นิยาย ของ สุภาวดี

นิยาย ของ สุภาวดี

ฝากช่วยติชมผลงานเขียนของนักเขียนฝึกหัดและลองทำตามฝันนะคะ..ขอบคุณมากๆนะคะ��

เปิดเหมือนปกติ

นิยาย ของ สุภาวดี updated their website address. 02/08/2021

นิยาย ของ สุภาวดี updated their website address.

นิยาย ของ สุภาวดี updated their website address.

29/10/2020

อีกเส้นทางที่ dek-D
ฝากช่วยกัน
ไปติดตามผลงานเยอะ
ขอกำลังใจด้วยนะคะ
🙏😁🎉
เข้ากลูเกิลไปที่เวป dek-D
เลือกค้นหานิยาย
ชื่อเรื่อง
"คุณหนูตัวแสบ
กับคุณชายซุปตาร์"
ชื่อนักเขียน
"rabbits24"
ฝากกด ❤ให้บ่อยๆนะคะ
🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏💕

31/07/2019

กำลังสร้าง..
แรงบันดาลใจ
🥴

09/04/2019

ติดตามนิยายเยอะๆนะคะ

09/04/2019

คือ....รัก ตอนที่ 5/2
สุกี้ค่อยๆลืมตาขึ้น
โอ๊ยยย หนังตาทำไมหนักชะมัด
หัวก็เหมือนโดนอะไรมาบีบ ตัวก็เมื่อยไปหมด
ไม่อยากจะขยับตัวเลย ปวดชะมัด เฮ้อออออออ
นี่ชั้นป่วยหรอเนี่ย สุกี้ค่อยๆพยุงร่างตัวเองลุกขึ้น
แล้วก็ต้องรีบควานมือหาเสื้อกันหนาวอีกตัวมาสวมทับ
ก็มันหนาวสะท้านขึ้นมาน่ะสิ
สุกี้เดินเซๆจะออกไปหาน้ำอุ่นดี่มที่ห้องครัว
ก็พบกับน้องเจี๊ยบนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร
อ้าว พี่สุกี้เพิ่งตื่นหรอคะ เจี๊ยบทักทาย
ว่าแต่ทำไมหน้าพี่ซีดจังคะ เจี๊ยบรีบลุกมายืนข้างท่าทางห่วงใย
อุ๊ยยยยยย เจี๊ยบสะดุ้งเมื่อยื่นมือไปเตะหน้าผากสุกี้
ว้ายยบบ พี่สุกี้ตัวร้อนมากเลยค่ะ พี่ไหวไหมคะ? เจี๊ยบถามห่วงๆ
อืมมมม พี่คงเป็นหวัดอ่ะ เดี๋ยวกินยากินน้ำอุ่นก็คงหาย
สุกี้ตอบเนือยๆเหมือนไม่มีแรงจะพูด
แน่ใจหรอคะ??? เจี๊ยบยังไม่ไว้วางใจ
สบายมากน่าาาา พี่ขอตัวไปนอนพักก่อนนะคะ
สุกี้บอกหลังจากกดน้ำร้อนใส่แก้วเสร็จแล้ว
ค่ะๆๆๆ แต่ถ้าไม่ไหว พี่สุกี้เรียกเจี๊ยบได้ตลอดเวลานะคะ
เจี๊ยบกำชับสีหน้ายังห่วงใย
โอเครจร้าาาา พี่สบายมาก เจี๊ยบอย่าห่วงเลยนะ
สุกี้ฝืนยิ้มออกมามห้น้องสบายใจ
ก่อนเดินเซๆกลับเข้าห้องนอนไป
เจี๊ยบมองตามหลังรำพึงเบาๆ คงไม่เป็นอะไรมากนะคะ
....
เจี๊ยบไปที่ร้านอาหารที่นัดยงฮวา และสองตี๋ มินฮยอก จองชินไว้
ว่าจะมาวางแผนคิวปิดฟื้นรักให้จงฮยอนกับสุกี้ อิอิ
พอเจี๊ยบไปถึงหนุ่มๆนั่งรอพร้อมหน้าอยู่แล้ว
อ้าวมาแล้วหรอ พี่ยงฮวาทักแล้วรีบลุกขึ้นขยับเก้าอี้ให้เจี๊ยบนั่ง
ฮิ้วววววว จองชินกับมินฮยอกแกล้งโห่
ก้อนที่จองชินจะบอกให้มินฮยอกยืนขึ้น
แล้วตัวเองก็ลุกขึ้นขยับเก้าอี้ให้มินฮยอกนั่งใหม่
เลียนแบบพี่ยงฮวา ฮ่าๆๆๆ สองหนุ่มหัวเราะขบขันแซวพี่ชาย
ยงฮวาอมยิ้มส่ายหัวให้น้องชายที่ฮากันได้ตลอดเวลา
ส่วนน้องเจี๊ยบเขินจนหน้าแดง แต่ก็ขำสองหนุ่มที่ทำท่าตลกๆ
พอแซวเสร็จสองตี๋หฌหืวทันทีรีบเรียกพนักงานมาสั่งอาหาร
เจี๊บบหันไปบอกพี่ยงฮวาว่าเมื่อเช้าเจอพี่สุกี้
ท่าทางป่วยๆ เหมือนป่วยมากพอควรด้วย
จริงหรอ??เป็นอะไรอ่ะ พี่ยงฮวาถามใส่ใจ
น่าจะเป็นหวัดนะคะ ตัวร้อนจี๋ หน้าซีดๆน่าเป็นห่วง
