BCC

Yerevan 😍

عکسی که میبینید در ۲۸ آگوست مربوط به شهر قارص هست،هنوز از آثار ارمنی بودن شهر مشخص هستش.در بالکن یک خانه ارمنی در سال 1914 و پرچم کسانی میبینید که برای تصرف هر چیزی که متعلق به ارامنه است متحد شده اند.
اسم این شهر باعث شد درباره یک عهدنامه ای برای دوستان بنویسم، عهدنامه قارص عهدنامه‌ای بود که در ۱۳ اکتبر ۱۹۲۱ میلادی میان روسیه بلشویکی به رهبری لنین و مجلس ترکیه به رهبری آتاترک، در شهر قارص بسته شد.
این معاهده با معاهده مسکو دارای مفاد و الحاقیه‌های جالبی داشت از جمله شهر باتومی به دو بخش تقسیم شد.بخش شمالی آن با شهر بندری باتوم که جزء ارمنستان تاریخی به حساب می‌آمد به‌طور غیرقانونی به گرجستان واگذار شد. بخش جنوبی با شهر آرتوین به ترکیه ملحق گردید!
این قرارداد مرز تازه‌ای بین ترکیه با ارمنستان شوروی در ناحیه آخوریان و رودخانه ارس ترسیم کرد، به این نحو که ترکیه اراضی بیشتری نسبت به معاهده مسکو در کران شمال غربی ارس به دست آورد که شامل قصبات و مناطق کوه آرارات، سورب ماری ( ترکها با تغییر نام به سورمالو) و شهرهای تسولاکرت (ترکها با تغییر نام به  ایغدیر) و کوقب( ترکها با تغییر نام توزلوجا) بود. حاکمیت ترکیه بر شهرهای آنی ( شهر باستانی ارمنی نشین) و آردهان که در معاهده مسکو به آن تصریح شده بود در معاهده قارص همچنان تثبیت شد. استقلال داخلی ولایت نخجوان تحت عنوان جمهوری خودمختار سوسیالیستی نخجوان به رسمیت شناخته شد و شوروی و ترکیه مشترکاً خودمختاری نخجوان را تضمین کردند. بیشتر این اراضی که تحت کنترل نظامیان کمالیست بود با عقد این قرارداد رسماً بخش اعظم نیمه شرقی قلمروی ترکیه را تشکیل دادند. در طول مذاکرات، استالین نقش تعیین‌کننده‌ای در انعقاد و تعیین محدوده جمهوری ارمنستان بازی کرد و عامل انتقال بخش‌هایی از اراضی ارمنستان به ترکیه شد.
اعترافات اعضای هیئت ترکیه مبنی بر حمایت و جانب داری مقامات مسکو از دولت آنکارا نشان از سیاست نوظهور دولتمردان شوروی در مقابل دولت انقلابی آنکار بود. لنین به منظور جلب نظر دولت آنکارا سیاست حمایت آمیزی نسبت به تُرک‌ها در پیش گرفت، چراکه تصور می‌کرد ترکیه حتما دروازه‌های خود را به روی انقلاب بلشویکی خواهد گشود و به عنوان نخستین کشور مسلمان به  سوسیالیسم خواهد پیوست.استالین با تبعیت از تصمیم لنین با اعمال مرزهای تحمیلی و درهم آمیزی اقوام، بذری را در سرزمین قفقاز افشاند که با گذشت سال‌ها هنوز منشأ مناقشات در قفقاز به حساب می‌آید.

106 years ago, the first of the century was perpetrated by the Young Turk government in the Ottoman Empire. What happened in those days was described by the great powers as a crime against mankind and human civilization.
recognition is the formal acceptance that the systematic massacres and forced deportation of Armenians committed by the Ottoman Empire from #1915 to 1923, during and after the , constituted . Most historians outside of recognize that the persecution of Armenians was a genocide.