Connection.al

PREDIKOJA SË PARI VETES

Një nga rreziqet më të mëdha në jetën e krishterë është të njohësh të vërtetën, por të mos jetosh sipas saj.

Është e lehtë të studiosh predikime.Është e lehtë të citosh vargje biblike.Është e lehtë të korrigjosh të tjerët.

Por Perëndia nuk kërkon vetëm njerëz që mund të flasin Fjalën e Tij; Ai kërkon njerëz që do t'i binden asaj.

Përpara se t'u predikosh të tjerëve për besimin, pyet veten:A po i besoj unë Perëndisë?

Përpara se të predikosh faljen, pyet veten:A i kam falur ata që më kanë lënduar?

Përpara se të predikosh shenjtërinë, pyet veten:A po ec unë në pastërti para Zotit?

E vërteta është se predikimi më i fuqishëm nuk është ai që dëgjohet nga foltorja, por ai që jetohet në fshehtësi, kur askush nuk po shikon.

Shumë njerëz duan një shërbesë, por Perëndia së pari dëshiron bindje.Shumë duan ndikim, por Perëndia së pari kërkon dorëzim.Shumë duan t'i mësojnë të tjerët, por Perëndia së pari dëshiron t'i transformojë ata.

Kryqi na kujton se krishterimi nuk ka të bëjë me dukjen e jashtme; ai ka të bëjë me transformimin e brendshëm. Perëndia nuk na thirri thjesht të grumbullojmë njohuri. Ai na thirri të bëhemi çdo ditë më shumë si Krishti.

Lejo që Fjala e Perëndisë së pari të bindë zemrën tënde para se të dalë nga goja jote. Lejo që e vërteta e Tij të formojë karakterin tënd para se të formojë mesazhin tënd.

“Por bëhuni zbatues të fjalës dhe jo vetëm dëgjues, duke mashtruar vetveten."
Jakobi 1:22

Mos u bëfshim kurrë ekspertë në predikim, ndërsa mbetemi fillestarë në bindje. Jeta jonë u bëftë një dëshmi e gjallë e Ungjillit që shpallim.

Jetoje.Praktikoje.Bindju.

Pastaj predikoje.

Zot, më ndihmo jo vetëm ta njoh Fjalën Tënde, por edhe ta jetoj atë. Le të pasqyrojë jeta ime mesazhin që ndaj me të tjerët dhe gjithçka që bëj le të sjellë lavdi për Emrin Tënd.
Bekime

RUAJE THEMELIN TËND.

Armiku nuk sulmon gjithmonë përmes tundimeve të dukshme ose rebelimit të hapur. Shpesh ai kërkon çarjet e vogla që ne i injorojmë—kompromiset e fshehta, qëndrimet e pakontrolluara, jetën e lënë pas dore të lutjes dhe momentet kur ngadalë largohemi nga prania e Perëndisë.

Një shtëpi nuk shembet vetëm nga një stuhi. Ajo shembet kur dobësitë në themel lihen pa u riparuar. Në të njëjtën mënyrë, jeta jonë shpirtërore bëhet e cenueshme kur ndalojmë së forcuari marrëdhënien tonë me Perëndinë.

Djalli studion dobësitë, por Perëndia forcon ata që qëndrojnë pranë Tij. Prandaj lutja ka rëndësi. Prandaj leximi i Fjalës së Perëndisë ka rëndësi. Prandaj bindja ka rëndësi. Çdo moment i kaluar me Perëndinë riparon atë që armiku shpreson ta shkatërrojë.

“Sepse lufta jonë nuk është kundër mish*t dhe gjakut, por kundër principatave, kundër pushteteve, kundër sunduesve të errësirës së kësaj bote, kundër frymërave të liga në vendet qiellore.” Efesianëve 6:12

Sot, shqyrto themelin tënd.

A është besimi yt i ndërtuar mbi komoditetin apo mbi bindjen e palëkundur? A është besimi yt te Perëndia i fortë edhe kur jeta bëhet e vështirë? A po qëndron i palëkundur në të vërtetën, apo ka çarje që kanë nevojë për prekjen shëruese të Perëndisë?