อืมมมมม งั้นตอนกลับไปหอ เจี๊ยบไปดูอีกทีนะ
ถ้าไม่ดีขึ้นก็พาไปหาหมอดีกว่า
หรือว่ามีอะไรก็รีบโทรหาพี่ได้ทันที โอเคร๊
พี่ยงฮวาหาทางออกให้ เจี๊ยบจึงคลายกังวลไปได้บ้าง
ทั้งสี่คนเริ่มคุยกันหาทางประสานรอยร้าวให้จงฮยอนและสุกี้
..
จงฮยอนเก็บตัวเงียบอยู่บ้าน มิสเดซี่มาเคาะประตูบ้าน
เธอเอาหารเช้ามาให้ จริงๆเดซี่แอบมาดู
เห็นจงฮยอนไม่ออกไปไหนหลายวันแล้ว
แถมแม่หนูสุกี้ก็ไม่ได้มาด้วยสิ
มีอะไรผิดปกติกันรึป่าวนะ อยากรู้ๆๆๆๆ..
นี่ชั้นไม่เห็นหนูสุกี้หลายวันแล้วนะ
แฟนเธอหายไปไหนล่ะ เดซี่ถามตรงๆ
เอ้อออ จงฮยอนติดอ่างซะงั้น ไม่รู้จะพูดยังไงดี
มิสเดซี่ทำหน้าขบคิดจับสังเกตุชายหนุ่มตรงหน้า
นี่คงทะเลาะกันตามประสาหนุ่มสาวสินะ
มิสเดซี่พูดโดนใจอย่างจัง จงฮยอนทำท่าอึกอักมองหน้าเดซี่
ไม่เอาน่าอย่าโกรธกันนานรู้ไม๊จ๊ะ รีบๆไปง้อสิ
จำไว้ผู้หญิงชอบให้ผู้ชายง้อ
และขอโทษแม้ว่าจะไม่ได้ทำผิดอะไร ฮ่าๆๆ
เดซี่แนะนำปนขำ จงฮยอนได้แต่ยิ้มจืดๆ
อีกอย่างแฟนเธอ แม่หนูสุกี้สวยน้อยซะที่ไหน
ระวังนะปล่อยไว้ห่างๆจะโดนหนุ่มคนอื่นแย่งไป
เดซี่ขู่เบาๆก่อนขอตัวกลับบ้าน แต่ก็ยังหันมาทิ้งประโยคไว้
หวังว่าในเร็ววันนี้ ชั้นจะได้เห็นแม่หนูแสนสดใสของชั้น
มาที่บ้านหลังนี้เหมือนเดิมนะจ๊ะ เดซี่ยกมือทำท่าโอเค๊
ก่อนจะเดินกลับบ้านไปจริงๆ จงฮยอนมองตามจนเดซี่เข้าบ้าน
แล้วหันไปมองเหม่อที่ถนนหน้าบ้าน คิดถึงสาวที่เดซี่บ่นถึง
จะไปง้อได้อย่างไรล่ะครับเดซี่
หนูสุกี้ของคุณเค้าหนีกลับเมืองไทยไปหลายวันแล้ว
ที่สำคัญเค้าคงกลับไปหาแฟนเค้าแล้วมั้ง
เฮ้อออ จงฮยอนถอนหายใจยาวๆ
เพื่อคลายอาการเจ็บจี๊ดที่เกิดขึ้นแถวๆหัวใจอีกละ
..
ทางด้านสุกี้ตอนนี้นอนหนาวตัวสั่นไข้ขึ้นอยู่ที่หอพัก
ห่มผ้ากี่ชั้นก็ยังหนาว ได้ยินเสียงเคาะประตูห้อง
สุกี้ฝืนลืมตาและพยายามแข็งใจเดินไปเปิดประตูห้อง
น้องเจี๊บบนั่นเอง พี่สุกี้ดีขึ้นหรือยังคะเจี๊ยบถามทันทีที่ประตูเปิด
ในมือหิ้วถุงอาหารกลับมาฝากคนป่วย
เจี๊ยบคิดว่าสุกี้คงไม่มีแรงออกไปหาอะไรลงท้องแน่ๆ
สุกี้สั่นหน้า ตัวเริ่มสั่นงันงก เจี๊ยบเห็นอาการแล้วตาโตตกใจ
นี่พี่แย่กว่าเดิมอีกนะคะ เราไปโรงพยาบาลกันเถอะค่ะ
สุกี้จะอ้าปากปฏิเสธ แต่อยู่ๆโลกก็ดับมืดไปเลย
สุกี้ล้มลงกองกับพื้น เจี๊ยบรีบทิ้งถุงอาหารในมือ
ถลาไปประคองสุกี้ เสียงโวยวายของเจี๊ยบ
ทำให้เพื่อนร่วมหอคนอื่นๆออกมามอง
ก่อนจะช่วยกันพาสุกี้ส่งโรงพยาบาล
.. เจี๊ยบเดินวนไปวนมาที่หน้าห้องฉุกเฉิน
พี่ยงฮวาและน้องชายตามมาทันทีที่เจี๊ยบโทรศัพท์ไปบอก
เจี๊ยบ พี่ยงฮวาเรียกสาวร่างเล็ก สุกี้เป็นอย่างไรบ้าง
เจี๊ยบรีบเดินมาเกาะแขนยงฮวาอย่างลืมตัวก็กำลังเคว้งคว้าง
ห่วงพี่สุกี้อ่ะ พี่สุกี้อยู่ในห้องฉุกเฉินค่ะเจี๊ยบบอกทุกคน
จะเป็นอะไรมากไม๊คะ เจี๊ยบควรโทรไปบอกที่บ้านพี่สุกี้ดีไหม
ทำยังไงดีล่ะคะเจี๊ยบถามรัวๆ เดี๋ยวครับใจเย็นๆพี่ยงฮวาตอบ
ตบที่หลังมือเจี๊ยบเบาๆให้คลายกังวล พี่ว่าเรารอหมอก่อน
