Sweet GlamPata

Pomaganie to nie dekoracja na święta.
To nie świeczka, barszczyk i wzruszenie raz w roku.
Pomaga się zawsze.
W styczniu, w lipcu, w zwykły brzydki wtorek o 14:37.
Zdjęcie z siostrą Małgorzatą Chmielewską – kobietą, która nie wrzuca serduszek, tylko robi robotę.
Cicho, konsekwentnie, codziennie.
Bo bieda nie ma kalendarza.
A empatia nie zna słowa „po świętach”.

Not a plant, but definitely my favorite little flower 🌸💚
Throwback to 9 years ago — when tiny hands were just learning to explore the world.

"

Nie roślinka, ale zdecydowanie mój ulubiony kwiatuszek 🌸💚
Powrót do 9 lat wstecz — kiedy te małe rączki dopiero poznawały świat.
"

Czy może być coś piękniejszego niż przydomowy ogród, który opowiada własną bajkę? 🌈✨
W pewnej zaczarowanej wsi, gdzie jabłonie szepczą stare legendy, żyje starszy Pan – lokalny czarodziej recyklingu. Nie potrzebuje różdżki. Wystarczy mu młotek, śrubokręt i ogromne serce.

Z jego rąk powstają cuda:

🐸 Wesołe żabki i Minionki z opon pilnują rabatek,
🐐 Koziołki Matołki wędrują z tobołkami pełnymi marzeń,
🚲 Rowerki, beczki i stare wozy zamieniają się w donice pełne kwiatów,
A brzozowe grajki ozywają niczym orkiestra symfoniczna

To nie tylko ogród.
To czarowna kraina, w której wyobraźnia ma głos, a każdy przedmiot – drugą szansę.
Miejsce, gdzie upcykling spotyka się z poezją i dziecięcą radością.

To przestrzeń, która tętni ciepłem, inspiruje i pokazuje, że z prostych rzeczy mogą powstać cuda – trzeba tylko odrobiny magii, szczypty humoru i serca pełnego pasji.

📣 Ruszam z nowym cyklem: „Ogrody z Duszą”
Pokaże Wam najbardziej magiczne, najbardziej kreatywne zakątki, które tętnią życiem, pomysłowością i miłością do natury.

Macie takie cuda w swojej okolicy?
🌱 Dajcie znać w komentarzu!
🌱 Oznaczcie nas – z radością pokażemy Wasz ogród światu!

✨ Wczoraj zanurzyłyśmy się w świat słowiańskiej magii, tradycji i kobiecej mocy. W cieniu starych opowieści i przy dźwiękach cichej muzyki, odbyły się warsztaty tworzenia *lalek motanek* — pełnych intencji, ochrony i dobrej energii. Pachniały zioła, w dłoniach szeleściły tkaniny, a w sercach czuć było ciepło wspólnoty.

To spotkanie nie było tylko warsztatem — było rytuałem, chwilą zatrzymania, powrotem do korzeni.

Dłonie plątały nici, wiązały węzły, a serca szeptały marzenia. Każda lalka — inna, wyjątkowa, niosąca opiekę, ciepło i moc kobiet, które ją stworzyły.

To była uczta dla duszy — w rytmie słowiańskiej magii i kobiecego kręgu.
Warsztaty zostały zorganizowane przez *Stowarzyszenie ESSA * w Ostrowcu Świętokrzyskim, z ogromną uważnością i sercem przez * Marta Kłonica *.

Dziękuję za wspólny czas i obecność!

Dzień dobry Kochani ❤️❤️❤️
Miło mi gościć Was w ten piękny, wakacyjny czas....

🌿 *Jagodowy Czas – Święta Matki Boskiej Jagodnej* 🌿

- Opiekunki kobiet w ciąży i leśnych owoców. Według ludowych wierzeń, tylko w ten jeden dzień – 2 lipca – można było bezpiecznie zbierać jagody w lesie, nie narażając się na gniew Matki Boskiej.

