Cafe 451

فارنهایت ۴۵۱ نام کتابی از ری بردبری نویسنده امریکایی است. کتاب به بحث سانسور حکومتی و کتاب‌سوزان می‌پردازد. داستان در جهانی اتفاق می‌افتد که خواندن یا نوشتن کتاب جنایتی بزرگ محسوب می‌شود. ۴۵۱ درجه فارنهایت دمایی است که کاغذ در آن شروع به سوختن می‌کند. مسوولیت سوزاندن کتاب‌ها به عهده آتش‌نشانی است. کتاب در هر صورت باید نابود شده و افرادی که به مطالعه کتاب فیزیکی تمایل دارند باید مجازات شده و از جامعه مدرن طرد شوند.

منطق و فلسفه انتخاب نام کافه ۴۵۱ که تا امروز برای همه سوال برانگیز بود، برگرفته از همین کتاب است.
عکس داستان اما، ۴۵۱ ما نوعی کافه با محیطی انبان‌شده از کتاب بود که در آن افراد می‌توانستند کتاب بخوانند، تبادله کنند، کتاب‌ها را به امانت گرفته و به منزل ببرند - امکانی که در هیچ کافه دیگر نبود/نیست - گفتگو کنند و به بحث‌های ادبی فرهنگی بپردازند.
ازین لحاظ خیلی خرسند استیم که ۴۵۱ با توجه به تأثیر کتاب‌خوانی در پیشرفت اجتماعی فرهنگی کشور، تشویق مردم به کتاب‌خوانی و ایجاد عادت به مطالعه شروع به فعالیت کرد و به زودی به عنوان قطب فعال و قلب تپنده در حوزه کتاب و کتاب‌خوانی تبدیل شد (تبدیل شدن به برند در شلوغی کافه‌های کابل)
نشست‌های کتاب‌خوانی ما هم‌چنان جرقه‌ی خوبی بود برای گسترش این فرهنگ و اشتراک‌گذاری تجربیات مطالعاتی با یکدیگر.
اساسا هدف از راه‌اندازی این مرکز فراهم کردن فرصتی برای دسترسی بیشتر افراد به کتاب‌ها و هم‌چنین گردش کتاب‌های بدون استفاده در جامعه و منظور هم‌افزایی فرهنگی و ترویج کتاب و فرهنگ کتاب‌خوانی بود.
کتاب خیابان، نمایشگاه کتاب، نشست‌های کتاب‌خوانی، شعر خوانی، شام گیتار، جشن امضاء و دیدار با نویسنده و ... از برنامه های ۴۵۱ بود. همینطور نویسندگان و هنرمندان زیادی مهمان این کافه بودند.

شروع این کار فقط یک ایده بود. اما ایده به اضافه‌ی انگیزه و اراده. ایده را به گونه‌ی دنبال کردیم که هم یک شغل خوب برای خودمان باشد و هم توانسته باشیم برای مرتفع ساختن یک نیاز یا حل یک مشکل مفید تمام شویم. با شور و اشتیاق وارد عمل شدیم و پیش رفتیم.
حرکت ما با تمام افسردگی‌های موجود امکان یافت. اما بعد از بیشتر از یک سال فعالیت تصمیم گرفتیم ۴۵۱ بسته شود. تصمیم آسانی نبود. تبدیل کردن یک مکان مخروبه به یک کافه کتاب با دستان خودتان و دوباره ...
در ضمن، قرارداد ما تا ختم همین ماه بود. این مهم از دلایل درشت موضوع ست. یا از بهانه های خوب برای تجربه‌ی پررنگ‌تر در گستره‌ی وسیع‌تر.
جان کلام اینکه برای همه‌ی اعضای گروه‌مان یک دوره‌ی درخشان بود. یک نکته برجسته‌ای که هر از گاهی در شرح حال‌مان با افتخار ازش یاد خواهد شد. لازم به ذکر است که این مهم را مسوولیت فکر می‌کنیم و فعالیت‌های خود را ادامه می‌دهیم، با انرژی بیشتر (زیر نام ۴۵۱ یا حرکت/فعالیت دیگری...)
تلاش ما در این راه ادامه دارد. حتا اگر این راه دراز باشد.
ممنون از حمایت تان ☺

The small guest room of Café 451. Students have set up this place to offer refuge to young people for conversations, learning groups or new friendships. In the 451 there is tea, books to borrow, a pinboard for messages to friends - or loved ones. Here and in other cafés boys sit next to girls without being married - not only in the provinces often enough cause for indignation. (to dpa "Cool Kabul: The First Cafés and the Afghan Youth")
Credit: Christine-Felice Röhrs/dpa/Alamy Live News - Image ID: T5YKEH
Kabul, Afghanistan. 06th Mar, 2019.

شماره‌ چهارم ماهنامه نون به کافه رسید.

تا لحظاتی بعد شکیب مصدق Shekib Mosadeq مهمان ماست :)