Jezu Krishti është i vetmi themel që nuk mund të tronditet. Stuhitë mund të vijnë, sprovat mund të ngrihen dhe betejat shpirtërore mund të intensifikohen, por një jetë e ankoruar në Krishtin do të qëndrojë.

Mos prit derisa dëmi të bëhet i dukshëm. Sill para Perëndisë çdo dobësi, çdo luftë dhe çdo barrë të fshehtë. Le të forcojë atë që është e dobët, të rivendosë atë që është e thyer dhe të mbrojë atë që armiku kërkon të shkatërrojë.

Qëndro në lutje. Qëndro i rrënjosur në Fjalën e Perëndisë. Qëndro pranë Jezusit.

Sepse vendi më i sigurt nuk është aty ku nuk ka beteja—por aty ku është i pranishëm Perëndia.

Lutje:

Zot, shqyrto zemrën time. Zbulo çdo çarje në themelin tim shpirtëror dhe më ndihmo ta ndërtoj jetën time plotësisht mbi Ty. Më forco që të qëndroj i palëkundur kundër çdo sulmi të armikut dhe më ruaj besnik deri në fund. Në emrin e Jezusit, Amen.

NJË FAMILJE KISHE QË RRITET SË BASHKU NË TË VËRTETËN

Një kishë nuk matet nga numri i njerëzve që mbushin një ndërtesë. Një kishë matet nga numri i njerëzve që janë të gatshëm të ulen nën Fjalën e Perëndisë, të pranojnë korrigjimin, të rriten në të vërtetën dhe të ecin së bashku në bindje ndaj Zotit.

Shumë njerëz ndjekin turmat. Perëndia shikon zemrat.

Shumë njerëz duan një kishë që t’i argëtojë. Perëndia dëshiron një kishë që t’i mësojë.

Shumë njerëz duan rehati. Perëndia dëshiron rritje.

Prandaj Bibla thotë:

“Por, duke thënë të vërtetën me dashuri, të rritemi në çdo gjë drejt Atij që është Kreu, Krishti.”
Efesianët 4:15

Një familje kishe nuk është një bashkësi njerëzish të përsosur. Është një mbledhje mëkatarësh që kanë nevojë për Fjalën e Perëndisë çdo ditë. Janë vëllezër dhe motra që dëgjojnë së bashku, mësojnë së bashku, korrigjohen së bashku dhe rriten së bashku përmes të vërtetës së Shkrimit.

Kishat më të trishtueshme nuk janë gjithmonë kishat më të vogla. Kishat më të trishtueshme janë ato që janë të mbushura me njerëz që e dëgjojnë të vërtetën, por nuk e lejojnë atë t’i ndryshojë.

Një sallë e mbushur plot nuk e impresionon Perëndinë. Një jetë e transformuar po.

Një parking i mbushur plot nuk mund të zëvendësojë bindjen. Një pjesëmarrje e madhe nuk mund të zëvendësojë rritjen frymërore. Një kishë e njohur nuk mund të zëvendësojë të vërtetën biblike.

Zoti nuk po kërkon spektatorë. Ai po kërkon dishepuj.

Zoti nuk po ndërton një audiencë. Ai po ndërton Kishën e Tij.

Dhe një ditë çdo njeri do të qëndrojë përpara Perëndisë. Atë ditë, regjistri yt i pjesëmarrjes në kishë nuk do të të shpëtojë. Popullariteti yt nuk do të të shpëtojë. Reputacioni yt fetar nuk do të të shpëtojë.

Vetëm Zoti Jezu Krisht mund të shpëtojë.

Sepse Bibla thotë:

“Sepse me anë të hirit jeni të shpëtuar, nëpërmjet besimit; dhe kjo nuk vjen nga ju, po është dhurata e Perëndisë.”
Efesianët 2:8

Shpëtimi nuk gjendet në anëtarësimin në kishë. Shpëtimi nuk gjendet në veprat e mira. Shpëtimi nuk gjendet në aktivitetet fetare.

