yoco

Portret…juz dawno nie było tu portretów…a ja przy każdej sesji staram się pstryknąć bliższe kadry. W portrecie jest cos ujmującego, bliżej. To bliżej daje nam poczucie intymności, zetknięcia jeden do jeden. Niemalże dotknięcia cudzej twarzy. To jeszcze nie detal by nas przytłaczać, to zbliżenie. Zbliżenie sie do osoby. Nieznanej nam, a jednak. Na chwilę jesteśmy niemal o krok od spojrzenia sobie w oczy. Bardzo lubię ten rodzaj fotografii bo poza pięknym zdjęciem, jesteśmy też w sytuacji intymnej i żeby Was nie zmylić. Intymność rodzi sie tu w byciu dwóch osób, dwóch jednostek, które na moment zamierają by wyszedł idealny portret. Ta intymność rodzi sie z zamarcia z tego, że żadna ze stron tego zdjecia nie chce popsuć. Wiecie przy zdjęciach całej postaci to można się ruszać, tańczyć sobie, wygłupiać się, a przy poważnym portrecie potrzebujemy chwili zamarcia w jednej pozycji. Niesamowite jak każdy na swój sposób potrafi być w danej chwili, nie tylko pozie. To moment bycia sobą przed trochę dłużej niż 2 sekundy. Portrety to piękne wzruszenie nad naszym detalem.

Dziękuję przepięknej Dominice za wspaniałe pozowanie.

13 piątek, piękna to data pomiędzy tłustym czwartkiem a walentynkami. Jesteśmy gdzieś pomiędzy, rzekłabym patowym pomiędzy. Ja myślę, że to swego rodzaju szczęśliwe trio. Słodko-miłosny, a jednak gorzki piątek. Tak też myślę o tej sesji pomiędzy tym co piękne wymieszane z odrobiną słodyczy, można odnaleźć brutalistyczne barwy, rażące spojrzenie.

Współpraca z to czysta przyjemność - Zawsze gotowa, bez narzekań, wie, w których pozach wygląda i czuje się dobrze. Sandra przybiegła do mnie jeszcze przed śniegami, były podobne ulewy. Uczesana, z kiecką pod ręką ustała przed obiektywem jak gdyby nigdy nic i wyglądała zjawiskowo!

Fotografia | fotograf Toruń | fotografia kobieca | modelka | Toruń

Z racji, że codziennie chodzę po moim mieście totalnie nie dostrzegam jego uroków, dlatego ostatnio wybrałam sie na wycieczkę po tym co znam najlepiej. Toruń, który jest mi przypisany od urodzenia, o którym wszystkie legendy mnie nudzą; ale to mój ukochany Toruń, w którym wydarza się wiele wspaniałości raz w roku jest najpiękniejszy. Właśnie teraz bez scen, jarmarków, bez kafejek na zewnątrz, parasoli. Po prostu czysty gotyk - takiego go kocham najbardziej. Skromna Starówka, bez upiększeń, bo sama w sobie jest już przepiękna. Chodźmy razem na spacer…

Nie wiem co wy myślicie, ale uwierzcie ćwiczenia czynią mistrza. Marlena to nie tylko wspaniała modelka, ale jaka ta kobieta jest wyćwiczona. Zawsze zależy mi na tym by moje modelki wytrzymywały w danych pozycjach, a jak jeszcze do tego są osobami ćwiczącymi to o wow! Bardzo zależy mi na pokazywaniu fenomenu ludzkiego ciała, ale jak się okazuje nie każde ciało jest w stanie to pokazać. Marlena to wspaniały przykład, że warto ćwiczyć, na zdjęciach powyżej w odsłonie karnawałowej. Choć mi się kojarzy cyrkowo i choć cyrk może na pierwszą myśl bawić, to ja traktuje poważnie tą sztukę i byłabym za określeniem cyrkowe. Bardzo lubię te zdjęcia: łącza delikatność, kobiecość i surowość.

Z Amelią obie doszłyśmy do wniosku, że te zdjęcia są na maksa jak z Pinteresta. Rzadko mi się zdarza to przyznać, ale te zdjęcia wyszły idealnie! Tu wszystko gra! Ja jestem zachwycona! A wyszła przepięknie 🤩

Z reguły robię zdjęcia w studiu, ale dobrze czasem wyjść i doświadczyć zawiłości słońca.
przepięknie wyszła na wszystkich zdjęciach. Ja jestem oczarowana każdym z nich, dodam tylko, że to były już ostatnie shooty, gdy byłyśmy przemarznięte i absolutnie ja nie miałam siły pstrykać, a Kinga pozować. I oto jakie cuda wyszły!

Zapraszam Was na zimowe sesji zdjęciowe, bo to ostatni moment na pamiątkę z zimy!

