün daha tehlikeli bir oyunun içine çekiliyorlardı.
Her şeylerini kaybettiklerinden ve artık kaybedecek hiçbir şeyleri olmadığından emin olan ikili, aslında kaybedecekleri çok büyük bir şeyin varlığını keşfetmeye başladıklarında, aşk artık görmezden gelemeyecekleri kadar şiddetli ve karanlıktı. Lakin Kartal’ın bilmediği bir şey vardı, kaybetme korkusu ikinci kez kapısını çalacaktı.

Bir tabutun içinde iki beden ve bir de kardelen…

III.

Ve kuğu, göle bir ceset bıraktı.
Kartal ve Lavin, Kardelen’in katilinin adını nihayet öğrendiklerinde o isim geleceğe zehir gibi yayıldı. Gerçek, onları özgür bırakmadı; aksine daha dar bir kafese kilitledi.
Artık ne kaçacak yer vardı ne de kaybedecek başka bir şey. Lavin’in elleri titremese de içinde bir şey geri dönülmez biçimde değişmişti. Kartal ise kardeşinin intikamını almak isterken kendi ruhunu masaya koymuştu; kazanırsa Lavin’i, kaybederse kendini sonsuza dek yitirecekti...

IV.
Ölüm çiçeği, geceyi ikiye bölen bir zarafetle açtı.
Gecenin son perdesi açıldığında herkes kendi payına düşen karanlıkla yüzleşir.
Zaman, Lavin ve Kartal’ın izlerini takip etmekten yorulmuştu; artık onları başka bir eşiğe sürüklemek için nefesini tutuyordu.
Kartal ile Lavin, son oyunun ilk hamlesini yaptılar. Aklın sınırlarını zorlayan o oyun, sonunda deliliğin kapısını aralamıştı.
Gökyüzünde bir yıldız parlar,ve muhakkak bazı insanlar
toprağa çiçekten daha yakındır.

Çağdaş ateizmin en popüler silahı olan „Kötülük Problemi“ gerçekten Tanrı’nın yokluğunu ispatlıyor mu? Kötülüğün ve acının tamamen engellendiği bir dünya mümkün mü?
Çağımızda „din felsefesi“ alanının en popüler konularından olması hasebiyle ateizm delillendirmelerinde de en çok rağbet gören argümanlardan biri „kötülük problemi“dir. Altay Cem Meriç, Kötülük Problemi’nde bu argümanları derinlemesine tahlil ederek ilmi zannedilen popüler felsefi söylemlerin nasıl inşa edildiğini gözler önüne seriyor. Eser okuyucuyu varlık ve nedensellik üzerine gerçekçi bir ontolojik yüzleşmeyle klasik İslam düşüncesinin tutarlı zeminine davet ediyor.

Kötülüğü bahane ederek Tanrı’yı inkâr ettiğini sanan modern insan, bu meseleyi çözümlediğinde aslında sadece kendi zihninde kurguladığı o aciz putu yıktığını fark edecektir.

Hiçbir şeye güvenme, gözlerine bile.”

Hızla gelişen yapay zekâ insanlığı ele geçirmeye çalışmış ve büyük bir yıkıma sebep olmuştur. Bunun ardından insanlığı korumak için internet kullanımı tüm dünyada yasaklanmıştır. İnternet artık sadece seçili üniversitelerin Yapay Zekâ bölümlerinde kullanılmaktadır. Bu bölümlere girmekse çok zordur.

Yapay zekânın saldırısında annesini kaybeden Peri, babasını da görememektedir. Üç yıl boyunca çabalayan Peri, Simora Üniversitesinin Yapay Zekâ bölümüne girmeyi başarır.

Ancak bölüme girmek isteyenler için Simora Üniversitesinin ağır bir sözleşmesi vardır ve öğrenciler bu sözleşmeyi imzalamak zorundadır.

Okul başladıktan bir süre sonra katılımın zorunlu olduğu gece yarısı dersinde kimsenin hesap edemediği bir olay yaşanır ve yüz yirmi öğrenci kendini ölüm kalım savaşının ortasında bulur.

Peri kendisini arkadaşlıkların, fedakârlıkların, hainlerin ve büyük bir aşkın ortasında bulurken hayatta kalmak için tüm gücüyle savaşır.

KİTAPLARI MİLYONLARCA ÇOCUĞU KIKIR KIKIR KIKIRDATAN HATİCE KÜBRA TONGAR’DAN MÜTHİŞ BİR MACERA!

Bazı çocuklar ödev yapmayı sevmiyor olabilirler. Ama sorun bakalım neden! Çünkü onlar farklı şekillerde öğrenebiliyorlar da ondan!

