๗ Arts Inner Place

๗ Arts Inner Place

Disseminate the body of knowledge of Anthroposophic Art Therapy including 7 Inner Arts in Anthroposophy. 7 Arts Inner Place: Anthroposophic Art Therapy

With Anthroposophic approach, it’s indisputable that human being comprises of body, soul, and spirit.

With this core belief, 7 Arts Inner Place aims to restore harmony and balance, and to heal illness with the system of Anthroposophic medicine, under supervision of the Anthroposophic art therapist. The way of Anthroposophic Art Therapy:

For people who seek to restore emotional balance, our Anthroposophic art therapy carefully works with light, darkness, and colour painting such as natural watercolours (Anupan’s natural watercolour), charcoal, and others like claying, and natural holistic herbal bath, all specifically designed for strengthening equilibrium of body and mind. Restoring ‘Balance’ :

Art therapy session takes at least 3 – 4 days from 10 am to 3 pm, consisting of free painting and claying, always under the diagnosis of specialist Anthroposophic art therapist, to prepare you for the next step of therapy (further appointments may be made if necessary). The Founder and the Anthroposophic art therapist: Anupan Pluckpankhajee

A painter and one of the earliest recognised pioneers of Art Therapist in Thailand, Anupan studied arts and Anthroposophic art therapy in Germany, following the path of Therapeutikum am Kräherwald. Returning home, he paved the way for Anthroposophic Art Therapy in Thailand and has since worked in art therapy field for over 10 years. Anupan has also become a colour specialist with his profound study and interest in light, darkness, and colours in the context of Collot d’Herbois. In 2014, he was invited to World Congress of Art Therapy in Korea and acted as one of Thailand’s keynote speaker. Presently, he lives and works at 7 Arts Inner Place, his home and art studio in Chiang Dao, Chiang Mai, Thailand’s famous province in the North.

เปิดเหมือนปกติ

05/06/2021

ครบ10ปีของ7Arts Inner Place-สตูดิโอศิลปะด้านในอ.เชียงดาว จ.เชียงใหม่ ที่ตั้งใจมาเริ่มสร้างการเรียนรู้ให้กับเด็กผ่านรูปแบบโรงเรียนในภูเขา คนทำงานด้านเด็กผ่านรูปแบบการถ่ายทอดศิลปะในรูปแบบต่างๆ ตลอดจนพื้นที่ของการทำศิลปะบำบัด ณ สถานที่แห่งนี้รวมถึงการผลิตโรงเรียนนักศิลปะบำบัดภายใต้การรับรองจากiARTe/เกอเธอานัมจะใช้ฐานที่นี่

7Arts เป็นศิลปะทั้งเจ็ดที่รูดอล์ฟ สไตเนอร์ได้กล่าวถึงที่งานปาฐกถามิวนิคในช่วงปี1907 เป็นการจำแนกศิลปะที่มีลำดับทางจิตวิญญาณ ผมเห็นว่าสิ่งนี้สำคัญในการพัฒนามนุษย์และโลกศิลปะ จึงใช้ความเข้าใจนี้เดินตามรอย

ที่นี่จึงใช้ศิลปะทุกแขนงในการมาใช้การทำงานด้านพัฒนาเท่าที่จะเกิดขึ้น งานใหญ่ในข้างหน้าจะเป็นเหมือนบูชาครูและฉลองให้กับการทำงานที่สถานที่แห่งนี้จึงเตรียมไปเรื่อยๆ เท่าทีโลกในวันข้างหน้าจะเอื้ออำนวยให้มาพบปะกันอย่างสะดวก

ครบ10ปีของ7Arts Inner Place-สตูดิโอศิลปะด้านในอ.เชียงดาว จ.เชียงใหม่ ที่ตั้งใจมาเริ่มสร้างการเรียนรู้ให้กับเด็กผ่านรูปแบบโรงเรียนในภูเขา คนทำงานด้านเด็กผ่านรูปแบบการถ่ายทอดศิลปะในรูปแบบต่างๆ ตลอดจนพื้นที่ของการทำศิลปะบำบัด ณ สถานที่แห่งนี้รวมถึงการผลิตโรงเรียนนักศิลปะบำบัดภายใต้การรับรองจากiARTe/เกอเธอานัมจะใช้ฐานที่นี่

7Arts เป็นศิลปะทั้งเจ็ดที่รูดอล์ฟ สไตเนอร์ได้กล่าวถึงที่งานปาฐกถามิวนิคในช่วงปี1907 เป็นการจำแนกศิลปะที่มีลำดับทางจิตวิญญาณ ผมเห็นว่าสิ่งนี้สำคัญในการพัฒนามนุษย์และโลกศิลปะ จึงใช้ความเข้าใจนี้เดินตามรอย

ที่นี่จึงใช้ศิลปะทุกแขนงในการมาใช้การทำงานด้านพัฒนาเท่าที่จะเกิดขึ้น งานใหญ่ในข้างหน้าจะเป็นเหมือนบูชาครูและฉลองให้กับการทำงานที่สถานที่แห่งนี้จึงเตรียมไปเรื่อยๆ เท่าทีโลกในวันข้างหน้าจะเอื้ออำนวยให้มาพบปะกันอย่างสะดวก

Photos from ศิลปะด้านใน's post 01/06/2021

Photos from ศิลปะด้านใน's post

22/05/2021

XSPACE (RE)ARRANGE THE XHIBITION

Xperience the new sense perception of the Xhibition featuring artworks from 13 artists

Thaiwijit Puengkasemsomboon
Santi Lawrachawee
May-T Noijinda
Sanitas Pradittasnee
Gumsak Atipiboonsin
Niam Mawornkanong
Temjai Cholsiri
Adiwit Ansathammarat
Supachai Ketkaroonkul
o-d-a
Somluck Pantiboon
Yuth Suripong
Anupan Pluckpankhajee

XSPACE (RE)ARRANGE THE XHIBITION is showing on
Mar 30 - June 30, 2021 (Mon - Sat 10:00 AM - 5:00 PM)

at XSPACE Art Gallery and mini Xspace, Sukhumvit 71 Road, Soi Pridi Panomyong 14 (Free Admission)

For more information, please contact us at;
Official Line : @xspace or click https://lin.ee/IoAkEaF
E-mail: [email protected]

#Xspace #art #artgallery #temporarily #close #rearrenge #thexhibition #design #furniture #contemporaryart

Photos from โรงเรียนในภูเขา's post 06/05/2021

Coming soon

Photos from Xspace's post 03/05/2021

Photos from Xspace's post

02/05/2021

ฝนพรำๆกับสายแดดทะลุเมฆเป็นปรากฎการณ์ภายนอก แต่เด็กทุกคนล้วนมีสีสันเกิดขึ้นภายในภายใต้ความหมายเดียวกันนี้ งานเขียนที่เขียนไปพร้อมกับสายลมแสงแดด ต้นไม้และความสัมพันธ์ของธรรมชาติภายนอกกับธรรมชาติด้านใน ศิลปะบนความเข้าใจที่ครูและพ่อแม่สามารถนำไปใช้ถึงหัวใจของเด็กได้อย่างแท้จริง
#หนังสือเล่มล่าสุดของครูมอสเร็วๆนี้
#ปรากฎการณ์แสงความมืดสี
#กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์

