Commonp_art

• PL • Fragment obrazu "Decorum"
Tytuł obrazu nawiązuje do zasady harmonii dzieł, zgodnie z którą temat narzuca użycie określonego gatunku, a twórca nie może w jednym dziele mieszać środków artystycznych przynależnych do różnych typów twórczości. Omawiany obraz jest więc zaprzeczeniem tej zasady. W związku z tym można zadawać sobie pytanie czy mieszanie gatunków jest rzeczywiście niewskazane.
Z drugiej strony temat odnosi się do problemu dekoracyjności sztuki, która na przestrzeni lat się zmienia wraz z panującymi kierunkami i modami. Czy piękno tkwi w bogactwie czy prostocie? Czy dekoracyjność jest istotna dla sztuki czy istotny jest tylko przekaz? A może można połączyć jedno i drugie? Albo inaczej: czy można to rozdzielić? Czy obrazy Mondriana, choć są mocno poparte ideami teoretycznymi, można uznać za mniej dekoracyjne?
• EN • Detail from the painting "Decorum"
The title of the painting refers to the principle of harmony of works, according to which the topic imposes the use of a specific genre, and the creator cannot mix artistic means belonging to different types of work in one work. Therefore, this painting is a contradiction of this principle and one may wonder whether combining artistic genres is really inadvisable.
On the other hand, the topic refers to the problem of decorative art, which changes over the years along with the prevailing trends and fashions. Does beauty lie in richness or simplicity? Is decorativeness important for art or is only the message important? Or maybe you can combine both? Or to put it another way: can it be separated? Can Mondrian’s paintings, although strongly supported by theoretical ideas, be considered less decorative?

• PL • Kolejnym obrazem w cyklu "Common p.art" jest "Decorum". Został namalowany w technice olejnej i tak jak poprzednie obrazy ma wymiary 80x80 cm. Obraz został zainspirowany twórczością Pieta Mondriana, a dokładniej jego pracą „Kompozycja z czerwienią, błękitem i żółcią”. Ta geometryczna przestrzeń mondrianowskich podziałów została zaburzona przez postaci zaczerpnięte z obrazu Edwarda Johna Poyntera „Festival”.
W następnym poście nieco więcej o tytule i moich przemyśleniach. Choć chętnie poznam również Wasze skojarzenia 🙂
• EN • The next painting in the "Common p.art" series is "Decorum". It is an oil painting with dimensions of 80x80 cm. The painting was inspired by the work of Piet Mondrian, more specifically his work “Composition with Red, Blue and Yellow”. This geometric space of Mondrian's divisions was disturbed by figures taken from Edward John Poynter’s painting “Festival”.

• PL • „Malarstwo to gwałtowny konflikt różnych światów, które w walce ze sobą mają na celu stworzenie nowego świata, zwanego światem sztuki. Każde dzieło powstaje technicznie w podobny sposób, w jaki powstał kosmos – poprzez katastrofy, które z chaotycznego ryku instrumentów tworzą ostatecznie symfonię, muzykę sfer. Tworzenie dzieła jest tworzeniem światów.” -  Wassily Kandinsky

• EN •“Painting is a thundering conflict of different worlds, which in and out of the battle with one another are intended to create the new world, which is called the world of art. Each work arises technically in a way similar to that in which the cosmos arose – through catastrophes, which from the chaotic roaring of the instruments finally create a symphony, the music of the spheres. The creation of the work is the creation of worlds.” -  Wassily Kandinsky

• PL • Detal z obrazu "Bańki"
Motyw bańki już od starożytności kojarzony był przemijaniem. W malarstwie stał się jednym z symboli wanitatywnych, wskazujących na kruchość życia ludzkiego. W obrazach dzieci cieszących się tą niewinną zabawą przypomina o ulotności tego młodzieńczego, beztroskiego okresu. Można również potraktować ten symbol nieco szerzej, by przyjrzeć się przemijalności nie tylko tego, co ludzkie. Przemija bowiem również sztuka. I nie wyłącznie w swojej fizycznej formie, która też przyjmuje znaki czasu, ale także w nurtach, problematyce, modach, technikach, czy roli jaką pełni we współczesnym jej świecie.

• EN • Detail from the painting "Bubbles"
The bubble motif has been associated with the passing of time since ancient times. In painting, it has become one of the vanity symbols, pointing to the fragility of human life. In the images of children enjoying this innocent play, it reminds us of the fleeting nature of this youthful, carefree period. You can also treat this symbol a bit more broadly, to look at the transience of not only what is human. Art also passes away. And not only in its physical form, which also accepts the signs of the times, but also in trends, issues, fashions, techniques, and the role it plays in the contemporary world.

W końcu mogę zaprezentować kolejny obraz z cyklu. Zanim więcej o nim opowiem to zostawiam Was ze zdjęciem i bez większego komentarza (choć jeżeli chcecie to już można o nim poczytać na stronie inernetowej). Wspomnę jedynie, że nosi tytuł „Bańki” i powstał na podstawie obrazów Wassilya Kandinskiego „Koła w okręgu” oraz „Bańki mydlane” Jeana Chardina.

W zeszłym roku „Suprematka” miała okazję być prezentowana na wystawie pokonkursowej w Galerii Apteka Sztuki w Warszawie. Za tydzień kolejny obraz z cyklu zagości w stolicy. Tym razem w Narodowej Galerii Sztuki – Zachęta, na wystawie „Pejzaż malarstwa polskiego”. Wernisaż już w czwartek (16.11.23) o godz. 18:00.

• PL • Powstaje nowy obraz…
• EN • Coming soon…

• PL • Tym razem zbliżenie na przecięcia oświetlone od drugiej strony (na dowód, że nie są one namalowane 😉). Ten obraz jest dla mnie też pewnym symbolem walki kobiet, również w świecie sztuki. W tym kontekście ciekawą analogią jest podobieństwo nazwisk dawnej malarki i autora słynnych przecięć. Sygnaturą „L. Fontana” jak zwykł się podpisywać Lucio, jednocześnie mogłaby się podpisywać wybitna artystka okresu manieryzmu – Lavinia Fontana. Była ona jedną z pierwszych kobiet, która osiągnęła spory sukces w dziedzinie sztuki. Jednak dziś twórczość Fontany kojarzy się przede wszystkim z pociętymi obrazami współczesnego artysty.
Tytuł „Dżoana Fontana” natomiast wskazuje na to, w jaki sposób współczesna kultura kreuje postać kobiety i jakie są jej wzorce.

• EN • A close-up of the cuts lit from the other side (as proof that they are not painted 😉). For me, this painting is also a symbol of women's struggle, also in the art world. The signature of “L. Fontana”, as Lucio used to sign, could have also been signed by the outstanding artist of the Mannerist style – Lavinia Fontana. She was one of the first women ever to achieve great success in the field of art. Nowadays, however, when thinking about “Fontana’s work”, most people think of the cut images of the contemporary artist.
The title “Joanna Fontana” refers to the way modern culture creates the figure of a woman and the modern female role models.