Biri hareketli, biri kekeme, biri otistik, biri dikkati eksik, biri hayalci, BEŞ ÇOCUK!

Çılgın bir ÖĞRETMEN!

Traktörden bozma bir ZAMAN MAKİNESİ!

Ve ödev denen illeti ortadan kaldırmak için yola çıkan KOCA YÜREKLİ BİR EKİP!

Hazırsanız, macera başlıyor!
Görevimiz: Ödevleri yok etmek!

Sınır” yoksa “sinir” vardır!

Bir evde sesler yükseliyorsa orada duyulmayan ihtiyaçlar vardır.

Bir ilişkide öfke günbegün büyüyorsa, çoğu zaman nedeni, çizilemeyen sınırlardır.

Sınır koymak, çoğu insan için zor, hatta bazen suçluluk verici bir davranıştır. “Hayır” demek; bencillik, kendini korumak, karşısındakini kırmak sanılır. Oysa aileleri “sinirden” koruyan yegâne şey, sağlıklı “sınırlar”dır.

 Bu kitapta; eşler arasındaki görünmeyen sınırlar, gelin-kayınvalide gerilimleri, ailelerin hayatımıza müdahalesi, “El âlem ne der?” baskısı, sosyal medyanın mahremiyetimizi nasıl aşındırdığı ve çocuklarımıza sınır koyarken düştüğümüz hatalar gerçek yaşamdan örnekler ve psikolojik analizlerle ele alınıyor.

Uzman Aile Danışmanı İlknur Özhan, ailelerde “sinir” kat sayısı yükselmesin diye doğru “sınır” yöntemlerini anlatıyor.

Tüm zorluklara rağmen beni seçmeye devam edecek misin, Sancak Kızıltepe?
En büyük korkum gerçekleşmiş abim bizi öğrenmişti. Sakladığımız her sırrı artık biliyordu. Hayatımın en doğru adamı, abimin en büyük hayal kırıklığı olmuştu.
Sevdiğim adamı seçmek, abimi karşıma almak demekti. Ailemi seçmekse kalbimi inkâr etmekti.
Bu aşk için mücadele vermenin türlü zorluklarla yüzleşmek olduğunu kimse söylememişti.
Şimdi önümde iki yol vardı. Abimi mi seçmeliydim yoksa sevdiğim adamı mı?
Söyle Mahira Ayazkan, bu aşk için sınanmaya hazır mısın?

Fazla iyi niyet, insanı kendinden özür dilemeye mecbur bırakır.

Öyle zamanlar yaşadım ki ne konuşarak anlatabildim kendimi  ne de suskunluğum karşılık buldu.

Şimdi geçmişe dönüp şöyle bir bakıyorum da  kimler için yormuşum kendimi.

Herkesin “o alışkın, o halleder, o affeder” dediği kişi olmuşum da bir tek kendime zor gelmişim. Herkesin her şeyi olmuşum da bir tek kendimi hayatın içinde unutmuşum.

İnsan bunu çoğu zaman geç fark eder. Başkalarına iyi davranmayı erdem sanarak yaşar; anlar, tolere eder, susar ve sonunda taşar.

Ama bir gün herkese gösterdiği anlayışı kendinden esirgediğini anlar. Hep güçlü kalmaya çalışan insan, en sonunda kendi sesini duyamaz hale gelir.

Kendimden Özür Dilerim bir suçlama kitabı değil.

Bir hesaplaşma hiç değil. Bu kitap; kendini ihmal ettiğin yıllarla yüzleşme, kendi değerini yeniden hatırlama ve kendine geç kalmış bir özrü yerine koyma çağrısı.

Çünkü insan bazen başkalarına değil, en çok kendine haksızlık eder.

Ve bazen iyileşmek, kimseden değil, kendinden özür dilemekle başlar.

Bu kitap, kendimizi ihmal ettiğimiz yılların, görmezden geldiğimiz kırgınlıkların ya da üstünü örttüğümüz acıların hesabını tutmak için yazılmadı.

Onların varlığını inkâr etmeden, kendimizle yeniden temas edebilmek için yazıldı.

Çünkü bazen iyileşme, bir başkası bizi anladığında değil, kendi yaramıza ilk kez ciddiyetle dokunduğumuzda başlar.

Bu sayfalar, “Artık yeter,” demekten çok, kendine geç kalmış bir insanın sessiz ama dürüst bir yüzleşmesine eşlik eder.

Belki okurken, yıllardır taşıdığın yüklerin sana ait olmadığını fark edeceksin.

Belki içindeki o sessiz çağrıyı ilk kez bu kadar net duyacaksın.

Ve belki de ilk defa, kendine şunu söyleyebileceksin:

“Kendim… Sana geç kaldım. Özür dilerim.”