Konserve Ruhlar Blog

İnsan insanın ilacıdır derler. Ama bazen de insan insana yük. Bazen çok iyi biri olmak istersin. Güzel bakar, güzel görürsün. İçinden hep iyi dilekler geçer, sevginle sarar sarmalarsın. Sevgiyi de bir mıknatıs gibi çekersin böyle zamanlarda. Hayat enerjin dış dünya ile muhteşem bir uyum içinde olur. İçinden nehirler geçer. Senin nehirlerin başkalarına da iyi gelir. Bazen de ruhun bir sis bulutunun içinden bakar hayata....

Metaforlara sığınmak albayım, bazen hayatı ne kadar kolaylaştırıyor. İnsan insanın ilacıdır derler. Ama bazen de insan insana yük. Bazen çok iyi biri olmak istersin. Güzel bakar, güzel görürsün. İçinden hep iyi dilekler geçer, sevginle sarar sarmalarsın. Sevgiyi de …

Yine istikrarlı bir şekilde sürdüremedim günlükleri. Hem malum olaylar hem de bir haftalığına İstanbul'a gidip gelmem ortamdan kopardı beni. İnsanın beyni ve ruhu yorgun olunca eli hiçbir şeye gitmiyor. Yani en azından benim için öyle. Ne okuyabildim ne yazabildim. Sadece uçakta Bukalemunlar kitabını bitirdim. Epey sevdim de. Sadece bazı şeylerin oturması için uygun bir zamanım olmadı. Uçakta okunan uçakta kaldı sanki....

Köprüden önce son çıkış. Yine istikrarlı bir şekilde sürdüremedim günlükleri. Hem malum olaylar hem de bir haftalığına İstanbul’a gidip gelmem ortamdan kopardı beni. İnsanın beyni ve ruhu yorgun olunca eli hiçbir şey…

Gwendoline Riley'le tanışma kitabım oldu Hayaletlerim. Anne- kız ilişkisi ekseninde bir hikaye ama enteresan bir şekilde daha fazlasını da anlatan bir kitap. İronik ve zalim bir tavrı da var bir yandan. Acayip keskin diyaloglar, sessiz boşluklar, kişilik bozuklukları, kanıksanmış travmalar. Karakterlerin normalliğini ve anormalliğini çok iyi harmanlayarak anlatmış yazar. Diyalogların hikayeye yön vermekte etkili olduğu nadir metinlerden. Kitap bittikten sonra bile hala bazı metaforların ne kadar çok anlam taşıdığına hayret ediyorum....

BiR günlükleri-9 Yokluğun haritaları ve Hayaletlerim Gwendoline Riley’le tanışma kitabım oldu Hayaletlerim. Anne- kız ilişkisi ekseninde bir hikaye ama enteresan bir şekilde daha fazlasını da anlatan bir kitap. İronik ve zalim bir tavrı da var …

Rüzgarlı bir Mart sabahıydı. Bahçedeki salkım söğüdün kuru dalları rüzgarın ritmiyle dalgalanıyordu. Sağda solda uçuşan kuru yapraklar ara sıra pencereye çarpıyor, sonra gözden kayboluyorlardı. Kendime kocaman bir kupa kahve yapmış, pencerenin kenarındaki rahat koltuğa oturmuştum. Pencerenin pervazının tam bir kahve kupasının sığabileceği genişlikte olması ilk bakışta kimsenin dikkatini çekmeyen, ama bir kez farkına varınca da haklı bir memnuniyet yaratan, hayatı kolaylaştıran küçük detaylardan biri diye düşündüm....

BİR günlükleri-8 Alevli böcekler ve ”tavşan deliğine düşmek” Rüzgarlı bir Mart sabahıydı. Bahçedeki salkım söğüdün kuru dalları rüzgarın ritmiyle dalgalanıyordu. Sağda solda uçuşan kuru yapraklar ara sıra pencereye çarpıyor, sonra gözden kayboluyorlardı. Ken…

''Deniz sakin, ama dalgalar dağlar kadar yüksek, kafamın içinde kırılıyorlar'' Bu ay nedense okuduğum, izlediğim her şey ''hatırlamak ve hatıralar '' etrafında dönüyor. Özellikle bu konuları seçmiyorum ama bir şekilde bu temaların içinde buluyorum kendimi. Touch filmi epeydir listemdeydi, sonunda izleme şansım oldu. Yavaş ritimde, sakin sakin bir melodinin içinde usul usul akan bir filmdi. Karakterler, mekanlar ve hikaye çok güzeldi....