ถ้ารู้ว่าสุกี้เป็นอะไรกันแน่ เราค่อยมาคิดกันนะ
ก็ได้ค่ะ เจี๊ยบพยักหน้าตอบแต่สีหน้ายังกังวลมาก
เจี๊ยบเดินไปเกาะประตูห้องฉุกเฉิน
ไม่นานหมอก็ออกมาถามหาญาติคนไข้
ชาวเอเชียทั้งสี่รีบแสดงตัวเป็นญาติพร้อมกัน
หมอบอกว่าคนไข้ไม่มีอะไรน่าห่วง แค่ไข้สูง
แล้วคงไม่ได้รับประทานอาหาร ก็เลยเป็นลมหมดสติ
ตอนนี้ให้น้ำเกลือแล้ว นอนพักที่โรงพยาบาลสักคืนน่าจะดีขึ้น
พรุ่งนี้ถ้าไม่มีอะไรก็กลับบ้านได้ เจี๊ยบและชายหนุ่มทั้งสามโล่งใจ
กล่าวขอบคุณหมอก่อนพากันเดินตามเจ้าหน้าที่
ที่เข็นเตียงสุกี้พาไปห้องพักคนไข้
สุกี้นอนหลับบนเตียง เจี๊ยบเดินไปจับมือพี่สาวสนิท
สามหนุ่มเดินมามองข้างๆเตียง ทุกคนดูเป็นห่วง
สุกี้หน้าซีดหลับสนิทคงหมดแรงจริงๆ
จองชินทำหน้าครุ่นคิดก่อนหยิบโทรศัพท์ออกมากดโทรออก
ตื๊ดดดดดดดดดดดด มือถือของจงฮยอนดังขึ้น
ปลุกให้ชายหนุ่มสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึก
จงฮยอนควานมือหยิบโทรศัพท์ที่โต๊ะข้างเตียงมากดรับสาย
ฮัลโหลๆๆๆๆๆ เสียงจองชินดังมาทันที
อืมมมมมม ได้ยินแล้วจองชิน นี่นายเป็นบ้าไปแล้วใช่ไม๊
นายโทรหาชั้นตอนดึกแบบนี้ จงฮยอนเสียงดุใส่ปลายสาย
ผมไม่ได้บ้านะ แต่ผมมีเรื่องด่วนมากๆ
คำว่าด่วนมากๆทำให้จงฮยอนตื่นเต็มตา
ยื่นมือไปเปิดไฟที่หัวเตียงให้ห้องสว่างขึ้น
เรื่องด่วนอะไรของนาย จงฮยอนถามกลับ
พี่รีบมาที่โรงพยาบาล..จองชินบอกชื่อโรงพยาบาล
แล้วบอกต่อว่า ตอนนี้สุกี้นอนรักษาตัวอยู่อาการไม่ดีเท่าไร
หมอให้น้ำเกลือ จองชินใส่ไข่อาการไปนีสสสส
พี่ชายจะได้รีบมาเร็วๆ จงฮยอนฟังแล้วใจกระตุกเป็นห่วงสุกี้
ลุกขึ้นมายืนข้างเตียง สีหน้ากังวล
แต่พอคิดได้ว่าสุกี้กำลังหนีหน้าเค้าอยู่ และมีแฟนแล้ว
จงฮยอนจึงตอบจองชินไปว่า สุกี้เค้าก็ยู่ใกล้หมอแล้วนี่
คงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง อีกอย่างมีเพื่อนๆไปดูแลเยอะแล้ว
ก็ไม่น่าจะมีอะไร ถ้านายหมดธุระแล้วชั้นวางสายนะ
จงฮยอนตัดบทดื้อๆกดวางสายไปทันที จองชินอ้าปากค้าง
ไม่ทันได้พูดอะไรต่อ อ้าววววว วางสายไปซะละ
นี่พี่จงฮยอนจะไม่สนใจสุกี้แล้วจริงๆหรอเนี่ย??
จองชินบ่นงึมงำ มินฮยอกถามว่าจงฮยอนว่าไง
เจี๊ยบกับพี่ยงฮวาก็รอฟังด้วย จองชินทำหน้าเซ็ง
พี่จงฮยอนไม่มาน่ะสิ บอกว่าสุกี้มีคนดูแลเยอะแล้ว
อะไรของสองคนนี้เนี่ย จองชินบ่นทำหน้างง??
ทั้งสี่คุยกันไม่ทันเห็นว่าสุกี้ตื่นขึ้นมาได้ยินคำพูดจองชินพอดี
สุกี้แกล้งหลับตา แต่มีน้ำตาซึมออกมาที่หางตา
นายจงฮยอนใจร้าย ขนาดนี้เลยหรอ
ใช่ซี้ นายมีแฟนเกย์มาหานายทั้งคนนี่นะ
กอดกันจนโจ่งครึ้มขนาดนั้น คงอยากเปิดเผยให้โลกรู้กันล่ะสิ
เฮอะ ก็เลยไม่ต้องสนใจชั้นว่าจะเป็นอะไรแค่ไหนงั้นสิ
ได้ๆๆๆๆๆ ชั้นจะตัดนายออกไปจากชีวิตชั้นจริงๆเหมือนกัน
สุกี้คิดแล้วพยายามกลั้นน้ำตา กัดริมฝีปากตัวเองแน่น
กลัวเพื่อนๆรู้ว่าสุกี้ได้ยินทุกอย่างที่คุยกันหมดแล้ว
....
เอาล่ะสิต่างคนต่างทิฐิ จะเป็นอย่างไรต่อไป
รอตอนต่อไปค่ะ....