Dla Świętokrzyskiej Czarownicy to moment celebracji natury, kobiecej siły i rytmu ziemi. Zbieranie jagód to nie tylko przyjemność – to rytuał. Dotyk roślin, zapach lasu, fioletowe plamy na palcach… to magia dostępna dla każdego, kto potrafi zwolnić i poczuć.

Jagody chronią, leczą i… łączą nas z przodkami. Kiedy trzymam w dłoni miseczkę pełną leśnych skarbów, czuję wdzięczność – za obfitość i za pamięć o tym, co było.

💙 A TWy ? Macie już swoje jagody?
Podzielcie się swoimi zdjęciami i opowieściami - może kogoś z Was spotkało w lesie coś...niezwykłego

O czerwonym pasku i innych zaklęciach
Głos matki–czarownicy na koniec roku szkolnego
Wiedźmy, matki, ojcowie, babcie i opiekunowie –
czy słyszycie? To szelest świadectw. Czas rozdania czerwonych pasków. Czas pochwał i porównań. Czas... napięcia.
Ale zanim przywiążesz wartość swojego dziecka do koloru p***a, pozwól, że przemówi do Ciebie matka-czarownica. Ta, która widzi dusze. Ta, która wierzy w rozwój, a nie tylko wyniki.

🌸 Czym naprawdę jest czerwony pasek?
Czerwony pasek to symbol.
W szkole to nagroda za sumienność, systematyczność, przystosowanie się do zasad.
Aby go otrzymać, uczeń od czwartej klasy musi mieć średnią minimum 4,75 i bardzo dobrą lub wzorową ocenę z zachowania. To nie byle co.
Ale zapytajmy szczerze – czy on mierzy wszystko, co warto mierzyć?
Czy odzwierciedla odwagę dziecka, które pierwszy raz zgłosiło się do odpowiedzi, mimo strachu?
Czy zauważy, że ktoś dzielił się kanapką z kolegą, który nie miał drugiego śniadania?
Czy doceni to, że Twoje dziecko wie, kiedy ktoś jest smutny – i umie usiąść w ciszy obok?
Nie.

🔥 Prawdziwa magia nie błyszczy w tabelkach
Jako matka–czarownica wiem jedno: prawdziwa moc dziecka nie zawsze daje się zmierzyć szkolną skalą.
Są dzieci, które nie mieszczą się w rubrykach.
Są zbyt wrażliwe, zbyt ruchliwe, zbyt ciekawe świata.
Są duszami artystów, przyrodników, opiekunów, buntowników i marzycieli.
Czy to znaczy, że są mniej warte?
Nie.
To znaczy, że są... inne.
A często – przyszłościowe.

🌿 Gdy rozdawane są świadectwa...
…posłuchaj, jak bije Twoje serce.
Nie pytaj: „Masz pasek?”
Zapytaj:
– „Czego się nauczyłaś o sobie w tym roku?”
– „Co było dla Ciebie najtrudniejsze – i jak sobie poradziłaś?”
– „Z czego jesteś dumna – nawet jeśli nikt tego nie zauważył?”
To są pytania, które zapraszają do wzrostu. Do bycia człowiekiem.
Nie do wyścigu. Do świadomości.

🌕 Bo wiesz, córko – synu – moja duszo:
Twój pasek nie musi być czerwony.
Może być w kolorze empatii.
W odcieniu błyskotliwej riposty.
W barwach kreatywności i dzikiej radości.
Może być zrobiony z błota, z kory, z wianka, który samodzielnie uplotłaś z bylicy.
I wtedy będzie najprawdziwszy.

✨ Zatem, rodzicu, wiedźmo, mędrcze, przyjacielu dziecka:
Nie stawiaj czerwonego p***a ponad wartość człowieczeństwa.
Bo życie nie rozdaje świadectw z paskiem.
Ono testuje odwagę.
Sprawdza, czy podnosisz się po porażce.
Czy potrafisz kochać, przepraszać, odpoczywać.
Czy jesteś życzliwy, choć nikt nie patrzy.

🌾 A dla tych, co dziś nie przynieśli p***a:
Jesteście ważni.
Jesteście widziani.
Jesteście wystarczający.
Może nie dostaliście czerwonego p***a,
ale może w tym roku ocaliliście swoją dzikość.
Może pierwszy raz powiedzieliście „nie”.
Może zaczęliście wierzyć, że jesteście OK, nawet jeśli nie idealni.
I to – to właśnie jest czerwony pasek duszy.