ฝนพรำๆกับสายแดดทะลุเมฆเป็นปรากฎการณ์ภายนอก แต่เด็กทุกคนล้วนมีสีสันเกิดขึ้นภายในภายใต้ความหมายเดียวกันนี้ งานเขียนที่เขียนไปพร้อมกับสายลมแสงแดด ต้นไม้และความสัมพันธ์ของธรรมชาติภายนอกกับธรรมชาติด้านใน ศิลปะบนความเข้าใจที่ครูและพ่อแม่สามารถนำไปใช้ถึงหัวใจของเด็กได้อย่างแท้จริง
#หนังสือเล่มล่าสุดของครูมอสเร็วๆนี้
#ปรากฎการณ์แสงความมืดสี
#กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์

10/03/2021

คุณค่าของชีวิต

🙂คุณค่าของชีวิตไม่ได้วัดที่วัตถุภายนอกที่เรามี🏠🚘

คุณค่าของชีวิตอยู่ที่สิ่งที่ดีงามภายในจิตใจของเรา🤍
อยู่ที่สิ่งดีงามที่เรากระทำ ด้วยกาย👥 ด้วยวาจา🗣

เมื่อเป็นเช่นนั้นเราจึงถือได้ว่า
ชีวิตของเรามีคุณค่าได้จนถึงลมหายใจสุดท้ายเลย

ดั่งคำที่ว่า 😀
"อยู่กับคนอื่นให้ตั้งสติอยู่กับการพูด
อยู่คนเดียวให้ตั้งสติที่จิตใจ"

🙅‍♀️ไม่ปล่อยใจให้ปรุงแต่งไปในทางที่เศร้าหมอง
หรือหลงไปกับสิ่งที่ผ่านไปแล้วและยังไม่เกิดขึ้น
ทำให้เราลืมปัจจุบันขณะไป

การหมั่นสังเกตดูจิตของตัวเอง🤎 จึงเปรียบเหมือนเราเป็น"ศิลปิน👩‍🎨" ที่แกะสลักชีวิตของเราให้งดงามขึ้นทุกๆวัน
ซึ่งเป็นศิลปะที่ลึกซึ้งมาก

🖌สิ่งที่สร้างสรรค์นั้นคือชีวิตที่ดีงามแล้ว
ตีราคาในตลาดไม่ได้ วัดคุณค่าด้วยเงินก็ไม่ได้

ต้องใช้เครื่องวัดของพระพุทธเจ้าเป็นหลักธรรมคำสอน
ที่บริสุทธิ์ไม่ยุ่งเกี่ยวกับกิเลส

ด้วยการจัดการผู้อื่นนั้นเป็นเรื่องยาก
แต่การจัดการความรู้สึกตัวเองทำได้เดี๋ยวนี้เลย
คนอื่นเป็นเพียงองค์ประกอบภายนอก
ตัวเราสิอยู่ข้างใน ที่จะรู้คุณค่าในตัวเอง...

หมั่นสะสมบุญบารมี และ แกะสลักชีวิตของเราให้งดงาม
🙏ด้วยการ ทาน ศีล ภาวนา เพื่อเจริญซึ่งปัญญญากันค่ะ🙏

ขอเชิญผู้มีจิตศรัทธาร่วมบุญได้ที่
🌻 ธนาคารออมสิน สาขาเชียงดาว🌻
เลขบัญชี 020307321602
ชื่อบัญชี พระธานัท สมาธิ

#ฝ่ายประชาสัมพันธ์พุทธอุทยานสถานปฏิบัติธรรมถ้ำเสือ ส.สมาธิ เชียงดาว

#ทำบุญจากที่บ้านได้ปลอดภัยจากโรค
#แชร์ไปก็ได้บุญ #แชร์ต่อเพื่อบอกบุญ #สะพานบุญ
#เชียงดาว #เชียงใหม่ #ประเทศไทย #doichiangdao
#chiangmai #thailand #travelthailand
#วันพุธ #wednesday #wednesdaymood


11/02/2021
08/02/2021

“ ในสายตาของนักศิลปะบำบัดบางกรณีไม่สามารถบอกได้ว่า เด็กคนหนึ่งที่มีภาวะติดขัดต่างๆจะก้าวข้ามผ่านสภาวะนั้นภายใน 3เดือน 5เดือน หรือ 7เดือน มันไม่ได้มี patternที่ตายตัว เหมือนกับที่จะบอกว่าต้นไม้จะโตภายในกี่เดือน

สิ่งที่สำคัญก็คือเรารอคอยได้ไหมที่จะหาบางจุดสามารถทำให้เด็กเข้มแข็งขึ้น ทั้งนี้ก็ขึ้นกับจังหวะที่ทำให้เขาเติบโตขึ้นไปได้ “

ครูมอส อนุพันธุ์ พฤกษ์พันธ์ขจี
จิตรกร นักศิลปะบำบัด และวิทยากรหลักโครงการศิลปะด้านใน

#20/2021KidAnalysis
#innerart
#innercare


24/01/2021

TED Circle

Liveสด ศิลป์สร้างชีวิต

Photos from UOB's post 23/01/2021

Spiritual Art

21/01/2021

วันอาทิตย์ 24 มกราคมนี้ 10.00-11.00 น.
TEDxCharoenkrung อยากชวน "คุณ" มาร่วมวงสนทนา
เรื่องของการส่งเสริมความงอกงามและศักยภาพของเยาวชน
จากแนวคิดกระบวนการที่เป็นธรรมชาติธรรมดาของชีวิต
ที่เรามักจะมองข้ามไป
ในหัวข้อ “ศิลป์สร้างชีวิต”

ว่าด้วยบทบาทความสำคัญและการส่งเสริม
ให้ศิลปะไม่เป็นเพียงวิชาเรียนสัปดาห์ละครั้ง
เพื่อสร้างเป็นชิ้นงานออกมาเท่านั้น
แต่มองมุมของวิถีการดำเนินชีวิต
ที่เป็นทั้งสุนทรียะ สร้างสรรค์ ฟื้นฟู เยียวยา
เพื่อการเติบโตงอกงามด้านในของเยาวชนแต่ละคน
ซึ่งจะส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงสังคมในอนาคต

โดย TED Circle มีแขกรับเชิญพิเศษ
ครูมอส อนุพันธุ์ พฤกษ์พันธ์ขจี
จิตรกรและนักศิลปะบำบัดมนุษยปรัชญา

ครูหลุยส์ กฤษณ์ สงวนปิยะพันธ์
ครูละครและวิทยากรที่ปรึกษา
การใช้ศาสตร์การแสดงเพื่อแก้ปัญหาเด็กและเยาวชน

ท่านที่ผู้สนใจเข้าร่วมแลกเปลี่ยนสนทนาผ่าน ZOOM
สามารถลงทะเบียนได้ที่ (ไม่มีค่าใช้จ่าย)
https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSejv2T71Na4BVPJEKuikxv5c3Qf8cn8dGm3YwKi3QMHJWYztw/viewform?usp=sf_link
(หรือสามารถชมการถ่ายทอดผ่าน Facebook Live จาก Page TEDxCharoenkrung ได้ในเวลาเดียวกัน)
#TEDxChareonkrung
#TEDCirclebyTEDxChareonkrung