07/04/2019

ตอนนี้ คือ..เอานิยาย "คือ....รัก"
มานั่งพิมพ์ใหม่อัพโพลสสดๆเลย
เหมือนได้อ่านงานตัวเองซ้ำๆไปด้วย
ฝากติดตามติชมมาเยอะๆนะคะ
ขอบคุณคร้าาาาาาา

07/04/2019

คือ....รัก ตอนที่ 5/1
สุกี้เดินทางถึงประเทศไทยแล้ว
จะได้เจอหน้าอาม่า อยากกอดแน่นๆที่สุดเลย คิดถึง
ยิ่งตอนนี้ปีกหักมาด้วย อ้อมกอดของอาม่าจะต้องช่วยได้เยอะ
ไหนจะได้เจอยัยปูเปรี้ยวเพื่อนเลิฟอีกด้วยล่ะ
ไม่ได้เม้ามอยด์กันมานานเลย อยากนอนคุยกัน
เล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้ หัวเราะคิกคักกันเหมือนตอนเด็กๆ
ที่ทั้งสองคนมักแลกกันไปนอนบ้านแต่ละคน
จนสนิทกันไปทั้งครอบครัว อิอิ
สุกี้คิดแล้วยิ้มออกมาสุขใจ
แต่ก็ไม่สุขทั้งหมดลึกๆสุกี้ยังแอบปวดใจ
คิดถึงคนที่ตั้งใจแอบหนีมา
ตอนนี้นายนั่นคงรู้แล้วล่ะว่าเรากลับเมืองไทย
เฮอะ แล้วไง คงไม่ตามมาหรอก เค้าไม่เคยรู้จักบ้านชั้น
ไม่รู้จักครอบครัวและสังคมของชั้น ไม่เคยสนใจชั้น
ที่สำคัญตอนนี้คงกำลังสวีทกับ....
ผู้ชายที่ยืนกอดกันที่หน้าบ้านไปแล้วมั้ง
สุกี้คิดแล้วเผลอเบ้ปากหมั่นไส้ออกมา
เชอะ😏 ไอ้สุกี้เอ๊ยยยยยยยย
โง่ให้เกย์หลอกมาได้นานสองนาน ชิสสสส์😏
ที่สนามบิน.... ปูมารอรับเพื่อนสาว
ที่อยู่ๆก็โทรมาบอกว่าตอนนี้อยู่สนามบินแล้ว จะมารับไม๊?
แต่ถ้าติดแฟนไปรับไม่ได้
จะกระเสือกกระสนนั่งแท็กซี่กลับบ้านไปเอง
หนอยยยยยย พูดมาขนาดนี้ ปูจะใจดำได้อย่างไรล่ะยะ
ปูแอบค่อนขอดเพื่อนสาวในใจ
ขณะนั่งรถที่พี่เคนแฟนหนุ่มเป็นคนขับให้
ไปรับคุณเพื่อนกิตติมศักดิ์ อิอิ เพื่อนคนนี้ยังไงก็รัก
ที่สนามบิน เมื่อเจอหน้ากัน
สุกี้กับปู ถลากอดกัน ยิ้มหน้าบานทั้งคู่
คิดถึงแกที่สุดเลยยัยจอมวีน ปูบอกเพื่อนและยิ้มกว้าง
เชอะ สุกี้ค้อนให้ ปากดีนะยะ ชั้นก็คิดถึงแกยัยคุณหนู
ฮ่าๆๆๆๆๆๆ สองสาวต่อปากต่อคำกันแล้วหัวเราะสดใส
พี่เคนที่ยืนมองและฟังอยู่ต้องเผลอยิ้มตามไปด้วย
สองสาวดูรักกันมาก สุกี้หันมาทักทายพี่เคน
ก่อนบอกว่า เดี๋ยวนี้ยัยปูเปรี้ยวท่าทางจะเป็นง่อยนะคะ
มีพี่เคนคอยบริการโน่นนี่นั่นตลอดเวลา ฮ่าๆๆๆๆ
สุกี้แซวเพื่อนมองด้วยสายตาล้อเลียน
เพี๊ยะ!!!! ปูตีที่แขนสุกี้ นี่เน่ะแกแซวอยู่ได้ ปูหน้าแดง
ยังเขินทุกทีเวลามีคนแซวเรื่องพี่เคน
ฮ่าๆๆๆๆๆ สุกี้ยังขำเพื่อนขี้อายไม่หยุด
และคลำแขนป้อยๆ นี่แอบมือหนักนะแก สุกี้พูดต่อ
ชั้นเริ่มสงสารพี่เคยซะละเนี่ย
เวลาแกไม่พอใจพี่เคนคงน่วม สุกี้พูดและขำต่อไป ฮ่าาๆๆๆ
พี่เคนหัวเราะตามสุกี้ไปด้วย แต่พอหันไปเจอสายตาของปู
ที่ส่งมาให้พี่เคนรีบหยุดหัวเราะท้นที
เอ่อออ พี่ว่าเรารีบกลับบ้านกันเถอะ
พี่เคนรีบเปลี่ยนประเด็นเดี๋ยวงานจะเข้า
รู้เอาตัวรอดนะคะ ปูคิดแล้วอมยิ้ม....
เมื่อมาถึงบ้านของสุกี้ ก็ค่ำๆแล้ว
บ้านเงียบจัง สุกี้มองรอบๆหน้าบ้าน ป๊า คงไม่อยู่
แม่เลี้ยงกับน้องต่างมารดาก็คงไม่อยู่
แล้วอาม่าล่ะ?? สุกี้เดินเข้าบ้านไป