Shpëtimi gjendet vetëm në Zotin Jezu Krisht, i cili vdiq për mëkatet tona, derdhi gjakun e Tij të shenjtë, u varros dhe u ringjall ditën e tretë.

Familja më e bekuar e kishës është ajo që mblidhet rreth të vërtetës së Fjalës së Perëndisë dhe i drejton njerëzit te vepra e përfunduar e Krishtit.

Sepse, në fund të ditës, kisha nuk ka të bëjë me numra.

Ka të bëjë me njerëz që rriten së bashku në të vërtetën.

Dhe e vërteta më e madhe nga të gjitha është se Jezu Krishti shpëton mëkatarët që besojnë vetëm tek Ai.
Bekime

Njerëzit gjithmonë do të gjykojnë atë që shohin nga jashtë. Ata shohin pamjen, gabimet, dobësitë dhe stinët kur duket sikur asgjë nuk po ndodh në jetën tënde. Disa mund të qeshin me heshtjen tënde, me betejat e tua ose me ecjen tënde të ngadaltë, sepse ata shohin vetëm sipërfaqen. Por Perëndia sheh më thellë sesa mund të shohin sytë njerëzorë. Ai sheh zemrën që ende beson edhe pas dhimbjes. Ai sheh mendjen që vazhdon të luftojë beteja të heshtura. Ai sheh lutjet që nuk ia ke treguar askujt. Ai sheh lotët e fshehur pas buzëqeshjes tënde.

Ashtu si karota e fshehur nën tokë, rritja më e bukur shpesh ndodh aty ku askush nuk mund ta shohë. Ndërsa të tjerët fokusohen tek pamja e jashtme, Perëndia po punon brenda teje — duke forcuar besimin tënd, duke formuar karakterin tënd, duke shëruar zemrën tënde dhe duke përgatitur qëllimin tënd. Stina jote nën tokë nuk është e humbur. Rritja kërkon kohë dhe koha e Perëndisë është gjithmonë e përsosur.

Mos lejo kurrë që mendimet e njerëzve të përcaktojnë vlerën tënde. Të njëjtët njerëz që sot nuk e kuptojnë procesin tënd, një ditë mund të shohin dëshminë që Perëndia po ndërton në jetën tënde. Besoji Atij edhe kur ndihesh i padukshëm. Besoji Atij edhe kur përparimi yt duket i ngadaltë. Qielli nuk po shikon pamjen tënde të jashtme — Qielli po shikon zemrën tënde.

“Njeriu shikon pamjen e jashtme, por Zoti shikon zemrën.”
1 Samuelit 16:7

Vazhdo të rritesh në heshtje.Vazhdo të lutesh me besim.Vazhdo t’i besosh kohës së Perëndisë.

Sepse ajo që Perëndia po rrit brenda teje, një ditë do të lulëzojë për lavdinë e Tij.
Bekime

Ky reflektim lidh disa nga temat më të thella të Shkrimit: besëlidhjen, sakrificën, besimin absolut dhe mënyrën se si Dhiata e Vjetër tregon drejt Krishtit. Shumë nga ato që janë shkruar aty përputhen me mënyrën tradicionale se si të krishterët e kanë kuptuar historinë e Abrahamit dhe Isakut për shekuj me radhë.
Pikat më të fuqishme biblike janë këto:
Isaku nuk ishte thjesht biri i Abrahamit — ai ishte premtimi. Përmes tij duhej të vinte kombi që Perëndia kishte premtuar.
Perëndia nuk po provonte vetëm bindjen e Abrahamit, por besimin e tij tek premtimi i Perëndisë edhe kur gjithçka dukej e pamundur.
Tek letra drejtuar Hebrenjve 11:19 thuhet se Abrahami besonte se Perëndia mund ta ringjallte Isakun edhe prej së vdekurish.
Mali Moriah lidhet më vonë me vendin ku u ndërtua tempulli në Jerusalem (2 Kronikave 3:1).
Dashi i kapur në ferrë shihet nga të krishterët si një figurë paraprake e Krishtit që sakrifikohet në vendin tonë.
Kur Gjon Pagezoti pa Jezusin Ai tha “Ja Qengji i Perëndisë”, shumë të krishterë shohin një lidhje të drejtpërdrejtë me historinë e Abrahamit dhe Isakut.
Një nga pjesët më prekëse të gjithë tregimit është përgjigjja e Abrahamit:
“Perëndia vetë do të sigurojë qengjin.”
Për besimtarët e krishterë, kjo fjali ka një kuptim shumë më të madh sesa vetëm ai moment në mal.
Megjithatë, ka disa gjëra që duhen dalluar mes asaj që Bibla thotë drejtpërdrejt dhe asaj që vjen nga tradita ose interpretimi:

Ishte provë bindjeje apo besimi?
Në të vërtetë ishte të dyja. Tek Zanafilla 22 Perëndia e quan një provë. Por bindja e Abrahamit buronte nga besimi i tij absolut tek Perëndia dhe tek premtimi i Tij.
Ajo që e bën këtë histori kaq të fuqishme është se nuk është thjesht një histori sakrifice. Është një histori për besimin tek Perëndia edhe kur duket sikur vetë premtimi po shuhet.
Dhe kjo është arsyeja pse historia e Abrahamit dhe Isakut ka prekur zemrat e besimtarëve dhe jo vetëm, për mijëra vjet.
Bekime

TË ZËNË PËR ZOTIN… POR JO ME ZOTINShërbesa mund të zëvendësojë intimitetin.

Është e mundur të bësh shumë për Perëndinë…dhe megjithatë të kalosh shumë pak kohë me Perëndinë.

Mund të shërbesh në çdo departament.Të drejtosh adhurimin.Të predikosh mesazhe.Të organizosh shërbesa.

Dhe prapë—të jesh shpirtërisht i tharë.

Ky është rreziku i heshtur në jetën e shumë besimtarëve, veçanërisht udhëheqësve:Aktiviteti zëvendëson intimitetin.

Te Luka 10, Marta ishte e zënë duke shërbyer—duke bërë diçka të mirë. Por Maria zgjodhi diçka më të mirë. Ajo u ul te këmbët e Jezusit.

Marta ishte e shpërqendruar.Maria ishte e përkushtuar.

Jezusi nuk e qortoi Martën sepse po shërbente—Ai e korrigjoi sepse ishte e shpërqendruar prej Tij.

Sepse në Mbretërinë e Perëndisë,të jesh me Jezusin do të ketë gjithmonë më shumë rëndësi sesa të punosh për Të.

Ne shpesh e masim spiritualitetin nga sa shumë bëjmë.Por Perëndia e mat nga sa thellë e njohim Atë.

Mund të ndërtosh një shërbesë…dhe të humbasësh lidhjen.

Mund të predikosh me fuqi…dhe të lutesh rrallë.

Mund të ndihmosh të tjerët të rriten…dhe vetë të largohesh ngadalë.

Perëndia nuk të thirri kurrë të mbash punën e Tijpa mbajtur më parë praninë e Tij.

Shërbesa pa intimitet bëhet performancë.Shërbimi pa lidhje bëhet boshllëk.

E vërteta është:Perëndia nuk do vetëm duart e tua—Ai do zemrën tënde.

“Maria ka zgjedhur pjesën më të mirë dhe kjo nuk do t’i hiqet.”— Luka 10:42

Unë zgjedh praninë mbi performancën.Unë ndjek intimitetin mbi aktivitetin.Do të jem me Perëndinë para se të punoj për Perëndinë.

Mesazhi:
Të bësh për Perëndinë është e fuqishme—por të jesh me Perëndinë është thelbësore.

Perëndia po flet—a po dëgjon?