วันอาทิตย์ 24 มกราคมนี้ 10.00-11.00 น.
TEDxCharoenkrung อยากชวน "คุณ" มาร่วมวงสนทนา
เรื่องของการส่งเสริมความงอกงามและศักยภาพของเยาวชน
จากแนวคิดกระบวนการที่เป็นธรรมชาติธรรมดาของชีวิต
ที่เรามักจะมองข้ามไป
ในหัวข้อ “ศิลป์สร้างชีวิต”

ว่าด้วยบทบาทความสำคัญและการส่งเสริม
ให้ศิลปะไม่เป็นเพียงวิชาเรียนสัปดาห์ละครั้ง
เพื่อสร้างเป็นชิ้นงานออกมาเท่านั้น
แต่มองมุมของวิถีการดำเนินชีวิต
ที่เป็นทั้งสุนทรียะ สร้างสรรค์ ฟื้นฟู เยียวยา
เพื่อการเติบโตงอกงามด้านในของเยาวชนแต่ละคน
ซึ่งจะส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงสังคมในอนาคต

โดย TED Circle มีแขกรับเชิญพิเศษ
ครูมอส อนุพันธุ์ พฤกษ์พันธ์ขจี
จิตรกรและนักศิลปะบำบัดมนุษยปรัชญา

ครูหลุยส์ กฤษณ์ สงวนปิยะพันธ์
ครูละครและวิทยากรที่ปรึกษา
การใช้ศาสตร์การแสดงเพื่อแก้ปัญหาเด็กและเยาวชน

ท่านที่ผู้สนใจเข้าร่วมแลกเปลี่ยนสนทนาผ่าน ZOOM
สามารถลงทะเบียนได้ที่ (ไม่มีค่าใช้จ่าย)
https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSejv2T71Na4BVPJEKuikxv5c3Qf8cn8dGm3YwKi3QMHJWYztw/viewform?usp=sf_link
(หรือสามารถชมการถ่ายทอดผ่าน Facebook Live จาก Page TEDxCharoenkrung ได้ในเวลาเดียวกัน)
#TEDxChareonkrung
#TEDCirclebyTEDxChareonkrung

14/01/2021

เด็กทุกคนล้วนเป็นศิลปิน

#InnerDrawing : บ้าน ต้นไม้ คน สิ่งใดซ่อนอยู่ในภาพวาดของเด็ก

ตอนที่ 1 ว่าด้วยเรื่องภาพวาดคน

ภาพคน จะมีลักษณะเป็นบ่วงหรือลูป เป็นการทำงานในเส้นทางหนึ่ง รูปทรงจะพัฒนาขึ้นไปเรื่อยๆ การย้ำของเส้นจะอยู่ที่ปลายทางเป็นจุดสุดท้ายก่อนที่เด็กจะยกมือออกไปจากกระดาษ

ไม่เพียงเฉพาะเด็กไทยแต่เด็กอีกหลายทวีปก็วาดออกมาในลักษณะเดียวกัน ช่วงวัยอยู่ที่ 1ขวบ 8เดือน ถ้าให้พื้นที่ในการวาดของเด็กอย่างอิสระจะเห็นพัฒนาการของเด็กที่จะปิดวงกลมหรือทำให้วงกลมที่เขาวาดเชื่อมกัน ไม่ว่าจะเป็นการย้ำเส้น กากบาท หรือสัญลักษณ์ต่างๆปรากฎขึ้นบนกระดาษอย่างน่าสนใจ

รูปทรงวงกลมนี้คือจุดเริ่มของเด็กที่สามารถเริ่มวาดคนในบริเวณศีรษะ พอปิดวงกลมได้แล้วลำตัวคนจะค่อยๆเผยออกมาสิ่งนี้เป็นการทำงานกับโลกภายในทั้งสิ้นจากนั้นจึงออกมาสำรวจโลกภายนอก คำว่า ‘ ฉัน ‘ จึงเกิดขึ้นในเด็กราวสามขวบ เขาจะมองออกไปโลกรอบตัวมากยิ่งขึ้น

ครูอนุบาลยุคแรกของการศึกษาวอลดอร์ฟอย่างครูแมคเอลเลน ได้บอกเล่าถึงเบื้องหลังภาพวาดคนของเด็กนั้นบ่งบอกถึงศักยภาพของจิตวิญญาณที่ทำงานผ่านกรรมพันธุ์และโชคชะตาส่วนบุคคล สิ่งนี้เองเป็นรากฐานในพัฒนาการของเด็ก

ภาพประกอบ E- book : Every Child Is an Artist The Beginnings of Drawing /Van James

#ThePersonDrawing
#InnerDrawing
#ChlidhoodDrawing
#DeepArtisticCourse

01/01/2021

สวัสดีปีใหม่เพื่อนๆทุกคนที่ติดตามเพจ ๗Arts Inner Place ขอส่งความปราถนาดีมายังทุกคนในโอกาสปีใหม่2564 ให้มีความสุขสมหวังกันครับ

สวัสดีปีใหม่เพื่อนๆทุกคนที่ติดตามเพจ ๗Arts Inner Place ขอส่งความปราถนาดีมายังทุกคนในโอกาสปีใหม่2564 ให้มีความสุขสมหวังกันครับ

ศิลปะ ธรรมชาติ และการเติบโต: สร้างสมดุลให้วัยรุ่น ด้วยศิลปะบำบัด กับ ครูมอส อนุพันธุ์ พฤก 30/12/2020

ศิลปะ ธรรมชาติ และการเติบโต: สร้างสมดุลให้วัยรุ่น ด้วยศิลปะบำบัด กับ ครูมอส อนุพันธุ์ พฤก

ศิลปะ ธรรมชาติ และการเติบโต: สร้างสมดุลให้วัยรุ่น ด้วยศิลปะบำบัด กับ ครูมอส อนุพันธุ์ พฤก สนทนากับ ครูมอส-อนุพันธ์ุ พฤกษ์พันธ์ขจี จิตรกรและนักศิลปะบำบัด เรื่อง ศิลปะบำบัดกับวัยรุ่น 'ศิลปะ ธรรมชาติ...

23/12/2020

Podcastตอนสำคัญ ต่อเนื่องจากตอนที่แล้วความหมายของศิลปะบำบัดมนุษยปรัชญาและรายละเอียดของศิลปะกับวัยรุ่น

วัยรุ่นเป็นวัยที่กำลังค้นหาตัวเอง เปรียบเหมือนน้ำที่มีตะกอนขุ่นมาก รอวันตกตะกอนและชัดเจนกับตัวเอง

ซึ่งกระบวนการศิลปะบำบัดนอกจากจะช่วยให้วัยรุ่นค้นพบตัวเองแล้วยังสามารถเยียวยาจิตใจ เชื่อมโยงเขาเข้าสู่โลกแห่งความเป็นจริง ช่วยเติมเต็มจิตวิญญาณได้อย่างสมบูรณ์จากภายใน

โจ้ – กิตติรัตน์ ปลื้มจิตร บรรณาธิการเว็บไซต์ The Potential สนทนาในประเด็นนี้กับ ครูมอส - อนุพันธ์ุ พฤกษ์พันธ์ขจี จิตรกรและนักศิลปะบำบัด ในรายการพอดแคสต์ #ในโลกวัยรุ่น ตอนที่ 3 ศิลปะบำบัดกับวัยรุ่น