เจอกับเด็กรับใช้ที่ออกมาจากหลังบ้านพอดี
พอเด็กเห็นสุกี้ก็ตาโตตกใจค้างไปเลย
ก็สุกี้ไม่ได้บอกใครที่บ้านเลยเรื่องจะกลับมาบ้านนี่นะ
อุ๊ยยย คุณสุกี้ ๆๆๆๆ เด็กเรียกชื่อสุกี้ซ้ำ ยิ้มดีใจ
มาได้ยังไงคะเนี่ย หนูไปบอกอาม่าก่อนนะคะ
อาม่าบ่นคิดถึงคุณทุกวันเลยค่ะ
สาวใช้จะหันตัวกลับไปห้องอาม่า
เดี๋ยวๆๆๆๆ สุกี้รีบเรียกไว้ ไม่ต้องไปบอกอาม่าหรอกนะ
ชั้นจะไปหาอาม่าเอง อยากให้อาม่าตกใจอ่ะ สุกี้บอกสาวใช้
แล้วเดินไปห้องอาม่าทันที
ปูกับพี่เคนมองตามก่อนพากันไปนั่งรอที่ห้องรับแขก
สาวใช้ตามมาถามว่าจะรีบน้ำดื่มอะไรดีคะ
ไม่ต้องค่ะ พี่ไปทำงานของพี่เถอะค่ะ
ปูดูแลตัวเองได้ มาที่นี่ออกบ่อยนะคะ ปูยิ้มให้
สาวใช้จึงขอไปทำงานหลังบ้านต่อ
ที่ห้องอาม่า.... สุกี้ค่อยๆเปิดประตูเข้าไป
อาม่ากำลังสวดมนต์อยู่ หลานสาวตัวแสบค่อยๆย่องไปนั่งข้างๆ
สุกี้หอมแก้มอาม่าแรงๆฟอดใหญ่ หญิงชราตกใจ
รีบหันหน้ามองคนข้างๆ อาม่าดู งงๆอึ้งๆไปเสี้ยววินาที
ก่อนจะร้องดังๆ อ๊าาาาาาา อาสุกี้ ลื้อมาได้ไง
มาตอนไหน ลื้อมากับใคร ทำไมไมบอกอาม่าว่าลื้อจะมา
อาม่ารัวคำถาม สุกี้แกล้งทำแก้มป่อง
อาม่าอ่ะ จะให้ตอบคำถามไหนก่อนล่ะคะ
หลานสาวยิ้มกว้างหน้าบานเย้าแหย่อาม่า
อื้ออออ ลื้อนะ มาถึงก็ล้อเลียนอาม่า
มานี่ มาๆๆๆ มาให้อาม่ากอดให้หายคิดถึงเลยเร็วๆ
สุกี้กอดอาม่าแน่นๆแถมหอมแก้มซ้ายขวาไปด้วย
อาม่ายิ้มสุขใจ ลูบหัวลูบหลังหลานสาว
น้ำตาคลอดีใจที่หลานกลับบ้าน
....สุกี้จูงมืออาม่าออกมาที่ห้องรับแขก
ปูกับพี่เคนรีบยืนยกมือสวัสดีอาม่า
อ้าวววว อาปู อาเคน ก็มาด้วย พวกลื้อสบายดีนะ
อาม่าทักทาย อาม่ารู้จักพี่เคนดี เพราะปูพามาด้วยบ่อยๆ
ทั้งมาหาที่บ้าน พาออกไปกินข้าวนอกบ้านด้วยกัน
ปูทำหน้าที่แทนเพื่อนรักที่ไปเรียนไกลบ้านตามสัญญา
ทั้งสี่คนนั่งคุยกันที่ห้องรับแขกสนุกสนานจนดึก
พี่เคนก็ขอตัวกลับบ้าน ก็วันนี้ปูขอมานอนบ้านสุกี้
อยากนอนคุยกันตามประสาสาวๆ
เมื่อส่งพี่เคนกลับบ้านแล้ว ส่งอาม่าเข้านอนแล้ว
สุกี้ก็พาปูไปห้องนอนของตัวเอง
เปิดห้องเข้าไป สุกี้กวาดตามองรอบๆห้อง
ทุกอย่างในห้องเหมือนเดิม กลิ่นหอมสะอาด
อาม่าคงให้เด็กดูแลห้องอย่างดี สุกี้ยิ้มอุ่นใจ
พอหันมามองเพื่อนสาวข้างๆ
ก็เห็นสายตานักสืบสวนทันที
อะไรแก ทำมาจ้องหน้า มีอารายยย
สุกี้โวยวาย แถหลบตา
บอกปูว่าจะไปอาบน้ำนะ เพลียๆเดินทางมานาน
สุกี้รีบเดินเข้าห้องน้ำไปไม่รอปูเอ่ยอะไร
ปูส่ายหัวมองตามเพื่อน เชอะยัยแสบ เราสนิทกันแค่ไหน
แกกลับบ้านมากระทันหันแบบนี้
บอกว่าไม่มีอะไรแค่คิดถึงบ้าน
ชั้นคงเชื่อแกหรอกนะ เอาเถอะคืนนี้ยังอีกยาว
ยังไงต้องได้คำตอบแน่ๆ ปูหมายมาด
พอสุกี้ออกมาจากห้องน้ำ ปูก็กำลังคุยโทรศัพท์อยู่
คงพี่เคนนั่นแหละก็ตอนนี้เพื่อนชั้นมีแฟนแล้วนี่เนาะ
สุกี้มองเพื่อนยิ้มๆ และนั่งเช็ดผมเงียบๆ
ได้ยินปูหัวเราะเบาๆคิกคักๆ หน้าแดงๆ