🧙‍♀️ Z miłością i zrozumieniem,
Twoja Matka-Czarownica
(wiedząca, że nie wszystko, co ważne, można wstawić do dziennika)

✨ PS. Jeśli ten tekst poruszył Twoje serce – udostępnij go. Może ktoś właśnie dziś potrzebuje przypomnienia, że jego wartość nie zależy od koloru p***a.

OPOŁUDNIOWY RYTUAŁ – KADZENIE KUCHNI 🔥🌫️

Dym się niesie. Aura gęstnieje. Czarownica w akcji.
Nie, to nie sabat. To po prostu... próbowałam ugotować coś z duszą.

Pradawny rytuał kuchenny właśnie się dokonał.
Nazwa zaklęcia: „Zrobi się samo, jak tylko odpiszę na jednego maila.”
Efekt końcowy: kadzidło z garnka, wzbogacone nutą przypalonego ego.

🌿🧅 Dym oczyszcza przestrzeń, prawda?
To ja mam dziś czystość absolutną – nawet czujnik dymu się wzruszył i piszczał jak banshee.

Zamierzałam ugotować coś dobrego.
Wyszło: aromatyczne przypomnienie, że nie jestem jeszcze gotowa na MasterChefa, ale za to gotuję z intencją.
Intencją przetrwania.

W garnku – zwęglona ambicja i coś, co kiedyś było marchewką.
W powietrzu – zapach porażki, z nutą tymianku.
W sercu – spokój, bo przecież zawsze można powiedzieć, że to rytuał oczyszczania.....i zamówić pizzę.

🔥 W skrócie: kadzę kuchnię, karmę i własne nadzieje obiadowe.
Czy to magia?
Nie wiem. Ale sąsiedzi pytają, czy wszystko w porządku.

A teraz Ty!
🔮 Jak wygląda Twój rytuał przypalenia?
🔥 Co ostatnio poszło w kuchni nie tak, że dym aż pod sufitem?
💬 Podziel się swoją historią w komentarzu – zróbmy z tego kuchennej czarodziejskiej wspólnoty!

Ostrowiec Świętokrzyski stworzył najpiękniejszą aranżację Nocy Świętojańskiej – tu ogień tańczył z wodą, a boginie zeszły na ziemię!

W niedzięlę wieczorem Ostrowiec Świętokrzyski zamienił się w prawdziwy teatr.

Ulicami przeszły one – Słowiańskie Boginie, kobiety zaklęte w kwiaty, plecione wieńce, lniane suknie i duch dzikiej natury.
Każda niosła w sobie inną opowieść:
🌸 Łada – zmysłowa bogini miłości, niosła ciepło spojrzeń i zapach różanych olejków.
🌾 Mokosz – matka ziemi i plonów, w zielonym wianku z pokrzywy i mięty.
🔥 Żywia – bogini życia i światła, szła pierwsza – jak świt.
🌕 Marzanna – w bieli i czerni, cicha i piękna jak koniec i początek.
🌊 Dziewanna – patronka dzikich serc, z gałązką bylicy w dłoni.

Nie były same.
Za nimi szły kobiety – współczesne boginie, czujące swój rytm, swoją cykliczność, swoją siłę.
W wiankach stworzonych własnoręcznie – nie tylko z kwiatów, ale z intencji.
Z każdą chwilą czuć było więcej: więcej obecności, więcej miękkości, więcej mocy.