"มันเป็นวัยที่เรียกว่าตัวฉัน หรือตัวตนของเด็กกำลังมา แต่ละคนมีวิธีการหาตัวตนแตกต่างกัน เช่น คนที่มีไอดอลก็ใช้วิธีนั้น หรือบางคนค้นหาตัวเองจากการลงมือทำ เพื่อหาว่าเราเป็นใคร เป็นช่วงเวลาสำคัญที่เด็กจะได้พบข้างในของตัวเองว่าชอบหรือไม่ชอบอะไร เป็นช่วงเวลานึงที่เขาจะบอกตัวเองได้

"ถ้าระบบการศึกษาเน้นการลงมือทำ เขาจะได้คำตอบแล้วว่า ม.ปลายจะเรียนรู้เรื่องอะไรต่อ เพราะสิ่งเหล่านี้มีความหมายกับเด็กมากที่เห็นภาพตัวเองชัด แล้วก็รู้จากภายในว่าจะเดินไปทางไหน แต่เด็กที่ไม่มีเลยหรือเรียกว่า Lost คือ เด็กที่ไม่เห็นค่าในตัวเอง เช่น รูปที่เราเห็นว่าตัวละครมันไม่มีจริง หรือความว่างเปล่า ความเงียบเหงาในรูป นั่นคือ Lost นี่ฉันอยู่ตรงไหน ฉันจะเดินไปทางไหนต่อ"

"เพราะฉะนั้น แสงจึงมีความจำเป็นสำหรับการวาดภาพ นักศิลปะบำบัดให้แสงนำทาง และเขาจะเห็นชัด ตรรกะต่างๆ เขาจะนึกออก เช่น ถ้าแสงมาตรงนี้ ตรงนั้นน่าจะมืด ศิลปะบำบัดจึงไม่ใช่เรื่องของความรู้สึกซะทีเดียว แต่ในเด็กอายุ 14 - 21 ปี เป็นเรื่องของตรรกะ (Logic) และกระบวนการคิดอย่างมีเหตุมีผล ในรูปภาพจึงซ่อนตรรกะอย่างมีเหตุมีผล การตัดสินใจของเด็กจะมีตรรกะมากยิ่งขึ้น พื้นที่เหล่านี้เป็นพื้นที่ที่สำคัญ เพราะเมื่อเขามีพื้นที่แล้ว เขาจะสามารถตัดสินใจ เพราะการตัดสินใจ คือ การก้าวไปข้างหน้า"

สามารถรับฟังพอดแคสต์ได้ทาง

Spotify https://open.spotify.com/episode/6ISQ7cNYPiSUL2i0DMHBEx

Soundcloud https://soundcloud.com/thepotentialpodcast/ep3

Youtube https://www.youtube.com/watch?v=PQ6BjiWZVqs

เว็บไซต์ https://thepotential.org/podcasts/teenage-world/episode3/

และสามารถรับฟังตอนอื่นๆ ได้ที่
https://thepotential.org/podcasts/teenage-world/

22/12/2020

#วินเซนต์แวนโก๊ะห์ของความทรงจำ

ระหว่างพื้นดินกับสรวงสวรรค์

จุดหมายชีวิตของฉันคือการวาดและเขียนภาพ
มากมายเท่าที่ฉันจะทำได้,
เมื่อวาระสุดท้ายของชีวิตมาถึง
ฉันขอเพียงผ่านไป
แล้วเหลียวกลับมาเมียงมอง
ด้วยสายตาแห่งรักและอาดูรที่แสนอ่อนโยน,
โอ, คิดว่า
ทั้งหมดนั้นคือผลงานของฉันหรือนี่.

จดหมายถึง เธโอ ฉบับที่ ๓๓๘
จาก วินเซนต์ แวน โก๊ะห์
ลงวันที่ ๑๓ พฤศจิกายน ๑๘๘๓

มนุษย์เราที่สั่งสมสัญชาตญาณการลากเส้นมาตั้งแต่ยังเยาว์ เห็นได้จากใครต่อใครในวัยเด็ก ก็ล้วนแล้วแต่เคยชอบวาดรูปกันมาแทบทั้งนั้น แต่การที่ใครสักคนจะลุกขึ้นมาเขียนภาพ และยืนหยัดต่อการกระทำนั้นไปจนชั่วชีวิตนี่สิ ที่นับว่าท้าทายยิ่งต่อการสร้างสรรค์งานศิลปะแขนงสำคัญของมนุษย์

ขณะนี้ผมกำลังปะติดปะต่อความทรงจำอันแหว่งวิ่นของตัวเอง เกี่ยวกับจิตรกรยิ่งใหญ่ผู้หนึ่ง ซึ่งชีวประวัติของเขาผู้นี้น่าศึกษาเป็นอย่างมาก ทั้งในแง่มุมของศิลปะบริสุทธิ์และศิลปะบำบัด
ต้นฤดูหนาวปี ค.ศ.๒๐๐๒ ผมขับรถยนต์โฟล์คสวาเกนคันเก่าบุโรทั่ง มุ่งหน้าขึ้นไปทางตอนเหนือของเยอรมัน ผ่านเมืองติดแนวพรมแดนอย่างเวนเรย์ ฝ่าความเหน็บหนาวจนคางของผมสั่นสะท้านไปยังอัมสเตอร์ดัม มองไปสองฟากถนนสูงกว่าระดับสายตา กังหันดัตช์หมุนวนอยู่ในกระแสลมจัดใต้เงื้อมเงาของท้องฟ้าโทนสีเทา จิตใจผมเหมือนจะลอยปลิวไปด้วย
แล้วจู่ ๆ ผมก็ประหวัดคิดไปถึงจิตรกรผู้นั้น—วินเซนต์ แวน โก๊ะห์
กว่าหนึ่งร้อยปีมาแล้ว สรวงสวรรค์ได้โอบกอดแวนโก๊ะห์และหุบเขาแห่งนั้นไว้ด้วยกัน เนิ่นนานมาจนถึงวันนี้ ผลงานจิตรกรรมล้ำค่าของเขาที่ทิ้งไว้ให้แก่พวกเรา ก็ยังไม่ได้ลดทอนพลังสร้างสรรค์อันเป็นอมตะลงไปเลยแม้แต่น้อย

ปี ค.ศ.๑๘๙๐ เป็นอีกครั้งหนึ่งในหลาย ๆ ครั้งที่แวนโก๊ะห์ต้องเปลี่ยนที่พักอาศัย มาคราวนี้ด้วยเขาได้ย้ายเข้ามาพำนักและรับการรักษาอยู่ในโรงพยาบาลด้านจิตเวช-เซนต์ เรมี

นายแพทย์กาเช็ทเป็นบุคคลที่แวนโก๊ะห์ไว้วางใจ ยินยอมให้บำบัดอาการผิดปกติทางจิตของเขา แม้ว่าตัวเขาเองจะไม่ค่อยยินดีนักกับสถานภาพใหม่เช่นนี้ นายแพทย์กาเช็ทก็เข้าใจดี อนุญาตให้แวนโก๊ะห์ใช้ชีวิตทั่วไปอย่างปกติ ไม่ได้เข้มงวดอะไรมากจนเกินไป ยกเว้นเรื่องเดียวคือการดื่มสุรา เพราะกังวลว่า ปริมาณเข้มข้นของแอลกอฮอล์ในสุราชนิดหนึ่งที่ชื่อว่า ‘แอบซินธ์’ ซึ่งแวนโก๊ะห์ชมชอบเป็นอย่างยิ่งนั้น จะเป็นเหตุเร่งเร้าให้สภาพจิตของเขาแปรปรวนหนักยิ่งขึ้นไปอีก