สงสัยพี่เคนจะหยอดคำหวานตามประสาแฟนละมั้ง
ก็คงเหมือนนายฮยอน
ที่ชอบหยอดประจำเวลาคุยกันนั่นแหละอิอิ
สุกี้คิดถึงคนคุ้นใจขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว
แต่แล้วพอคิดได้ก็โมโหตัวเอง บ้าๆๆๆ ยัยสุกี้
เธอจะไปคิดถึงนายเกย์นั่นทำไมอีก
จำไว้ๆๆๆต่อไปนี้ห้ามคิด เข้าใจไม๊
สุกี้จ้องหน้าตัวเองในกระจกและกำชับใจตัวเอง
บอกตัวเองให้เจ็บแล้วจำ
ปูวางสายจากพี่เคนไปนานแล้ว
และแอบมองอาการเพื่อน ที่จ้องกระจกบ่นพึมพำคนเดียว
ปูเดินไปยืนข้างๆยกมือแตะหน้าผากเพื่อน
นี่แกไข้ขึ้นรึผีเข้า ทำตาขวางๆบ่นงึมงำๆ ปูถามติดตลก
สุกี้รู้ตัวรีบตอบเสียงสูงกลบเกลื่อน
ป๊าววววว แกจะบ้าหรอ ชั้นไม่ได้เป็นอะไร
ว่าแต่แกเถอะสวีทกับแฟนเสร็จแล้วหรอ
เฮ้อออ เดี๋ยวนี้เพื่อนอย่างชั้นไม่ใช่อันดับหนึ่งแล้วนี่นา
น้อยใจจัง สุกี้ตีหน้าเศร้า ปูใช้นิ้วจิ้มหน้าผากเพื่อนสาว
เชอะ อย่ามาดราม่ากลบเกลื่อน ปูจ้องตาเพื่อนจับพิรุธ
บอกชั้นมาสุกี้แกหนีอะไรกลับบ้านมาแบบด่วนๆอย่างนี้??
สุกี้หันหน้าหลบตา หน้านิ่งไป แล้วน้ำตาก็ไหลออกมาส่ะงั้น
ปูตกใจ เฮ้ยยยย แก เป็นอะไร แกร้องไห้ทำไม
ปูรีบดึงตัวเพื่อนไปนั่งที่ขอบเตียงนอนแล้วนั่งลงข้างๆ
ปูโอบไหล่เพื่อนที่ตอนนี้ร้องไห้โฮออกมา ท่าทางเจ็บปวด
แกๆๆๆ ใจเย็นๆหยุดร้องไห้นะแก ค่อยๆเล่ามานะ
เกิดอะไรขึ้นกับแก ใครทำอะไรแก ปูร้อนรนห่วงเพื่อน
สุกี้ไม่พูดอะไรเอาแต่ร้องไห้ไปพักใหญ่
ก็เริ่มเปลี่ยนเป็นเสียงสะอื้นเบาๆ ยกมือเช็ดน้ำตา
สูดหายใจเข้ายาวๆ กลั้นน้ำตา ตั้งสติ
สุกี้เริ่มเล่าเรื่องที่ทำให้เสียน้ำตาให้เพื่อนสนิทที่สุดฟัง
เล่าไปเคล้าน้ำตาไป ปูลูบไหล่เพื่อนเบาๆ
พอฟังจบปูกำมือแน่น โกรธนายจงฮยอนนั่นแทนเพื่อน
นายเกย์นั่นมาหลอกใช้เพื่อน นายนั่นแย่มากๆ
ถ้าชั้นได้เจอหน้าขอชกแรงๆสักทีได้ไหม ปูพูดแค้นๆ
สุกี้ได้แต่ซบบ่าเพื่อนหงอยๆ ปูหนักใจถอนใจแรงๆ
ดูเพื่อนชั้นสิ จากที่สดใสร่าเริง กลายสภาพเป็นแบบนี้
ชั้นเกลียดเกย์ ปูตะโกนโมโห ปูพูดปลอบใจเพื่อนไปเรื่อยๆ
แล้วเสนอให้ไปเที่ยวทะเลผ่อนคลายกัน ไปพรุ่งนี้เลย
ปูมีเพื่อนเปิดรีสอร์ที่เกาะกูด ชวนให้ไปเที่ยวหลายครั้งละ
แต่ไม่มีโอกาสสักที สุดสัปดาห์นี้วันหยุดยาว
เป็นนักขัตฤกษ์ของเมืองไทยพอดี
สุกี้ลังเลคิดนิดนึง ก่อนจะตอบตกลง
ไปเที่บวสูดอากาศบ้างก็ดี พาอาม่าไปด้วย
พอตกลงกันได้ ปูรีบโทรหาพี่เคนนัดแนะให้มารับแต่เช้า
จะเดินทางไปเที่ยวกัน...
ตอนเช้าพี่เคนขับรถมารับทุกคนตามนัดหมาย
ออกเดินทางไปเกาะกูด ไปรีสอร์ท
ที่มี น้องแวม เป็นเจ้าของ
น้องแวมเพื่อนรุ่นน้องของปูที่เคยทำงานที่เดียวกัน
ซึ่งตอนนี้ลาออกไปแต่งงานกับสามีชาวรัสเซีย
ไปลงทุนทำรีสอร์ทที่เกาะกูด
น้องแวมโทรมาบอกว่าเตรียมที่พักไว้ให้แล้ว
ที่เกาะกูดสวย อากาศดีมากๆ
อาม่าดูตื่นเต้นที่ได้มากับหลานสาวสุดรัก
ทุกคนดูสนุกสนาน สุกี้ก็เลยต้องยิ้มแย้มไปด้วย