Sesja zdjęciowa | sesja kobieca | sesja w plenerze | fotograf | fotograf Toruń |

Zdjęcia nazywane kobiecymi/ sensualnymi są zawsze wyzwaniem. I nie chodzi wyłącznie o same zdjęcia, ale tez o własny styl. Jak myślę o takich zdjęciach u innych fotografów to są to kobiety ubrane w delikatność, w bezach, pierzynach i szczerze mówiąc mnie ten obraz mocno nudzi. Rozumiem ideę delikatności tych zdjęć, ale dla mnie ważne jest by pokazać kobiecość konkretnej kobiety, a nie delikatność całej płci. Dlatego ważne jest dla mnie by kobiety, które na takie zdjęci do mnie przychodzą stawiały na siebie, na własne wybory dodatków, teł, bielizny. Narzucanie i robienie wszystkiego pod jeden „sznyt” jest bez sensu, bo kolejna z Was nigdy nie będzie wyglądała tak samo jak ta poprzednia.

W zdjęciach kobiecych ważne jest by nie zahaczały o wulgarność, żeby były zmysłowe ale nie wyuzdane. Tu znowu nasuwa mi się mnóstwo zdjęć z naciskiem na tą druga wersje. Cienka granica dzieli nas od tego co seksowne, a co nie na miejscu.

Mając taką modelkę jak oczywiście wszystko wyjdzie kobieco i intymnie, a jej delikatność przebije się na pierwszy plan, bo ona po prostu taka jest. Uśmiechnięta i kobieca, a gdy trzeba pozować robi się skupiona. Ciężko mi było wybrać kilka dobrych zdjęć, bo tych ujęć były dziesiątki!

Z Angeliką wspaniale mi się współpracowało. Bezproblemowa, pełna chęci modelka! Przeszłyśmy pół Starówki, zero narzekań na zimno, piękne pozy, poza tym wspaniałe rozmowy o życiu codziennym. Sesje miejskie maja to do siebie, że jest czas na spacer i rozmowę, a jednocześnie na twórcze działanie. Uwielbiam ten rodzaj pracy. Już niedługo kolejne zdjęcia z innych spacerów, a póki co udowadniam i sobie i Wam, że wspaniale portrety można wykonać również w przestrzeni miejskiej.

Uwielbiam zdjęcia w kolorze, ale kocham zdjęcia czarno-białe. W przypadku tych, które widzicie totalnie nie mogłam się zdecydować. Ostatecznie zadecydował instynkt, moje wpojone filmoznawcze postrzeganie świata, bo ja się przyjrzycie tym zdjęciom to czy wersja czarno-biała nie jest bardziej filmowa?

Dla mnie zdjęcia w kolorze są szczęśliwsze, ale te czarno-białe skłaniają do refleksji. Zawsze na sam koniec dodaje czarno-biały filtr. I wiecie to nie takie takie proste,bo to również zabawa odcieniami szarości, świadomość światła, tego gdzie czerń podkręcić, a gdzie skupić się na bielach, żeby oddać nastrój. Ja w tym karnawałowym looku dostrzegam analogie z filmami minionych lat. Niektórzy żywią nostalgie do 2016, ja zdecydowanie do 1960.

Dajcie znać co myślicie: czarno-białe czy kolor? Macie z czego wybierać!

Do robienia zdjęć zawsze podchodzę indywidualnie, a właściwie do każdego. Choć mój styl jest spójny, a przestrzeń (nie licząc plenerów) ta sama to w każdej osobie staram się złapać na zdjęciach indywiduum. Myślę, że to szalenie ważne by pokazywać nie tylko ładne zdjęcia, ale też osoby. W świecie wykreowanym przez SM staram się przez soczewkę złapać ułamek duszy, czyjegoś jestestwa. Btw. wiecie, że kiedyś ludzie nie chcieli SN robić zdjęć bo bali się, że to zabiera ich dusze….i myślę, iż coś w tym jest, ale dla mnie bardziej pozytywnego, bo dobry fotograf pokaże duszę poprzez zdjęcie. Czy mi to wychodzi? To już od Was zależy odpowiedź, ja tylko stoję po drugiej stronie, obserwuję i zatrzymuje chwilę.

Zawsze jak ktoś kogo nie znam przychodzi do mnie na sesje martwię się o tą niezręczną ciszę, oczywiście ja odnajduje się w niej, ale nie wiem jak to zadziała na modelkę, czy np. się nie zepnie z nerwów. Wszyscy jesteśmy różni, a mi zawsze zależy na tym by z drugą osobą spotkać się w połowie.

Dominika przyszła przygotowana od stóp do głów. Od razu się rwała do pracy. Przegadałyśmy całą sesję i tematów nie brakowało. Tu nie było niezręcznej ciszy.
Przyznaję, że wspaniale bawiłam się na tej sesji, a to jeszcze nie koniec, bo udało nam się zrobić dziesiątki dobrych zdjęć!

P.S. nie mogłam zdecydować się, które dać pierwsze, bo na każdym wygląda jak królowa!