ค่ำคืนหนึ่ง ในระหว่างห้วงเวลาอันหนักหน่วงในโรงพยาบาลจิตเวชแห่งนั้น เขาเพ่งมองออกไปนอกหน้าต่าง บนท้องฟ้าสีน้ำเงินอินดิโก๔ มีดวงดาวดารดาษ
โอ ช่างงดงามจับตาจับใจจริงเชียว
“ดีแน่ ๆ ดีแน่ ๆ”
แวนโก๊ะห์รำพึงกับตัวเองซ้ำไปซ้ำมา
“ถ้าฉันได้บันทึกความงดงามในค่ำคืนนี้ลงบนแผ่นเฟรม”

สายวันรุ่งขึ้น ในห้องผู้ป่วยที่ระเกะระกะไปด้วยเฟรมผ้าใบของเขา เขาหยิบเฟรมว่างเปล่าอันหนึ่งขึ้นมาวางบนขาตั้ง แล้วเริ่มต้นเขียนภาพจากความทรงจำของค่ำคืนที่เพิ่งผ่านมา เขาใช้พู่กันและเกรียงปาดป้ายเป็นภาพท้องฟ้ายามราตรีที่กำลังหมุนวน แต่งแต้มสีเหลืองเป็นดวงดารากระจัดกระจาย ๑๑ ดวง สูงขึ้นไปมีดวงจันทร์ครึ่งเสี้ยวทอแสงอร่าม เนื้อที่ด้านซ้ายมือของภาพเปิดที่ว่างให้แก่ต้นไซเปรสสีน้ำเงินเข้มสูงชะลูด ที่เหยียดทะยานขึ้นจากพื้นดินสู่ท้องฟ้า และที่เห็นลิบ ๆ อยู่ทางขวามือไกล ๆ นั้น ก็เป็นเทือกเขาแอลป์ที่เกิดขึ้นจากการบดขยี้พู่กันลงบนเนื้อสีน้ำเงินอันสงบงาม ทว่าสะท้อนความสะเทือนใจอันลึกซึ้ง
ภาพเขียนชิ้นนี้ ต่อมาภายหลังรู้จักกันดีในชื่อว่า ‘ราตรีประดับดาว’ (Starry Night)
อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนแวนโก๊ะห์จะยังไม่เต็มอิ่มกับภาพราตรีประดับดาวที่เพิ่งเขียนเสร็จ หลังจากวันนั้นเขายังเขียนภาพนี้ออกมาอีกหลายต่อหลายภาพทีเดียว

ทัศนียภาพของเมืองออแวร์ส ประเทศฝรั่งเศสในเวลานั้น ชวนให้หลงใหลเป็นอย่างยิ่ง ต้นไม้ใบหญ้างดงามเพลินตาเพลินใจ ทุ่งข้าวสาลีออกรวงระย้าสะท้อนแสงแดดเหลืองอร่ามภายใต้ท้องฟ้าฤดูร้อน พื้นผิวของแม่น้ำออแวร์สที่ไหลเลาะไปตามท้องทุ่ง ก็ส่งประกายระยิบระยับราวกับอัญมณี

แวนโก๊ะห์ชมชอบที่จะหอบหิ้วขาตั้งสำหรับเขียนภาพและกระเป๋าผ้าใบใบโตใส่อุปกรณ์จิปาถะ แลดูพะรุงพะรัง เดินดุ่ม ๆ ไปคนเดียวในทุ่งข้าวสาลี หมายตาที่เหมาะๆ สักแห่งเพื่อจะได้เขียนภาพสักภาพสองภาพ
เนื้อความในจดหมายหลายฉบับที่เขาเขียนถึงแม่ มักจะพร่ำพรรณนาถึงความงดงามของธรรมชาติในทุ่งกว้าง ซึ่งยังความสงบระงับมาสู่จิตใจของเขา ผิดกับจดหมายที่เขาเขียนถึงลีโอ-น้องชาย ที่โอดครวญถึงแต่ชีวิตสุดแสนจะทุกข์ระทม โศกเศร้า เดียวดาย ขณะที่อยู่เพียงลำพังในทุ่งข้าวสาลี ณ เบื้องใต้ชั้นฟ้าอันสลับซับซ้อนของเมืองออแวร์ส
เออหนอ ธรรมชาติสามารถดลบันดาลได้ทั้งสุขและทุกข์ ในหัวจิตหัวใจอันอ่อนไหวของแวนโก๊ะห์

ก็แล้วโลกแห่งเอ็กซเพรสชันนิสต์ของแวนโก๊ะห์เป็นฉันใดเล่า? แน่ละ มันย่อมมิใช่งานศิลปะที่อิงอาศัยเพียงอายตนะภายนอก มาเป็นแรงผลักดันให้เกิดเป็นผลงานสร้างสรรค์เท่านั้น แต่แท้ที่จริงแล้วมันก็คือการผสมผสานระหว่างระบบการทำงานทางกายเข้ากับผัสสะทางจิตวิญญาณ ให้โลดแล่นไปบนวิถีของเจตจำนง (Willing) อันแรงกล้านั่นเอง

ด้วยเหตุนี้ อารมณ์ที่ผุดขึ้นในภาพเขียนของเขาจึงก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว เปี่ยมล้นด้วยพลัง และลึกลับราวกับมีแหล่งที่มาจากฝีแปรงที่ไร้จิตสำนึก
ลองมาพิจารณาภาพเขียนของแวนโก๊ะห์กันอีกสักภาพหนึ่ง—
วันหนึ่ง ขณะที่แวนโก๊ะห์กำลังยืนอยู่ในท้องทุ่งอันโล่งกว้าง ทอดสายตามองไปไกล แลเห็นทัศนนียภาพโดยรอบของหมู่บ้านอาร์เลส พลันก็เกิดมีแรงดลใจที่จะเขียนภาพสักภาพหนึ่ง เขาเริ่มต้นเขียนภาพที่แตกต่างจากทุกภาพที่เคยเขียนมา ทั้งในแง่เทคนิค การวางโครงสี หรือกระทั่งน้ำหนักความสมดุลในภาพ และที่สำคัญดูเหมือนว่าเขาจะไม่อินังขังขอบกับทักษะอันจัดเจนของจิตรกรอีกต่อไปแล้ว

มันเป็นภาพทุ่งข้าวสาลีสีเหลืองปนน้ำตาลที่ขยับไหวรุนแรงเหมือนคลื่นในทะเลคลั่ง ภายใต้ท้องฟ้าปั่นป่วนที่เกิดขึ้นจากชั้นสีที่ไม่ผสมสารทำละลายใด ๆ ชั้นแล้วชั้นเล่า ถมทับกันด้วยทีแปรงอันเกรี้ยวกราดซ้ำไปซ้ำมา ตรงกลางทุ่งข้าวสาลีมีทางหญ้าสีเขียวทอดตัวคดเคี้ยว แล้วจมหายไปก่อนที่จะถึงขอบฟ้า นกกาสีดำฝูงใหญ่พากันบินผ่านทุ่งข้าวสาลีหายลับไปทางมุมขวาด้านบนของภาพ และเนื่องจากมันเป็นการลงสีน้ำหนักสุดท้าย จึงคล้ายกับว่าพวกมันได้โฉบเอาตัวของจิตรกรผู้เขียนภาพนี้ไปด้วย

