AoodRun

ฝัน ฉันฝัน

The prize at the end of the road.

ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ถ้าเราทำสิ่งนั้นแค่ชั่วคราว

หากอยากจะเปลี่ยน จงทำอย่างสม่ำเสมอ ต่อเนื่อง

แล้วจะพบสิ่งใหม่ๆ

กลับมารันเพจต่อดีกว่า

AoodRun

#วิ่งวันละ20โลให้เป็นขนม

แรงบันดาลใจดีๆ

#มีเรื่องอยากเขียนเล่า
ในอีกมุมมองหนึ่งบนถนนสายนักวิ่ง

อาทิตย์ที่แล้วอุ๊บอิ๊บไปวิ่งงาน UTCR ระยะ 122 K
เจ ขับรถไปส่งที่เชียงราย
ไหนๆก็ต้องไปรออิ๊บวิ่ง
เจเลยลงวิ่งระยะ 38 K ไปด้วย

ใครๆก็ต้องคิดว่ารางวัลที่ 1 ระยะนี้ สำหรับเจคงนอนมาแน่ๆ

วันเสาร์ เจปั่นจักรยานไปหาอิ๊บในป่าหลายสิบกิโล
และวันอาทิตย์ตัวเองต้องแข่งวิ่ง

+++++

เช้าวันอาทิตย์ บนทางเส้นหนึ่ง

อีก 8 K อิ๊บจะถึงเส้นชัย

ระหว่างทางอิ๊บเจอเจวิ่งแซงมาจากข้างหลังพร้อมกับผู้ชายตัวเล็กๆอีก 1 คน

ในความคิดอิ๊บตอนนั้น.. อ้อ! คงบี้กันมา ...

แล้วเขา 2 คนก็วิ่งแซงอิ๊บไปคู่กัน
มองตามแล้วนึกในใจ
.. แรงดีทั้งคู่ ...

++++++

มาเจอเจอีกทีที่จุดให้น้ำ

เจหยุดกินน้ำกับผลไม้
ผู้ชายคนนั้นก็หยุด

เจเดินมาทักอิ๊บ
ผู้ชายคนนั้นยืนรอ

คุยกันไม่กี่คำเจก็พยักหน้าแล้ววิ่งไปหาผู้ชายคนนั้นและ “ออกไปพร้อมกัน”

อ้าว ... ยังไงกันนะ ...

++++

จนเมื่ออิ๊บถึงเส้นชัย

อิ๊บถามเจ

ตั๋วล่นเป๋นไดพ่อง? ( ตัวเองวิ่งเป็นไงบ้าง? )
เข้าคนแรกคับ ... เจตอบ

แล้วผู้ชายอีกคนที่มาด้วยกันล่ะ? อิ๊บถามกลับ

เค้าเอาเบอร์เพื่อนมาวิ่ง เลยไม่เข้าเส้นชัย
เค้าส่งเจถึงหน้าเส้น แล้วเลี้ยวออกไป...
..

เจยังบอกอีกว่า

เค้ามาซ้อมวิ่งเล่นๆ ไม่ได้มาแข่ง ถือว่าเราได้มาซ้อมด้วยกัน
เจเองก็ขาตึงๆจากการปั่นจักรยานเมื่อวาน วิ่งได้ไม่ดีเท่าไหร่

และถ้าคนนั้นจะแซงไป เค้าทำได้สบายๆอยู่แล้ว

เค้าคือใคร??

เค้าคือ “คุณจรัญ จูเปาะ” แชมป์วิ่งขึ้นดอยอินทนนท์เมื่อ 2 เดือนก่อน ผู้ที่วิ่งชนะทีมชาติเข้าเป็นอันดับ 1 ได้อย่างสบายๆ

ถ้าเค้าจะเอาชนะเจ
..ทำไมเค้าจะทำไม่ได้...

++++

ส่วนเจเอง เข้าเส้นชัยมาคนแรกก็จริง
แต่ก็เดินไปบอกทางผู้จัดว่าไม่ขอรับถ้วยรางวัล

ผมมาวิ่งเล่นสนุกๆเฉยๆ
แค่ทางงานให้ผมมีสนามซ้อมก็ขอบคุณมากแล้ว

“2 คน ผู้นำ กลับบ้านกันมือเปล่า”

แต่สำหรับอิ๊บ...ความรู้สึกในใจมันเต็มมาก

+++++++

ในขณะที่ใครหลายคน ยังคงวิ่งเพื่อที่จะแก่งแย่งถ้วยหรือเอาชนะใครต่อใคร
กลับมีคนที่สามารถจะเอาชนะใครก็ได้ ปฏิเสธการเอาชนะนั้น

อิ๊บไม่ได้บอกว่าถ้วยเป็นสิ่งที่ไม่ดีนะ
อย่างน้อยถ้วยก็เป็นอีกแรงจูงใจที่ทำให้เราอยากพัฒนาตัวเอง
แต่ถ้าการอยากเป็นเจ้าของถ้วย ทำให้เราหลงลืมความสุขที่แท้จริงในการวิ่งไป หรือทำให้เรากลายเป็นคนเห็นแก่ตัวแล้วล่ะก็
.. ลองมองในมุมใหม่นี้ดู

+++++

ความต้องการวิ่ง เพื่อให้ได้วิ่ง
มันดีกว่าความต้องการวิ่งเพื่อให้ได้ถ้วย
เราทำได้ดีหรือไม่ดียังไง
ผลมันไม่ได้วัดกันจากถ้วยที่เราถือออกจากงาน

มันอยู่ที่เราโอเคกับตัวเองมากไหมกับสิ่งที่เราทำได้ในวันนี้มากกว่า

ถ้าลองคิดแบบนี้เราอาจจะมีความสุขกับการวิ่งขึ้นนะ

#คิดจากเทรล
เขียนขัดใจใครไปต้องขออภัยนะคะ
แค่อยากแชร์ในอีกมุมนึงเท่านั้นเอง😉

#แต่บางงานที่ตั้งใจ... #นางก็ตั้งใจมากเหมือนกันนะ

♥️😊

วิ่งไล่ลูกโป่ง2.0
จะหนีผมไปไหนครับ
#
#เดินให้ยับ

จะจำว่าเขายายเที่ยงให้บทเรียนอะไรกับผมไว้ แล้วปีหน้าเจอกันใหม่ครับ

ไม่เห็นต้องรีบไปไหน
วิ่งไปยิ้มไปก็ถึงเหมือนกัน😎

เวลามันก็เดินไปเรื่อยๆ
แม้ขณะที่คุณกำลังวางแผนชีวิตอยู่

พบกันที่โซนสอง โซนสาม

เป็นอีกวันที่ผ่านพ้นไป

"ถึงผมไม่ฉลาดนัก แต่ผมก็รู้ว่าความรักคืออะไร"

พอเข้าโหมดสมาธิ ใจกับขา เริ่มไม่สามัคคีกันละ 🤭