BİR günlükleri-7 Japonları anlama sanatı ”Deniz sakin, ama dalgalar dağlar kadar yüksek, kafamın içinde kırılıyorlar” Bu ay nedense okuduğum, izlediğim her şey ”hatırlamak ve hatıralar ” etrafında dönüyor. Özellikl…

Yeni bir kitaba başladım. Sanırım bu da Kairos gibi, enteresan ve tam net bir kalıba oturtamayacağım, farklı bir şeyle karşı karşıya olduğumu daha ilk sayfalardan belli eden ve beni aşırı meraklandıran kitaplardan biri. Yazarı da ilk kez okuyorum. Gwendoline Riley'dan Hayaletlerim kitabı. İnstagram'da tesadüfen Cem Alpan'ın paylaşımında Yazmak Atölyesi'nin Çağdaş Edebiyatı Okumak Atölyesi'inde bu kitabı okuyacaklarını gördüm ve etkinliğin online olması ve o tarihlerin bana uygun olması vesilesiyle kayıt oldum....

BİR günlükleri-6 Kızılgerdanlar ve Hayaletlerim Yeni bir kitaba başladım. Sanırım bu da Kairos gibi, enteresan ve tam net bir kalıba oturtamayacağım, farklı bir şeyle karşı karşıya olduğumu daha ilk sayfalardan belli eden ve beni aşırı merakland…

Sigrid Nunez'in son kitabının ilk sayfalarında bir romana ya da hikayeye asla hava durumu ile başlamayın diye bir bölüm vardı. Oysa bir sohbete başlamanın en yumuşak, en kimseye dokunmayan, orta şekerli kahve kıvamında girişi hava durumu üzerine yorumlarla başlar. Hadi ilk cümle olmasın ama yine de sohbetin bir yerinde o günkü havanın durumu kendine bir yer bulur. Ben de penceremin önünde oturmuş bugünkü günlüğe başlarken her gün enteresan havasıyla oldukça gündemimde olan hava durumuyla başlamak istiyor, kendimi tutuyor, sonra işte yine dönüp dolaşıp hava durumuna geliyorum....

BİR günlükleri-5 Sizin orada havalar nasıl? Sigrid Nunez’in son kitabının ilk sayfalarında bir romana ya da hikayeye asla hava durumu ile başlamayın diye bir bölüm vardı. Oysa bir sohbete başlamanın en yumuşak, en kimseye dokunmayan, o…

annem, yüzünü kapatan ben, kız kardeşim ve erkek kardeşim 🙂 Yuvaya Dönüş Bahçede bir elma ağacı vardı-Bu kırk yıl evvel olmalı - ardındaalabildiğine çayırlar. Çiğdemlerıslak çimlerde sürüklenen.O pencerede duruyordum:Nisan sonuydu. Baharçiçekleri komşunun bahçesinde.Kaç kez çiçek açtı o ağaç,tam o gün ama, doğum günümde,daha önce ya da daha sonra değil?Değişkenin, evrilenin…...

BiR günlükleri-4 ”Dünyaya bir kez çocukken bakarız. Gerisi hatıradır.” annem, yüzünü kapatan ben, kız kardeşim ve erkek kardeşim :) Yuvaya Dönüş Bahçede bir elma ağacı vardı-Bu kırk yıl evvel olmalı – ardındaalabildiğine çayırlar. Çiğdemlerıslak çimlerde sürükle…

Geçen haftalarda keyifli bir dizi izledim. Patience. Otizim sendromlu arşivci Patience detaylar ve parçaları birleştirme konusunda olağanüstü bir yeteneğe sahip. Patience'ın bu yeteneği dedektif Metcalf'ın ilgisini çekiyor ( ne klişe ama ) ve ona birlikte çalışmayı teklif ediyor. Buraya kadar ve evet gerisi de epey klişe. Ama yine de bu tarz diziler kendini izlettiriyor. Bütün bu dizilerin bir matematiği var. Hepsinde aynı çark işliyor....

BİR günlükleri-3 Formüllü diziler ve sıradaşı dedektifler Geçen haftalarda keyifli bir dizi izledim. Patience. Otizim sendromlu arşivci Patience detaylar ve parçaları birleştirme konusunda olağanüstü bir yeteneğe sahip. Patience’ın bu yeteneği dedek…

Sufle- Hatırla Bugünlerde her şey birbirine teğelli gibi, Rüyalar, şarkılar, öyküler, filmler, konuşmalar, kitaplar, mesajlar, bloglar, sardunyanın çiçeksiz halleri, yağmurlar. Hatırlamak ve hafıza üzerine düşündüğüm bir ay oldu Şubat. İnsan neyle meşgulse ya algıda seçiciliği artıyor ya da evren ağlarını örüyor. O konuyla ilgili küçük küçük imgeler, hatıralar, olaylar, haberler, fotoğraflar şarkılar yağmur gibi yağıyor hayatıma. Yaşamım boyunca bunu o kadar çok yaşadım ki....