ผู้เชี่ยวชาญทางจิตเวชศาสตร์บางคนวิเคราะห์ว่า สาเหตุที่กลุ่มสีหลักของภาพเขียนชิ้นนี้เป็นสีเหลือง ก็เพราะว่ามันเป็นผลจากการรับรู้ผิดปกติที่เรียกว่า ‘แซนโธพเซีย’๖ ซึ่งมองเห็นวัตถุต่าง ๆ เป็นสีเหลือง อันเกิดจากอิทธิพลของสารเสพติด ‘ธูโจน’ ที่มีอยู่ในเครื่องดื่มแอลกอฮอล์บางชนิด ยกตัวอย่างเช่น เจ้าแอบซินธ์ตัวดีนั่นเอง
ภาพเขียนที่กล่าวถึงนี้ เป็นผลงานชิ้นสุดท้ายในชีวิตของจิตรกรผู้ยิ่งใหญ่ ที่แทบไม่มีใครรู้จักเขาเลยในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ในโลก วันเดียวกับที่เขียนภาพนี้ วินเซนต์ แวน โก๊ะห์ได้กระทำอัตวินิบาตกรรม ยิงตัวตาย และเสียชีวิตในอีกไม่กี่วันถัดมา
นี่คือเรื่องราวของภาพเขียนที่ชื่อว่า ‘ทุ่งข้าวสาลีและฝูงกา’
คำพูดประโยคสุดท้ายที่เขาเอ่ยกับเธโอ-น้องชายคนเดียวที่คอยเป็นห่วงเป็นใยเขา ขณะที่ทนทรมานด้วยพิษบาดแผลจากน้ำมือของตัวเอง ก็คือ
“ฉันปรารถนาที่จะจากไปเช่นนี้”
ทว่าถ้อยคำในจดหมายฉบับสุดท้ายที่เขียนถึงเธโอ เขากลับเขียนว่า
“ฉันมั่นใจโดยไม่มีความลำเอียงว่า ภาพเขียนทั้งหลายจะบอกเล่าสิ่งที่ฉันไม่สามารถกล่าวเป็นถ้อยคำได้ ว่าอย่างไรที่ฉันค้นพบพละกำลังและชีวิตชีวาของตัวเองในท้องถิ่นชนบท”
แต่ก็เถอะ ทุก ๆ ครั้งที่เขียนภาพ แวนโก๊ะห์ได้เดินทางไปพบ ‘ภาพเขียน’ ที่แขวนอยู่บนผนังส่วนลึกของจิตใจตัวเองมาแล้ว แม้ว่ามันจะไม่สามารถลบเลือนสีสันและแสงเงาอันหม่นเศร้า รวมทั้งทีแปรงที่บาดลึกเป็นรอยแผลฉกรรจ์แห่งจิตวิญญาณของเขาได้ก็ตาม

ครั้งสุดท้ายที่ผมได้ชมภาพเขียน ‘ทุ่งข้าวสาลีและฝูงกา’ ในพิพิธภัณฑ์วินเซนต์ แวน โก๊ะห์ (Museam of Vincent Van Gogh Foundation) ที่เมืองอัมสเตอร์ดัม ผมบอกกับตัวเองว่า

“ภาพเขียนของแวนโก๊ะห์ทำให้โลกสงบเย็นลงได้ไม่น้อยก็จริงอยู่ แต่มันไม่สามารถเยียวยาบาดแผลทางจิตวิญญาณของเขาได้ ศิลปะบริสุทธิ์กับศิลปะบำบัดทำหน้าที่แตกต่างกันตรงนี้นี่เอง”

#เธอเห็นสีสันในดวงตาฉันไหม
#อนุพันธุ์พฤกษ์พันธ์ขจี
#สำนักพิมพ์สวนเงินมีมา
Cr. Vincent Van gogh Gallery.com

#วินเซนต์แวนโก๊ะห์ของความทรงจำ

ระหว่างพื้นดินกับสรวงสวรรค์

จุดหมายชีวิตของฉันคือการวาดและเขียนภาพ
มากมายเท่าที่ฉันจะทำได้,
เมื่อวาระสุดท้ายของชีวิตมาถึง
ฉันขอเพียงผ่านไป
แล้วเหลียวกลับมาเมียงมอง
ด้วยสายตาแห่งรักและอาดูรที่แสนอ่อนโยน,
โอ, คิดว่า
ทั้งหมดนั้นคือผลงานของฉันหรือนี่.

จดหมายถึง เธโอ ฉบับที่ ๓๓๘
จาก วินเซนต์ แวน โก๊ะห์
ลงวันที่ ๑๓ พฤศจิกายน ๑๘๘๓

มนุษย์เราที่สั่งสมสัญชาตญาณการลากเส้นมาตั้งแต่ยังเยาว์ เห็นได้จากใครต่อใครในวัยเด็ก ก็ล้วนแล้วแต่เคยชอบวาดรูปกันมาแทบทั้งนั้น แต่การที่ใครสักคนจะลุกขึ้นมาเขียนภาพ และยืนหยัดต่อการกระทำนั้นไปจนชั่วชีวิตนี่สิ ที่นับว่าท้าทายยิ่งต่อการสร้างสรรค์งานศิลปะแขนงสำคัญของมนุษย์

ขณะนี้ผมกำลังปะติดปะต่อความทรงจำอันแหว่งวิ่นของตัวเอง เกี่ยวกับจิตรกรยิ่งใหญ่ผู้หนึ่ง ซึ่งชีวประวัติของเขาผู้นี้น่าศึกษาเป็นอย่างมาก ทั้งในแง่มุมของศิลปะบริสุทธิ์และศิลปะบำบัด
ต้นฤดูหนาวปี ค.ศ.๒๐๐๒ ผมขับรถยนต์โฟล์คสวาเกนคันเก่าบุโรทั่ง มุ่งหน้าขึ้นไปทางตอนเหนือของเยอรมัน ผ่านเมืองติดแนวพรมแดนอย่างเวนเรย์ ฝ่าความเหน็บหนาวจนคางของผมสั่นสะท้านไปยังอัมสเตอร์ดัม มองไปสองฟากถนนสูงกว่าระดับสายตา กังหันดัตช์หมุนวนอยู่ในกระแสลมจัดใต้เงื้อมเงาของท้องฟ้าโทนสีเทา จิตใจผมเหมือนจะลอยปลิวไปด้วย
แล้วจู่ ๆ ผมก็ประหวัดคิดไปถึงจิตรกรผู้นั้น—วินเซนต์ แวน โก๊ะห์
กว่าหนึ่งร้อยปีมาแล้ว สรวงสวรรค์ได้โอบกอดแวนโก๊ะห์และหุบเขาแห่งนั้นไว้ด้วยกัน เนิ่นนานมาจนถึงวันนี้ ผลงานจิตรกรรมล้ำค่าของเขาที่ทิ้งไว้ให้แก่พวกเรา ก็ยังไม่ได้ลดทอนพลังสร้างสรรค์อันเป็นอมตะลงไปเลยแม้แต่น้อย