“PRANIA E PARA” nëse zgjedh intimitetin mbi aktivitetin.
Bekime

Ka momente kur Zoti derdh bekime, forcë, paqe dhe hir në jetën tonë aq me bollëk, sa “enët” që kemi nuk mund t’i mbajnë më. Shpesh lutemi për bollëk, por harrojmë të përgatisim zemrat tona, besimin dhe bindjen për atë që po kërkojmë. Ky mesazh na kujton se vaji nuk pushoi së rrjedhuri sepse Zotit i mungonte fuqia — ai ndaloi vetëm kur nuk kishte më enë bosh për t’u mbushur.

Zoti vazhdon të derdhë edhe sot. Ai derdh shërim mbi zemrat e thyera, shpresë tek të dëshpëruarit, urtësi tek të hutuarit dhe restaurim në familjet që pothuajse ishin dorëzuar. Pyetja është: a kemi ende enë bosh gati para Tij? Enët bosh përfaqësojnë zemra të dorëzuara, frymë të gatshme dhe jetë të hapura që Zoti t’i mbushë përsëri. Krenaria nuk mund të mbushet, sepse mendon se ka mjaftueshëm. Por përulësia krijon hapësirë për mrekulli.

Ndonjëherë vonesa nuk ndodh sepse qielli është mbyllur, por sepse Zoti po zgjeron kapacitetin tonë për të mbajtur bekime më të mëdha. Përgatite jetën tënde për të jashtëzakonshmen. Lutu më shumë. Beso më thellë. Qëndro besnik edhe në stinët e fshehta. Vazhdo të shërbesh edhe kur askush nuk të vëren. Vazhdo të besosh edhe kur ende nuk e sheh bollëkun.

I njëjti Zot që shumëfishoi vajin në Bibël, mund të shumëfishojë edhe sot hirin, mundësitë, furnizimin dhe mrekullitë në jetën tënde. Mos e kufizo atë që Zoti mund të bëjë përmes bindjes dhe besimit tënd. Sill çdo pjesë bosh të jetës sate para Tij dhe shiko si duart e Tij do të mbushin atë që bota tha se do të mbetej bosh përgjithmonë.
Bekime

Jo çdo farë rritet brenda natës.
Disa fara varrosen në heshtje, ujiten me durim dhe kalojnë përmes stinëve të provës. Por çdo farë e mbjellë në tokë të mirë do të japë fryt në kohën e përsosur të Perëndisë.

Do të ketë ditë kur do të duket sikur askush nuk i vëren përpjekjet e tua, lutjet e tua, mirësinë tënde, postimet e tua apo bindjen tënde ndaj Zotit. Por qielli sheh çdo farë që ti mbjell. Një fermer nuk ndalon së mbjelli vetëm sepse korrja ende nuk është shfaqur. Në të njëjtën mënyrë, mos ndalo kurrë së bëri atë për të cilën Perëndia të ka thirrur.

Fjala e Perëndisë na mëson se fara e mbjellë në tokë të mirë jep fryt — disa tridhjetëfish, disa gjashtëdhjetëfish dhe disa njëqindfish. Kjo do të thotë se rritja mund të duket ndryshe për secilin, por Perëndia nuk e humbet kurrë një farë besnike. Çdo vepër dashurie, çdo sakrificë, çdo inkurajim dhe çdo lutje e mbjellë me besim ka një qëllim.

Mos u dekurajo kur rritja duket e ngadaltë. Rrënjët rriten thellë para se frytet të bëhen të dukshme. Perëndia po vepron nën sipërfaqe në mënyra që ti ende nuk mund t’i shohësh. Vazhdo të mbjellësh fara besimi, mirësie, të vërtete dhe bindjeje. Një ditë, korrja do të flasë më fort se sezoni i pritjes.

“Por ai që e mori farën në tokë të mirë është ai që e dëgjon fjalën dhe e kupton; ai jep fryt dhe prodhon, njëri njëqindfish, tjetri gjashtëdhjetëfish dhe tjetri tridhjetëfish.”
— Mateu 13:23

Vazhdo të mbjellësh.
Vazhdo të besosh.
Vazhdo t’i besosh Perëndisë.
Korrja jote po vjen.
Bekime