MTA

, Takhar
The comparative satellite images of the Khatayan area in Takhar Province clearly indicate significant agricultural land degradation within the marked boundary between 2021 and 2026. In the 2021 imagery, the delineated area shows relatively continuous vegetation cover and productive agricultural land along the valley floor and river corridor, which are normally the most fertile and important areas for local farming. However, in the 2026 imagery, the same area shows a visible expansion of bare soil, disturbed land surfaces, fragmented vegetation, and irregular excavation scars. These changes strongly suggest that agricultural land has been progressively degraded as a result of uncontrolled and unprofessional alluvial gold extraction activities.

The degradation pattern visible inside the boundary indicates that mining activities have directly encroached on fertile agricultural land. The excavation of soil and gravel for gold extraction has likely removed or damaged the fertile topsoil layer, disrupted agricultural plots, altered natural drainage routes, and affected local irrigation systems. Once topsoil is removed or mixed with mine waste, the land loses much of its productive capacity and becomes difficult to restore. This is particularly serious in narrow valley landscapes such as Khatayan, where suitable agricultural land is limited and communities depend heavily on farming for their livelihoods and food security.

In addition to direct land degradation, the images also raise serious concerns about water pollution caused by the washing method used in gravel-based gold extraction. During this process, excavated gravel and soil are washed to separate gold particles, producing large volumes of muddy wastewater containing fine sediment, silt, clay, and mining residues. Because the degraded area is located close to the river and drainage corridor, this polluted water can easily flow downstream. As sediment-laden water enters the stream, it increases turbidity, reduces water quality, and carries fine materials into irrigation canals and agricultural fields.

The downstream impacts of this washing process can be severe. Polluted and sediment-rich irrigation water may cover fertile topsoil, block soil pores, reduce soil aeration, damage soil structure, and gradually reduce soil fertility. Sediment deposition can also block or damage irrigation channels, reducing the availability and efficiency of water for farming. Over time, these processes may lower crop yields, make agricultural land less productive, and in some locations render farmland unsuitable for cultivation. If chemical substances are used during gold processing, there may also be additional risks of soil and water contamination, with harmful effects on crops, livestock, aquatic ecosystems, and human health.

The visual comparison between 2021 and 2026 therefore demonstrates not only the direct destruction of agricultural land inside the marked boundary, but also a wider environmental threat to downstream water resources and farming systems. Continued unregulated gold extraction could result in a dual loss for the local population: the depletion of mineral resources through short-term and unsustainable extraction, and the permanent destruction of fertile agricultural land needed by future generations. This situation may increase poverty, reduce food security, intensify competition over land and water, and eventually force affected families to migrate from the area.

Overall, the Khatayan case represents a serious example of mining-induced land degradation and environmental pollution. Immediate action is needed to stop illegal and unprofessional extraction, regulate mining practices, protect agricultural land, prevent polluted wastewater from entering streams, rehabilitate degraded areas, restore irrigation systems, and conduct field-based assessments of soil fertility and downstream water quality. Without urgent intervention, the area may face long-term ecological damage, loss of livelihoods, and irreversible degradation of both land and water resources.

د تالابونو نړیواله ورځ
د ۲۰۲۶ کال د فبرورۍ ۲مه

تالاب (Wetland) څه شی دی؟
تالابونه د ځمکې پر مخ هغو طبیعي سیمو ته ویل کېږي چې په اوبو مشبوع وي. دا سیمې معمولاً په دایمي یا موقتي او موسمي ډول په اوبو پوښل شوې وي، چې د اکوسیستم د فعالیتونو، د ژوند تنوع (Biodiversity) د ساتنې، د خاورې د خوندیتوب او د بوټو او ژوندیو موجوداتو د طبعي ودې لپاره مناسب شرایط برابروي.
په اوسني حالت کې، چې نړۍ له ګڼو اقلیمي او محیطي ننګونو او د بشري فشارونو (د نفوس زیاتوالي) له زیاتوالي سره مخ ده، تالابونو ځانګړی اهمیت موندلی دی. په نړیواله کچه د تالابونو اهمیت ته په کتو، د رامسر کنوانسیون (۱۹۷۱) په څېر نړیوالې هوکړې، د IUCN په څېر نړیوال سازمانونه او اړونده ملي بنسټونه د دغو حیاتي طبیعي سیسټمونو د ساتنې لپاره رامنځته شوي دي.