แต่พออยู่คนเดียวก็แอบหงอยๆ
ทั้งที่ไม่ได้อยากเศร้าท่ามกลางผู้คน
เง้ออออออ อกหักไม่ตายแต่ทรมารจริงๆ
สุกี้เดินเล่นคิดเรื่อยเปื่อยไปตามชายหาดเงียบๆ
พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน สุกี้มองไปที่ขอบฟ้าไกลๆ
แล้วใจก็ดันเขวคิดไปถึงตอนที่
จงฮยอนยอมแบกเธอขึ้นหลัง
เดินกลับหอเพราะตกรถด้วยกัน
ภาพอดีตผุดขึ้นกลางใจ
กระตุ้นต้อมน้ำตาจนน้ำตาไหลมาคลอตา สุกี้รีบปาดทิ้ง
น้องแวมเจ้าของรีสอร์ทเดินเข้ามาทักทาย
พี่สุกี้คะ เป็นอะไรหรือป่าวคะ แวมเห็นพี่ดูแย่ๆ
เอ่อ ขอโทษนะคะที่แวมละลาบละล้วง
แวมแค่เสียดายน่ะค่ะที่ใบหน้าสวยๆของพี่
น่าจะมีรอยยิ้มประดับมากกว่าตาเศร้าๆนะคะ
พี่ท่าทางแบบนี้โลกดูหมองๆไปเลยค่ะ
แวมยิ้มปลอบใจ แวมไม่รู้ว่าพี่ไม่สบายใจเรื่องอะไรนะคะ
แต่ชีวิตมักเจออะไรที่เกินเราคาดหมายเสมอ
เราแค่เตรียมพร้อมไว้ อย่าไปยึดทุกข์นาน ยึดสุขนาน
ปล่อยชีวิตสบายๆเวลาจะนำทางเราเองค่ะ
แวมยิ้มกว้างๆให้อีกทีก่อนขอตัวไปดูแลแขกคนอื่นๆ
สุกี้ยิ้มแหยๆให้ มองตามหลังแวมไป
นี่ชั้นดูเศร้าจนโลกรู้เลยหรอเนี่ย??
แต่คติของน้องแวมแม่จะดู งงๆ ก็ต้องขอบคุณนะ
อุตส่าห์พยายามปลอบใจเรา สุกี้อมยิ้มเฝื่อนๆ
....ตอนค่ำสุกี้ถูกทุกคนลากมากินอาหารทะเลสดๆ
อร่อยมากๆ สุกี้เริ่มเพลิดเพลินไปกับการดูแลอาม่า
การคุยกับปูและพี่เคน จนเผลอลืมเรื่องเศร้าในใจไป
สุกี้มองปูกับพี่เคนสวีทกันถึงจะไม่มากแต่อบอุ่น
พี่เคนมักเอาแต่ยิ้ม ส่วนเพื่อนเราก็คุยเจื้อยแจ้วไม่หยุด
ดีจังเนอะ ที่พี่เคนยอมรับปูได้
หวังว่าอีกไม่นานจะได้ไปงานแต่งเพื่อนนะ
สุกี้ยิ้มออกมา คิดถึงภาพปูใส่ชุดเจ้าสาว อิอิ
...ที่อังกฤษ
ตอนนี้จงฮยอนกลับไปสู่โหมดเงียบ
เป็นเจ้าชายเย็นชาอย่างที่เคยเป็น
ใครชวนไปไหนก็ปฏิเสธ เลิกเรียนก็รีบกลับบ้าน
ยงฮวา จองชิน มินฮยอก และน้องเจี๊ยบ ได้แต่ห่วงแบบห่างๆ
ไม่รู้จะทำอะไรได้ สุกี้ก็ยังไม่กลับมา
ถ้าอยู่ที่นี่ใกล้ๆกันก็ยังหาทางพามาปรับความเข้าใจกันได้
ตอนนี้ทางเดียวที่ทำได้คือ รอๆๆๆ รอเวลา
สี่คนถอนหายใจออกมาพร้อมกัน เฮ้อออออ
จงฮยอน อยู่บ้านนั่งจ้องจอทีวี แต่ใจลอยไปไกล
ไม่รู้ว่าทีวีกำลังเสนออะไร ในหัวมีแต่เรื่องสุกี้
จงฮยอนมองรอบๆบ้าน ภาพของสุกี้ที่เดินไปมาในบ้าน
ทำงานบ้านพร้อมเสียงบ่น แล้วยังจะท่าทางแบบเด็กน้อย
เวลาที่จงฮยอนตามใจอีกล่ะ คิดแล้วก็ยิ้มออกมา
แต่ไม่นานก็ต้องหุบยิ้ม คงไม่มีช่วงเวลานั้นอีกแล้วล่ะ
จงฮยอนเอนหัวพาดพนักโซฟาหลับตาลง ถอนใจเบาๆ
ยกมือขึ้นบีบหว่างกลางหัวคิ้วตัวเอง
กลั้นน้ำตาลูกผู้ชายที่คลอตาไม่ให้ไหลออกมา
ใครจะรู้บ้างไม๊ ผู้ชายก็เจ็บและอ่อนแอเป็นนะ..
..ที่เกาะกูด เวลาแห่งความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอ
ถึงเวลาที่สุกี้และทุกๆคนต้องเดินทางกลับกรุงเทพฯ
เอ่ยร่ำลาน้องแวมและสามีที่ดูรักน้องแวมมากๆ
สุกี้มองคนรักกันรอบๆตัวแล้วแอบถอนใจ เง้อออออ