ปี ค.ศ.๑๘๙๐ เป็นอีกครั้งหนึ่งในหลาย ๆ ครั้งที่แวนโก๊ะห์ต้องเปลี่ยนที่พักอาศัย มาคราวนี้ด้วยเขาได้ย้ายเข้ามาพำนักและรับการรักษาอยู่ในโรงพยาบาลด้านจิตเวช-เซนต์ เรมี

นายแพทย์กาเช็ทเป็นบุคคลที่แวนโก๊ะห์ไว้วางใจ ยินยอมให้บำบัดอาการผิดปกติทางจิตของเขา แม้ว่าตัวเขาเองจะไม่ค่อยยินดีนักกับสถานภาพใหม่เช่นนี้ นายแพทย์กาเช็ทก็เข้าใจดี อนุญาตให้แวนโก๊ะห์ใช้ชีวิตทั่วไปอย่างปกติ ไม่ได้เข้มงวดอะไรมากจนเกินไป ยกเว้นเรื่องเดียวคือการดื่มสุรา เพราะกังวลว่า ปริมาณเข้มข้นของแอลกอฮอล์ในสุราชนิดหนึ่งที่ชื่อว่า ‘แอบซินธ์’ ซึ่งแวนโก๊ะห์ชมชอบเป็นอย่างยิ่งนั้น จะเป็นเหตุเร่งเร้าให้สภาพจิตของเขาแปรปรวนหนักยิ่งขึ้นไปอีก

ค่ำคืนหนึ่ง ในระหว่างห้วงเวลาอันหนักหน่วงในโรงพยาบาลจิตเวชแห่งนั้น เขาเพ่งมองออกไปนอกหน้าต่าง บนท้องฟ้าสีน้ำเงินอินดิโก๔ มีดวงดาวดารดาษ
โอ ช่างงดงามจับตาจับใจจริงเชียว
“ดีแน่ ๆ ดีแน่ ๆ”
แวนโก๊ะห์รำพึงกับตัวเองซ้ำไปซ้ำมา
“ถ้าฉันได้บันทึกความงดงามในค่ำคืนนี้ลงบนแผ่นเฟรม”

สายวันรุ่งขึ้น ในห้องผู้ป่วยที่ระเกะระกะไปด้วยเฟรมผ้าใบของเขา เขาหยิบเฟรมว่างเปล่าอันหนึ่งขึ้นมาวางบนขาตั้ง แล้วเริ่มต้นเขียนภาพจากความทรงจำของค่ำคืนที่เพิ่งผ่านมา เขาใช้พู่กันและเกรียงปาดป้ายเป็นภาพท้องฟ้ายามราตรีที่กำลังหมุนวน แต่งแต้มสีเหลืองเป็นดวงดารากระจัดกระจาย ๑๑ ดวง สูงขึ้นไปมีดวงจันทร์ครึ่งเสี้ยวทอแสงอร่าม เนื้อที่ด้านซ้ายมือของภาพเปิดที่ว่างให้แก่ต้นไซเปรสสีน้ำเงินเข้มสูงชะลูด ที่เหยียดทะยานขึ้นจากพื้นดินสู่ท้องฟ้า และที่เห็นลิบ ๆ อยู่ทางขวามือไกล ๆ นั้น ก็เป็นเทือกเขาแอลป์ที่เกิดขึ้นจากการบดขยี้พู่กันลงบนเนื้อสีน้ำเงินอันสงบงาม ทว่าสะท้อนความสะเทือนใจอันลึกซึ้ง
ภาพเขียนชิ้นนี้ ต่อมาภายหลังรู้จักกันดีในชื่อว่า ‘ราตรีประดับดาว’ (Starry Night)
อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนแวนโก๊ะห์จะยังไม่เต็มอิ่มกับภาพราตรีประดับดาวที่เพิ่งเขียนเสร็จ หลังจากวันนั้นเขายังเขียนภาพนี้ออกมาอีกหลายต่อหลายภาพทีเดียว

ทัศนียภาพของเมืองออแวร์ส ประเทศฝรั่งเศสในเวลานั้น ชวนให้หลงใหลเป็นอย่างยิ่ง ต้นไม้ใบหญ้างดงามเพลินตาเพลินใจ ทุ่งข้าวสาลีออกรวงระย้าสะท้อนแสงแดดเหลืองอร่ามภายใต้ท้องฟ้าฤดูร้อน พื้นผิวของแม่น้ำออแวร์สที่ไหลเลาะไปตามท้องทุ่ง ก็ส่งประกายระยิบระยับราวกับอัญมณี

แวนโก๊ะห์ชมชอบที่จะหอบหิ้วขาตั้งสำหรับเขียนภาพและกระเป๋าผ้าใบใบโตใส่อุปกรณ์จิปาถะ แลดูพะรุงพะรัง เดินดุ่ม ๆ ไปคนเดียวในทุ่งข้าวสาลี หมายตาที่เหมาะๆ สักแห่งเพื่อจะได้เขียนภาพสักภาพสองภาพ
เนื้อความในจดหมายหลายฉบับที่เขาเขียนถึงแม่ มักจะพร่ำพรรณนาถึงความงดงามของธรรมชาติในทุ่งกว้าง ซึ่งยังความสงบระงับมาสู่จิตใจของเขา ผิดกับจดหมายที่เขาเขียนถึงลีโอ-น้องชาย ที่โอดครวญถึงแต่ชีวิตสุดแสนจะทุกข์ระทม โศกเศร้า เดียวดาย ขณะที่อยู่เพียงลำพังในทุ่งข้าวสาลี ณ เบื้องใต้ชั้นฟ้าอันสลับซับซ้อนของเมืองออแวร์ส
เออหนอ ธรรมชาติสามารถดลบันดาลได้ทั้งสุขและทุกข์ ในหัวจิตหัวใจอันอ่อนไหวของแวนโก๊ะห์

ก็แล้วโลกแห่งเอ็กซเพรสชันนิสต์ของแวนโก๊ะห์เป็นฉันใดเล่า? แน่ละ มันย่อมมิใช่งานศิลปะที่อิงอาศัยเพียงอายตนะภายนอก มาเป็นแรงผลักดันให้เกิดเป็นผลงานสร้างสรรค์เท่านั้น แต่แท้ที่จริงแล้วมันก็คือการผสมผสานระหว่างระบบการทำงานทางกายเข้ากับผัสสะทางจิตวิญญาณ ให้โลดแล่นไปบนวิถีของเจตจำนง (Willing) อันแรงกล้านั่นเอง

ด้วยเหตุนี้ อารมณ์ที่ผุดขึ้นในภาพเขียนของเขาจึงก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว เปี่ยมล้นด้วยพลัง และลึกลับราวกับมีแหล่งที่มาจากฝีแปรงที่ไร้จิตสำนึก
ลองมาพิจารณาภาพเขียนของแวนโก๊ะห์กันอีกสักภาพหนึ่ง—
วันหนึ่ง ขณะที่แวนโก๊ะห์กำลังยืนอยู่ในท้องทุ่งอันโล่งกว้าง ทอดสายตามองไปไกล แลเห็นทัศนนียภาพโดยรอบของหมู่บ้านอาร์เลส พลันก็เกิดมีแรงดลใจที่จะเขียนภาพสักภาพหนึ่ง เขาเริ่มต้นเขียนภาพที่แตกต่างจากทุกภาพที่เคยเขียนมา ทั้งในแง่เทคนิค การวางโครงสี หรือกระทั่งน้ำหนักความสมดุลในภาพ และที่สำคัญดูเหมือนว่าเขาจะไม่อินังขังขอบกับทักษะอันจัดเจนของจิตรกรอีกต่อไปแล้ว

