thasrak.com

നിഷ്ക്കാസിതരുടെ
നിഴൽ വിരിച്ച
ഖബറുകളിൽ
ആത്മാക്കളുടെ
നിലവിളികൾ
കാതിൽ ചൂളം കുത്തുന്നു.

പ്രവാസത്തിനിടെ
പറന്നുപോയ
പരേതരുടെ കണ്ണുകൾ
കുന്തിരിക്കവും പുകച്ച്
ഈന്തപ്പനച്ചോട്ടിൽ
കാത്തിരിക്കുന്നു.

കെട്ടഴിഞ്ഞയൊരു കടൽ മുൾക്കിരീടത്തിലെചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞ വള്ളികളിൽചെഞ്ചോര പൂങ്കുലകൾവിടർന്നു പുഞ്ചിരിക്കുന്നു.

അവൾ തന്ന ചുംബനവുമായി
മരുഭൂമിയിൽ എത്തി.
ജീവിതം മെച്ചപ്പെട്ടു
വീട്ടുകാർ രക്ഷപ്പെട്ടു
ചൂടുകാറ്റിൽ
ചുംബനം കരുവാളിച്ചു കിടന്നു.

ആറ് കവിതകൾ നിറയെ ഉപ്പു കലർന്ന വെള്ളംപക്ഷേ, ദാഹം തീർക്കാൻമഴ തന്നെ കനിയണം.

ഒരു വാക്കൊരു ശലഭക്കൂട്ടിൽ
സ്ഫടികം പോൽ മിന്നീടുമ്പോൾ
വിടരുന്നൊരു കനവിൻ പൂവ്
കൊഴിയുന്നത് കണ്ടു വേനൽ

വേനൽ ഒരു വാക്കൊരു ശലഭക്കൂട്ടിൽസ്ഫടികം പോൽ മിന്നീടുമ്പോൾവിടരുന്നൊരു കനവിൻ പൂവ്കൊഴിയുന്നത് കണ്ടു വേനൽ

ജീവിതത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ചരിത്രം മനുഷ്യൻ എങ്ങനെ ഓർക്കുന്നു എന്നതിലൂടെയാണ് രൂപപ്പെടുന്നത്. ഓർമ്മകലാശാല എന്ന കൃതി നമ്മെ കൊണ്ടുപോകുന്നതും സംഭവങ്ങളിലേക്കല്ല, ഓർമ്മയിലേക്കാണ്. ഒരുപക്ഷെ എവിടേം രേഖപെടുത്താതെപോയവരുടെ, ഓർമകളിൽ മാത്രം തങ്ങി നിൽക്കുന്നവരുടെ ഇത്തരം പ്രാദേശിക ചരിത്രം ഒരു കഥയെന്നപോലെ ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ ഓരോ അധ്യായങ്ങളിലും നിറയുമ്പോൾ ഇതിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ഓരോ മനുഷ്യരും ഒരു പ്രദേശത്തിന്റെ മാത്രമല്ല എല്ലാ ദേശങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവരാണ് എന്ന് മനസിലാകും, അവരുടെ പേരുകളിൽ മാത്രമേ മാറ്റമുണ്ടാകൂ.

ഓർമകളുടെ സർവകലാശാല കുടിയിറക്കത്തിന്റെയും ജീവിതത്തിൻേറയും, സ്ത്രീയുടെ സഹനശക്തിയും, ബന്ധങ്ങളുടെ സ്നേഹഭാരവുമെല്ലാം വായനക്കാരന്റ....

ഉടഞ്ഞ ശംഖിന്റെ നിറഞ്ഞ മൗനത്തിൽ
ഒലിച്ചിറങ്ങിയ പ്രകമ്പനങ്ങളോ?
തെളിഞ്ഞുകത്തുവാൻ കൊതിച്ചതീക്കനൽ
അണഞ്ഞു ചാരമായ് മറഞ്ഞതെന്തിനോ?