มีแต่คนรักกันมีความสุข แล้วชั้นล่ะ
ทำไมโชคร้าย มีแฟนคนแรกก็ดั๊นนนนเป็นเกย์ส่ะงั้น
เฮ้ออออ ชีวิตของสุกี้
..ที่บ้าน อาม่าชวนสุกี้ทำขนมที่สุกี้ชอบ
บอกว่าจะได้หอบกลับไปกินที่อังกฤษ
เพราะไปรอบนี้คงอีกนานกว่าจะได้กลับบ้านอีก
ตลอดเวลาที่อยู่เมืองไทย สุกี้ได้เจอหน้าป๊าแค่ผ่านๆ
ป๊าบอกให้สุกี้ตั้งใจเรียน ป๊ารอให้มาช่วยงานนานแล้ว
ป๊าอยากพักบ้างมีลูกมาช่วยคงสบายหายห่วง
สุกี้ยิ้ม แต่ไม่พูดรับปากอะไร
ก็จริงๆไม่อยากยุ่งกับกิจการของป๊าเลย
ขี้เกียจไปขวางทางแม่เลี้ยง
ขี้เกียจทะเลาะกับน้องต่างแม่
สุกี้พยายามเลี่ยงไม่ประจันหน้ากับน้องสาวต่างแม่
ที่เอาแต่ขบกัดสุกี้เรื่องบ้านแตก
ป๊ามีครอบครัวใหม่ แม่ก็มีสามีใหม่ไปแล้ว
ถ้าเมื่อก่อนสุกี้คงตอบโต้เผ็ดร้อนใส่กัน
แต่ตอนนี้ สุกี้เพิ่งจะเจ็บหัวใจมากๆมา
ไม่มีแรงสู้ใคร อยากพักเงียบๆมากกว่า
สุกี้อยู่กับอาม่า อุ่นใจที่บ้านได้ไม่นาน
ก็ถึงเวลาต้องเดินทางกลับไปเรียน
อาม่า ปู พี่เคน ไปส่งที่สนามบิน
สุกี้กอดอาม่าแน่น กอดปู ลาพี่เคนก่อนเดินเข้าเช็คอิน..
สุกี้นั่งแท็กซี่มาจอดหน้าหอพัก หอบหิ้วกระเป๋าใบโต
ที่อัดแน่นด้วยของฝากของอาม่าให้มาแบ่งเพื่อนๆ
พอเดินเข้าพอพัก ก็เจอหน้าน้องเจี๊ยบ
ที่เปิดประตูห้องนอนออกมาพอดี
พี่สุกี้ น้องเจี๊ยบเรียกเสียงแหลมดีใจ
ว๊าววววว พี่กลับมาแล้ว คิดถึงจังเลยค่ะ
เจี๊ยบเดินมาเกาะแขนสุกี้ยิ้มดีใจจริงๆบนหน้า
สุกี้ขำท่าทางน้องสนิท
แหมมมม น้องเจี๊ยบดีใจมากไปไม๊คะ
จริงๆคือรอของฝากพี่ใช่ป่าว สุกี้พูดปนหัวเราะ
โธ่ พี่สุกี้อ่ะ เจี๊ยบคิดถึงพี่จริงๆนะคะ
แต่ของฝากก็รอค่ะ อิอิ เจี๊ยบบอกแล้วยิ้มอ้อนๆ
สองสาวทักทายกันจนพอใจ
ก็แยกย้ายกันเข้าห้องนอน
สุกี้รีบอาบน้ำว่าจะนอนพัก
รู้สึกเมื่อยๆตัวเหมือนไข้จะขึ้น
ร่างกายคงปรับตัวตามอากาศอยู่อ่ะที่นี่ยังหนาวๆ
แต่เมืองไทยร้อนจัด ร่างกายคงแย่มั้ง
ทางด้านเจี๊บบพอแยกเข้าห้อง
ก็รีบหยิบโทรศัพท์กดหาพี่ยงฮวาทันที
แจ้งข่าวด่วน พี่สุกี้กลับมาแล้ว
พวกเราเตรียมพร้อมปฏิบัติการพิเศษ
ช่วยคู่รักให้กลับมาหวานเหมือนเดิมให้ได้กันเถอะ
ยงฮวาดีใจพอๆกับเจี๊ยบ
ก็ตอนนี้เห็นหน้าจงฮยอนนิ่งๆหงอยๆ รู้สึกอึดอัดจะแย่
พอวางหูจากเจี๊ยบยงฮวารีบโทรหาจองชินกับมินฮยอก
ทั้งสามรีบมารวมตัวสุมหัวคิดแผนทันที
...
.. อิอิ จบตอน มารอลุ้นกัน
แผนของสมาชิกกาวใจ คืออะไรน๊าาาาาาา😁😁

เบอร์โทรศัพท์

ที่อยู่


209 ถ.ชัยบุรี
Phitsanulok
65000

ร้านหนังสือ อื่นๆใน Phitsanulok (แสดงผลทั้งหมด)
นิยายแจ่มใสมือสอง รวมส่ง 150 บ นิยายแจ่มใสมือสอง รวมส่ง 150 บ
Phitsanulok, 65000

นิยายมือสอง หลายสำนักพิมพ์ อาทิ แจ่มใส อินเลิฟ

Siangthip book center Siangthip book center
108/4-5 ถ.เอกาทศรฐ อ.เมือง
Phitsanulok, 65000

เสียงทิพย์บุ๊คเซ็นเตอร์ - ร้านหนังสือออนไลน์ สั่งซื้อหนังสือ