Revista Stina per Ndryshim

Simfoni për jetën
Poezia është ditë me diell në agim,
kur nata shuhet në dritë pa mbarim,
dhe toka zgjohet me frymë dashuri,
si këngë e ëmbël për njerëzi.

Shpirti i vogël, një dritë në thellësi,
ndriçon më fort se çdo madhështi,
fsheh një fuqi që pret veç zgjim,
për të bërë mrekulli në çdo fillim.

Si dielli që ngroh çdo skaj të kësaj bote,
ai rrezaton dashuri pa limite,
dhe zemra jonë e ndjen këtë fuqi,
që lind përherë në çdo dashuri.

Mëngjesi hapet si perlë në dritë,
me vesë që ndrit si ëndërr e dlirë,
dhe dita vjen si shpresë në shpirt,
për të na çuar drejt një bote më të mirë.

Në çdo hap timin, në dritë e mirësi,
rruga ime bëhet poezi,
një simfoni pa fund në jetën time,
ku shpirti këndon në përjetime.
Kozeta Zavalani

Gëzuar Ditën Botërore të Poezisë të gjithëve që besojnë te fuqia e fjalës!
Në këtë ditë të shenjtë për shpirtin krijues, aty ku fjala bëhet dritë dhe ndjenja merr frymë në varg, ndaj me ju një copëz nga bota ime e brendshme—një udhëtim mes dhimbjes, shpresës dhe magjisë së krijimit.
“Në krijim”
Përtej botës magjike të dashurisë,
e shformuar në trajta të përçudnuara,
zvarritem nëpër pragje portash,
pa e prishur drejtpeshimin e jetës—
aty ku s’ekziston asgjë e rëndomtë,
veç një bote eterike,
ku çelin gonxhet e imagjinatës.
Në pllajën e grimcuar të fjalëve,
gjykimet treten në pluhur,
ndjesitë shumëfishohen si dritë.
Si plagë e hapur,
shuhet në lëngatë papunësia
e kësaj dite të mekur,
të turbullt si vegimet.
Unë ngrihem përballë errësirës së horizontit,
ngjyej në jeshilen e shpresës
konturet e petkut të trishtimit,
duke e kthyer dhimbjen e thellë
në një simbiozë përthithëse,
ku logjika e përçartur merr frymë.
Në erën e lehtë, nanuritëse,
që përkund mendimin si një ëndërr,
luhet një simfoni e padukshme—
në virgjërinë e përjetshme
të krijimit.
Kozeta Zavalani

Interviste e autores Kozeta Zavalani per librin e saj te ri "Ankthi" dhene gazetares Aurora Daka

E shtrenjta Margaritë, e trishtuar tè them Lamtumirë o Margaritari i vyer në gjerdanin e çmuar të teatrit dhe kinematografisë!
Ti i ke mbyllur sytë bukur e plot jetë, që mbanin gjithë dashurinë, fisnikërinë dhe mënçurinë e botës brenda tyre…ti mbetesh një artiste e mrekullueshme dhe grua, nënë e mike fisnike me një shpirt të bukur. Bota është më pak e ndritshme pa ty dhe e di që do t'i ruaj si xhevahire të rrallë kujtimet e momenteve të kaluara së bashku. Faleminderit Zotit që ishe në jetën time e do të kujtoj pērjetë...
Kozeta Zavalani

O korcare o hic fare...

Me origjinë nga Korça, kjo ka qenë në nga gratë më të bukura në botë - NewsIn Me origjinë nga Korça, kjo ka qenë në nga gratë më të bukura në botë Panteoni i bukurisë femërore të shekullit XX nxori në pah disa gra të bukura që asnjë shekull pasardhës nuk ka për ta zbehur bukurinë e tyre. Ato janë bërë simbol i bukurisë femërore dhe emrat e tyre qëndro...

11 Shtator (In memoriam)
Unë pata shijuar mrekullinë në Kullat Binjake në New York
në Qendrën Botërore të Tregtisë...
Sot petale ylberesh vezullojnë në kujtime
trendafila tek vendos si endacake
poshtë ndërtesës 104-katshe “Freedom Tower”
që zëvëndëson Kullat Binjake...
Rrënqethet frymëmarrja tek kujtoj mëngjesin e së martës 11 shtator,
dhimbja më shpon në kraharor përsëri,
copa njerzish mbuluar në pluhur e hi.
Pasthirrmave të shpirtit u këputën penjtë e diellit
që s’mundën të qendisnin këmishën e mëngjesit.
Mbi qiellin blu që u nxi në terr
vetëm qyqja këngën merr...
Psherëtijnë shpirtrat,
si pasthirrma të mbytura kaltërsish
Lotët varen si gjerdane gushës së hapësirës
Duke tretur cipën e diellit,
lëndinave të tmerrit.
Dhimbja mbytet ne pellgje klorofila
në thinja psherëtime thyen kokën vdekja,
këputur rreth 3 mijë trëndafila.
Sot jeta mbeshtet supet xhamave të diplomacisë
Ku dhimbja shkërrmoqet ylbereve të pavdekësisë.
Kozeta Zavalani

Lexoni në nr.e ri tek Revista Stina per Ndryshim "Letër- Memorje për nënën time" nga Vasilika Hanxhari
Kaloj çdo ditë nga rruga që të çon në shtëpinë tënde .Shikoj ballkonin bosh...Nuk të shoh as ty, as hijen tënde, por vetëm lulet që kanë ulur kokën, ato lule, që rrinin gjithnjë të freskëta në çdo stinë, tê mbrojtura nga çdo i ftohtë, ngrohur me ngrohtësinë e frymës tënde. .Shtëpiza jote e dashur, ikonat rrethuar me qirrinj ku ti luteshe çdo ditë për ne dhe gjeje kurajo për jetën. Largohem me shpejtësi, duke menduar se ti nuk je me aty, shpirti yt është lart në përjetësi. TI prisje urimet tona çdo mëngjes në këtë date prisje ti, rreze drite. por sot TI mungon E unë dua të të shoh në një dimension tjetër...Shpirti yt shpërndarë në univers, sepse ti je paqja, dashuria, lumturia mbi tokë Nënë: TI le kujtimet më të mira, fjalët kaq të ngrohta, historinë e jetës tënde, si në një film të gjatë, që të mbam lidhur fort dhe në fund ah.... Sa mbresëlënëse jeta jote nënë.Fjala Nobel për Ty, do të ishte e duhura, sepse ti u sprovove në dite të vështira por të bukura, në një familje të madhe, ashtu si shpirti yt nënë. Në memorjen tonë ngelesh krijesa më e adhurueshme dhe speciale, se ti je gjithnjë inspirimi ynë e shtrenjta Angjelina, Engjëlli ynë! Fuqia e zemrës sate është një vullkan që nuk shteron kurrë! Nëna ska moshë, dhimbja, dashuria është përgjithnjë!NËNË: Të dua pafundësisht!

https://youtu.be/zMqygW1uqIY

Pergamenet që Gjergji i vulosi përjetësisë 245894316_248808323882751_6033613781119613999_n.mp4