BİR Günlükleri-2 : Organik algoritmalar ve hatırlama sanatı Sufle- Hatırla Bugünlerde her şey birbirine teğelli gibi, Rüyalar, şarkılar, öyküler, filmler, konuşmalar, kitaplar, mesajlar, bloglar, sardunyanın çiçeksiz halleri, yağmurlar. Hatırlamak ve hafıza…

“In Lak’ech Ala K’in” ile bam telime bastı sevgili Neslihan. ''Sen bensin, ben de senim.'' Bu ayı mayaların selamı ile açıyoruz o zaman ve yazmaya devam ediyoruz. Neslihan'ın selamı da haydi yazalım! selamı bir nevi 🙂 Kendisi benim motivasyon meleklerimden biridir. Diğeri de sevgili Banucuğum. Aslında herkes dün yazmaya başladı ama benim şartlar ancak bir araya gelebildi. Bu aralar ev ortamı yoğun, iki buçuk gün okul tatili ve üzerine de hafta sonu eklenince çok fazla okuma-yazma dünyasına kayamadım....

”In Lak’ech Ala K’in” Sen bensin, ben de senim “In Lak’ech Ala K’in” ile bam telime bastı sevgili Neslihan. ”Sen bensin, ben de senim.” Bu ayı mayaların selamı ile açıyoruz o zaman ve yazmaya devam ediyoruz. Neslihan’ın selamı…

Kairos benim için üzerinde çok fazla düşündüğüm ve hakkında yazmaya korktuğum bir kitap oldu. Hakkında eleştiler okudum, yazarın söyleşilerini, katıldığı programları dinledim. Çevirmeni Regaip Minareci’nin konuk olduğu çevrimiçi söyleşiye katıldım. Kitabın oluşmasına katkıda olan unsurları görmek, parçaları birleştirmek kitabı okumak kadar keyifli bir süreçti. Böylece kitap zihnimde üç boyutlu bir anlam kazandı.

Daha ilk sayfalarda farklı ve zorlayıcı bir anlatım tarzı ile karşı karşıya olduğumu anladım. Bu beni korkutmaktan çok heyecanlandırdı. Bu güne kadar yazılmış binlerce kurgu ve kurgu dışı eserden nasıl daha farklı olabilir ki bir yazım tarzı diye düşünmeyin. Edebiyatta hala yeni ya da benzerlerinden farklı bir şeyler yapmak mümkün. İki ana karakter var kitapta. Biri gencecik, hayatının baharında diyebileceğimiz Katharina diğeri ise 50’li yaşlarında evli, bir çocuk babası, romancı Hans. Yazar sadece biriyle ya da sırayla bir kadının bir erkeğin bakış açısından yazmak yerine belirgin bir ayrım yapmadan, ikisinin de yaşanılan o an içindeki duygularını, hareketlerini, düşüncelerini birbiri ardına sıralanan cümlelerle yazmayı tercih etmiş. Yani önce adam anlatıyor, diğer paragrafa ya da sayfaya geçmiyoruz, hemen ardından kızın perspektifine geçiyoruz. İlk başlarda biraz yorucu ve anlaması güç gelse de alışınca muhteşem bir deneyim oldu bu tarzda okumak. Burada bu kitapla çeviri ödülünü alan Regaip Minareci’nin ne kadar muazzam bir iş yaptığını da belirtmek isterim. Olağanüstü bir çeviri olmuş gerçekten de. Jenny Erpenbeck, söyleşilerinde bu kitaptaki yazım tarzını şöyle tanımlıyor ; ‘‘ All the layers in one’’ diyor tekniğine. Bütün katmanlar bir arada. Ne söylüyor ama o aslında ne düşünüyor? Ne yapıyor? Bu ona ne hatırlatıyor? O anki gerçeğin katmanları ve saklanan gerçeğin katmanları ve arka planda olanlar bir arada metinde. Hem dinliyor, hem izliyor gibisin. Hem mesafeli hem çok yakından bir anlatım tarzı. Okurken ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksınız. Üç boyutlu yazma diye düşündüm ben bu tarzı:)

Devamı blogda 📚