มันเป็นภาพทุ่งข้าวสาลีสีเหลืองปนน้ำตาลที่ขยับไหวรุนแรงเหมือนคลื่นในทะเลคลั่ง ภายใต้ท้องฟ้าปั่นป่วนที่เกิดขึ้นจากชั้นสีที่ไม่ผสมสารทำละลายใด ๆ ชั้นแล้วชั้นเล่า ถมทับกันด้วยทีแปรงอันเกรี้ยวกราดซ้ำไปซ้ำมา ตรงกลางทุ่งข้าวสาลีมีทางหญ้าสีเขียวทอดตัวคดเคี้ยว แล้วจมหายไปก่อนที่จะถึงขอบฟ้า นกกาสีดำฝูงใหญ่พากันบินผ่านทุ่งข้าวสาลีหายลับไปทางมุมขวาด้านบนของภาพ และเนื่องจากมันเป็นการลงสีน้ำหนักสุดท้าย จึงคล้ายกับว่าพวกมันได้โฉบเอาตัวของจิตรกรผู้เขียนภาพนี้ไปด้วย

ผู้เชี่ยวชาญทางจิตเวชศาสตร์บางคนวิเคราะห์ว่า สาเหตุที่กลุ่มสีหลักของภาพเขียนชิ้นนี้เป็นสีเหลือง ก็เพราะว่ามันเป็นผลจากการรับรู้ผิดปกติที่เรียกว่า ‘แซนโธพเซีย’๖ ซึ่งมองเห็นวัตถุต่าง ๆ เป็นสีเหลือง อันเกิดจากอิทธิพลของสารเสพติด ‘ธูโจน’ ที่มีอยู่ในเครื่องดื่มแอลกอฮอล์บางชนิด ยกตัวอย่างเช่น เจ้าแอบซินธ์ตัวดีนั่นเอง
ภาพเขียนที่กล่าวถึงนี้ เป็นผลงานชิ้นสุดท้ายในชีวิตของจิตรกรผู้ยิ่งใหญ่ ที่แทบไม่มีใครรู้จักเขาเลยในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ในโลก วันเดียวกับที่เขียนภาพนี้ วินเซนต์ แวน โก๊ะห์ได้กระทำอัตวินิบาตกรรม ยิงตัวตาย และเสียชีวิตในอีกไม่กี่วันถัดมา
นี่คือเรื่องราวของภาพเขียนที่ชื่อว่า ‘ทุ่งข้าวสาลีและฝูงกา’
คำพูดประโยคสุดท้ายที่เขาเอ่ยกับเธโอ-น้องชายคนเดียวที่คอยเป็นห่วงเป็นใยเขา ขณะที่ทนทรมานด้วยพิษบาดแผลจากน้ำมือของตัวเอง ก็คือ
“ฉันปรารถนาที่จะจากไปเช่นนี้”
ทว่าถ้อยคำในจดหมายฉบับสุดท้ายที่เขียนถึงเธโอ เขากลับเขียนว่า
“ฉันมั่นใจโดยไม่มีความลำเอียงว่า ภาพเขียนทั้งหลายจะบอกเล่าสิ่งที่ฉันไม่สามารถกล่าวเป็นถ้อยคำได้ ว่าอย่างไรที่ฉันค้นพบพละกำลังและชีวิตชีวาของตัวเองในท้องถิ่นชนบท”
แต่ก็เถอะ ทุก ๆ ครั้งที่เขียนภาพ แวนโก๊ะห์ได้เดินทางไปพบ ‘ภาพเขียน’ ที่แขวนอยู่บนผนังส่วนลึกของจิตใจตัวเองมาแล้ว แม้ว่ามันจะไม่สามารถลบเลือนสีสันและแสงเงาอันหม่นเศร้า รวมทั้งทีแปรงที่บาดลึกเป็นรอยแผลฉกรรจ์แห่งจิตวิญญาณของเขาได้ก็ตาม

ครั้งสุดท้ายที่ผมได้ชมภาพเขียน ‘ทุ่งข้าวสาลีและฝูงกา’ ในพิพิธภัณฑ์วินเซนต์ แวน โก๊ะห์ (Museam of Vincent Van Gogh Foundation) ที่เมืองอัมสเตอร์ดัม ผมบอกกับตัวเองว่า

“ภาพเขียนของแวนโก๊ะห์ทำให้โลกสงบเย็นลงได้ไม่น้อยก็จริงอยู่ แต่มันไม่สามารถเยียวยาบาดแผลทางจิตวิญญาณของเขาได้ ศิลปะบริสุทธิ์กับศิลปะบำบัดทำหน้าที่แตกต่างกันตรงนี้นี่เอง”

#เธอเห็นสีสันในดวงตาฉันไหม
#อนุพันธุ์พฤกษ์พันธ์ขจี
#สำนักพิมพ์สวนเงินมีมา
Cr. Vincent Van gogh Gallery.com

วิดีโอทั้งหมด (แสดงผลทั้งหมด)

ผลิตภัณฑ์

> Art Therapy Session

> Herbal Bath

> Inner Art Workshop

Attention: Please make an appointment in advance

เว็บไซต์

ที่อยู่


Chiang Dao
Chiang Dao
50170
Chiang Dao โรงเรียนอื่นๆ (แสดงผลทั้งหมด)
I love SilRavee School I love SilRavee School
ChiangDao, Chiangmai
Chiang Dao, 50170

** Wellcom to I luv Silravee school on page **

โรงเรียนบ้านวังมะริว โรงเรียนบ้านวังมะริว
โรงเรียนบ้านวังมะริว
Chiang Dao, 50170

โรงเรียนเล็กๆ หลังดอยหลวงเชียงดาว

โรงเรียนวัดจอมคีรี บ้านจอมค โรงเรียนวัดจอมคีรี บ้านจอมค
ต.แม่นะ อ.เชียงดาว
Chiang Dao, 50170

ความรู้คู่ชุมชน คนบ้านจอมคีรี

โรงเรียนบ้านใหม่  อ.เชียงดาว โรงเรียนบ้านใหม่ อ.เชียงดาว
โรงเรียนบ้านใหม่
Chiang Dao, 50170

โรงเรียนบ้านใหม่ ต.เมืองงาย อ.เชียงดาว จ.เชียงใหม่

โรงเรียนมิตรมวลชนเชียงใหม่ โรงเรียนมิตรมวลชนเชียงใหม่
107
Chiang Dao, 50170

โรงเรียนมิตรมวลชนเชียงใหม่ ตั้งอยู่เลขที่ 262 หมู่ 10 ต.ปิงโค้ง อ.เชียงดาว จ.เชียงใหม่ 50170

โรงเรียนบ้านหนองเขียวเชียง โรงเรียนบ้านหนองเขียวเชียง
เมืองนะ, เชียงดาว, เชียงใหม่ 50170, ประเทศไทย
Chiang Dao, 50170

โรงเรียนสังกัด สพป.เชียงใหม่ 3