د افغانستان تالابونه
له نېکه‌ مرغه افغانستان هم د ارزښتمنو تالابونو څخه برخمن دی، چې د هېواد یو له مهمو محیطي ځانګړتیاوو څخه ګڼل کېږي. په دې منځ کې د کابل ښار په سوېل ختیځه برخه (شهدای صالحین) کې د حشمت خان تالاب دی، چې د افغانستان یو له لومړنیو ساتل شویو سیمو څخه دی، د هېواد په پلازمېنه کې یو له مهمو طبیعي او ایکولوژیکي ځایونو څخه شمېرل کېږي.
دغه تالاب چې ۱۹۱ هکتاره مساحت لري، د مرغانو د ۹۳ ډولونو (مهاجرو او بومي) لپاره استوګنځی برابروي. د محیطي ارزښت سربېره، دا تالاب د کابل ښار د ځمکې لاندې اوبو په تغذیه، د سېلابونو په مخنیوي، د طبعي او تفریحي مناظرو په برابرولو او د محیطي ککړتیاوو په تصفیه کې حیاتي رول لوبوي.
خو له بده مرغه د اقلیمي بدلون (د موسمي اوبو او بارانونو کمښت)، له ځمکې څخه ناسمې ګټې اخیستنې، د ښار پراختیا، د ځمکو غصب، د تالاب ځینې برخې د کثافاتو په ځایونو بدلېدل ، ککړتیا، د حفاظتي اسانتیاوو او بودیجې نشتوالي، غیرقانوني ښکار او نورو بشري فشارونو له امله، د دې طبیعي شتمنۍ لویه برخه تخریب او زیانمنه شوې ده.

د افغانستان د نورو تالابونو او ساتل شویو سیمو په اړه به مفصل معلومات د هېواد د چاپېریالي وضعیت (SoE) په راتلونکي راپور کې وړاندې شي، چې د رها (REHA) موسسې لخوا پرې کار روان دی.

د تالابونو د ساتنې لپاره د رها (REHA) موسسې اقدامات
د کول حشمت خان شته محیطي، ایکولوژیکي او ښاري ننګونو ته په کتو، د پیاوړتیا، چاپېریال ساتنې او بشري مرستو موسسې (REHA) د چاپېریال ساتنې له ملي ادارې (NEPA) سره په همغږۍ، تېر کال د دغه تالاب تخنیکي او محیطي ارزونه ترسره کړه.

په دې ارزونه کې ټولې مهمې ښاري، سیمه ییزې، محیطي، تقنیني، حفاظتي او د اکوسیستم د بیارغونې ننګونې په ګوته شوې، او د هرې یوې لپاره ځانګړي وړاندیزونه او اقدامات وړاندې شول. د دې ارزونې موخه دا وه چې اړونده بنسټونه د دې ارزښتمنې طبیعي ساحې بیارغونې ته پام وکړي، ترڅو کابل ښاریان یو ځل بیا له ایکولوژیکي خدمتونو برخمن شي. په ورته وخت کې دا هڅه له نړیوالو محیطي ژمنو سره د افغانستان د عمل په برخه کې مرسته کوي.

اړوندو چارواکو او هېوادوالو ته پیغام
په دې تړاو، موږ له ټولو کابل ښاریانو، د کول حشمت خان سیمې شاوخوا اوسېدونکو، اړوندو حکومتي ادارو، ملي او نړیوالو سازمانونو او خصوصي سکټور څخه هیله کوو چې د دې ملي طبیعي شتمنۍ په ساتنه او بیارغونه کې فعاله ونډه واخلي. که نه نو، راتلونکي نسلونه به زموږ د نن ورځې د کړنو او بې غورۍ په اړه قضاوت وکړي.

د یو شین، سمسور او باثباته افغانستان په هیله.

❄️ وضعیت ضخامت برف در افغانستان 🇦🇫

🔵 برف بسیار زیاد: بدخشان، بامیان، پنجشیر، نورستان، دایکندی 🏔️
🔷 برف زیاد: غور، پروان (سالنگ)، بغلان، تخار 🚧
🔹 برف متوسط: میدان وردک، غزنی، سرپل، سمنگان، فاریاب، هرات 🌨️
🔵 برف کم: کابل، کاپیسا، لغمان، کنر، لوگر، پکتیا، پکتیکا، بدغیس، جوزجان 🌧️
☀️ تقریباً بدون برف: ننگرهار، خوست، کندهار، هلمند، نیمروز، فراه، زابل، ارزگان

تشریح رنگ‌ها و ضخامت برف

⚪ سفید / خاکستری روشن: بدون برف یا تقریباً ۰ سانتی‌متر

* آبی خیلی روشن: برف کم (۱ تا ۵ سانتی‌متر)

* آبی روشن: برف کم تا متوسط (۵ تا ۱۰ سانتی‌متر)

* آبی متوسط: برف متوسط (۱۰ تا ۲۰ سانتی‌متر)

* آبی تیره: برف زیاد (۲۰ تا ۳۰ سانتی‌متر)

* آبی خیلی تیره / بنفش: برف بسیار زیاد (بیش از ۳۰ سانتی‌متر)

⚠️ هشدار: احتمال بند شدن راه‌ها و برف‌کوچ در مناطق کوهستانی وجود دارد.
🚗 مردم هنگام سفر احتیاط نمایند.