Nirin

ฉันได้เเต่เสียดายเเละนึกอิจฉาตัวเองในวันเด็ก
ซึ่งชีวิตมีเเต่ความใสซื่อ ไม่รู้ประสีประสา
ทุกคืนวันผ่านไปเเละจบลงอย่างสวยงาม
ไม่ต้องรับรู้ว่าโลกใบนี้เเปดเปื้อนไปด้วยความสกปรกมากเพียงใด
ไม่ต้องพบเจอกับความข่มขื่นที่ก่ายกองอยู่ในใจ
ไม่ต้องฝืน ไม่ต้องบาดหมาง
เเต่สุดท้ายฉันก็ทำได้เพียงนึกถึงเเละถอนหายใจ
ไม่ใช่การอาลัยอาวรณ์
เเต่เป็นเพียงแค่ความรู้สึกเสียดายเเละเข้าใจว่าครั้งหนึ่งในชีวิต
ทุกสิ่งรอบตัวฉันนั้นเคยเต็มไปด้วยความสวยงาม จากสายตาของเด็กไร้เดียงสาคนหนึ่ง

เธอหวังว่าฉันจะเปลี่ยนเเปลงไปในทางที่ดี
ฉันเองก็หวังว่าเธอจะเปลี่ยนเเปลงไปในทางที่ดี
เรามัวเเต่คาดหวังในตัวของกันเเละกัน
จนสุดท้าย..
เราต่างก็ผิดหวังในตัวของกันเเละกัน