Było teatralnie, było wzruszająco, było... lokalnie i bosko.
Ogień – taniec żywiołu.
Woda – poezja w ruchu.
A pomiędzy nimi – publiczność i aktorzy w jednym. Każdy z rolą do odegrania. Każdy z sercem otwartym na czary.
Gdzieś ktoś szepcze zaklęcie.
Gdzieś ktoś całuje zioła.
A ja – wiedźma od pokoleń, co to potrafi wypatrzyć przesilenie po zapachu lipy –
mówię Wam jedno:
to nie była parada. To był rytuał.
🌿 Pleciesz wianki?
🔥 Tańczysz boso przy ognisku?
🌕 Śpiewasz stare melodie, nawet jeśli tylko do kotów?
To znaczy, że jesteś nasza.
A jeśli jeszcze nie byłaś – nie martw się. Zioła zbieraj już teraz, bo w przyszłym roku będzie więcej czaru, więcej śmiechu, więcej... magii. I kto wie? Może Ty też założysz wianek i poczujesz, jak ziemia pod Twoimi stopami mówi:
„Jesteś u siebie.”

Dziękuję każdej z Was – Bogini, Siostro, Wiedźmo, Córko Ziemi.
Nad oprawą czuwali organizatorzy

Miejskie Centrum Kultury w Ostrowcu Świętokrzyskim

Ten dzień zostanie ze mną – jak zapach lipy w najcieplejszą noc lata.

Więcej zdjeć z tej cudownej nocy znajdziecie u najlepszej fotografki every!

Ktoś tu kręci

*🌿🖤 PORANNY RYTUAŁ WSPÓŁCZESNEJ WIEDŹMY 🖤🌿*

Dzień dobry, moje czarujące istoty z krainy *NieMamSiłyAleMamZioła*!
Właśnie odprawiłam poranny rytuał:

Miotła ? Klasyk !
Prawdziwą moc siedzi w tym kubku
☕☕☕☕☕☕☕☕

☕ *Pokrzywa zamiast kawy* – bo jestem dorosła, odpowiedzialna i... już nawet nie udaję, że mi smakuje.

Tak, tak – witaj w świecie, gdzie poranny rytuał *self-care* to parzenie zielska, które jeszcze w podstawówce parzyło ci nogi na boisku.

Podobno oczyszcza, odmładza i daje energię.
W praktyce: smakuje jak woda po myciu liści, ale przynajmniej mogę udawać, że robię coś dla siebie, nie umierając od razu w kolejce do Żabki po espresso.

Kawa? Zbyt mainstream.
Pokrzywa? To już styl życia.
Styl: „Nie mam już siły, ale mam susz od babci z ogrodu.”



W skrócie: czaruję, jak mogę, żyję na krawędzi kadzidła i paczki Laysów, ale aura się świeci i to się liczy. ✨

A Ty? A Ty czym dzisiaj za znasz dzień pod przykrywką duchowej transformacji?

Co mają wspólnego czarownice z Bożym Ciałem? 🌾✝️

Z pozoru NIC. Jedno to ważne święto katolickie, drugie – postać z ludowych wierzeń, często utożsamiana z magią, tajemnicą, a nawet… herezją.

A jednak… w starych wsiach, w przeddzień Bożego Ciała, szeptano między chałupami:

👉 „Dzisiaj nocą czarownice będą kraść mleko od krów.”
👉 „Zioła trzeba zebrać – będą miały moc ochronną, jeśli poświęcisz je w procesji.”
👉 „Postaw bylicę w drzwiach – nic złego nie wejdzie.”

🌸 Kobiety zbierały zioła: piołun, dziurawiec, miętę, bylicę, rumianki. Układały bukiety. Poświęcone, trzymały je przez cały rok nad drzwiami, pod strzechą, w izbie. Chroniły dom. Chroniły życie.

👣 Procesje Bożego Ciała szły przez pola i wsie – błogosławiły ziemię, ludzi i zwierzęta. Ale pod warstwą religijnej liturgii drgała pamięć starsza niż Kościół – pamięć o kobietach, które od wieków strzegły cyklu życia, ziemi, zdrowia. Zielarki. Wiedźmy. Matki.

✨ Może czarownice nigdy nie zniknęły? Może po prostu zaczęły sypać kwiaty w procesjach?

👁 Jeśli ten post Cię poruszył – zostaw serducho 💚, udostępnij dalej albo napisz w komentarzu:
👉 Czy Twoja babcia też trzymała „święcone zioła”?
👉 A może Ty też czujesz, że „coś więcej” drzemie w tych świętach?

Więcej dowiesz się z załączonych plansz



✨