Zahario

Czasem nie wiem już, co pisać.
Te same myśli, ta sama codzienność.
Ale może właśnie w tym jest coś prawdziwego.



Sometimes I don't know what to write anymore.
The same thoughts, the same daily routine.
But maybe that's exactly what makes it real.

Obserwujący

Księga Rodzaju (Genesis)
„Wtedy Pan Bóg zesłał na człowieka głęboki sen, tak że zasnął; potem wyjął jedno z jego żeber i zapełnił ciałem to miejsce.
Po czym Pan Bóg z żebra, które wyjął z człowieka, zbudował niewiastę i przyprowadził ją do człowieka.”
(Rdz 2,21–22, Biblia Tysiąclecia)

„A gdy kobieta zobaczyła, że drzewo to ma owoce dobre do jedzenia, że jest ono rozkoszą dla oczu i że owo drzewo nadaje się do zdobycia wiedzy, zerwała z niego owoc, skosztowała i dała też swemu mężowi, który był z nią; a on zjadł.”
(Rdz 3,6)

The Book of Genesis
“Then the Lord God caused a deep sleep to fall upon the man, and while he slept, he took one of his ribs and closed up the place with flesh.
Then the Lord God fashioned the rib he had taken from the man into a woman and brought her to the man.”
(Gen 2:21–22, Millennium Bible)

“And when the woman saw that the tree was good for food, that it was a delight to the eyes, and that the tree was desirable to make one wise, she took of its fruit and ate; and she also gave some to her husband, who was with her, and he ate.”
(Gen 3:6)

Obserwujący

Dziś znów siedziałem w pracowni, w głowie chaos jak by był poniedziałek, a w sercu… coś pomiędzy spokojem a szaleństwem.
Stworzyłem dziś kilka wisiorków… latające świnki. Takie trochę nierealne, trochę jak marzenia, które wszyscy odkładamy „na kiedyś”. Może właśnie dlatego unoszą się w powietrzu.
Każdy dziwna, nieoczywista forma przeszła przez moje ręce od początku do końca.
Powstały też bransoletki każda inna, każda mówiąca coś, czego czasem nie umiemy nazwać. Jedne są spokojne, inne napięte, niektóre jakby poskładane z emocji, które trudno poukładać.
Zrobiłem też kolejną bransoletkę w kształcie węża zjadającego własny ogon. Zawsze do niego wracam. Może dlatego, że wszystko zatacza koło. Może dlatego, że koniec i początek to często to samo.

Today I was sitting in my studio again, my head a mess as if it were Monday, and in my heart… something between calm and madness.
I made a few pendants today… flying pigs. A bit unreal, a bit like the dreams we all put off “for later.” Maybe that’s exactly why they’re floating in the air.
Each strange, unconventional form passed through my hands from start to finish.
I also made bracelets—each one different, each one saying something we sometimes can’t put into words. Some are calm, others tense, and some seem to be pieced together from emotions that are hard to sort out.
I also made another bracelet in the shape of a snake eating its own tail. I always come back to it. Maybe because everything comes full circle. Maybe because the end and the beginning are often the same.
Obserwujący

Poznaj wyjątkowy wisiorek inspirowany najbardziej hipnotyzującą fazą księżyca, pełnią. Wykonany ze srebra, zachwyca swoją prostotą i subtelnym blaskiem, który przypomina światło księżyca rozlewające się po nocnym niebie. Od wieków mówi się, że podczas pełni księżyca dzieje się coś niezwykłego. Ludzie śpią niespokojnie, emocje stają się intensywniejsze, a niektórzy… czują nieodpartą potrzebę patrzenia w niebo, a nawet wycia do księżyca. To czas tajemnicy, instynktów i wewnętrznej energii. Ten wisiorek został stworzony dla tych, którzy czują więcej. Dla osób wrażliwych na rytm natury, nocną ciszę i niewidzialne siły, które trudno nazwać. Może być osobistym talizmanem albo symbolicznym prezentem dla kogoś, kto kocha noc i jej sekrety.

Discover a unique pendant inspired by the most mesmerizing phase of the moon: the full moon. Crafted from silver, it captivates with its simplicity and subtle glow, reminiscent of moonlight spilling across the night sky. For centuries, it has been said that something extraordinary happens during a full moon. People sleep restlessly, emotions become more intense, and some… feel an irresistible urge to gaze at the sky, or even howl at the moon. It is a time of mystery, instincts, and inner energy. This pendant was created for those who feel more deeply. For those sensitive to the rhythm of nature, the silence of the night, and the invisible forces that are hard to name. It can be a personal talisman or a symbolic gift for someone who loves the night and its secrets.

Obserwujący

Pamięta nasze pierwsze zwycięstwo, które smakowało jak przypadek.
Pamięta porażki, które wbijały się w nas głębiej niż powinniśmy pozwolić.
Pamięta noce, kiedy miłość była jedynym językiem, jakim potrafiliśmy mówić.
I te chwile, kiedy milczenie było głośniejsze niż krzyk.
Zabawne…
My się zmieniamy. Kruszejemy. Znikamy po kawałku.
A ona biżuteria zostaje.
Nosi nasze odciski, nasze ciepło, nasze historie.
Nigdy nie zapomina. Nigdy nie odchodzi pierwsza.
Jeśli kiedyś mnie zabraknie, jeśli zniknę gdzieś między niedopowiedzianym „przepraszam” a spóźnionym „kocham”
ona zostanie.
Na Twojej skórze. W Twoim życiu.
Jak dowód, że kiedyś istnieliśmy naprawdę.

It remembers our first victory, which felt like a fluke.
It remembers the defeats that cut deeper than we should have let them.
It remembers the nights when love was the only language we could speak.
And those moments when silence spoke louder than a scream.
Funny…
We change. We crumble. We disappear piece by piece.
But the jewelry remains.
It bears our imprints, our warmth, our stories.
It never forgets. It never leaves first.
If I’m ever gone, if I disappear somewhere between an unspoken “I’m sorry” and a belated “I love you,”
it will remain.
On your skin. In your life.
As proof that we once truly existed.


Obserwujący

W ten Wielkanocny czas,
niech każdy z nas leci swoją własną orbitą,
zdrowo, wesoło i bez przeszkód,
przez swój mały, kosmiczny wszechświat.
Wesołych Świąt Wielkanocnych!

During this Easter season,
may each of us follow our own path,
healthily, joyfully, and without hindrance,
through our own little cosmic universe.
Happy Easter!

Obserwujący

Wśród innych projektów na moim stole leżą cztery pierścienie. Dziś znalazły swojego właściciela.
Zaraza, Głód, Wojna i Śmierć.
Długo myślałem, że są tylko symbolem.
Że należą do dawnych opowieści, do mitów, do historii, które przeminęły. Myliłem się. Świat za drzwiami warsztatu przypomniał mi, że one nigdy nie odeszły i to nie są tylko ozdoby, to zapis tego, kim jesteśmy jako ludzie .To echo tego, co wciąż powtarzamy.

Among the other projects on my desk lie four rings. Today, they found their owner.
Plague, Famine, War, and Death.
For a long time, I thought they were just symbols.
That they belonged to ancient tales, to myths, to histories that have passed. I was wrong. The world outside my workshop door reminded me that they never went away, and that they aren’t just ornaments, they are a record of who we are as people. They are an echo of what we keep repeating.

Obserwujący