LIGHT

မင်းကို မုန်းဖို့ ကြိုးစားတာ ၃ နှစ်ရှိပြီ။
ဒါပေမဲ့ မအောင်မြင်ဘူး။

မင်းရဲ့ နာမည်ကို Block လုပ်လိုက်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ဦးနှောက်ထဲက Block မရဘူး။

မင်းဆိုးတာတွေကို ပြန်တွေးတယ်။
ပြီးတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြောတယ် "ထိုက်တန်ဘူး" လို့။

ဒါပေမဲ့ နှလုံးသားက
မင်းကောင်းခဲ့တဲ့ ၁ မိနစ်လေးကိုပဲ
ပြန်ပြန်သတိရနေတယ်။

မုန်းပစ်ဖို့ ကြိုးစားလေလေ
သတိရလေလေပါပဲ။

ဒါကြောင့် မုန်းပစ်ဖို့ မကြိုးစားတော့ဘူး။
သတိရခြင်းတွေနဲ့ နေနိုင်အောင်ပဲ ကြိုးစားတော့မယ်။

လူတွေက ပြောကြတယ်။
အချိန်တွေက အရာရာကို ကုစားပေးသွားလိမ့်မယ်တဲ့။

ဒါပေမဲ့ အချိန်တွေ ဘယ်လောက်ပဲ ကုန်လွန်သွားပါစေ၊ တချို့သော လူတွေနဲ့ တချို့သော အမှတ်တရတွေကတော့ နှလုံးသားရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးမှာ အမြစ်တွယ်ကျန်ရစ်နေဦးမှာပဲ။

ပြီးဆုံးသွားခဲ့တဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို
ပြန်လှန်ဖတ်နေရသလိုမျိုး‌ပေါ့။

မင်းလည်း ကိုယ့်လိုပဲ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုခုကြောင့် သတိရစိတ်လေး ဖြစ်ပေါ်နေမလား။

ကိုယ်ကတော့ အမှန်တိုင်းဝန်ခံရရင်
မင်းကို ချစ်နေတုန်းပဲ။

ညရဲ့ အမှောင်ထုက ဘယ်လောက်ပဲ နက်ရှိုင်းပါစေ
မင်းကို သတိရတဲ့ ငါ့ရဲ့ လွမ်းစိတ်လောက်တော့
မနက်ရှိုင်းနိုင်ပါဘူး။

မိုးတွေကလည်း ရွာတယ်။
လေတွေကလည်း တိုက်တယ်။
ဒီညလည်း ဝေးကွာခြင်းတွေနဲ့ပဲ အိပ်စက်ရဦးမယ်
ထင်တယ်။

ငါ မင်းနဲ့မတွေ့ခင်က
ငါ မပြည့်စုံဘူးဆိုတာ မသိခဲ့ဘူး။

လူတစ်ယောက်က
ငါ့ဘဝထဲ ဝင်လာပြီးမှ
ငါ့မှာ ပျောက်နေတဲ့
အပိုင်းအစလေး ရှိမှန်းသိခဲ့တယ်။

အခု အဲ့အပိုင်းအစလေး
မင်းဆီမှာ ရှိနေတယ်။

ငါ့အတွက် အချစ်ဆိုတာ
ရင်ခုန်သံမဟုတ်ဘူး။

အေးချမ်းခြင်းပဲ။

အတူထိုင်နေရင်း ဘာမှမပြောရင်တောင်
အေးချမ်းနေတဲ့ ခံစားချက်ရနေတာမျိုးပေါ့။

ဒါက
တစ်သက်လုံးလိုချင်နေတဲ့ အချစ်မျိုး‌ပေါ့။

တစ်ခါတလေ
တိတ်ဆိတ်မှုက အော်ပြောတာထက် ပိုနာရတယ်။

ပြောချင်ပေမဲ့
မပြောနိုင်တဲ့ စကားတစ်ခွန်းကြောင့်
ညတိုင်း
အိပ်မရဖြစ်နေတယ်။

မင်းလည်း
ဒီလိုပဲလား။

တိတ်တိတ်လေး နာကျင်ရနေတယ်မလား။

ပြုံးပြနိုင်တယ်။
စကားပြောနိုင်တယ်။
အလုပ်လုပ်နိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့
ညရောက်ရင်
ငါ ကြေမွသွားတယ်။

ဘယ်သူမှ
မသိဘူး။

မင်းက လွဲရင်‌ပေါ့ အချစ်ရယ်။

လွမ်းတယ်ဆိုတာကို
ဝန်မခံချင်ဘူး။

ဒါပေမဲ့
ညတိုင်း မင်းနာမည်ကိုတော့
တိတ်တိတ်လေး ခေါ်မိနေတုန်းပဲ။

လဲကျတိုင်း
မထရဲဘူးလို့ မထင်နဲ့။

တစ်ခါတလေ
ငြိမ်နေတာက
အသက်ရှူဖို့
အားယူနေတာပါ။

မနက်ဖြန်ဆို
ပြန်ထမယ်။
မနေ့ကထက်
ပိုသန်မာပြမယ်။

ဒီည မင်းကို ပိုလွမ်းတယ်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့
မင်းမရှိတာကို ပိုသိလာလို့ပဲ။

မင်းရွေးချယ်တဲ့ လူက ဘာလို့ ငါမဟုတ်ခဲ့တာလဲ။

ငါမကောင်းလို့လား။
ငါမလုံလောက်လို့လား။

ဒါမှမဟုတ် ငါက မင်းရဲ့ဇာတ်လမ်းထဲမှာ
ဇာတ်ပို့ပဲလား။

မေးခွန်းက များတယ်။
အဖြေက တစ်ခါမှ မရခဲ့ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ရပါတယ်။
မင်းရဲ့ရွေးချယ်မှုကို
ငါလေးစားတယ်။

ငါကိုယ်တိုင်တော့
ငါ့ကိုယ်ငါ ရွေးချယ်ဖို့ သင်ယူရဦးမယ်။