നമ്മൾ പരാജിതർ ഉടഞ്ഞ ശംഖിന്റെ നിറഞ്ഞ മൗനത്തിൽഒലിച്ചിറങ്ങിയ പ്രകമ്പനങ്ങളോ?

അനന്തവിഹായസ്സിൽ നിന്നും
പറന്നെത്തിയ പപ്പപ്പക്ഷി —
പക്ഷിച്ചിറകുകൾ കൊഴിച്ച്,
കൊക്കുകൾ ഉരച്ച് തള്ളി,

നിനക്കുളള ഞാനാവാൻ അനന്തവിഹായസ്സിൽ നിന്നുംപറന്നെത്തിയ പപ്പപ്പക്ഷി —പക്ഷിച്ചിറകുകൾ കൊഴിച്ച്,കൊക്കുകൾ ഉരച്ച് തള്ളി,

മുറിവേറ്റ
എല്ലാവരും തിരിച്ചുപോയി
ദുഃഖത്തിന്റെ
കൊടുംവേനലേറ്റ്
കരുവാളിച്ചുപോയ
ഞാനൊഴികെ.

വനപർവ്വം മുറിവേറ്റഎല്ലാവരും തിരിച്ചുപോയിദുഃഖത്തിന്റെകൊടുംവേനലേറ്റ്കരുവാളിച്ചുപോയഞാനൊഴികെ.

നീലജലാശയത്തിൽ വിരിഞ്ഞ
ആമ്പൽ പോലെ
ഇലകളിൽ നീ.
പൂക്കളെ ഉമ്മവെച്ചു
സസ്യലോക വാതിൽ തുറന്നിട്ടു
കാറ്റിനെവാരിക്കൂട്ടി കടലിൽ എറിഞ്ഞു
സ്നേഹോജ്ജ്വല ഗാനം
പ്രേമോഷ്മള സ്വപ്നം.

മൂന്ന് കവിതകൾ നീലജലാശയത്തിൽ വിരിഞ്ഞആമ്പൽ പോലെഇലകളിൽ നീ.

നിരന്തരം
പഴികേട്ടു മടുത്തു
വിരസമായ് ജീവനം...
കാലമെത്രയായ്
സഹിക്കുന്നു;
കടൽ
നിന്റെ പരന്ന അറിവെന്ന
അഹന്തയ്ക്കൊരുപമ
ജന്തുവർഗ്ഗത്തിൽ
സസ്തനി
അസ്തിത്വമൂർച്ചയാൽ
നൊന്തുകലഹിക്കും
സ്വത്വസഞ്ചാരികൾ...

കൂപമണ്ഡൂകം; പഴിയുടെ രൂപകം നിരന്തരംപഴികേട്ടു മടുത്തുവിരസമായ് ജീവനം…കാലമെത്രയായ്സഹിക്കുന്നു;

മലയാള കവിതാ ലോകം നിരന്തരം പരിഷ്കരിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. എങ്കിലും കാലികമായ പരിഷ്കാരങ്ങള്‍ അവയില്‍ ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടോ എന്നത് ഒരു ചോദ്യം തന്നെയാണ്. എല്ലാവരും കവിത എഴുതുന്ന ഒരു കാലം വരും വരെയും ഈ പരിഷ്കാരങ്ങള്‍ തുടരട്ടെ. എന്തെഴുതണം എങ്ങനെ എഴുതണം എന്നൊക്കെ ഉള്ള പരിശീലനക്കളരികള്‍ ഇന്നത്തെ കവികള്‍ക്ക് ആവശ്യമുള്ള ഒന്നായി തോന്നുന്നില്ല. എഴുതാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം അതിനെ വിനിയോഗിക്കാനുള്ള മാധ്യമം ഇവ രണ്ടും മാത്രം മതി.

എന്റെ വായന : മോഹമേരു(കവിതകള്‍) – ഡോ. രമ്യ വി.എസ് മലയാള കവിതാ ലോകം നിരന്തരം പരിഷ്കരിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. എങ്കിലും കാലികമായ പരിഷ്കാരങ്ങള്‍ അവയില്‍ ഉ.....